Wskazania do stosowania leku Bunondol: Jakie schorzenia i dolegliwości leczy?
Spis treści
- Wskazania do stosowania leku Bunondol
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Środki ostrożności
- Interakcje z innymi lekami
- Działania niepożądane
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania leku Bunondol
Bunondol jest lekiem przeciwbólowym o bardzo silnym działaniu, zawierającym buprenorfinę. Jest stosowany w leczeniu bólu o różnym nasileniu, od umiarkowanego do silnego, zarówno w przypadku bólu ostrego, jak i przewlekłego. Najczęściej stosuje się go w bólu pooperacyjnym oraz w bólu przewlekłym, zwłaszcza pochodzenia nowotworowego[1][2].
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie leku Bunondol ustala lekarz indywidualnie dla każdego pacjenta. Lek jest dostępny w postaci tabletek podjęzykowych zawierających 0,2 mg lub 0,4 mg buprenorfiny. Tabletki należy umieszczać pod językiem i trzymać do momentu całkowitego rozpuszczenia. Nie należy ich rozgryzać ani połykać[1][2].
- Dorośli i dzieci powyżej 12 lat: Jednorazowa dawka przeciwbólowa wynosi 0,2 mg do 0,4 mg. W miarę potrzeby stosuje się 0,2 mg do 0,4 mg co 6-8 godzin. W premedykacji podaje się podjęzykowo 0,4 mg na 2 godziny przed zabiegiem.
- Dzieci od 6 do 12 lat: Dawkowanie zależy od masy ciała dziecka:
- 16-25 kg: 0,1 mg
- 25-37,5 kg: 0,1 mg do 0,2 mg
- 37,5-50 kg: 0,2 mg do 0,3 mg
Zalecane dawki należy podawać co 6-8 godzin. U dzieci należy kontrolować, czy tabletka została prawidłowo umieszczona pod językiem. Tabletki podjęzykowe nie są przeznaczone dla dzieci poniżej 6 lat[1][2].
Przeciwwskazania
Leku Bunondol nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na buprenorfinę, inne opioidowe leki przeciwbólowe lub którykolwiek z pozostałych składników leku. Przeciwwskazania obejmują również rzadko występującą dziedziczną nietolerancję galaktozy, brak laktazy lub zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy[1][2].
Środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Bunondol należy omówić to z lekarzem, zwłaszcza jeśli u pacjenta występują:
- depresja lub inne choroby leczone lekami przeciwdepresyjnymi
- zmniejszona czynność tarczycy
- zmniejszona czynność kory nadnerczy
- astma lub inne problemy z oddychaniem
- przerost gruczołu krokowego
- osłabienie mięśni
- osłabienie lub wyniszczenie chorobami
- uzależnienie od opioidów
- nieprawidłowości w obrębie dróg żółciowych
- zaburzenia czynności wątroby lub nerek
- podeszły wiek
- urazy głowy
- podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe
- zaburzenia układu nerwowego, psychozy
- alkoholizm
- skrzywienie kręgosłupa
Jeśli u pacjenta rozwinie się uzależnienie, po nagłym zaprzestaniu podawania buprenorfiny mogą wystąpić objawy zespołu odstawiennego[1][2].
Interakcje z innymi lekami
Niektóre leki mogą nasilać działania niepożądane leku Bunondol, a czasem powodować bardzo ciężkie reakcje. W czasie przyjmowania leku Bunondol nie należy bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem przyjmować innych leków, w szczególności:
- leków przeciwdepresyjnych
- leków nasennych
- leków uspokajających
- leków z grupy pochodnych fenotiazyny
- ryfampicyny, troleandomycyny
- środków antykoncepcyjnych zawierających gestoden
- leków na grzybicę
- leków na AIDS/HIV
- leków na padaczkę
- leków, które zmniejszają wydzielanie śliny
Jednoczesne stosowanie leku Bunondol i leków uspokajających, np. benzodiazepin, zwiększa ryzyko senności, trudności w oddychaniu lub śpiączki, mogących zagrażać życiu[1][2].
Działania niepożądane
Jak każdy lek, Bunondol może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Najczęściej występują:
- nudności, wymioty
- zawroty głowy
- senność
Inne możliwe działania niepożądane to:
- niskie ciśnienie krwi
- niepokój, zaburzenia nastroju, omamy
- wysypki
- ból głowy
- trudności w oddawaniu moczu
- kłopoty z widzeniem
- problemy z oddychaniem
W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie[1][2].
Słownik pojęć
- Buprenorfina – Substancja czynna leku Bunondol, należąca do grupy opioidowych leków przeciwbólowych.
- Opioidowe leki przeciwbólowe – Leki stosowane w leczeniu silnego bólu, działające na receptory opioidowe w mózgu.
- Zespół serotoninowy – Stan potencjalnie zagrażający życiu, spowodowany nadmiarem serotoniny w mózgu, objawiający się m.in. pobudzeniem, omamami, drżeniem mięśni i wzmożonym napięciem mięśniowym.
- Bezdech senny – Przerwy w oddychaniu podczas snu, mogące prowadzić do hipoksemii (niskiego poziomu tlenu we krwi).
- Premedykacja – Przygotowanie pacjenta do operacji poprzez podanie leków, mające na celu zmniejszenie lęku i bólu oraz ułatwienie przeprowadzenia zabiegu.
Materiały źródłowe
| Wskazania | Ból o różnym nasileniu, od umiarkowanego do silnego, ból pooperacyjny, ból przewlekły, zwłaszcza pochodzenia nowotworowego |
| Dawkowanie | Dorośli i dzieci powyżej 12 lat: 0,2 mg do 0,4 mg co 6-8 godzin; Dzieci od 6 do 12 lat: dawki zależne od masy ciała |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość na buprenorfinę, inne opioidowe leki przeciwbólowe lub składniki leku, dziedziczna nietolerancja galaktozy, brak laktazy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy |
| Środki ostrożności | Depresja, zmniejszona czynność tarczycy, astma, przerost gruczołu krokowego, osłabienie mięśni, uzależnienie od opioidów, zaburzenia czynności wątroby lub nerek, urazy głowy, alkoholizm |
| Interakcje | Leki przeciwdepresyjne, nasenne, uspokajające, pochodne fenotiazyny, ryfampicyna, troleandomycyna, gestoden, ketokonazol, rytonawir, fenytoina |
| Działania niepożądane | Nudności, wymioty, zawroty głowy, senność, niskie ciśnienie krwi, niepokój, omamy, wysypki, ból głowy, trudności w oddawaniu moczu, kłopoty z widzeniem, problemy z oddychaniem |














