Wskazania do stosowania leku Dexmedetomidine Altan

Spis treści

• Wprowadzenie
• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Środki ostrożności
• Działania niepożądane
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Wprowadzenie

Lek Dexmedetomidine Altan jest stosowany w celu zapewnienia uspokojenia u dorosłych pacjentów na oddziale intensywnej opieki medycznej (OIOM) oraz podczas różnych procedur diagnostycznych i zabiegów chirurgicznych z zachowaną świadomością^[1]. W artykule omówimy szczegółowo wskazania do stosowania tego leku, jego dawkowanie, przeciwwskazania oraz możliwe działania niepożądane.

Wskazania do stosowania

Lek Dexmedetomidine Altan jest przeznaczony do stosowania w następujących przypadkach:

• Sedacja dorosłych pacjentów na OIOM – Lek jest stosowany do sedacji pacjentów wymagających poziomu sedacji nie głębszego niż pobudzenie w reakcji na głos (poziom od 0 do -3 w skali Richmond Agitation-Sedation Scale (RASS))^[1].
• Sedacja niezaintubowanych pacjentów – Lek jest stosowany przed i/lub podczas procedur diagnostycznych lub zabiegów chirurgicznych wymagających sedacji, np. sedacji proceduralnej/z zachowaniem świadomości^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Lek Dexmedetomidine Altan jest podawany wyłącznie w warunkach szpitalnych przez wyspecjalizowany personel medyczny. Dawkowanie zależy od stanu pacjenta, jego wieku, płci oraz ogólnego stanu zdrowia^[1]. Lek jest podawany w formie rozcieńczonej infuzji dożylnej za pomocą kontrolowanego zestawu do podawania infuzji^[2].

Przeciwwskazania

Lek Dexmedetomidine Altan nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą^[1].
• Zaawansowany blok serca (2 lub 3 stopnia), jeśli nie jest stosowana stymulacja serca^[1].
• Niekontrolowane niedociśnienie tętnicze^[1].
• Ostre choroby naczyniowo-mózgowe^[1].

Środki ostrożności

Podczas stosowania leku Dexmedetomidine Altan należy zachować szczególną ostrożność w następujących przypadkach:

• Pacjenci z nietypowo wolną akcją serca^[2].
• Pacjenci z niskim ciśnieniem krwi^[2].
• Pacjenci z małą objętością krwi, np. po krwawieniu^[2].
• Pacjenci z określonymi zaburzeniami kardiologicznymi^[2].
• Pacjenci w podeszłym wieku^[2].
• Pacjenci z zaburzeniami neurologicznymi^[2].
• Pacjenci z chorobami wątroby^[2].

Działania niepożądane

Jak każdy lek, Dexmedetomidine Altan może powodować działania niepożądane. Do najczęściej zgłaszanych należą:

• Bardzo często – <a href="/tag/bradykardia/” title=”bradykardia” class=”to-tag” data-termid=”17423″>spowolnienie częstości akcji serca, niskie lub wysokie ciśnienie krwi, zmiany w sposobie oddychania lub zatrzymanie oddychania^[2].
• Często – ból w klatce piersiowej lub atak serca, szybka akcja serca, małe lub duże stężenie cukru we krwi, nudności, wymioty, suchość w jamie ustnej, niepokój, objawy po odstawieniu leku, wysoka temperatura ciała^[2].
• Niezbyt często – stan zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, małe stężenie albuminy we krwi, zadyszka, omamy, zaburzenia czynności serca, zatrzymanie akcji serca, niedostateczna skuteczność leku, obrzęk żołądka, wzmożone pragnienie^[2].
• Nieznana – wydalanie dużych ilości moczu i nadmierne pragnienie^[2].

Słownik pojęć

• OIOM – Oddział Intensywnej Opieki Medycznej, specjalistyczny oddział szpitalny przeznaczony do leczenia pacjentów w stanie krytycznym.
• Sedacja – Stan uspokojenia pacjenta, który może obejmować senność lub sen, ale pacjent jest w stanie reagować na bodźce.
• Infuzja dożylna – Podawanie leku bezpośrednio do żyły za pomocą kroplówki.
• Blok serca – Zaburzenie przewodzenia impulsów elektrycznych w sercu, które może prowadzić do nieregularnego rytmu serca.
• Niedociśnienie tętnicze – Niskie ciśnienie krwi.
• Bradykardia – Spowolnienie częstości akcji serca.

Podsumowanie

Lek Dexmedetomidine Altan jest stosowany głównie do sedacji dorosłych pacjentów na oddziale intensywnej opieki medycznej oraz do sedacji niezaintubowanych pacjentów przed i/lub podczas procedur diagnostycznych lub zabiegów chirurgicznych. Lek jest podawany wyłącznie w warunkach szpitalnych przez wyspecjalizowany personel medyczny. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną, zaawansowany blok serca, niekontrolowane niedociśnienie tętnicze oraz ostre choroby naczyniowo-mózgowe. Najczęstsze działania niepożądane to spowolnienie częstości akcji serca, niskie lub wysokie ciśnienie krwi oraz zmiany w sposobie oddychania.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku