Zespół oddechowy bliskiego wschodu (MERS) jest poważną chorobą układu oddechowego wywoływaną przez specyficzny koronawirusa nazywany MERS-CoV (Middle East respiratory syndrome coronavirus)12. Choroba została po raz pierwszy zidentyfikowana w Arabii Saudyjskiej w 2012 roku i od tego czasu stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia publicznego w regionie Bliskiego Wschodu34.
Charakterystyka wirusa MERS-CoV
MERS-CoV należy do rodziny Coronaviridae i jest opatrzonym w otoczkę, jednoniciowym wirusem RNA o dodatniej polarności4. Wirus ten jest genetycznie odrębny od innych koronawirusów wywołujących choroby u ludzi, w tym od wirusa SARS-CoV oraz SARS-CoV-2 powodującego COVID-1956. MERS-CoV koduje pięć unikalnych białek dodatkowych, z których co najmniej dwa (4A i 4B) modulują produkcję interferonu, gdy są ekspresjonowane w izolacji4.
Kluczowym elementem w mechanizmie zakażenia jest receptor komórkowy DPP4 (dipeptydylopeptydaza 4), duża ektopeptydaza obecna na powierzchni wielu różnych typów komórek47. Receptor ten odgrywa istotną rolę w procesie wnikania wirusa do komórek gospodarza i jest głównie ekspresjonowany na komórkach nabłonkowych płuc, wątroby, nerek, jelit oraz makrofagach pęcherzykowych7.
Pochodzenie i ewolucja wirusa
Pochodzenie wirusa MERS-CoV nie jest w pełni poznane, jednak dowody naukowe wskazują, że prawdopodobnie wywodzi się z nietoperzy89. MERS-CoV jest najbliżej spokrewniony z koronawirusami nietoperzy Tylonycteris i Pipistrellus (HKU4 i HKU5), co sugeruje, że nietoperze mogły być ostatecznym źródłem wirusa910.
Analiza różnych genomów wirusowych sugeruje, że wirus mógł pochodzić z nietoperzy i został przeniesiony na wielbłądy w odległej przeszłości811. Badania wykazały, że MERS-CoV zarażał wielbłądy przez długi okres czasu, co rodzi pytanie, dlaczego MERS nie został wykryty u pacjentów w Arabii Saudyjskiej przed 2012 rokiem9. Pomimo ekstensywnej rekombinacji MERS-CoV u wielbłądów i zmian genetycznych odnotowanych od 2012 roku, nie ma dowodów na to, że wirus zmutował w celu zwiększenia zdolności wiązania z receptorem DPP44.
Wielbłądy jako główne źródło zakażeń Zobacz więcej: Wielbłądy dromedary jako główne źródło zakażeń MERS-CoV
Wielbłądy dromedary (jednogarbne) odgrywają kluczową rolę jako główne zwierzęce źródło zakażeń MERS-CoV u ludzi212. Wirus został zidentyfikowany i powiązany z zakażeniami u ludzi w wielbłądach dromedary w kilku państwach członkowskich na Bliskim Wschodzie, w Afryce i Azji Południowej2. Badania wykazały, że przeciwciała przeciwko MERS-CoV zostały wykryte u niemal wszystkich badanych wielbłądów dromedary na Półwyspie Arabskim i w kilku krajach afrykańskich13.
Około 80% przypadków u ludzi zostało zgłoszonych przez Arabię Saudyjską, głównie w wyniku bezpośredniego lub pośredniego kontaktu z zakażonymi wielbłądami dromedary lub zakażonymi osobami w placówkach opieki zdrowotnej2. Wirus został wykryty w mięsie wielbłądów, narządach, mleku i moczu; zakażone wielbłądy mogą nie wykazywać obserwowalnych objawów choroby14.
Mechanizmy transmisji Zobacz więcej: Mechanizmy transmisji MERS-CoV – od zwierząt do człowieka
MERS-CoV jest wirusem odzwierzęcym (zoonotycznym), co oznacza, że może być przenoszony między zwierzętami a ludźmi28. Transmisja odzwierzęca następuje poprzez bezpośredni lub pośredni kontakt z zakażonymi wielbłądami dromedary, chociaż dokładna droga transmisji pozostaje niejasna212.
Wirus może rozprzestrzeniać się poprzez wydzieliny układu oddechowego, takie jak ślina lub śluz, zakażonych zwierząt lub ludzi1. Bezpośredni kontakt fizyczny z wielbłądami może prowadzić do transmisji na ludzi1. Tryb transmisji jest nadal nieznany, ale podejrzewa się, że odbywa się poprzez ślinę podczas bezpośredniego kontaktu z zakażonymi wielbłądami lub poprzez spożycie mleka lub nieprzygotowanego mięsa15.
Czynniki ryzyka zakażenia
Zidentyfikowano kilka niezależnych czynników ryzyka zwiększających podatność na pierwotne zakażenia MERS-CoV. Należą do nich bezpośrednia ekspozycja na wielbłądy dromedary w ciągu dwóch tygodni przed wystąpieniem choroby, bezpośredni kontakt fizyczny z wielbłądami dromedary w ciągu poprzednich 6 miesięcy, cukrzyca oraz choroby serca12.
Najczęściej opisywanym czynnikiem ryzyka rozwoju choroby MERS jest obecność podstawowych chorób współistniejących, takich jak cukrzyca, przewlekła choroba nerek, otyłość, nadciśnienie tętnicze, przewlekłe choroby serca oraz choroby płuc, takie jak astma i przewlekła obturacyjna choroba płuc16. Zakażenie MERS-CoV wydaje się powodować cięższą chorobę u osób starszych, osób z osłabioną odpornością oraz tych z chorobami przewlekłymi17.
Znaczenie epidemiologiczne
MERS-CoV pozostaje istotnym zagrożeniem dla zdrowia publicznego, a możliwe konsekwencje dalszego międzynarodowego rozprzestrzeniania się mogą być poważne ze względu na wzorce transmisji wewnątrzszpitalnej w placówkach opieki zdrowotnej17. Wirus jest uznawany za powstający wirus odzwierzęcy z wielbłądami dromedary służącymi jako rezerwuar zwierzęcy8.
Obecnie nie ma specyficznych szczepionek ani leków licencjonowanych do użytku u ludzi przeciwko MERS-CoV1718. Obecne dowody wskazują, że zakażenia MERS-CoV są głównie spowodowane powtarzającymi się wprowadzeniami MERS-CoV z wielbłądów dromedary do populacji ludzkiej, podczas gdy transmisja między ludźmi jest ograniczona19.













