Spis treści
- Wprowadzenie
- Działania niepożądane leku ANTURIN
- Częstość występowania działań niepożądanych
- Przedawkowanie leku ANTURIN
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
- Materiały źródłowe
Wprowadzenie
ANTURIN to lek stosowany w leczeniu objawów pęcherza nadreaktywnego, takich jak parcia naglące, częstomocz i nietrzymanie moczu. Zawiera substancję czynną bursztynian solifenacyny, która należy do grupy leków cholinolitycznych. Leki te zmniejszają aktywność nadreaktywnego pęcherza moczowego, co pozwala na dłuższe odstępy w korzystaniu z toalety i zwiększa ilość moczu utrzymywanego w pęcherzu[1].
Działania niepożądane leku ANTURIN
Jak każdy lek, ANTURIN może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Poniżej przedstawiamy szczegółowy opis możliwych skutków ubocznych, które mogą wystąpić podczas stosowania tego leku.
Częstość występowania działań niepożądanych
Działania niepożądane leku ANTURIN można podzielić na kilka kategorii w zależności od częstości ich występowania:
- Bardzo często (mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 osób): uczucie suchości w jamie ustnej[2].
- Często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 osób): niewyraźne widzenie, zaparcie, nudności, niestrawność, bóle brzucha[2].
- Niezbyt często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 100 osób): zakażenie układu moczowego, zapalenie pęcherza moczowego, senność, zaburzenia odczuwania smaku, zespół suchego oka, suchość w jamie nosowej, refluks żołądkowo-przełykowy, suchość w gardle, suchość skóry, trudności w oddawaniu moczu, zmęczenie, obrzęki kończyn dolnych[2].
- Rzadko (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 1 000 osób): zaleganie twardego stolca w okrężnicy, zatkanie (niedrożność) okrężnicy, trudność z oddaniem moczu pomimo wypełnionego pęcherza (zatrzymanie moczu), zawroty głowy, bóle głowy, wymioty, świąd, wysypka[2].
- Bardzo rzadko (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 000 osób): omamy (halucynacje), splątanie, pokrzywka[2].
- Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): zmniejszony apetyt, zwiększone stężenie potasu we krwi, które może powodować zaburzenia rytmu serca, zwiększone ciśnienie w gałce ocznej, zmiany w EKG, nieregularne bicie serca (Torsade de Pointes), zaburzenia głosu, zaburzenia czynności wątroby, osłabienie siły mięśniowej, zaburzenia czynności nerek[2].
Przedawkowanie leku ANTURIN
Przedawkowanie solifenacyny bursztynianu może teoretycznie powodować ciężkie działania cholinolityczne. Największą dawką solifenacyny bursztynianu przypadkowo podaną temu samemu pacjentowi było 280 mg w ciągu 5 godzin, co spowodowało wystąpienie zmian stanu psychicznego, nie wymagających hospitalizacji pacjenta[1].
W przypadku przedawkowania należy zastosować leczenie węglem aktywowanym. Płukanie żołądka jest skuteczne, jeśli zostanie wykonane w ciągu 1 godziny, lecz nie należy prowokować wymiotów. Objawy przedawkowania można leczyć w następujący sposób:
- Ciężkie, ośrodkowe objawy cholinolityczne, takie jak omamy lub nadmierne pobudzenie: zastosować fizostygminę lub karbachol.
- Drgawki lub nadmierne pobudzenie: zastosować benzodiazepiny.
- Niewydolność oddechowa: zastosować sztuczną wentylację.
- Tachykardia: zastosować leki blokujące receptory beta-adrenergiczne.
- Zatrzymanie moczu: zastosować cewnikowanie pęcherza.
- Rozszerzenie źrenic: zastosować pilokarpinę w kroplach i (lub) umieścić pacjenta w ciemnym pomieszczeniu[1].
Słownik pojęć
- Bursztynian solifenacyny – substancja czynna leku ANTURIN, należąca do grupy leków cholinolitycznych, stosowana w leczeniu objawów pęcherza nadreaktywnego.
- Cholinolityczne – leki zmniejszające aktywność układu przywspółczulnego, co prowadzi do zmniejszenia skurczów mięśni gładkich, takich jak pęcherz moczowy.
- Perystaltyka – ruchy mięśni gładkich przewodu pokarmowego, które przesuwają treść pokarmową wzdłuż jelit.
- Refluks żołądkowo-przełykowy – cofanie się treści żołądkowej do przełyku, co może powodować zgagę.
- Obrzęk naczynioruchowy – forma alergii skórnej, która powoduje obrzęk tkanki tuż pod powierzchnią skóry.
- Torsade de Pointes – rodzaj nieregularnego bicia serca, który może być potencjalnie niebezpieczny.
Podsumowanie
ANTURIN to lek stosowany w leczeniu objawów pęcherza nadreaktywnego, takich jak parcia naglące, częstomocz i nietrzymanie moczu. Jak każdy lek, może powodować działania niepożądane, które mogą wystąpić z różną częstością. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest uczucie suchości w jamie ustnej. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Lek może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
| Bardzo często | Uczucie suchości w jamie ustnej |
| Często | Niewyraźne widzenie, zaparcie, nudności, niestrawność, bóle brzucha |
| Niezbyt często | Zakażenie układu moczowego, zapalenie pęcherza moczowego, senność, zaburzenia odczuwania smaku, zespół suchego oka, suchość w jamie nosowej, refluks żołądkowo-przełykowy, suchość w gardle, suchość skóry, trudności w oddawaniu moczu, zmęczenie, obrzęki kończyn dolnych |
| Rzadko | Zaleganie twardego stolca w okrężnicy, zatkanie (niedrożność) okrężnicy, trudność z oddaniem moczu pomimo wypełnionego pęcherza (zatrzymanie moczu), zawroty głowy, bóle głowy, wymioty, świąd, wysypka |
| Bardzo rzadko | Omamy (halucynacje), splątanie, pokrzywka |
| Częstość nieznana | Zmniejszony apetyt, zwiększone stężenie potasu we krwi, które może powodować zaburzenia rytmu serca, zwiększone ciśnienie w gałce ocznej, zmiany w EKG, nieregularne bicie serca (Torsade de Pointes), zaburzenia głosu, zaburzenia czynności wątroby, osłabienie siły mięśniowej, zaburzenia czynności nerek |














