Wskazania do stosowania leku Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods

Spis treści

• Wprowadzenie
• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Słownik pojęć
• Materiały źródłowe

Wprowadzenie

Lek Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Zawiera trzy substancje czynne: amlodypinę, walsartan oraz hydrochlorotiazyd, które działają wspólnie, aby skutecznie kontrolować ciśnienie krwi. W artykule omówimy wskazania do stosowania tego leku, jego dawkowanie, przeciwwskazania oraz odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania.

Wskazania do stosowania

Lek Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods jest przeznaczony do leczenia samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów, u których ciśnienie krwi jest odpowiednio kontrolowane za pomocą połączenia amlodypiny, walsartanu i hydrochlorotiazydu, przyjmowanych w trzech oddzielnych produktach (jednoskładnikowych) lub w dwóch produktach, z których jeden zawiera dwie substancje czynne (dwuskładnikowy), a drugi pozostałą substancję czynną (jednoskładnikowy)^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Zalecana dawka leku Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods to jedna tabletka na dobę, przyjmowana najlepiej rano. Przed rozpoczęciem leczenia należy kontrolować stan pacjentów za pomocą ustalonych dawek poszczególnych substancji czynnych, stosowanych jednocześnie. Maksymalna zalecana dawka wynosi 10 mg + 320 mg + 25 mg^[1].

Przeciwwskazania

Leku Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods nie należy stosować w następujących przypadkach:

• Nadwrażliwość na substancje czynne, inne pochodne sulfonamidów, pochodne dihydropirydyny lub na którąkolwiek substancję pomocniczą^[1].
• Drugi i trzeci trymestr ciąży^[1].
• Zaburzenia czynności wątroby, marskość żółciowa wątroby lub cholestaza^[1].
• Ciężkie zaburzenia czynności nerek, bezmocz oraz pacjenci dializowani^[1].
• Jednoczesne stosowanie z produktami zawierającymi aliskiren u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek^[1].
• Oporna na leczenie hipokaliemia, hiponatremia, hiperkalcemia i objawowa hiperurykemia^[1].
• Ciężkie niedociśnienie^[1].
• Wstrząs (w tym wstrząs kardiogenny)^[1].
• Zwężenie drogi odpływu z lewej komory^[1].
• Hemodynamicznie niestabilna niewydolność serca po przebyciu ostrego zawału mięśnia sercowego^[1].

Słownik pojęć

• Amlodypina – lek z grupy antagonistów wapnia, który hamuje skurcz naczyń krwionośnych, obniżając ciśnienie krwi.
• Walsartan – lek z grupy antagonistów receptora angiotensyny II, który blokuje działanie angiotensyny II, obniżając ciśnienie krwi.
• Hydrochlorotiazyd – lek z grupy tiazydowych leków moczopędnych, który zwiększa ilość moczu, obniżając ciśnienie krwi.
• Samoistne nadciśnienie tętnicze – przewlekłe podwyższenie ciśnienia krwi, które nie jest spowodowane inną chorobą.
• Bezmoocz – stan, w którym pacjent nie może oddawać moczu.
• Cholestaza – zastój żółci w wątrobie.
• Hipokaliemia – niskie stężenie potasu we krwi.
• Hiponatremia – niskie stężenie sodu we krwi.
• Hiperkalcemia – wysokie stężenie wapnia we krwi.
• Hiperurykemia – wysokie stężenie kwasu moczowego we krwi.
• Stenoza aortalna – zwężenie zastawki aorty.
• Wstrząs kardiogenny – stan, w którym serce nie jest w stanie dostarczyć wystarczającej ilości krwi do komórek ciała.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku