Dawkowanie leku Ampitar: Jak i kiedy stosować?

Lek Ampitar, zawierający substancję czynną ampicylinę, jest stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. W artykule szczegółowo omówimy dawkowanie leku, sposób jego podawania oraz ważne informacje, które pacjenci powinni znać przed rozpoczęciem terapii.

Spis treści

• Dawkowanie dla dorosłych
• Dawkowanie dla dzieci
• Kontrola leczenia
• Szczególne grupy pacjentów
• Przygotowanie roztworu
• Słownik pojęć
• Materiały źródłowe

Dawkowanie dla dorosłych

Dawkowanie leku Ampitar dla dorosłych zależy od rodzaju zakażenia oraz jego nasilenia. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje na temat dawkowania:

• Domięśniowo: 500 mg 4 razy na dobę^[1].
• Wstrzyknięcie dożylne: 500 mg do 2 g 4-6 razy na dobę. Powoli wstrzykiwać 2 g przez co najmniej 3-4 minuty^[1].
• Ciągła infuzja dożylna: 6 do 12 g na dobę. Zaleca się stosowanie pompy infuzyjnej^[1].
• Infuzja dożylna przerywana: 2 g 4-6 razy na dobę^[1].
• Profilaktyka zapalenia wsierdzia: 2 g dożylnie w pojedynczej dawce na 30 do 60 minut przed zabiegiem^[1].

Dawkowanie dla dzieci

Dawkowanie leku Ampitar dla dzieci również zależy od rodzaju zakażenia oraz wieku i masy ciała dziecka:

• Domięśniowo: 50 mg/kg masy ciała na dobę, podzielone na cztery dawki podawane w odstępach 6-godzinnych. U noworodków i wcześniaków zaleca się podawanie 25-50 mg/kg w dwóch dawkach podzielonych^[1].
• Dożylnie: 100-200 mg/kg masy ciała na dobę w ciężkich zakażeniach. W bakteryjnym zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych dawkę dożylną u dzieci można zwiększyć do 400 mg/kg masy ciała na dobę (podzieloną na cztery dawki)^[1].
• Profilaktyka zapalenia wsierdzia: 50 mg/kg dożylnie w pojedynczej dawce na 30 do 60 minut przed zabiegiem^[1].

Kontrola leczenia

W przypadku długotrwałego leczenia (powyżej 2-3 tygodni) należy monitorować czynność wątroby i nerek oraz morfologię krwi^[1]. W przypadku ostrego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych wywołanego przez Listeria monocytogenes i posocznicy u noworodków ampicylinę podaje się w skojarzeniu z innym antybiotykiem^[1].

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek mogą wymagać dostosowania dawki leku Ampitar:

• Nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z klirensem kreatyniny (CrCl) >30 mL/min^[1].
• W przypadku ciężkiej niewydolności nerek (CrCl ≤30 mL/min) zaleca się zmniejszenie dawki^[1]:
• CrCl 20-30 mL/min: zmniejszyć dawkę do ⅔^[1].
• CrCl <20 mL/min: zmniejszyć dawkę do ⅓^[1].

Przygotowanie roztworu

Przed podaniem leku Ampitar należy przygotować roztwór zgodnie z poniższymi instrukcjami:

• Wstrzyknięcia domięśniowe: Rozpuścić 1 g w 4 mL wody do wstrzykiwań^[1].
• Wstrzyknięcia dożylne: Rozpuścić 1 g w 10 mL wody do wstrzykiwań lub 2 g w 20 mL wody do wstrzykiwań^[1].
• Infuzja przerywana: Rozpuścić 1 g w 100 mL izotonicznego roztworu chlorku sodu (0,9%) lub 2 g w 100 mL izotonicznego roztworu chlorku sodu (0,9%) lub wody do wstrzykiwań^[1].
• Infuzja ciągła: Rozpuścić 2 g w 15 mL wody do wstrzykiwań, a następnie dodać do 500 mL izotonicznego roztworu chlorku sodu (0,9%)^[1].

Słownik pojęć

• Ampicylina – antybiotyk z grupy penicylin, stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych.
• Infuzja dożylna – podawanie leku bezpośrednio do żyły za pomocą kroplówki.
• Klirens kreatyniny (CrCl) – wskaźnik oceniający funkcję nerek, mierzący zdolność nerek do filtrowania kreatyniny z krwi.
• Profilaktyka zapalenia wsierdzia – zapobieganie zakażeniom zastawek serca.
• Rzekomobłoniaste zapalenie jelit – ciężkie zapalenie jelita grubego, często wywołane przez bakterie Clostridioides difficile.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku