Jak prawidłowo dawkować lek Alotendin?
Alotendin to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, który zawiera dwie substancje czynne: bisoprolol i amlodypinę. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Interakcje z innymi lekami
- Działania niepożądane
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania
Alotendin jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego u pacjentów, u których ciśnienie krwi jest dobrze kontrolowane podczas jednoczesnego podawania poszczególnych substancji czynnych w takiej samej dawce jak w leku złożonym, lecz w oddzielnych tabletkach[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Alotendin należy przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. Zalecana dawka dobowa to jedna tabletka o odpowiedniej dawce. Lek należy przyjmować rano, z posiłkiem lub bez posiłku, popijając niewielką ilością płynu, bez rozgryzania[1]. Linia podziału na tabletce ułatwia tylko jej rozkruszenie, w celu łatwiejszego połknięcia, a nie podział na równe dawki[2].
Zaburzenia czynności wątroby
W przypadku zaburzeń czynności wątroby eliminacja amlodypiny może ulec wydłużeniu. Nie ustalono dokładnych zaleceń odnośnie dawkowania amlodypiny, ale w związku z tym, u tych pacjentów lek należy stosować ze szczególną ostrożnością. W przypadku ciężkich zaburzeń czynności wątroby dobowa dawka bisoprololu nie może przekraczać 10 mg[1].
Zaburzenia czynności nerek
Nie ma potrzeby zmiany dawkowania u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek. Amlodypiny nie można usunąć poprzez dializę. W przypadku ciężkich zaburzeń czynności nerek (klirens kreatyniny < 20 ml/min) dobowa dawka bisoprololu nie może przekraczać 10 mg[1].
Osoby w podeszłym wieku
U osób w podeszłym wieku można stosować zalecane dawki, zaleca się jednak ostrożność w przypadku zwiększania dawki[1].
Dzieci i młodzież
Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania leku Alotendin u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia. Nie ma dostępnych danych[1].
Przeciwwskazania
Alotendin nie powinien być stosowany w przypadku:
- ciężkiego niedociśnienia
- wstrząsu (w tym wstrząsu kardiogennego)
- zwężenia drogi odpływu lewej komory
- niestabilnej hemodynamicznie niewydolności serca po zawale mięśnia sercowego
- ostrej niewydolności serca
- bloku przedsionkowo-komorowego II lub III stopnia
- zespołu chorej zatoki
- objawowej bradykardii
- ciężkiej astmy oskrzelowej
- zaawansowanych stadiów miażdżycy zarostowej tętnic obwodowych
- nieleczonego guza chromochłonnego
- kwasicy metabolicznej
- nadwrażliwości na substancje czynne lub substancje pomocnicze
Jeśli pacjent przypuszcza, że występuje u niego którakolwiek z wyżej wymienionych chorób, powinien zapytać lekarza, czy może przyjmować ten lek[2].
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Alotendin należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, zwłaszcza jeśli pacjent:
- jest w podeszłym wieku
- ma niewydolność serca
- ma cukrzycę z dużymi wahaniami stężenia cukru we krwi
- nie przyjmuje pokarmów stałych lub stosuje ścisłą dietę
- otrzymuje jednocześnie leczenie przeciwalergiczne
- ma niewielkie zaburzenia układu przewodzącego impulsy elektryczne
- ma niektóre choroby serca
- ma mniej nasilone zaburzenia krążenia w kończynach
- ma (lub miał) złuszczającą się wysypkę skórną
- ma nadczynność tarczycy
- ma chorobę wątroby lub nerek
- ma leczony guz chromochłonny
- ma mniej nasilone choroby układu oddechowego
- otrzyma znieczulenie
Jeśli którykolwiek z powyższych stanów dotyczy pacjenta, lekarz może zalecić specjalne postępowanie[2].
Interakcje z innymi lekami
Terapeutyczne i niepożądane działania leków mogą zmieniać się pod wpływem innych, jednocześnie przyjmowanych leków. Interakcje między lekami są możliwe, nawet jeśli inny lek jest stosowany tylko przez krótki czas. Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować[2].
Działania niepożądane
Jak każdy lek, Alotendin może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to: senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie skóry, ból brzucha, nudności, obrzęk okolicy kostek, obrzęk i zmęczenie[1].
Słownik pojęć
- Bisoprolol – lek beta-adrenolityczny stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i chorób serca.
- Amlodypina – antagonista wapnia stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i dławicy piersiowej.
- Klirens kreatyniny – wskaźnik funkcji nerek, określający zdolność nerek do oczyszczania krwi z kreatyniny.
- Blok przedsionkowo-komorowy – zaburzenie przewodzenia impulsów elektrycznych w sercu.
- Guz chromochłonny – rzadki guz rdzenia nadnerczy, który może powodować nadciśnienie tętnicze.
| Wskazania do stosowania | Leczenie nadciśnienia tętniczego |
| Dawkowanie | Jedna tabletka rano, z posiłkiem lub bez |
| Zaburzenia czynności wątroby | Ostrożność, maksymalna dawka bisoprololu 10 mg |
| Zaburzenia czynności nerek | Bez zmiany dawkowania, maksymalna dawka bisoprololu 10 mg |
| Osoby w podeszłym wieku | Ostrożność przy zwiększaniu dawki |
| Dzieci i młodzież | Nie zaleca się stosowania |
| Przeciwwskazania | Ciężkie niedociśnienie, wstrząs, blok przedsionkowo-komorowy, astma oskrzelowa, guz chromochłonny |
| Specjalne ostrzeżenia | Ostrożność w przypadku niewydolności serca, cukrzycy, chorób wątroby i nerek |
| Interakcje | Antagoniści wapnia, klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna |
| Działania niepożądane | Senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, ból brzucha, nudności, obrzęk okolicy kostek |














