Wskazania do stosowania leku Anagrelid Aurovitas
Spis treści
- Wprowadzenie
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Możliwe działania niepożądane
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Wprowadzenie
Lek Anagrelid Aurovitas jest stosowany w leczeniu nadpłytkowości samoistnej, schorzenia, w którym szpik kostny produkuje zbyt dużą liczbę płytek krwi. Nadmiar płytek krwi może prowadzić do poważnych problemów z krążeniem i krzepnięciem krwi[1].
Wskazania do stosowania
Lek Anagrelid Aurovitas jest wskazany do stosowania w celu zmniejszenia zwiększonej liczby płytek krwi u pacjentów z nadpłytkowością samoistną, którzy nie tolerują bieżącego leczenia lub u których zwiększona liczba płytek krwi nie zmniejsza się do zadawalających wartości podczas stosowania bieżącego leczenia[1]. Nadpłytkowość samoistna to choroba, która występuje, gdy szpik kostny wytwarza zbyt dużą liczbę komórek krwi znanych jako płytki krwi. Duża liczba płytek krwi we krwi może prowadzić do ciężkich zaburzeń krążenia i krzepnięcia krwi[2].
Dawkowanie i sposób podawania
Leczenie produktem leczniczym Anagrelid Aurovitas powinien rozpocząć klinicysta z odpowiednim doświadczeniem w zakresie postępowania z nadpłytkowością samoistną. Zalecana dawka początkowa anagrelidu wynosi 1 mg na dobę, podawanego doustnie w dwóch dawkach podzielonych (0,5 mg na dawkę). Dawkę początkową należy utrzymać przez co najmniej jeden tydzień. Po tygodniu dawkę można dostosować indywidualnie do pacjenta tak, aby osiągnąć najmniejszą skuteczną dawkę wymaganą do zmniejszenia i (lub) utrzymania liczby płytek krwi poniżej 600 x 109/l, najlepiej w zakresie od 150 x 109/l do 400 x 109/l[1].
Przeciwwskazania
Lek Anagrelid Aurovitas nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na anagrelid lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, u pacjentów z umiarkowanym lub ciężkim zaburzeniem czynności wątroby oraz u pacjentów z umiarkowanym lub ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny < 50 ml/min)[1].
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem leczenia anagrelidem należy ocenić potencjalne ryzyko i korzyści z leczenia u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek. Należy unikać nagłego przerywania leczenia ze względu na ryzyko nagłego zwiększenia liczby płytek krwi, co może prowadzić do śmiertelnych powikłań zakrzepowych, takich jak udar mózgu[1]. Pacjentów należy poinformować, jak rozpoznawać wczesne objawy przedmiotowe i podmiotowe wskazujące na powikłania zakrzepowe, takie jak udar mózgu oraz, że w przypadku wystąpienia objawów należy zwrócić się o pomoc lekarską[2].
Możliwe działania niepożądane
Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi związanymi z anagrelidem były: ból głowy, kołatanie serca, zatrzymanie płynów, nudności oraz biegunka. Takich działań niepożądanych można się spodziewać na podstawie właściwości farmakologicznych anagrelidu (hamowanie PDE III). Stopniowe dostosowywanie dawki może pomóc w ograniczeniu tych działań[1].
Słownik pojęć
- Nadpłytkowość samoistna – Choroba, w której szpik kostny produkuje zbyt dużą liczbę płytek krwi.
- PDE III – Fosfodiesteraza typu III, enzym, który jest hamowany przez anagrelid, co wpływa na zmniejszenie liczby płytek krwi.
- Klirens kreatyniny – Miara wydolności nerek, określająca zdolność nerek do oczyszczania krwi z kreatyniny.
- Udar mózgu – Nagłe zaburzenie krążenia mózgowego, które może prowadzić do uszkodzenia mózgu.
Materiały źródłowe
| Wskazania do stosowania | Nadpłytkowość samoistna |
| Dawkowanie | 1 mg na dobę w dwóch dawkach podzielonych |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość, zaburzenia czynności wątroby i nerek |
| Możliwe działania niepożądane | Ból głowy, kołatanie serca, zatrzymanie płynów, nudności, biegunka |














