Menu
Kategorie
Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Dermokosmetyki
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania klinicznePopularne
Ampitar to lek przeciwbakteryjny wydawany na receptę, który zawiera ampicylinę w postaci ampicyliny sodowej, należącej do penicylin. Preparat jest stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych u dzieci i dorosłych. Lek jest dostępny w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub do infuzji.
Ulotka Ampitar dla Pacjenta
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Czym jest Ampitar?
Ampitar to antybiotyk zawierający ampicylinę – substancję należącą do grupy penicylin o rozszerzonym spektrum działania. Lek dostępny jest w postaci proszku, który przed podaniem należy rozpuścić w odpowiednim płynie, aby przygotować roztwór do wstrzykiwań lub infuzji. Ampitar działa bakteriobójczo, co oznacza, że niszczy bakterie wywołujące zakażenie poprzez hamowanie budowy ich ściany komórkowej.
Produkt ten stosuje się wyłącznie w szpitalach lub innych placówkach medycznych, gdzie może być podawany domięśniowo (zastrzyk do mięśnia) lub dożylnie (bezpośrednio do żyły jako wstrzyknięcie lub wolna infuzja).
Kiedy stosuje się Ampitar?
Ampitar jest przeznaczony do leczenia różnych zakażeń bakteryjnych u dorosłych i dzieci. Lek ten jest szczególnie skuteczny w przypadku następujących schorzeń:
- Ostre nasilenie przewlekłego zapalenia oskrzeli – gdy dochodzi do zaostrzenia objawów przewlekłej choroby płuc.
- Odmiedniczkowe zapalenie nerek – bakteryjne zakażenie układu moczowego obejmujące nerki.
- Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych – poważne zakażenie błon otaczających mózg i rdzeń kręgowy.
- Pozaszpitalne zapalenie płuc – zakażenie płuc nabyte poza szpitalem, gdy standardowa penicylina nie przynosi efektów lub nie może być zastosowana.
- Zakażenia w obrębie jamy brzusznej – infekcje dotyczące narządów brzucha.
- Bakteriemia – obecność bakterii we krwi związana z którymkolwiek z wymienionych zakażeń.
- Zapalenie wsierdzia – zarówno w leczeniu, jak i zapobieganiu tej chorobie serca.
W niektórych sytuacjach, szczególnie gdy zakażenie jest spowodowane przez kilka rodzajów bakterii jednocześnie, Ampitar może być stosowany łącznie z innymi antybiotykami dla uzyskania lepszego efektu terapeutycznego.
Kiedy nie wolno stosować leku Ampitar?
Leku nie można stosować, jeśli pacjent jest uczulony na ampicylinę lub inne antybiotyki z grupy beta-laktamów, do których należą penicyliny i cefalosporyny. Uczulenie może objawiać się różnymi reakcjami – od wysypki skórnej po poważną reakcję anafilaktyczną zagrażającą życiu.
Przed rozpoczęciem leczenia należy bezwzględnie poinformować lekarza o wszelkich wcześniejszych reakcjach alergicznych na antybiotyki.
Ważne ostrzeżenia i środki ostrożności
Alergie krzyżowe
Istnieje ryzyko alergii krzyżowej między penicylinami a cefalosporynami. Oznacza to, że osoby uczulone na penicyliny mogą również wykazywać uczulenie na cefalosporyny i odwrotnie. Jeśli w przeszłości wystąpiła reakcja alergiczna na którykolwiek z tych antybiotyków, należy o tym poinformować lekarza.
Biegunka i problemy jelitowe
W trakcie stosowania Ampitaru może pojawić się biegunka. W większości przypadków jest to łagodny objaw, jednak czasami może być oznaką poważniejszego schorzenia – rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego wywołanego przez bakterie Clostridioides difficile. Jeśli biegunka jest ciężka, utrzymuje się dłużej lub towarzyszy jej gorączka i ból brzucha, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Zawartość sodu
Ampitar zawiera znaczące ilości sodu (soli). Jedna fiolka 1 g zawiera 70,2 mg sodu, co stanowi około 3,5% maksymalnej zalecanej dziennej dawki dla dorosłych. Jest to szczególnie istotne dla osób stosujących dietę niskosodową, na przykład z powodu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca lub chorób nerek. Jeśli lek jest rozpuszczany w roztworze soli fizjologicznej, ilość sodu dodatkowo się zwiększa.
Wyniki badań laboratoryjnych
Ampicylina może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych. Wysokie stężenie leku w moczu może powodować fałszywie dodatnie wyniki oznaczeń glukozy w moczu. Jeśli wykonywane są takie badania, należy poinformować personel medyczny o stosowaniu Ampitaru.
Jak jest podawany Ampitar?
Ampitar jest zawsze podawany przez wykwalifikowany personel medyczny w szpitalu lub przychodni. Sposób podania i dawkowanie zależy od rodzaju zakażenia, jego ciężkości oraz wieku pacjenta.
Dawkowanie u dorosłych
Zastrzyki domięśniowe: Zazwyczaj 500 mg cztery razy dziennie.
Wstrzyknięcia dożylne: Od 500 mg do 2 g, podawane 4-6 razy dziennie. Większe dawki (2 g) należy wstrzykiwać bardzo powoli – przez co najmniej 3-4 minuty.
Ciągła infuzja dożylna: Od 6 do 12 g na dobę, najlepiej z użyciem pompy infuzyjnej.
Infuzja przerywana: 2 g podawane 4-6 razy dziennie.
W zapobieganiu zapaleniu wsierdzia przed zabiegiem medycznym może być podana pojedyncza dawka 2 g dożylnie, na 30-60 minut przed procedurą.
Dawkowanie u dzieci
Zastrzyki domięśniowe: 50 mg na kilogram masy ciała dziennie, podzielone na cztery dawki co 6 godzin. U noworodków i wcześniaków stosuje się 25-50 mg/kg w dwóch dawkach podzielonych.
Wstrzyknięcia dożylne: 100-200 mg na kilogram masy ciała dziennie w ciężkich zakażeniach. W przypadku bakteryjnego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych dawka może być zwiększona nawet do 400 mg/kg dziennie (podzielona na cztery dawki).
W profilaktyce zapalenia wsierdzia u dzieci stosuje się 50 mg/kg w pojedynczej dawce dożylnej, na 30-60 minut przed zabiegiem.
Pacjenci z problemami z nerkami
U osób z ciężką niewydolnością nerek konieczne jest dostosowanie dawkowania, ponieważ lek może kumulować się w organizmie. Lekarz ustali odpowiednią dawkę na podstawie wyników badań czynności nerek.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Ampitar może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Najczęstszym objawem ubocznym jest wysypka skórna, która pojawia się u około 5% leczonych pacjentów.
Częste działania niepożądane
- Wykwity skórne – różnego rodzaju zmiany na skórze, pokrzywka.
- Luźne stolce – łagodna biegunka.
Niezbyt częste działania niepożądane
- Problemy z układem pokarmowym: zapalenie języka, zapalenie jamy ustnej, nudności, wymioty, zapalenie jelit, biegunka.
- Rzekomobłoniaste zapalenie jelit – poważne zakażenie jelita grubego wymagające leczenia.
- Zaburzenia krwi: niedokrwistość, zmniejszenie liczby płytek krwi, eozynofilia (zwiększona liczba eozynofili), leukopenia (zmniejszenie liczby białych krwinek), agranulocytoza (ciężki niedobór granulocytów).
Rzadkie, ale poważne działania niepożądane
- Reakcja anafilaktyczna – ciężka, potencjalnie zagrażająca życiu reakcja alergiczna, która może wystąpić w ciągu 20-40 minut od podania leku. Objawy to: trudności w oddychaniu, obrzęk twarzy i gardła, nagły spadek ciśnienia krwi, utrata przytomności.
- Ciężkie reakcje skórne: złuszczające zapalenie skóry, rumień wielopostaciowy.
Dodatkowe informacje
U osób z mononukleozą zakaźną lub białaczką wysypka pojawia się znacznie częściej. Po zastrzyku domięśniowym może wystąpić ból w miejscu wstrzyknięcia.
Jeśli wystąpi którykolwiek z powyższych objawów, szczególnie objawy reakcji alergicznej, należy natychmiast poinformować personel medyczny. W przypadku ciężkiej reakcji alergicznej konieczne jest pilne leczenie, które może obejmować podanie adrenaliny, kortykosteroidów i płynów dożylnych.
Ciąża i karmienie piersią
Ciąża
Ampitar może być stosowany w okresie ciąży, jeśli lekarz uzna, że potencjalne korzyści dla matki przewyższają możliwe ryzyko dla dziecka. Długoletnie doświadczenia kliniczne wskazują na niewielkie ryzyko dla ciąży, płodu lub noworodka, jednak nie przeprowadzono kontrolowanych badań na dużą skalę z udziałem kobiet w ciąży.
Karmienie piersią
Ampicylina przenika do mleka kobiecego w niewielkich ilościach (około 1 mikrogram na mililitr po podaniu dawki 2-4 g). U niemowląt karmionych piersią mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, biegunka lub zakażenia grzybicze błon śluzowych. W niektórych przypadkach może być konieczne przerwanie karmienia piersią na czas leczenia. Decyzję o kontynuowaniu lub przerwaniu karmienia piersią powinien podjąć lekarz, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia dla dziecka oraz korzyści z leczenia dla matki.
Interakcje z innymi lekami
Ampitar może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wymagać dostosowania dawkowania lub szczególnej ostrożności.
Allopurynol
Jednoczesne stosowanie allopurynolu (lek stosowany w leczeniu dny moczanowej) z ampicyliną zwiększa ryzyko wystąpienia skórnych reakcji alergicznych. Jeśli przyjmujesz allopurynol, poinformuj o tym lekarza.
Metotreksat
Ampicylina może wpływać na wydalanie metotreksatu (lek stosowany w reumatologii i onkologii) przez nerki, co może prowadzić do zwiększenia jego stężenia we krwi i wystąpienia poważnych działań toksycznych. Jeśli stosujesz metotreksat, wymaga to szczególnej uwagi i monitorowania.
Zawsze informuj lekarza o wszystkich lekach, które przyjmujesz, w tym o lekach dostępnych bez recepty, suplementach diety i preparatach ziołowych.
Przedawkowanie
Duże dawki ampicyliny są zazwyczaj dobrze tolerowane, jednak u niektórych pacjentów, szczególnie z zaburzeniami czynności nerek, przedawkowanie może prowadzić do objawów toksycznych.
Możliwe objawy przedawkowania
- Nudności, wymioty, biegunka.
- Zaburzenia równowagi elektrolitowej.
- Obniżenie świadomości, drgania mięśni, skurcze, w ciężkich przypadkach śpiączka.
- Reakcje hemolityczne (rozpad czerwonych krwinek), zaburzenia czynności nerek, kwasica.
W przypadku przedawkowania leczenie jest objawowe. W ciężkich przypadkach może być konieczna hemodializa lub hemoperfuzja w celu usunięcia nadmiaru leku z organizmu.
Przechowywanie
Ampitar w postaci proszku można przechowywać w temperaturze pokojowej. Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu.
Po przygotowaniu roztworu należy go użyć natychmiast. Nie należy przechowywać gotowego roztworu na później.
Informacje o zawartości sodu
Ten lek zawiera wysokie stężenie sodu. Jedna fiolka 1 g zawiera 70,2 mg sodu, co odpowiada 3,51% maksymalnej zalecanej dziennej dawki. Maksymalna dawka dobowa produktu może zawierać ponad 42% zalecanej dziennej dawki sodu.
Jest to szczególnie ważne dla pacjentów, którzy muszą kontrolować spożycie soli, na przykład osoby z nadciśnieniem tętniczym, niewydolnością serca, chorobami nerek lub obrzękami. Jeśli stosujesz dietę niskosodową, poinformuj o tym lekarza przed rozpoczęciem leczenia.
Zamienniki Ampitar
oraz produkty podobne
LEKsykon wiedzy
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Ampitar, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Ampitar dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Ampitar stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Ampitar to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 1 g |
| Postać | Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji |
| Producent | Producentem Ampitar jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Charakterystyka Ampitar
Tabela charakterystyki leku
Poradniki dla pacjenta
Powiązane wg kategorii
Cena Ampitar w aptekach
Ładowanie…
Ładowanie…
Wskazania stosowania Ampitar
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Gdzie kupisz najtaniej Ampitar?
FAQ
Jak działa Ampitar?
Ampitar zawiera ampicylinę, która należy do grupy penicylin. Działa bakteriobójczo, niszcząc bakterie poprzez hamowanie budowy ich ściany komórkowej.
Czy można stosować Ampitar w ciąży?
Ampitar może być stosowany w ciąży, jeśli lekarz uzna, że korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. Długoletnie doświadczenia wskazują na niewielkie ryzyko dla płodu.
Jakie są najczęstsze działania niepożądane Ampitaru?
Najczęstszym działaniem niepożądanym jest wysypka skórna, która występuje u około 5% pacjentów. Mogą również wystąpić luźne stolce, nudności i problemy żołądkowo-jelitowe.
Czy Ampitar można podawać dzieciom?
Tak, Ampitar może być stosowany u dzieci, w tym u noworodków i wcześniaków. Dawkowanie jest ustalane indywidualnie na podstawie masy ciała dziecka.
Co zrobić jeśli wystąpi biegunka podczas leczenia?
Łagodna biegunka jest częstym objawem. Jednak jeśli biegunka jest ciężka, utrzymuje się długo lub towarzyszy jej gorączka i ból brzucha, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Czy można karmić piersią podczas stosowania Ampitaru?
Ampicylina przenika do mleka matki w niewielkich ilościach. Decyzję o kontynuowaniu karmienia piersią powinien podjąć lekarz, biorąc pod uwagę korzyści i potencjalne ryzyko dla dziecka.
Nie daj się jesieni
