Wskazania do stosowania leku RIXACAM: Jakie schorzenia i dolegliwości leczy?
Lek RIXACAM, zawierający substancję czynną rywaroksaban, jest stosowany w leczeniu i profilaktyce różnych schorzeń związanych z zakrzepami krwi. W artykule omówimy szczegółowo, jakie dolegliwości leczy ten lek oraz jakie są jego wskazania do stosowania.
Spis treści
- Profilaktyka udaru i zatorowości obwodowej
- Leczenie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej
- Leczenie zakrzepicy u dzieci i młodzieży
- Dawkowanie i sposób podawania
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Profilaktyka udaru i zatorowości obwodowej
Lek RIXACAM jest stosowany w profilaktyce udaru i zatorowości obwodowej u dorosłych pacjentów z migotaniem przedsionków niezwiązanym z wadą zastawkową. Migotanie przedsionków to nieregularny rytm serca, który może prowadzić do powstawania zakrzepów krwi w sercu, a te z kolei mogą przemieszczać się do mózgu, powodując udar, lub do innych części ciała, powodując zatorowość obwodową[1].
Leczenie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej
RIXACAM jest również stosowany w leczeniu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) oraz w profilaktyce nawrotowej ZŻG i ZP u dorosłych. Zakrzepica żył głębokich to stan, w którym w żyłach, najczęściej w nogach, tworzą się zakrzepy krwi. Zatorowość płucna to poważne powikłanie zakrzepicy, w którym zakrzep przemieszcza się do płuc, blokując przepływ krwi[1].
Leczenie zakrzepicy u dzieci i młodzieży
RIXACAM jest stosowany u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat i o masie ciała od 30 kg do 50 kg w leczeniu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) oraz w profilaktyce nawrotów ŻChZZ po co najmniej 5 dniach początkowego pozajelitowego leczenia przeciwzakrzepowego[1]. Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa to stan, w którym w żyłach tworzą się zakrzepy krwi, które mogą przemieszczać się do płuc, powodując zatorowość płucną.
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie leku RIXACAM zależy od wskazania oraz od wieku i masy ciała pacjenta. Dla dorosłych zalecana dawka w profilaktyce udaru i zatorowości obwodowej to 20 mg raz na dobę. W leczeniu ZŻG i ZP zalecana dawka początkowa to 15 mg dwa razy na dobę przez pierwsze trzy tygodnie, a następnie 20 mg raz na dobę[1]. Dla dzieci i młodzieży dawka jest obliczana na podstawie masy ciała[2].
Słownik pojęć
- Migotanie przedsionków – Nieregularny rytm serca, który może prowadzić do powstawania zakrzepów krwi w sercu.
- Zakrzepica żył głębokich (ZŻG) – Stan, w którym w żyłach, najczęściej w nogach, tworzą się zakrzepy krwi.
- Zatorowość płucna (ZP) – Poważne powikłanie zakrzepicy, w którym zakrzep przemieszcza się do płuc, blokując przepływ krwi.
- Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (ŻChZZ) – Stan, w którym w żyłach tworzą się zakrzepy krwi, które mogą przemieszczać się do płuc, powodując zatorowość płucną.
Podsumowanie
| Profilaktyka udaru i zatorowości obwodowej | Migotanie przedsionków niezwiązane z wadą zastawkową |
| Leczenie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej | Zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna |
| Leczenie zakrzepicy u dzieci i młodzieży | Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa |
| Dawkowanie | 20 mg raz na dobę (dorośli), 15 mg dwa razy na dobę przez pierwsze trzy tygodnie, następnie 20 mg raz na dobę (dorośli), dawka obliczana na podstawie masy ciała (dzieci i młodzież) |














