Zapalenie spojówek to proces patologiczny charakteryzujący się stanem zapalnym błony śluzowej wyścielającej wewnętrzną powierzchnię powiek i pokrywającej przednią część gałki ocznej1. Mechanizmy patogenetyczne prowadzące do rozwoju tego schorzenia są różnorodne i zależą od czynnika wywołującego chorobę.
Podstawowe mechanizmy patogenetyczne
Niezależnie od przyczyny, zapalenie spojówek charakteryzuje się wspólnymi mechanizmami patofizjologicznymi. Gdy spojówka ulega stanowi zapalnemu, dochodzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych w tej błonie śluzowej, co powoduje charakterystyczne zaczerwienienie lub przekrwienie, a także obrzęk spojówki2. Stan zapalny wpływa na całą spojówkę, a w zależności od przyczyny może również wystąpić wydzielina.
Proces zapalny w spojówce obejmuje bezpośrednie infekcje i zapalenie powierzchni spojówkowej, efekty uboczne na sąsiadujące tkanki, takie jak rogówka, oraz ostrą odpowiedź zapalną gospodarza i długotrwałą odpowiedź naprawczą3. Te złożone mechanizmy współdziałają ze sobą, tworząc charakterystyczny obraz kliniczny choroby.
Patogeneza zapalenia bakteryjnego spojówek
Bakteryjne zapalenie spojówek może być nabyte bezpośrednio od zakażonych osób, w wyniku nieprawidłowego rozmnażania naturalnej flory spojówkowej lub w wyniku rozprzestrzeniania się zakażenia z organizmów kolonizujących błonę śluzową nosa i zatok pacjenta2. Bakterie infiltrują warstwę nabłonkową spojówki, a czasami także tkankę właściwą.
Powierzchniowe tkanki oka i przydatków oka są skolonizowane przez normalną florę, taką jak paciorkowce, gronkowce i laseczki Corynebacterium4. Zmiany w obronie gospodarza, w liczbie bakterii lub w gatunku bakterii mogą prowadzić do zakażenia klinicznego. Zmiana flory może również wynikać z zewnętrznego zanieczyszczenia, stosowania miejscowych lub ogólnoustrojowych antybiotyków lub rozprzestrzeniania się z sąsiadujących ognisk infekcyjnych.
Podstawową obroną przed zakażeniem jest warstwa nabłonkowa pokrywająca spojówkę4. Zaburzenie tej bariery może prowadzić do zakażenia. Wtórne mechanizmy obronne obejmują hematologiczne mechanizmy odpornościowe przenoszone przez naczynia spojówkowe, immunoglobuliny filmu łzowego i lizozym oraz działanie płuczące łzawienia i mrugania. Szczegółowe mechanizmy patogenezy różnych form bakteryjnego zapalenia spojówek zostały omówione w osobnych sekcjach Zobacz więcej: Patogeneza bakteryjnego zapalenia spojówek.
Patogeneza wirusowego zapalenia spojówek
Wirusowe zapalenie spojówek stanowi około 80% wszystkich przypadków ostrego zapalenia spojówek, a adenowirusy, enterowirusy i wirusy opryszczki są powszechnymi czynnikami sprawczymi5. Patogeneza wirusowego zapalenia spojówek jest złożona i obejmuje specyficzne mechanizmy wnikania wirusów do komórek oraz odpowiedź immunologiczną organizmu.
W przypadku adenowirusowego zapalenia spojówek, zapalenie powstaje, gdy wystająca nić z pentonu przylega do receptora w nabłonku spojówkowym6. Wirus wnika do komórek i rozmnaża się w jądrach komórkowych. Zwiększające się ciała wtrętowe obserwowane w jądrze składają się z wirusów. Gdy komórki wypełnione ciałami wtrętowymi obumierają, uwalniają wirus.
Pęcherzyki tworzą się na spojówce w wyniku odpowiedzi immunologicznej limfocytów pod nabłonkiem spojówkowym6. Rozmnożony wirus jest transportowany do węzła chłonnego przedusznego przez kanały limfatyczne pod nabłonkiem spojówkowym. Obrzęk węzłów chłonnych wynika z proliferacji limfocytów specyficznych dla antygenu. Szczegółowe aspekty patogenezy wirusowego zapalenia spojówek, w tym mechanizmy molekularne i odpowiedź immunologiczną, zostały opisane w dalszej części Zobacz więcej: Patogeneza wirusowego zapalenia spojówek.
Patogeneza alergicznego zapalenia spojówek
Alergiczne zapalenie spojówek jest konsekwencją reakcji alergicznej typu 17. U osób uczulonych, gdy alergen dociera do spojówki, wywołuje reakcję: komórki Th2 produkują cytokiny, które indukują produkcję immunoglobuliny E (IgE) przez komórki B. Wydzielana IgE może wiązać się z błonami komórek tucznych, a także z alergenem i prowokować wydzielanie mediatorów zapalnych.
Reakcje nadwrażliwości typu I (natychmiastowe) występują, gdy uczulona osoba wejdzie w kontakt ze specyficznym antygenem8. Immunoglobulina E (IgE) ma silne powinowactwo do komórek tucznych, a łączenie się dwóch sąsiadujących cząsteczek IgE przez antygen wywołuje degranulację komórek tucznych.
Degranulacja komórek tucznych uwalnia różne preformowane i nowo utworzone mediatory kaskady zapalnej9. Najbardziej znaczące z tych mediatorów zapalnych to histamina, tryptaza, chymaza, heparyna, siarczan chondroityny, prostaglandyny, tromboksany i leukotrieny. Te różne mediatory zapalne, wraz z różnymi czynnikami chemotaktycznymi, powodują zwiększenie przepuszczalności naczyniowej i migrację eozynofilów i neutrofilów.
Inne mechanizmy patogenetyczne
Toksyczne zapalenie spojówek (zwane także toksycznym keratoconjunctivitis) oznacza bezpośrednie uszkodzenie tkanek oka przez szkodliwy czynnik, zazwyczaj konserwant lub lek10. Toksyczny czynnik może powodować brodawkowatą lub pęcherzykową odpowiedź w spojówce przy przewlekłym stosowaniu, a spojówka może stać się obrzękowa, opuchnięta i przekrwiona.
Najczęstszą formą toksycznego zapalenia spojówek jest zespół powierzchni oka polekowy (OSM)10. OSM to toksyczność chemiczna i/lub opóźniona, komórkowo pośredniczona reakcja nadwrażliwości powierzchni oka i przydatków na aktywne leki i/lub konserwanty.
Rola czynników systemowych
Zapalenie spojówek może towarzyszyć przeziębieniu i innym systemowym zakażeniom wirusowym, szczególnie odrze, ale także ospie wietrznej, różyczce i śwince11. W takich przypadkach patogeneza obejmuje systemową odpowiedź immunologiczną organizmu na infekcję wirusową, która wtórnie wpływa na tkanki oka.
Niektóre formy zapalenia spojówek mogą być związane z chorobami autoimmunologicznymi lub innymi schorzeniami ogólnoustrojowymi, co wskazuje na złożone mechanizmy patogenetyczne wykraczające poza lokalne procesy zapalne w obrębie spojówki.
Znaczenie kliniczne różnych mechanizmów patogenetycznych
Zrozumienie różnych mechanizmów patogenetycznych zapalenia spojówek ma kluczowe znaczenie dla prawidłowej diagnostyki i leczenia. Każdy typ zapalenia spojówek wymaga odmiennego podejścia terapeutycznego – podczas gdy bakteryjne zapalenie spojówek może wymagać antybiotykoterapii, wirusowe zapalenie jest zazwyczaj samoograniczające się, a alergiczne wymaga stosowania leków przeciwalergicznych.
Proces zapalny, niezależnie od etiologii, charakteryzuje się stanem zapalnym spojówki12. Stan zapalny jest spowodowany oczną odpowiedzią immunologiczną przeciwko podstawowej etiologii (bakteryjnej, wirusowej, alergicznej itp.). Leczenie zapalenia spojówek powinno zatem uwzględniać ten stan zapalny i w ciężkich przypadkach zapalenia spojówek dążyć do opanowania tego stanu zapalnego.


















