Epidemiologia zapalenia nagłośni przeszła dramatyczne zmiany w ciągu ostatnich dekad, głównie dzięki wprowadzeniu szczepionki przeciwko Haemophilus influenzae typu b (Hib). Ta potencjalnie śmiertelna infekcja, która wcześniej była uważana przede wszystkim za chorobę dziecięcą, obecnie występuje głównie u dorosłych12.
Częstość występowania w populacji ogólnej
W Stanach Zjednoczonych zapalenie nagłośni występuje obecnie z częstością około 1 przypadek na 100 000 osób rocznie12. Inne źródła podają nieco szerszy zakres, wskazując na częstość występowania od 1 do 4 przypadków na 100 000 osób rocznie u dorosłych34. W niektórych regionach częstość może być wyższa – badania z Core EM wskazują na częstość występowania od 3 do 5 przypadków na 100 000 osób rocznie5.
Wpływ szczepień Hib na epidemiologię
Wprowadzenie szczepionki przeciwko Hib w 1985 roku w Stanach Zjednoczonych (a w 1992 roku w Wielkiej Brytanii) spowodowało dramatyczne zmiany w epidemiologii zapalenia nagłośni26. Stosunek przypadków u dzieci do dorosłych spadł z 2,6:1 w 1980 roku do 0,4:1 w 1993 roku12. Szczepienia zmniejszyły występowanie zapalenia nagłośni u dzieci o około 90%, czyniąc z tej choroby głównie problem dorosłych3.
Przykładem skuteczności programów szczepień są dane z Danii, gdzie po wprowadzeniu szczepionki Hib w 1993 roku średnia krajowa częstość występowania zapalenia nagłośni u dzieci spadła z 4,9 przypadków na 100 000 rocznie przed szczepieniami do zaledwie 0,02 przypadków na 100 000 rocznie po wprowadzeniu szczepień78. Jednocześnie częstość występowania u dorosłych pozostała stała na poziomie 1,9 przypadków na 100 000 rocznie8.
Różnice między populacją dziecięcą a dorosłą
Przed wprowadzeniem szczepień Hib zapalenie nagłośni występowało głównie u dzieci w wieku od 2 do 4 lat2. Po wdrożeniu programów szczepień średni wiek dzieci z zapaleniem nagłośni przesunął się na starszą grupę wiekową – od 6 do 12 lat2. Średni wiek prezentacji wzrósł z 3,5 lat przed wprowadzeniem szczepionki do 14,6 lat po jej wprowadzeniu6.
Obecnie u dzieci częstość występowania zapalenia nagłośni wynosi około 0,3-0,7 przypadków na 100 000 rocznie, podczas gdy u dorosłych utrzymuje się na poziomie 1-4 przypadków na 100 000 rocznie910. W erze poszczepiennej częstość występowania wśród dorosłych jest obecnie większa niż wśród dzieci10.
Charakterystyka demograficzna pacjentów
Współczesny „typowy” pacjent z zapaleniem nagłośni to mężczyzna z obszarów miejskich w średnim wieku około 45 lat111. Stosunek zachorowań mężczyzn do kobiet wynosi około 3:11, chociaż niektóre źródła podają nieco niższy stosunek 3:23. Szczytowa częstość występowania u dorosłych przypada na piątą dekadę życia, z średnim wiekiem około 44-55 lat512.
Różnice regionalne i sezonowe Zobacz więcej: Różnice regionalne i sezonowe w występowaniu zapalenia nagłośni
Występowanie zapalenia nagłośni różni się znacząco między krajami, głównie w zależności od dostępności i powszechności szczepień przeciwko Hib. W krajach rozwijających się, gdzie szczepienia nie są powszechnie dostępne, częstość występowania może być znacznie wyższa3. Na przykład w Szwecji przed wprowadzeniem szczepień w latach 1987-1989 częstość występowania wynosiła 14,7 przypadków na 100 000 dzieci w wieku 0-4 lat rocznie7.
Obserwuje się również pewne różnice sezonowe w występowaniu zapalenia nagłośni. Grudzeń jest miesiącem o najwyższej liczbie przypadków, podczas gdy kwiecień charakteryzuje się najniższą częstością występowania3. Badania z Chin wskazują na nieco wyższą częstość występowania w miesiącach zimowych i letnich, chociaż różnice te nie są statystycznie istotne13.
Trendy epidemiologiczne i prognozy Zobacz więcej: Aktualne trendy epidemiologiczne i prognozy dla zapalenia nagłośni
Pomimo sukcesu szczepień Hib w redukcji przypadków dziecięcych, niektóre badania wskazują na wzrastającą częstość występowania zapalenia nagłośni u dorosłych1415. Ten trend może być związany z różnorodnością patogenów bakteryjnych wywołujących chorobę u dorosłych, które nie są objęte szczepieniem Hib.
Badania z północnych Chin pokazują coroczny wzrost częstości występowania ostrego zapalenia nagłośni w ciągu ostatniej dekady, z liczbą przypadków wzrastającą z 17 w 2014 roku do 45 w 2023 roku13. Ten wzrostowy trend jest obserwowany również w innych regionach świata, co sugeruje, że zapalenie nagłośni może ponownie zyskiwać na znaczeniu epidemiologicznym.
Rokowanie i śmiertelność
Dzięki lepszej świadomości medycznej i poprawie opieki zdrowotnej śmiertelność z powodu zapalenia nagłośni znacznie się zmniejszyła. Obecnie zgony są rzadkie, występując w około 1 na 100 przypadków16. Jednak śmiertelność może wahać się od 7 do 20% w zależności od szybkości rozpoznania i leczenia5. Około 10,9% przypadków w erze poszczepiennej wymaga zabezpieczenia drogi oddechowej17, a około 16% pacjentów wymaga intubacji, podczas gdy 3% wymaga chirurgicznego zabezpieczenia drogi oddechowej11.













