Metformin hydrochloride STADA to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, szczególnie u pacjentów z nadwagą, gdy za pomocą diety i ćwiczeń fizycznych nie można uzyskać właściwej kontroli glikemii. Lek ten może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z innymi doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi lub insuliną^[1].

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Środki ostrożności
• Działania niepożądane
• Słownik pojęć
• Podsumowanie
• Materiały źródłowe

Wskazania do stosowania

Metformin hydrochloride STADA jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 u dorosłych, zwłaszcza u pacjentów z nadwagą, gdy za pomocą diety i ćwiczeń fizycznych nie można uzyskać właściwej kontroli glikemii^[1]. Lek ten może być stosowany w następujących przypadkach:

• Monoterapia – stosowanie leku jako jedynego środka farmakologicznego w leczeniu cukrzycy typu 2^[1].
• Terapia skojarzona – stosowanie leku w połączeniu z innymi doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi lub insuliną w celu uzyskania lepszej kontroli stężenia glukozy we krwi^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie leku Metformin hydrochloride STADA zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta oraz jego stanu zdrowia. Zwykle stosowana dawka początkowa to 500 mg raz na dobę, przyjmowana podczas wieczornego posiłku^[1]. Po 10-15 dniach dawka może być dostosowana na podstawie wyników badania stężenia glukozy we krwi. Maksymalna zalecana dawka wynosi 2000 mg na dobę^[1].

Przeciwwskazania

Metformin hydrochloride STADA nie powinien być stosowany w następujących przypadkach^[1]:

• Nadwrażliwość na metforminę lub którykolwiek z pozostałych składników leku
• Każdy rodzaj ostrej kwasicy metabolicznej, w tym kwasica mleczanowa i cukrzycowa kwasica ketonowa
• Stan przedśpiączkowy w cukrzycy
• Ciężka niewydolność nerek (GFR < 30 ml/min)
• Ostre stany chorobowe, które mogą powodować zaburzenia czynności nerek, takie jak odwodnienie, ciężkie zakażenie, wstrząs
• Choroby, które mogą być przyczyną niedotlenienia tkanek, takie jak niewyrównana niewydolność serca, niewydolność oddechowa, niedawno przebyty zawał mięśnia sercowego, wstrząs
• Niewydolność wątroby, ostre zatrucie alkoholem, alkoholizm

Środki ostrożności

Podczas stosowania leku Metformin hydrochloride STADA należy zachować szczególną ostrożność w następujących przypadkach^[1]:

• Kwasica mleczanowa – bardzo rzadkie, ale ciężkie powikłanie metaboliczne, które może wystąpić w przypadku nagłego pogorszenia czynności nerek, chorób układu krążenia lub układu oddechowego, lub posocznicy. W przypadku wystąpienia objawów kwasicy mleczanowej, takich jak duszność, ból brzucha, skurcze mięśni, astenia i hipotermia, należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem^[1].
• Czynność nerek – przed rozpoczęciem leczenia oraz w regularnych odstępach czasu należy oznaczać wartość GFR. Metformina jest przeciwwskazana u pacjentów z GFR < 30 ml/min^[1].
• Czynność serca – u pacjentów z niewydolnością serca istnieje zwiększone ryzyko niedotlenienia tkanek i niewydolności nerek. Metforminę można stosować u pacjentów ze stabilną przewlekłą niewydolnością serca, kontrolując regularnie czynność serca i nerek^[1].
• Podawanie środków kontrastowych zawierających jod – może doprowadzić do nefropatii wywołanej środkiem kontrastowym, powodując kumulację metforminy i zwiększenie ryzyka kwasicy mleczanowej. Należy przerwać stosowanie metforminy przed badaniem lub podczas badania obrazowego i nie stosować jej przez co najmniej 48 godzin po badaniu^[1].
• Zabiegi chirurgiczne – podawanie metforminy musi być przerwane bezpośrednio przed zabiegiem chirurgicznym w znieczuleniu ogólnym, podpajęczynówkowym lub zewnątrzoponowym. Leczenie można wznowić nie wcześniej niż po 48 godzinach po zabiegu chirurgicznym lub wznowieniu odżywiania doustnego oraz dopiero po ponownej ocenie czynności nerek^[1].

Działania niepożądane

Metformin hydrochloride STADA może powodować różne działania niepożądane, które są podobne do tych obserwowanych u pacjentów leczonych metforminą w postaci o natychmiastowym uwalnianiu^[1]. Do najczęstszych działań niepożądanych należą:

• Bardzo często – zaburzenia żołądka i jelit, takie jak nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha i utrata apetytu. Te działania niepożądane występują najczęściej na początku leczenia i ustępują samoistnie w większości przypadków^[1].
• Często – zaburzenia smaku, zmniejszenie/niedobór witaminy B12^[1].
• Bardzo rzadko – kwasica mleczanowa, nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby, zapalenie wątroby, reakcje skórne jak rumień, świąd, pokrzywka^[1].

Słownik pojęć

• Monoterapia – stosowanie jednego leku w leczeniu danego schorzenia.
• Terapia skojarzona – stosowanie więcej niż jednego leku w leczeniu danego schorzenia.
• Kwasica mleczanowa – rzadkie, ale poważne powikłanie metaboliczne, które może wystąpić w wyniku nagromadzenia kwasu mlekowego w organizmie.
• GFR – wskaźnik filtracji kłębuszkowej, który ocenia czynność nerek.
• Hipoglikemia – stan, w którym stężenie glukozy we krwi jest zbyt niskie.

Podsumowanie

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku