Przeciwwskazania do stosowania leku Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods

Lek Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, jednak istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania. W artykule omówimy, kiedy nie należy przyjmować tego leku oraz jakie są potencjalne zagrożenia związane z jego stosowaniem.

Spis treści

• Kiedy nie stosować leku Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods
• Ostrzeżenia i środki ostrożności
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Kiedy nie stosować leku Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods

Istnieje kilka sytuacji, w których nie należy stosować leku Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods:

• Po trzecim miesiącu ciąży – Stosowanie leku po trzecim miesiącu ciąży może poważnie zaszkodzić dziecku^[2].
• Uczulenie – Jeśli pacjent ma uczulenie na amlodypinę, walsartan, hydrochlorotiazyd, pochodne sulfonamidów lub którykolwiek z pozostałych składników leku^[2].
• Choroba wątroby – W przypadku choroby wątroby, marskości żółciowej lub zastoju żółci^[2].
• Ciężkie zaburzenia czynności nerek – Jeśli pacjent ma ciężkie zaburzenia czynności nerek lub jest dializowany^[2].
• Bezmocz – Jeśli pacjent nie może oddawać moczu^[2].
• Nieprawidłowe stężenia elektrolitów – Jeśli pacjent ma za małe stężenie potasu lub sodu we krwi, pomimo leczenia, lub zbyt duże stężenie wapnia we krwi^[2].
• Dna moczanowa – U pacjentów z dną moczanową^[2].
• Znacznie obniżone ciśnienie tętnicze – Jeśli pacjent ma znacznie obniżone ciśnienie tętnicze krwi^[2].
• Zwężenie zastawki aorty – W przypadku zwężenia zastawki aorty lub wstrząsu kardiogennego^[2].
• Niewydolność serca – Jeśli pacjent ma niewydolność serca po przebytym zawale mięśnia sercowego^[2].
• Cukrzyca i zaburzenia czynności nerek – Jeśli pacjent ma cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i jest leczony lekiem zawierającym aliskiren^[2].

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, zwłaszcza w następujących przypadkach:

• Małe stężenie potasu lub magnezu we krwi – Może to prowadzić do osłabienia mięśni, kurczów mięśni i nieprawidłowego rytmu serca^[2].
• Małe stężenie sodu we krwi – Może powodować zmęczenie, splątanie, drżenie mięśni i drgawki^[2].
• Duże stężenie wapnia we krwi – Może prowadzić do nudności, wymiotów, zaparć, bólu brzucha, częstego oddawania moczu, uczucia pragnienia, osłabienia mięśni i drżenia mięśni^[2].
• Zaburzenia czynności nerek – W tym przeszczepienie nerki lub zwężenie tętnicy nerkowej^[2].
• Zaburzenia czynności wątroby – Może to wpływać na metabolizm leku^[2].
• Niewydolność serca lub choroba niedokrwienna serca – Szczególnie przy maksymalnej dawce leku^[2].
• Hiperaldosteronizm – Choroba, w której nadnercza wytwarzają zbyt duże ilości hormonu aldosteronu^[2].
• Toczeń rumieniowaty układowy – Choroba autoimmunologiczna^[2].
• Cukrzyca – Duże stężenie cukru we krwi^[2].
• Duże stężenie cholesterolu lub triglicerydów we krwi – Może wpływać na skuteczność leku^[2].
• Reakcje skórne – Wysypka po ekspozycji na słońce^[2].
• Reakcje alergiczne – Po podaniu innych leków obniżających ciśnienie krwi lub leków moczopędnych^[2].
• Wymioty lub biegunka – Mogą wpływać na stężenie elektrolitów we krwi^[2].
• Obrzęk twarzy i gardła – W czasie stosowania innych leków^[2].
• Zawroty głowy i omdlenia – Podczas stosowania leku^[2].
• Osłabienie wzroku lub ból oka – Mogą być objawami gromadzenia się płynu w unaczynionej błonie otaczającej oko^[2].
• Nowotwór złośliwy skóry – Leczenie hydrochlorotiazydem może zwiększać ryzyko niektórych rodzajów nowotworów złośliwych skóry^[2].
• Problemy z oddychaniem lub płucami – W tym zapalenie płuc lub gromadzenie się płynu w płucach^[2].

Słownik pojęć

• Antagonista wapnia – Lek, który blokuje kanały wapniowe w komórkach mięśniowych naczyń krwionośnych, co prowadzi do ich rozkurczu i obniżenia ciśnienia krwi.
• Antagonista receptora angiotensyny II – Lek, który blokuje działanie angiotensyny II, hormonu powodującego skurcz naczyń krwionośnych i podwyższenie ciśnienia krwi.
• Tiazydowy lek moczopędny – Lek, który zwiększa wydalanie moczu, co pomaga obniżyć ciśnienie krwi.
• Hiperaldosteronizm – Choroba, w której nadnercza wytwarzają zbyt duże ilości hormonu aldosteronu, co prowadzi do zatrzymania sodu i wody w organizmie oraz podwyższenia ciśnienia krwi.
• Toczeń rumieniowaty układowy – Choroba autoimmunologiczna, w której układ odpornościowy atakuje własne tkanki, powodując zapalenie i uszkodzenie różnych narządów.

Podsumowanie