Jak prawidłowo dawkować lek ARIPSAN?
Lek ARIPSAN, zawierający arypiprazol, jest stosowany w leczeniu schizofrenii oraz epizodów maniakalnych w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym typu I. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie leku ARIPSAN, w tym zalecenia dotyczące różnych grup wiekowych oraz specjalne środki ostrożności.
Spis treści
- Dawkowanie u dorosłych
- Dawkowanie u dzieci i młodzieży
- Specjalne środki ostrożności
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Dawkowanie u dorosłych
Schizofrenia: Zalecana dawka początkowa leku ARIPSAN to 10 lub 15 mg na dobę, z dawką podtrzymującą 15 mg na dobę. Lek należy podawać raz na dobę, o stałej porze, niezależnie od posiłków. Produkt leczniczy ARIPSAN jest skuteczny w dawkach od 10 do 30 mg na dobę. Maksymalna dawka dobowa nie może być większa niż 30 mg[1].
Epizody maniakalne w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym typu I: Zalecana dawka początkowa to 15 mg arypiprazolu podawane raz na dobę, niezależnie od posiłków, jako monoterapia lub w leczeniu skojarzonym. U niektórych pacjentów może być korzystne zastosowanie większej dawki. Maksymalna dawka dobowa nie może być większa niż 30 mg[1].
Zapobieganie nawrotom epizodów maniakalnych: W celu zapobiegania nawrotom epizodów maniakalnych u pacjentów, którzy stosują arypiprazol w monoterapii lub w terapii skojarzonej, należy kontynuować leczenie stosując ustaloną dawkę. Dostosowanie dawki dobowej, w tym jej zmniejszenie, należy rozważyć na podstawie stanu klinicznego[1].
Dawkowanie u dzieci i młodzieży
Schizofrenia u młodzieży w wieku 15 lat i starszej: Zalecana dawka leku ARIPSAN to 10 mg na dobę podawane raz na dobę, niezależnie od posiłków. Leczenie powinno być rozpoczęte od dawki 2 mg (stosując arypiprazol w postaci roztworu doustnego o mocy 1 mg/ml) przez 2 dni, stopniowo zwiększanej do 5 mg przez kolejne 2 dni, aż do osiągnięcia zalecanej dawki dobowej wynoszącej 10 mg. Maksymalna dawka dobowa nie może być większa niż 30 mg[1].
Epizody maniakalne w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym typu I u młodzieży w wieku 13 lat i starszej: Zalecana dawka leku ARIPSAN to 10 mg na dobę, podawana raz na dobę, niezależnie od posiłków. Leczenie należy rozpocząć od dawki 2 mg (stosując arypiprazol w postaci roztworu doustnego) przez 2 dni, stopniowo zwiększanej do 5 mg przez kolejne 2 dni, aż do osiągnięcia zalecanej dawki dobowej wynoszącej 10 mg. Czas trwania leczenia nie może być dłuższy niż 12 tygodni[1].
Specjalne środki ostrożności
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: Nie ma konieczności modyfikacji dawki u osób z zaburzeniami czynności wątroby o nasileniu lekkim do umiarkowanego. W grupie pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby największą dawkę dobową 30 mg należy stosować ze szczególną ostrożnością[1].
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: Nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek[1].
Osoby w podeszłym wieku: Skuteczność leku ARIPSAN w leczeniu schizofrenii i w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym typu I nie została zbadana u pacjentów w wieku 65 lat i starszych. Jednak, z powodu większej wrażliwości tych pacjentów, należy rozważyć zastosowanie mniejszej dawki początkowej[1].
Słownik pojęć
- Arypiprazol – substancja czynna leku ARIPSAN, stosowana w leczeniu schizofrenii i zaburzeń afektywnych dwubiegunowych.
- Schizofrenia – przewlekła choroba psychiczna charakteryzująca się zaburzeniami myślenia, percepcji i emocji.
- Epizody maniakalne – okresy nadmiernego pobudzenia, euforii, drażliwości i zmniejszonego zapotrzebowania na sen, występujące w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym.
- Hiperglikemia – stan podwyższonego poziomu glukozy we krwi.
- Objawy pozapiramidowe – zaburzenia ruchowe, takie jak drżenie, sztywność mięśni, spowodowane działaniem leków przeciwpsychotycznych.
Podsumowanie
| Schizofrenia u dorosłych | 10-15 mg na dobę, maksymalnie 30 mg |
| Epizody maniakalne u dorosłych | 15 mg na dobę, maksymalnie 30 mg |
| Schizofrenia u młodzieży (15+) | 10 mg na dobę, maksymalnie 30 mg |
| Epizody maniakalne u młodzieży (13+) | 10 mg na dobę, maksymalnie 30 mg |
| Pacjenci z zaburzeniami wątroby | Ostrożność przy dawkach do 30 mg |
| Pacjenci z zaburzeniami nerek | Brak konieczności modyfikacji dawki |
| Osoby w podeszłym wieku | Rozważyć mniejszą dawkę początkową |














