Wskazania do stosowania leku Adimuplan
Adimuplan to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Zawiera substancję czynną sytagliptynę, która należy do klasy leków nazywanych inhibitorami DPP-4 (inhibitory dipeptydylopeptydazy-4). Lek ten pomaga kontrolować poziom cukru we krwi u dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2, poprawiając wydzielanie insuliny po posiłku i zmniejszając ilość cukru wytwarzanego przez organizm[1].
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Możliwe działania niepożądane
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania
Adimuplan jest wskazany do stosowania u dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2 w celu poprawy kontroli glikemii w następujących przypadkach[1]:
- Monoterapia – u pacjentów niedostatecznie kontrolowanych za pomocą diety i aktywności fizycznej oraz u których stosowanie metforminy jest niewłaściwe ze względu na przeciwwskazania lub nietolerancję.
- Dwulekowa terapia doustna – w skojarzeniu z:
- metforminą, gdy dieta i ćwiczenia fizyczne oraz stosowanie jedynie metforminy nie zapewniają odpowiedniej kontroli glikemii,
- sulfonylomocznikiem, gdy dieta i ćwiczenia fizyczne oraz stosowanie jedynie maksymalnej tolerowanej dawki sulfonylomocznika nie zapewniają odpowiedniej kontroli glikemii i gdy stosowanie metforminy jest niewłaściwe z powodu przeciwwskazań lub nietolerancji,
- agonistą receptora PPARγ (np. tiazolidynedionem), jeśli zastosowanie agonisty receptora PPARγ jest wskazane i kiedy stosowanie diety i ćwiczeń fizycznych w połączeniu z agonistą receptora PPARγ w monoterapii nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii.
- Trzylekowa terapia doustna – w skojarzeniu z:
- sulfonylomocznikiem i metforminą, gdy dieta i ćwiczenia fizyczne wraz z dwulekową terapią tymi produktami leczniczymi nie zapewniają odpowiedniej kontroli glikemii,
- agonistą receptora PPARγ i metforminą, kiedy zastosowanie agonisty receptora PPARγ jest wskazane i kiedy stosowanie diety i ćwiczeń fizycznych w połączeniu z tymi produktami leczniczymi nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii.
- W skojarzeniu z insuliną – z metforminą lub bez niej, w przypadku, gdy dieta i ćwiczenia fizyczne oraz insulina w ustalonej dawce nie zapewniają odpowiedniej kontroli glikemii.
Dawkowanie i sposób podawania
Zalecana dawka sytagliptyny wynosi 100 mg raz na dobę. W przypadku stosowania w skojarzeniu z metforminą i/lub agonistą receptora PPARγ, należy utrzymać dotychczasową dawkę metforminy i/lub agonisty receptora PPARγ i jednocześnie stosować sytagliptynę[1]. Jeśli sytagliptyna stosowana jest w skojarzeniu z sulfonylomocznikiem lub z insuliną, można rozważyć podawanie mniejszej dawki sulfonylomocznika lub insuliny w celu zmniejszenia ryzyka hipoglikemii.
Przeciwwskazania
Adimuplan nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1 charakterystyki produktu leczniczego[1].
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Adimuplan należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą. U pacjentów przyjmujących lek Adimuplan zgłaszano przypadki zapalenia trzustki. Jeśli u pacjenta pojawią się pęcherze na skórze, może to być objaw choroby określanej jako pemfigoid pęcherzowy. Lekarz może zalecić pacjentowi przerwanie przyjmowania leku Adimuplan[2].
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Adimuplan może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Należy odstawić lek Adimuplan i natychmiast skontaktować się z lekarzem w przypadku wystąpienia któregokolwiek z poniższych ciężkich działań niepożądanych[2]:
- Silny i uporczywy ból brzucha (w okolicy żołądka), mogący promieniować w kierunku pleców, z występowaniem nudności i wymiotów lub bez – mogą to być objawy zapalenia trzustki.
- Ciężka reakcja alergiczna, w tym wysypka, pokrzywka, pęcherze na skórze lub łuszczenie się skóry oraz obrzęk twarzy, warg, języka i gardła, który może powodować trudności w oddychaniu lub połykaniu.
Słownik pojęć
- Sytagliptyna – Substancja czynna leku Adimuplan, należąca do klasy inhibitorów DPP-4, stosowana w leczeniu cukrzycy typu 2.
- Inhibitory DPP-4 – Klasa leków, które pomagają kontrolować poziom cukru we krwi poprzez zwiększenie stężenia aktywnych hormonów z grupy inkretyn.
- Monoterapia – Leczenie jednym lekiem.
- Dwulekowa terapia doustna – Leczenie dwoma lekami przyjmowanymi doustnie.
- Trzylekowa terapia doustna – Leczenie trzema lekami przyjmowanymi doustnie.
- Agonista receptora PPARγ – Lek, który aktywuje receptor PPARγ, wpływając na metabolizm glukozy i lipidów.
- Hipoglikemia – Stan, w którym poziom cukru we krwi jest zbyt niski.
- Zapalenie trzustki – Stan zapalny trzustki, który może powodować silny ból brzucha.
- Pemfigoid pęcherzowy – Choroba skóry charakteryzująca się występowaniem pęcherzy.
| Wskazania do stosowania | Cukrzyca typu 2 |
| Substancja czynna | Sytagliptyna |
| Klasa leków | Inhibitory DPP-4 |
| Możliwe działania niepożądane | Zapalenie trzustki, reakcje alergiczne, hipoglikemia, nudności, wzdęcia, wymioty, ból żołądka, biegunka, zaparcia, senność, obrzęk rąk lub nóg, grypa, suchość w jamie ustnej, ból głowy, zakażenia górnych dróg oddechowych, niedrożny nos lub katar i ból gardła, zapalenie kości i stawów, ból ramienia lub nogi, zawroty głowy, świąd, zmniejszona liczba płytek krwi, choroby nerek, bóle stawów, bóle mięśni, ból pleców, zapalenie płuc, pemfigoid pęcherzowy |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość na sytagliptynę lub substancje pomocnicze |














