Wskazania do stosowania leku FEIBA NF: Jakie schorzenia i dolegliwości leczy?

FEIBA NF to lek stosowany w leczeniu i zapobieganiu krwawieniom u pacjentów z hemofilią A i B, powikłaną obecnością inhibitorów czynników krzepnięcia. Lek ten jest również używany w leczeniu osób z nabytymi inhibitorami czynników VIII, IX i XI. Poniżej przedstawiamy szczegółowe informacje na temat wskazań do stosowania FEIBA NF oraz schorzeń, które leczy.

Spis treści

• Wskazania do stosowania FEIBA NF
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania FEIBA NF

FEIBA NF jest stosowany w leczeniu i zapobieganiu krwawieniom u pacjentów z hemofilią A i B powikłaną obecnością inhibitorów czynników krzepnięcia. Ponadto, lek ten może być stosowany w leczeniu i zapobieganiu krwawieniom u osób nie cierpiących na hemofilię, lecz posiadających nabyte inhibitory czynników VIII, IX i XI^[1]. Istnieją również pojedyncze doniesienia o zastosowaniu FEIBA NF w leczeniu pacjentów z nabytymi inhibitorami czynników X i XIII^[2].

Dawkowanie i sposób podawania

Leczenie należy rozpocząć i prowadzić pod nadzorem lekarza mającego doświadczenie w leczeniu zaburzeń krzepnięcia. Dawkowanie oraz czas leczenia zależą od ciężkości zaburzenia, umiejscowienia i rozległości krwawienia oraz od stanu klinicznego pacjenta^[1]. Ogólnie zaleca się dawkę 50-100 jednostek FEIBA NF na kg masy ciała, jednakże nie należy przekraczać jednorazowo dawki 100 j./kg mc. ani maksymalnej dawki dobowej 200 j./kg mc.^[2].

Przeciwwskazania

FEIBA NF nie powinien być stosowany w następujących sytuacjach^[1]:

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek z substancji pomocniczych.
• Rozsiane wykrzepianie śródnaczyniowe (DIC) – stan zagrażający życiu, związany z masywnym krzepnięciem krwi z tworzeniem skrzepów krwi w naczyniach.
• Ostra zakrzepica lub zator (w tym zawał mięśnia sercowego).

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, FEIBA NF może powodować działania niepożądane. Do najczęściej zgłaszanych należą^[2]:

• Nadwrażliwość – reakcje alergiczne, takie jak pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli.
• Zaburzenia układu nerwowego – parestezje, niedoczulica, udar zakrzepowy, udar zatorowy.
• Zaburzenia serca – zawał serca, częstoskurcz.
• Zaburzenia naczyniowe – zakrzepica, zatorowość płucna, nadciśnienie.
• Zaburzenia układu oddechowego – skurcz oskrzeli, świszczący oddech, kaszel, duszność.
• Zaburzenia żołądka i jelit – wymioty, biegunka, dyskomfort w jamie brzusznej, nudności.
• Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej – uczucie drętwienia twarzy, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, świąd.
• Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania – ból w miejscu wstrzyknięcia, złe samopoczucie, uczucie gorąca, dreszcze, gorączka, ból w klatce piersiowej.

Słownik pojęć

• Hemofilia – genetyczne zaburzenie krzepnięcia krwi, charakteryzujące się niedoborem czynników krzepnięcia.
• Inhibitory czynników krzepnięcia – przeciwciała, które neutralizują działanie czynników krzepnięcia, utrudniając proces krzepnięcia krwi.
• Rozsiane wykrzepianie śródnaczyniowe (DIC) – stan zagrażający życiu, związany z masywnym krzepnięciem krwi z tworzeniem skrzepów krwi w naczyniach.
• Parestezje – uczucie mrowienia, drętwienia lub pieczenia skóry.
• Zakrzepica – tworzenie się skrzepów krwi w naczyniach krwionośnych.
• Zatorowość płucna – stan, w którym skrzep krwi blokuje tętnicę płucną, utrudniając przepływ krwi do płuc.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku