Spis treści
- Wprowadzenie
- Ostry zespół wieńcowy
- Choroba wieńcowa i choroba tętnic obwodowych
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Możliwe działania niepożądane
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Wprowadzenie
Bevimlar to lek zawierający rywaroksaban, który należy do grupy leków przeciwzakrzepowych. Jego działanie polega na blokowaniu czynnika krzepnięcia krwi (czynnik Xa), co zmniejsza tendencję do tworzenia się zakrzepów krwi[1]. W artykule omówimy wskazania do stosowania leku Bevimlar, schorzenia, które leczy, oraz ważne informacje dotyczące jego stosowania.
Ostry zespół wieńcowy
Bevimlar jest stosowany u dorosłych pacjentów, u których zdiagnozowano ostry zespół wieńcowy (OZW), obejmujący zawał serca i niestabilną dławicę piersiową, oraz stwierdzono podwyższone stężenie biomarkerów sercowych[1]. Lek zmniejsza ryzyko wystąpienia kolejnego zawału serca lub śmierci z powodu choroby związanej z sercem lub naczyniami krwionośnymi. Bevimlar nie jest podawany jako jedyny lek; pacjent przyjmuje go w połączeniu z kwasem acetylosalicylowym (ASA) lub ASA oraz klopidogrelem lub tyklopidyną[2].
Choroba wieńcowa i choroba tętnic obwodowych
Bevimlar jest również stosowany u dorosłych pacjentów z chorobą wieńcową (CAD) lub chorobą tętnic obwodowych (PAD), którzy są obciążeni wysokim ryzykiem zdarzeń niedokrwiennych[1]. Lek zmniejsza ryzyko wystąpienia zakrzepów krwi (zdarzenia zakrzepowe na podłożu miażdżycowym). W niektórych przypadkach, po zabiegu udrożnienia zwężonej lub zamkniętej tętnicy kończyny dolnej, lekarz może przepisać pacjentowi również klopidogrel na krótki czas dodatkowo do kwasu acetylosalicylowego[2].
Dawkowanie i sposób podawania
Zalecana dawka Bevimlaru to 2,5 mg dwa razy na dobę. Lek należy przyjmować mniej więcej o tej samej porze każdego dnia, z posiłkiem lub bez posiłku[2]. W przypadku trudności z połykaniem tabletek, można je rozgnieść i wymieszać z wodą lub miękkim pokarmem, takim jak przecier jabłkowy, bezpośrednio przed przyjęciem. Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej po stabilizacji ostrego zespołu wieńcowego, najwcześniej 24 godziny po przyjęciu do szpitala[1].
Przeciwwskazania
Bevimlar nie powinien być stosowany w następujących przypadkach[2]:
- Uczulenie na rywaroksaban lub którykolwiek z pozostałych składników leku.
- Nadmierne krwawienie.
- Choroba lub stan narządu ciała prowadzące do zwiększonego ryzyka poważnego krwawienia (np. wrzód żołądka, uraz lub krwawienie do mózgu).
- Jednoczesne przyjmowanie innych leków zapobiegających krzepnięciu krwi (np. warfaryna, dabigatran, apiksaban lub heparyna), z wyjątkiem zmiany leczenia przeciwzakrzepowego.
- Ostry zespół wieńcowy z uprzednim krwawieniem lub zakrzepem krwi w mózgu.
- Choroba wieńcowa lub choroba tętnic obwodowych z uprzednim krwawieniem w mózgu lub udarem mózgu w ciągu ostatniego miesiąca.
- Choroba wątroby prowadząca do zwiększonego ryzyka krwawienia.
- Ciąża lub karmienie piersią.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Bevimlar może powodować działania niepożądane. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to krwawienia, które mogą być poważne i zagrażać życiu[1]. Inne możliwe działania niepożądane obejmują:
- Zmniejszenie liczby krwinek czerwonych (anemia).
- Krwawienie z żołądka, jelit, układu moczowo-płciowego, nosa, dziąseł, oka, tkanek lub jam ciała.
- Obrzęk kończyn, ból kończyn, zaburzenia czynności nerek, gorączka, ból żołądka, niestrawność, nudności, wymioty, zaparcie, biegunka, obniżone ciśnienie tętnicze krwi, osłabienie, zmęczenie, ból głowy, zawroty głowy, wysypka, swędzenie skóry.
Słownik pojęć
- Rywaroksaban – substancja czynna leku Bevimlar, należąca do grupy leków przeciwzakrzepowych.
- Ostry zespół wieńcowy (OZW) – stan obejmujący zawał serca i niestabilną dławicę piersiową.
- Choroba wieńcowa (CAD) – choroba naczyń krwionośnych dostarczających krew do serca.
- Choroba tętnic obwodowych (PAD) – choroba naczyń krwionośnych dostarczających krew do kończyn.
- Kwas acetylosalicylowy (ASA) – substancja stosowana w leczeniu bólu, gorączki oraz jako lek przeciwzakrzepowy.
- Klopidogrel – lek przeciwpłytkowy stosowany w zapobieganiu zakrzepom krwi.
- Tyklopidyna – lek przeciwpłytkowy stosowany w zapobieganiu zakrzepom krwi.
Materiały źródłowe
| Wskazania | Ostry zespół wieńcowy, choroba wieńcowa, choroba tętnic obwodowych |
| Dawkowanie | 2,5 mg dwa razy na dobę |
| Przeciwwskazania | Uczulenie na rywaroksaban, nadmierne krwawienie, choroba wątroby, ciąża, karmienie piersią |
| Działania niepożądane | Krwawienia, anemia, obrzęk kończyn, ból kończyn, zaburzenia czynności nerek, gorączka, ból żołądka, niestrawność, nudności, wymioty, zaparcie, biegunka, obniżone ciśnienie tętnicze krwi, osłabienie, zmęczenie, ból głowy, zawroty głowy, wysypka, swędzenie skóry |














