Przeciwwskazania do stosowania leku Atorvagen: Kiedy nie należy go przyjmować?
Spis treści
- Wprowadzenie
- Przeciwwskazania do stosowania leku Atorvagen
- Ostrzeżenia i środki ostrożności
- Interakcje z innymi lekami
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Wprowadzenie
Atorvagen to lek należący do grupy statyn, który jest stosowany w celu regulacji przemian lipidów w organizmie. Jest on używany do zmniejszenia stężenia cholesterolu i triglicerydów we krwi, a także w celu redukcji ryzyka chorób serca. Jednakże, istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania, które należy wziąć pod uwagę przed rozpoczęciem terapii.
Przeciwwskazania do stosowania leku Atorvagen
Przed rozpoczęciem stosowania leku Atorvagen, należy upewnić się, że nie występują poniższe przeciwwskazania:
- Nadwrażliwość na atorwastatynę lub jakiekolwiek inne podobne leki stosowane do zmniejszenia stężenia lipidów we krwi, lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku[1].
- Jednoczesne stosowanie glekaprewiru z pibrentaswirem w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C[1].
- Występowanie lub przeszłość choroby wątroby[1].
- Niewyjaśnione, nieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątroby[1].
- Kobiety w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznych metod zapobiegania ciąży[1].
- Kobiety w ciąży lub zamierzające zajść w ciążę[1].
- Kobiety karmiące piersią[1].
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Atorvagen, należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeśli występują poniższe sytuacje:
- Występowanie lub przeszłość miastenii (choroba powodująca ogólne osłabienie mięśni) lub miastenii ocznej (osłabienie mięśni oczu)[1].
- Ciężka niewydolność oddechowa[1].
- Wcześniejsze wystąpienie udaru mózgu lub “mini udaru” mózgu (przemijający atak niedokrwienny) lub udaru z krwawieniem do mózgu[1].
- Problemy z nerkami[1].
- Zmniejszona czynność gruczołu tarczycy (niedoczynność tarczycy)[1].
- Powtarzające się bóle mięśni o niejasnej przyczynie bądź problemy z mięśniami w przeszłości lub podobne problemy u osób spokrewnionych[1].
- Problemy z mięśniami podczas stosowanego w przeszłości leczenia innymi lekami obniżającymi stężenie lipidów (np. innymi statynami lub fibratami)[1].
- Regularne spożywanie większej ilości alkoholu[1].
- Występowanie chorób wątroby w przeszłości[1].
- Wiek powyżej 70 lat[1].
- Stosowanie lub stosowanie w ciągu ostatnich 7 dni leku o nazwie kwas fusydowy (lek stosowany w zakażeniach bakteryjnych) – doustnie lub w iniekcji[1].
Interakcje z innymi lekami
Niektóre leki mogą zmieniać działanie atorwastatyny lub wpływ tych leków na organizm może być zmieniony przez atorwastatynę. Ten typ interakcji może powodować mniejszą skuteczność jednego lub obu leków. Jednocześnie może on zwiększać ryzyko wystąpienia ciężkich działań niepożądanych, w tym poważne uszkodzenia mięśni znane jako rabdomioliza[1]. Do takich leków należą:
- Leki modyfikujące działanie układu odpornościowego, np. cyklosporyna[1].
- Niektóre antybiotyki i leki przeciwgrzybicze, np. erytromycyna, klarytromycyna, telitromycyna, ketokonazol, itrakonazol, worykonazol, flukonazol, pozakonazol, ryfampicyna[1].
- Inne leki regulujące stężenie lipidów, np. gemfibrozyl, inne fibraty, kolestypol, niacyna[1].
- Niektóre blokery kanału wapniowego stosowane w dławicy piersiowej lub nadciśnieniu tętniczym, np. amlodypina, diltiazem; a także leki regulujące rytm serca, np. digoksyna, werapamil, amiodaron[1].
- Letermowir, lek stosowany w celu zapobiegania chorobie powodowanej przez wirus cytomegalii[1].
- Leki stosowane w leczeniu zakażenia wirusem HIV, np. rytonawir, lopinawir, atazanawir, indynawir, darunawir, delawirydyna, efawirenz, sakwinawir, połączenie typranawir/rytonawir, nelfinawir, fosamprenawir[1].
- Niektóre leki stosowane w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C, np. telaprewir, boceprewir oraz lek złożony zawierający elbaswir z grazoprewirem, ledypaswir z sofosbuwirem[1].
- Inne leki, o których wiadomo, że wykazują interakcje z atorwastatyną, np. ezetymib (obniża stężenie cholesterolu), warfaryna (zmniejsza krzepliwość krwi), doustne środki antykoncepcyjne, styrypentol (lek przeciwdrgawkowy stosowany w leczeniu padaczki), cymetydyna (stosowana w leczeniu zgagi i wrzodów żołądka), fenazon (lek przeciwbólowy), kolchicyna (lek stosowany w leczeniu dny moczanowej) oraz leki zobojętniające kwas żołądkowy (leki stosowane w niestrawności, zawierające glin lub magnez)[1].
- Leki dostępne bez recepty: ziele dziurawca[1].
Słownik pojęć
- Nadwrażliwość – Reakcja alergiczna organizmu na substancję, która normalnie nie wywołuje reakcji u innych osób.
- Glekaprewir z pibrentaswirem – Leki stosowane w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C.
- Miastenia – Choroba powodująca osłabienie mięśni.
- Miastenia oczna – Osłabienie mięśni oczu.
- Rabdomioliza – Poważne uszkodzenie mięśni, które może prowadzić do problemów z nerkami.
- Cyklosporyna – Lek modyfikujący działanie układu odpornościowego.
- Fibraty – Leki regulujące stężenie lipidów.
- Blokery kanału wapniowego – Leki stosowane w dławicy piersiowej lub nadciśnieniu tętniczym.
- Letermowir – Lek stosowany w celu zapobiegania chorobie powodowanej przez wirus cytomegalii.
- Warfaryna – Lek zmniejszający krzepliwość krwi.
- Styrypentol – Lek przeciwdrgawkowy stosowany w leczeniu padaczki.
- Cymetydyna – Lek stosowany w leczeniu zgagi i wrzodów żołądka.
- Fenazon – Lek przeciwbólowy.
- Kolchicyna – Lek stosowany w leczeniu dny moczanowej.
- Ziele dziurawca – Roślina stosowana w medycynie naturalnej, która może wchodzić w interakcje z niektórymi lekami.
Materiały źródłowe
- [1]: Ulotka leku
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość, glekaprewir z pibrentaswirem, choroba wątroby, ciąża, karmienie piersią |
| Ostrzeżenia | Miastenia, niewydolność oddechowa, udar mózgu, problemy z nerkami, niedoczynność tarczycy, bóle mięśni, alkohol, wiek powyżej 70 lat, kwas fusydowy |
| Interakcje | Cyklosporyna, antybiotyki, leki przeciwgrzybicze, fibraty, blokery kanału wapniowego, leki na HIV, leki na HCV, ziele dziurawca |














