Bisocard: Wskazania do stosowania i leczenie schorzeń
Bisocard to lek należący do grupy beta-adrenolityków, stosowany głównie w leczeniu stabilnej, przewlekłej niewydolności serca. W artykule omówimy, jakie schorzenia i dolegliwości leczy Bisocard, a także jak prawidłowo go stosować.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Środki ostrożności
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Wskazania do stosowania
Bisocard jest stosowany w leczeniu stabilnej, przewlekłej niewydolności serca z zaburzoną czynnością skurczową lewej komory. Lek ten jest zazwyczaj stosowany w skojarzeniu z innymi lekami, takimi jak inhibitory ACE, leki moczopędne oraz, w razie konieczności, glikozydy nasercowe[1]. Niewydolność serca pojawia się, gdy mięsień serca jest słaby i nie jest w stanie przepompować wystarczającej ilości krwi, aby zaspokoić potrzeby organizmu[2].
Dawkowanie i sposób podawania
Leczenie Bisocardem należy rozpoczynać od małej dawki i stopniowo ją zwiększać. Standardowy schemat dawkowania wygląda następująco[1]:
- 1,25 mg raz na dobę przez 1 tydzień
- 2,5 mg raz na dobę przez następny tydzień
- 3,75 mg raz na dobę przez kolejny tydzień
- 5 mg raz na dobę przez 4 kolejne tygodnie
- 7,5 mg raz na dobę przez 4 kolejne tygodnie
- 10 mg raz na dobę w leczeniu podtrzymującym
Zalecana dawka maksymalna wynosi 10 mg raz na dobę. Tabletki należy przyjmować rano, popijając wodą, z posiłkiem lub niezależnie od posiłku. Tabletki nie należy kruszyć ani żuć[2].
Przeciwwskazania
Bisocard jest przeciwwskazany w następujących przypadkach[1]:
- Ostra niewydolność serca
- Wstrząs kardiogenny
- Blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia
- Zespół chorego węzła zatokowego
- Objawowa bradykardia
- Objawowe niedociśnienie tętnicze
- Ciężka astma oskrzelowa
- Ciężkie postacie choroby zarostowej tętnic obwodowych
- Nieleczony guz chromochłonny rdzenia nadnerczy
- Kwasica metaboliczna
- Nadwrażliwość na bisoprolol lub na którąkolwiek substancję pomocniczą
Środki ostrożności
Przed rozpoczęciem leczenia Bisocardem należy poinformować lekarza o wszelkich istniejących schorzeniach, takich jak cukrzyca, choroby nerek lub wątroby, przewlekła choroba płuc, łuszczyca, guz chromochłonny, czy zaburzenia czynności tarczycy[2]. Lekarz może uznać, że konieczna jest szczególna ostrożność, na przykład podanie dodatkowych leków lub częstsze przeprowadzanie kontroli.
Słownik pojęć
- Niewydolność serca – Stan, w którym serce nie jest w stanie pompować wystarczającej ilości krwi, aby zaspokoić potrzeby organizmu.
- Inhibitory ACE – Leki stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca, które rozszerzają naczynia krwionośne i zmniejszają obciążenie serca.
- Bradykardia – Wolna czynność serca, zazwyczaj poniżej 60 uderzeń na minutę.
- Wstrząs kardiogenny – Ostre, groźne zaburzenie pracy serca prowadzące do niskiego ciśnienia tętniczego i niewydolności krążenia.
- Guz chromochłonny – Rzadko występujący guz nadnerczy, który może powodować nadciśnienie tętnicze.
- Kwasica metaboliczna – Stan, w którym występuje nadmiar kwasów we krwi.
Podsumowanie
| Wskazania | Leczenie stabilnej, przewlekłej niewydolności serca |
| Dawkowanie | Stopniowe zwiększanie dawki od 1,25 mg do 10 mg raz na dobę |
| Przeciwwskazania | Ostra niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia, ciężka astma oskrzelowa, kwasica metaboliczna |
| Środki ostrożności | Cukrzyca, choroby nerek lub wątroby, przewlekła choroba płuc, łuszczyca, guz chromochłonny, zaburzenia czynności tarczycy |














