Wskazania do stosowania leku Asicor: Jakie schorzenia i dolegliwości leczy?
Asicor to lek zawierający substancję czynną milrinon, który jest stosowany w leczeniu różnych form niewydolności serca. W artykule omówimy szczegółowo wskazania do stosowania tego leku, jego działanie oraz sposób podawania.
Spis treści
- Wskazania do stosowania leku Asicor
- Działanie leku Asicor
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania leku Asicor
Asicor jest stosowany w leczeniu różnych form niewydolności serca zarówno u dorosłych, jak i u dzieci. Poniżej przedstawiamy szczegółowe wskazania do stosowania leku:
- Krótkotrwałe leczenie ciężkiej zastoinowej niewydolności serca – Asicor jest wskazany do krótkotrwałego leczenia (48 godzin) ciężkiej zastoinowej niewydolności serca, która jest oporna na konwencjonalne leczenie podtrzymujące, takie jak glikozydy, leki moczopędne, leki rozszerzające naczynia krwionośne i inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE)[1].
- Leczenie ostrej niewydolności serca po operacjach kardiochirurgicznych – U dzieci Asicor jest przeznaczony do krótkotrwałego leczenia (do 35 godzin) ostrej niewydolności serca, w tym zespołów małego rzutu po operacjach kardiochirurgicznych[1].
Działanie leku Asicor
Asicor zawiera milrinon, który należy do grupy leków nazywanych inhibitorami fosfodiesterazy. Lek działa poprzez zwiększenie siły skurczu mięśnia sercowego oraz rozszerzenie naczyń krwionośnych, co ułatwia przepływ krwi i poprawia efektywność pracy serca[2].
Dawkowanie i sposób podawania
Asicor jest podawany dożylnie przez lekarza lub pielęgniarkę. Dawkowanie zależy od masy ciała pacjenta oraz rodzaju objawów. Poniżej przedstawiamy zalecane dawki:
- Dorośli – Dawka nasycająca wynosi 50 μg/kg mc. podana w ciągu 10 minut, a następnie dawka podtrzymująca wynosi od 0,375 do 0,75 μg/kg mc./min przez maksymalnie 48 godzin[1].
- Dzieci – Dawka nasycająca wynosi od 50 do 75 μg/kg mc. podana w ciągu 30 do 60 minut, a następnie dawka podtrzymująca wynosi od 0,25 do 0,75 μg/kg mc./min przez maksymalnie 35 godzin[1].
Przeciwwskazania
Asicor nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość na milrinon lub którykolwiek z pozostałych składników leku[2].
- Ciężka hipowolemia – znaczne zmniejszenie objętości krwi krążącej[2].
Słownik pojęć
- Milrinon – Substancja czynna leku Asicor, należąca do grupy inhibitorów fosfodiesterazy, stosowana w leczeniu niewydolności serca.
- Inhibitory fosfodiesterazy – Grupa leków, które zwiększają siłę skurczu mięśnia sercowego i rozszerzają naczynia krwionośne.
- Zastoinowa niewydolność serca – Stan, w którym serce nie jest w stanie pompować wystarczającej ilości krwi do reszty ciała.
- Hipowolemia – Znaczne zmniejszenie objętości krwi krążącej.
- Małopłytkowość – Stan, w którym występuje zbyt mała liczba płytek krwi, co może prowadzić do problemów z krzepnięciem krwi.
- Hipokaliemia – Niskie stężenie potasu we krwi, co może prowadzić do osłabienia mięśni i innych problemów zdrowotnych.
Asicor jest lekiem stosowanym w leczeniu ciężkiej zastoinowej niewydolności serca oraz ostrej niewydolności serca po operacjach kardiochirurgicznych u dzieci. Lek działa poprzez zwiększenie siły skurczu mięśnia sercowego oraz rozszerzenie naczyń krwionośnych, co poprawia efektywność pracy serca. Asicor jest podawany dożylnie przez lekarza lub pielęgniarkę, a dawkowanie zależy od masy ciała pacjenta oraz rodzaju objawów. Przeciwwskazania do stosowania leku obejmują nadwrażliwość na milrinon oraz ciężką hipowolemię. Możliwe działania niepożądane obejmują nieregularne bicie serca, bóle głowy, niskie ciśnienie tętnicze, migotanie komór, małopłytkowość, ból w klatce piersiowej, hipokaliemię, skurcze mięśni oraz zmiany w czynności wątroby.














