Jak prawidłowo dawkować lek Lenalidomide Glenmark?

Lenalidomide Glenmark to lek stosowany w leczeniu różnych nowotworów, takich jak szpiczak mnogi, zespoły mielodysplastyczne, chłoniak z komórek płaszcza oraz chłoniak grudkowy. Prawidłowe dawkowanie tego leku jest kluczowe dla skuteczności terapii i minimalizacji działań niepożądanych. W tym artykule szczegółowo omówimy, jak i kiedy dawkować Lenalidomide Glenmark, korzystając z informacji zawartych w dokumentach “Charakterystyka produktu leczniczego” oraz “Ulotka leku”.

Spis treści

• Dawkowanie w szpiczaku mnogim
• Dawkowanie w zespołach mielodysplastycznych
• Dawkowanie w chłoniaku z komórek płaszcza
• Dawkowanie w chłoniaku grudkowym
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Dawkowanie w szpiczaku mnogim

Lenalidomide Glenmark jest stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego w różnych schematach terapeutycznych, w zależności od stanu pacjenta i wcześniejszych terapii.

Noworozpoznany szpiczak mnogi

U pacjentów, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu szpiku kostnego, Lenalidomide Glenmark jest podawany w skojarzeniu z innymi lekami, takimi jak bortezomib, deksametazon, melfalan i prednizon. Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg podawana doustnie raz na dobę w dniach 1-21 w 28-dniowych cyklach leczenia^[1].

Pacjenci po przeszczepie szpiku kostnego

Lenalidomide Glenmark stosuje się w monoterapii jako leczenie podtrzymujące. Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg doustnie raz na dobę bez przerwy (w dniach 1-28 powtarzanych 28-dniowych cykli) do progresji choroby lub nietolerancji^[1].

Pacjenci, którzy otrzymywali wcześniej leczenie

Lenalidomide Glenmark stosuje się w skojarzeniu z deksametazonem. Zalecana dawka początkowa wynosi 25 mg podawana doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzana w 28-dniowych cyklach^[1].

Dawkowanie w zespołach mielodysplastycznych

Lenalidomide Glenmark jest stosowany w monoterapii u dorosłych pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi, którzy mają anemię zależną od przetoczeń i izolowaną delecję 5q. Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli^[1].

Dawkowanie w chłoniaku z komórek płaszcza

Lenalidomide Glenmark stosuje się w monoterapii u dorosłych pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza, którzy byli wcześniej leczeni innymi lekami. Zalecana dawka początkowa wynosi 25 mg podawana doustnie raz dziennie w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli^[1].

Dawkowanie w chłoniaku grudkowym

Lenalidomide Glenmark stosuje się w skojarzeniu z rytuksymabem u dorosłych pacjentów z wcześniej leczonym chłoniakiem grudkowym. Zalecana dawka początkowa wynosi 20 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli przez maksymalnie 12 cykli leczenia^[1].

Słownik pojęć

• Szpiczak mnogi – Rodzaj nowotworu, który atakuje pewien rodzaj białych krwinek, nazywanych komórkami plazmatycznymi.
• Zespoły mielodysplastyczne – Grupa różnych chorób krwi i szpiku kostnego, w których obecne są nieprawidłowe komórki krwi, które nie funkcjonują prawidłowo.
• Chłoniak z komórek płaszcza – Nowotwór części układu odpornościowego (tkanki limfatycznej), który atakuje pewien typ białych krwinek zwanych limfocytami B lub komórkami B.
• Chłoniak grudkowy – Powoli rosnący nowotwór złośliwy atakujący limfocyty B, typ białych krwinek pomagających organizmowi w zwalczaniu zakażeń.
• Bortezomib – Lek stosowany w chemioterapii.
• Deksametazon – Lek o działaniu przeciwzapalnym.
• Melfalan – Lek stosowany w chemioterapii.
• Prednizon – Lek o działaniu immunosupresyjnym.
• Rytuksymab – Lek stosowany w leczeniu chłoniaka grudkowego.

Podsumowanie

Lenalidomide Glenmark jest lekiem stosowanym w leczeniu różnych nowotworów, takich jak szpiczak mnogi, zespoły mielodysplastyczne, chłoniak z komórek płaszcza oraz chłoniak grudkowy. Prawidłowe dawkowanie tego leku jest kluczowe dla skuteczności terapii i minimalizacji działań niepożądanych. W artykule omówiono szczegółowo dawkowanie leku w różnych wskazaniach, a także przedstawiono najczęstsze działania niepożądane, przeciwwskazania oraz wymagane badania przed rozpoczęciem leczenia.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku