Wskazania do stosowania leku Albunorm 20%: Jakie schorzenia i dolegliwości leczy?

Albunorm 20% to lek stosowany w celu przywrócenia i utrzymania objętości krwi krążącej w przypadkach stwierdzonego niedoboru objętości. Jest to roztwór do infuzji zawierający albuminę ludzką, która jest naturalnym składnikiem krwi ludzkiej. W artykule omówimy szczegółowo wskazania do stosowania tego leku oraz schorzenia, które może leczyć.

Spis treści

• Wskazania do stosowania Albunorm 20%
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Wskazania do stosowania Albunorm 20%

Albunorm 20% jest stosowany w celu przywrócenia i utrzymania objętości krwi krążącej w przypadkach stwierdzonego niedoboru objętości, gdy właściwe jest zastosowanie koloidów. Lek ten jest szczególnie przydatny w następujących sytuacjach:

• Hipowolemia – stan, w którym dochodzi do zmniejszenia objętości krwi krążącej, co może prowadzić do wstrząsu hipowolemicznego^[1].
• Hipoalbuminemia – stan, w którym poziom albuminy w osoczu jest zbyt niski, co może być wynikiem chorób wątroby, nerek lub niedożywienia^[1].
• Oparzenia – w przypadku ciężkich oparzeń, gdzie dochodzi do znacznej utraty płynów i białek przez skórę^[1].
• Sepsa – wstrząs septyczny, gdzie dochodzi do zwiększonej przepuszczalności naczyń i utraty płynów z przestrzeni naczyniowej^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie Albunorm 20% zależy od masy ciała pacjenta, ciężkości urazu lub choroby oraz od intensywności utraty płynu i białka. W celu ustalenia odpowiedniej dawki uwzględnia się wymaganą objętość płynów krążących, a nie stężenie albuminy w osoczu. Albuminę ludzką można podać bezpośrednio dożylnie lub może być rozcieńczona w roztworze izotonicznym (np. 5% roztwór glukozy lub 0,9% roztwór chlorku sodu)^[1].

Przeciwwskazania

Albunorm 20% nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na preparaty albumin lub na którąkolwiek substancję pomocniczą produktu. Przeciwwskazania obejmują również stany, w których hiperwolemia i jej następstwa mogą stanowić szczególne zagrożenie dla pacjenta, takie jak niewyrównana niewydolność serca, nadciśnienie, żylaki przełyku, obrzęk płuc, skaza krwotoczna, ciężka niedokrwistość oraz bezmocz nerkowy i pozanerkowy^[1].

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Podczas stosowania Albunorm 20% należy zachować szczególną ostrożność w następujących przypadkach:

• W przypadku podejrzenia wystąpienia reakcji alergicznej lub typu anafilaktycznego, należy natychmiast przerwać podawanie infuzji^[1].
• Albuminy podawać ostrożnie w warunkach, gdy hiperwolemia i jej następstwa mogą stanowić szczególne zagrożenie dla pacjenta^[1].
• W badaniach post-hoc u krytycznie chorych pacjentów z pourazowym uszkodzeniem mózgu, reanimacja z zastosowaniem albuminy związana była z większą śmiertelnością w porównaniu z pacjentami otrzymującymi sól fizjologiczną^[1].

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, Albunorm 20% może powodować działania niepożądane. Działania niepożądane w wyniku infuzji albuminy ludzkiej występują rzadko i zwykle ustępują po zwolnieniu infuzji lub zatrzymaniu. Do rzadko spotykanych działań niepożądanych należą zaczerwienienie twarzy, pokrzywka, gorączka i nudności. Bardzo rzadko mogą wystąpić ciężkie reakcje, takie jak wstrząs^[2].

Słownik pojęć

• Hipowolemia – stan, w którym dochodzi do zmniejszenia objętości krwi krążącej.
• Hipoalbuminemia – stan, w którym poziom albuminy w osoczu jest zbyt niski.
• Sepsa – ciężka reakcja organizmu na infekcję, prowadząca do wstrząsu septycznego.
• Hiperwolemia – stan, w którym dochodzi do nadmiernego zwiększenia objętości krwi krążącej.
• Wstrząs anafilaktyczny – ciężka, nagła reakcja alergiczna, która może prowadzić do zagrażającego życiu spadku ciśnienia krwi.

Podsumowanie

Albunorm 20% jest lekiem stosowanym w celu przywrócenia i utrzymania objętości krwi krążącej w przypadkach stwierdzonego niedoboru objętości. Jest szczególnie przydatny w leczeniu hipowolemii, hipoalbuminemii, oparzeń i sepsy. Dawkowanie leku zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta, a jego stosowanie wymaga zachowania szczególnej ostrożności w określonych przypadkach. Możliwe działania niepożądane są rzadkie, ale mogą obejmować reakcje alergiczne i wstrząs.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku