Jak prawidłowo dawkować lek FEIBA NF?

Spis treści

• Wprowadzenie
• Ogólne zasady dawkowania
• Dawkowanie w przypadku krwotoków samoistnych
• Dawkowanie podczas zabiegów chirurgicznych
• Profilaktyka
• Monitorowanie leczenia
• Sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Słownik pojęć
• Materiały źródłowe

Wprowadzenie

Lek FEIBA NF jest stosowany w leczeniu i zapobieganiu krwawieniom u pacjentów z hemofilią A i B powikłaną obecnością inhibitorów czynników krzepnięcia. Może być również stosowany u osób z nabytymi inhibitorami czynników VIII, IX i XI^[1]. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo.

Ogólne zasady dawkowania

Dawkowanie oraz czas leczenia zależą od ciężkości zaburzenia, umiejscowienia i rozległości krwawienia oraz od stanu klinicznego pacjenta. Ogólnie zaleca się dawkę 50-100 jednostek FEIBA NF na kilogram masy ciała (mc.), jednakże nie należy przekraczać jednorazowo dawki 100 j./kg mc. ani maksymalnej dawki dobowej 200 j./kg mc., chyba że ciężkość krwawienia wymaga i uzasadnia użycie większych dawek^[2].

Dawkowanie w przypadku krwotoków samoistnych

• Krwotoki do stawów, mięśni i tkanek miękkich: W przypadkach małych lub umiarkowanych krwawień zaleca się dawkę 50-75 j./kg mc. w 12-godzinnych odstępach. Leczenie należy prowadzić do czasu uzyskania wyraźnych objawów poprawy klinicznej, takich jak ustąpienie bólu, zmniejszenie obrzęku lub uruchomienie stawu^[2].
• Krwotoki z błon śluzowych: Zaleca się dawkę 50 j./kg mc. co 6 godzin z równoczesną dokładną obserwacją pacjenta. Jeżeli krwawienie nie ustaje, dawkę można zwiększyć do 100 j./kg mc., nie przekraczając maksymalnej dawki dobowej 200 j./kg mc.^[2].
• Inne ciężkie krwotoki: W ciężkich krwotokach, takich jak krwawienie do centralnego układu nerwowego, zaleca się dawkę 100 j./kg mc. w 12-godzinnych odstępach. W indywidualnych przypadkach można podawać FEIBA NF w 6-godzinnych odstępach do czasu uzyskania wyraźnej poprawy klinicznej^[2].

Dawkowanie podczas zabiegów chirurgicznych

Podawać 50-100 j./kg mc. w 6-godzinnych odstępach, zwracając uwagę, by nie przekroczyć maksymalnej dawki dobowej^[2].

Profilaktyka

• Leczenie profilaktyczne krwawień u pacjentów z wysokim mianem inhibitora i częstymi krwawieniami: Zaleca się dawkę 70-100 j./kg mc. co drugi dzień. Jeżeli krwawienie u pacjenta nie ustępuje, dawkę można zwiększyć do 100 j./kg mc. podawanych codziennie lub stopniowo ją zmniejszać^[2].
• Leczenie profilaktyczne krwawień u pacjentów z wysokim mianem inhibitorów w trakcie indukcji stanu tolerancji immunologicznej (ITI): FEIBA NF można podawać jednocześnie z koncentratami czynnika VIII, w dawkach 50-100 j./kg mc. dwa razy na dobę, aż miano inhibitora obniży się do <2 j.B.^[2].

Monitorowanie leczenia

W przypadku niedostatecznej odpowiedzi na leczenie produktem leczniczym FEIBA NF zaleca się oznaczenie liczby płytek krwi, ponieważ wystarczająca ilość czynnościowo sprawnych płytek jest niezbędna do skuteczności produktu FEIBA NF. Badania układu krzepnięcia takie jak czas krzepnięcia krwi (WBCT), tromboelastogram (TEG) i czas krzepnięcia kaolinowo-kefalinowy (aPTT) zwykle pokazują tylko niewielkie skrócenie i niekoniecznie odzwierciedlają poprawę kliniczną^[2].

Sposób podawania

Produkt leczniczy FEIBA NF musi być podawany we wstrzyknięciu dożylnym lub infuzji dożylnej. Szybkość podawania powinna zapewniać komfort dla pacjenta i nie powinna przekraczać maksymalnej szybkości 2 j./kg mc. na minutę^[2].

Przeciwwskazania

W następujących sytuacjach nie należy stosować produktu leczniczego FEIBA NF, jeżeli istnieje możliwość zastosowania innego leczenia:

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek z substancji pomocniczych
• Rozsiane wykrzepianie śródnaczyniowe (DIC)
• Ostra zakrzepica lub zator (w tym zawał mięśnia sercowego)^[2]

Słownik pojęć

• Hemofilia – Dziedziczna choroba krwi, charakteryzująca się zaburzeniami krzepnięcia krwi.
• Inhibitor – Substancja, która hamuje działanie enzymów lub innych białek.
• Rozsiane wykrzepianie śródnaczyniowe (DIC) – Stan zagrażający życiu, związany z masywnym krzepnięciem krwi z tworzeniem skrzepów krwi w naczyniach.
• Profilaktyka – Działania mające na celu zapobieganie chorobom lub ich powikłaniom.
• Indukcja stanu tolerancji immunologicznej (ITI) – Proces mający na celu zmniejszenie lub eliminację inhibitorów czynników krzepnięcia.

Materiały źródłowe

• [1]: Ulotka leku
• [2]: Charakterystyka produktu leczniczego