, ,

Jak zmniejszyć wypadanie włosów?

Data publikacji:

Ostatnia aktualizacja:

Jakie są przyczyny nadmiernego wypadania włosów?

Utrata włosów może wiązać się z dużym dyskomfortem i stanowić nie tylko problem estetyczny, ale i psychologiczny. Dobór odpowiedniej terapii uzależniony jest od ustalenia przyczyny wypadania włosów, dlatego kluczowe znaczenie ma szczegółowa diagnostyka i postawienie odpowiedniego rozpoznania.
Leczenie łysienia: klucz to diagnoza

Jak rosną włosy?

Wytłumaczenie pojęcia cykliczności faz wzrostu włosów jest niezbędne do zrozumienia mechanizmów wypadania włosów. Na skórze głowy znajduje się około 100 000 włosów, przy czym w cyklu wzrostowym każdego z nich wyróżnia się trzy etapy, są to:

  • anagen (faza wzrostu włosa),
  • katagen (faza przejściowa),
  • telogen (faza spoczynku).

Faza wzrostu trwa od 2 do 6 lat, średnio 3 lata. W fazie anagenu jest ok. 90% włosów obecnych na skórze głowy. Jest to okres, w którym zachodzi wzrost włosa oraz jego pigmentacja.

Katagen jest fazą przejściową między anagenem a telogenem, w której wzrost włosa zostaje zahamowany. W fazie katagenu znajduje się około 1% włosów.

Telogen to faza spoczynku, która występuje bezpośrednio przed wypadnięciem włosa. Faza ta trwa od ok. 3 do 5 miesięcy [1].

Jakie są przyczyny wypadania włosów?

Wyróżniamy dwa podstawowe mechanizmy łysienia: anagenowy i telogenowy. Łysienie anagenowe jest najczęściej skutkiem chemioterapii, po której włosy wypadają w aktywnej fazie wzrostu. Przyczyną wypadania włosów w łysieniu telogenowym jest synchronizacja cyklu włosowego oraz wzrost odsetka włosów w fazie spoczynku. Najczęstsze czynniki indukujące łysienie telogenowe to m.in.:

  • ciąża/poród,
  • okres noworodkowy,
  • choroby przebiegające z gorączką,
  • niedobór żelaza, cynku, biotyny, kwasów tłuszczowych, witamin z grupy B,
  • zakażenia skóry głowy (grzybicze, bakteryjne, wirusowe),
  • choroby skóry głowy (np. łojotokowe zapalnie skóry głowy),
  • zaburzenia hormonalne (np. nadczynność i niedoczynność tarczycy),
  • choroby współistniejące (np. toczeń układowy),
  • leki przeciwzakrzepowe (np. heparyna, pochodne heparyny),
  • leki kardiologiczne (np. β-blokery, inhibitory angiotensyny, leki blokujące kanały wapniowe),
  • hormony (np. doustne środki antykoncepcyjne),
  • leki hipolipemizujące (np. fibraty),
  • leki przeciwdrgawkowe (np. karbamazepina),
  • stres,
  • zabiegi chirurgiczne,
  • szybka utrata masy ciała,
  • restrykcyjna dieta,
  • znieczulenie ogólne,
  • hiperprolaktynemia [2].

W ujęciu klinicznym wyróżniamy łysienie bliznowaciejące oraz niebliznowaciejące. W codziennej praktyce częściej mamy do czynienia z łysieniem niebliznowaciejącym, w którym to mieszki włosowe przez długi czas są zachowane w aktywnym stanie i włosy mogą odrosnąć. Istnieje kilka postaci łysienia niebliznowaciejącego:

  • łysienie androgenowe,
  • łysienie plackowate,
  • sezonowa utrata włosów,
  • łysienie polekowe, niezwiązane z chemioterapią,
  • fizjologiczne łysienie związane z wiekiem.

Łysienie bliznowaciejące występuje rzadko i charakteryzuje się włóknieniem zachodzącym w mieszkach włosowych i w ich pobliżu, bliznowaceniem skóry i trwałym wypadaniem włosów [3,4,5,6].

Co to jest łysienie androgenowe?

Najczęstszą postacią łysienia niebliznowaciejącego jest łysienie androgenowe, dotykające zarówno mężczyzn, jak i kobiety. Szacuje się, że dotyczy ok. 50% dorosłych mężczyzn poniżej 50. roku życia oraz ok. 70% mężczyzn powyżej 70. roku życia. Kobiety chorują rzadziej, a mianowicie na łysienie androgenowe cierpi od 3 do 6% populacji poniżej 30. roku życia i 30-40% po 50. roku życia.

Podstawowym procesem patogenetycznym w łysieniu androgenowym jest miniaturyzacja mieszków włosowych pod wpływem działania androgenów (dihydrotestosteronu). U mężczyzn łysienie androgenowe objawia się przerzedzeniem włosów w okolicy czołowo-skroniowej (zakola) oraz ciemieniowej, czyli na szczycie głowy. U kobiet natomiast obserwuje się rozproszoną utratę włosów w centralnej części owłosionej skóry głowy. Etiologia łysienia androgenowego jest złożona, ale za najważniejszy czynnik etiologiczny uznaje się predyspozycję genetyczną [2].

Jak znaleźć przyczynę wypadania włosów?

Aktualnie dysponujemy wieloma metodami diagnostycznymi pozwalającymi ustalić przyczynę wypadania włosów. Najczęściej lekarz wykonuje szczegółowy wywiad z pacjentem, badanie fizykalne, trychoskopię (dermatoskopię skóry głowy) oraz kieruje na badania laboratoryjne krwi. Rekomendowane badania laboratoryjne pozwalające wykluczyć najczęstsze przyczyny łysienia telogenowego to m.in.:

  • morfologia z rozmazem,
  • ferrytyna,
  • żelazo,
  • TSH, ATPO, ATG,
  • OB/CRP,
  • prolaktyna,
  • glukoza na czczo,
  • białko całkowite,
  • progesteron.

W razie wątpliwości diagnostycznych wykonuje się ponadto m.in.: ocenę histopatologiczną biopsji z owłosionej skóry głowy, trichogram, fototrichogram, badania bakteriologiczne i mikologiczne, czy też analizę pierwiastkową włosów [2,3].

Jak wygląda leczenie wypadania włosów?

Dobór odpowiedniej terapii uzależniony jest od przyczyn wypadania włosów, dlatego kluczowe znaczenie ma szczegółowa diagnostyka i postawienie odpowiedniego rozpoznania. Aktualnie stosowane terapie obejmują:

  • leczenie konwencjonalne (zarówno leki do stosowania ogólnego, jak i miejscowego),
  • leczenie wspomagające,
  • specjalistyczne zabiegi trychologiczne oraz zabiegi pielęgnacyjne,
  • przeszczepy włosów [3].

Terapia telogenowego wypadania włosów opiera się na leczeniu przyczynowym, którym może być np. wyrównanie niedoborów witamin i składników mineralnych, czy też leczenie zaburzeń hormonalnych. Proces wypadania włosów jest samoograniczający się w przypadku tzw. czynników fizjologicznych (np. ciąża, poród).

Lekami, posiadającymi łysienie androgenowe jako wskazanie rejestracyjne są minoksydyl (dla kobiet i mężczyzn) oraz finasteryd 1 mg/dobę (dla mężczyzn). Ponadto lekarz może wdrożyć inną, opartą na dobrze udokumentowanej wiedzy medycznej, metodę leczenia poza wskazaniami rejestracyjnymi. Minoksydyl (Loxon, DX2LEK, Piloxidil, Minovivax) jest lekiem bez recepty do stosowania zewnętrznego, dostępnym w stężeniach 2% i 5%, przy czym w wyższym stężeniu jest wskazany wyłącznie u mężczyzn. Leku nie należy stosować w okresie ciąży i karmienia piersią. W sytuacji, gdy prawidłowo stosowane preparaty z minoksydylem nie przynoszą rezultatu po roku stosowania, należy udać się do dermatologa w celu doboru innej terapii. Finasteryd (Nezyr, Propecia) jest lekiem do stosowania ogólnego, dostępnym wyłącznie na receptę [2].

Jak zapobiegać wypadaniu włosów?

Zmniejszenie wypadania włosów może wymagać wielu różnych działań i zmian w stylu życia. Oto kilka kroków, które można podjąć, aby pomóc w ograniczeniu wypadania włosów:

  1. Zrównoważona dieta: Wprowadź do swojej diety produkty bogate w składniki odżywcze, takie jak białko, witaminy (szczególnie witamina A, B, C, D i E), minerały (selen, żelazo, cynk) oraz zdrowe tłuszcze. Unikaj drastycznych diet i głodówek, które mogą prowadzić do niedoborów składników odżywczych.
  2. Unikaj stresu: Zbyt dużo stresu może przyczynić się do wypadania włosów. Praktykuj techniki relaksacyjne, takie jak joga, medytacja, czy głębokie oddychanie, aby zarządzać stresem.
  3. Prawidłowa higiena włosów: Unikaj częstego mycia włosów, używania gorącej wody i agresywnych szamponów. Wybieraj delikatne produkty do pielęgnacji włosów i nie trzyj włosów energicznie ręcznikiem.
  4. Unikaj nadmiernego stylizowania: Częste używanie gorących narzędzi do stylizacji włosów, takich jak suszarki, prostownice czy lokówki, może uszkadzać włosy i przyczyniać się do wypadania. Stosuj te narzędzia z umiarem i używaj produktów termoochronnych.
  5. Ogranicz chemię: Unikaj częstego farbowania, rozjaśniania czy trwałego ondulowania włosów, ponieważ chemikalia mogą uszkadzać strukturę włosa.
  6. Suplementy: W przypadku niedoborów składników odżywczych, zaleca się konsultację z lekarzem i rozważenie suplementacji witaminami lub minerałami.

Pamiętaj, że każdy przypadek wypadania włosów jest inny, dlatego ważne jest skonsultowanie się z lekarzem lub dermatologiem, aby ustalić przyczynę i odpowiednie leczenie. Długotrwałe wypadanie włosów może być objawem poważnych problemów zdrowotnych, dlatego niebagatelizuj go i działaj odpowiednio.

Podsumowanie

Ważne jest zrozumienie, że wypadanie włosów może mieć wiele przyczyn, takich jak dziedziczność, zmiany hormonalne, stres, dieta i choroby. Istnieje wiele dostępnych metod leczenia, które mogą pomóc w zwalczaniu utraty włosów, w tym leki, terapie laserowe, przeszczep włosów i zmiany stylu życia. Kluczowym jest również dbanie o włosy, unikanie agresywnych zabiegów fryzjerskich i stosowanie odpowiedniej pielęgnacji. Warto skonsultować się z lekarzem lub specjalistą od włosów, jeśli zauważasz nadmierne wypadanie włosów, ponieważ wczesna diagnoza i działania mogą pomóc w utrzymaniu zdrowych i gęstych włosów.

Bibliografia

  1. Saleh D, Nassereddin A, Cook C. Anagen Effluvium [Internet]. StatPearls. 2020 [cited 2021 Feb 3]. Available from: http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/29493918
  2. Lange M, Flisiak I, Kapinska-Mrowiecka ML, Kaszuba A, Maj J, Rudnicka L, et al. Mastocytosis. Diagnostic and therapeutic recommendations of the polish dermatological society. Przegl Dermatol. 2018;105(3):358–83.
  3. http://drstyczen.pl/upload/drstyczen/wlosom_na_ratunek_trychologia_art_of_beauty.pdf
  4. Alessandrini A, Bruni F, Piraccini B, Starace M. Common causes of hair loss ‐ clinical manifestations, trichoscopy and therapy. J Eur Acad Dermatology Venereol. 2020;
  5. https://www.drugs.com/cg/alopecia.html
  6. https://mgr.farm/aktualnosci/najnowsze-metody-leczenia-wypadania-wlosow-dostepne-rowniez-na-polkach-aptecznych-przedstawimy-je-podczas-dzisiejszego-webinaru/

Powiązane produkty

  • Piloxidil, płyn na skórę, 2%
    Lek bez recepty
    płyn na skórę2%
  • Minovivax, płyn na skórę, 2%
    Lek bez recepty
    płyn na skórę2%
  • Loxon, płyn na skórę, 2%
    Lek bez recepty
    płyn na skórę2%

Omawiane substancje

  • Finasteryd

    Finasteryd jest lekiem stosowanym w leczeniu łysienia u mężczyzn. Substancja ta hamuje działanie enzymu odpowiedzialnego za przemianę testosteronu w dihydrotestosteron, który jest główną przyczyną łysienia u mężczyzn.
    Substancje Syntetyczne i Biologiczne
  • Minoksydyl

    Minoksydyl jest lekiem stosowanym w leczeniu łysienia androgenowego.Minoksydyl działa poprzez rozszerzenie naczyń krwionośnych skóry głowy, co zwiększa przepływ krwi i pobudza wzrost włosów.
    Brak danych

Omawiane schorzenia

  • Łysienie androgenowe

    Łysienie androgenne jest chorobą genetyczną, która dotyka głównie mężczyzn i polega na stopniowym wypadaniu włosów z okolic skroni, czoła i wierzchołka głowy. Jest to schorzenie nieuleczalne, ale istnieją sposoby na jego zahamowanie i opóźnienie postępu.
  • Łysienie plackowate

    Łysienie plackowate to choroba autoimmunologiczna, która powoduje utratę włosów w określonych obszarach na skórze głowy. Choroba ta może wystąpić u osób w każdym wieku, ale najczęściej dotyka osoby w wieku od 20 do 40 lat.

Więcej poradników

Wyświetlane poradniki pochodzą z kategorii czytanego artykułu: , , .