Jak prawidłowo dawkować lek Finomel Peri?

Finomel Peri to emulsja do infuzji stosowana w żywieniu pozajelitowym dorosłych pacjentów, gdy doustne lub dojelitowe odżywianie jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie leku, sposób jego podawania oraz ważne informacje dotyczące jego stosowania.

Spis treści

• Dawkowanie leku Finomel Peri
• Sposób podawania leku
• Przeciwwskazania i środki ostrożności
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Dawkowanie leku Finomel Peri

Dawkowanie leku Finomel Peri powinno być dobrane indywidualnie, zależnie od wydatku energetycznego, stanu klinicznego pacjenta, masy ciała oraz możliwości metabolizowania składników leku, jak również od składników energetycznych lub białek dodatkowo dostarczanych doustnie/dojelitowo^[1]. Średnie dobowe zapotrzebowanie dla dorosłych wynosi:

• Pacjenci z prawidłowym stanem odżywienia lub w warunkach łagodnego stresu katabolicznego: 0,6 – 0,9 g aminokwasów/kg masy ciała/dobę (0,10 – 0,15 g azotu/kg masy ciała/dobę)
• Pacjenci z umiarkowanym lub dużym stresem metabolicznym z niedożywieniem lub bez: 0,9 – 1,6 g aminokwasów/kg masy ciała/dobę (0,15 – 0,25 g azotu/kg masy ciała/dobę)
• Pacjenci w szczególnych warunkach (np. z oparzeniami lub znacznym anabolizmem): zapotrzebowanie na azot może być jeszcze większe

Maksymalna dawka dobowa jest różna w zależności od stanu klinicznego pacjenta i może zmieniać się z dnia na dzień. Szybkość przepływu należy zwiększać stopniowo podczas pierwszej godziny. Szybkość podawania musi być dostosowana biorąc pod uwagę podawaną dawkę, przyjmowaną dobową objętość oraz czas trwania infuzji^[1]. Zalecany czas trwania infuzji wynosi 14 do 24 godzin.

Sposób podawania leku

Finomel Peri jest podawany dożylnie, infuzja może być przeprowadzona do żyły obwodowej lub centralnej^[1]. Instrukcje dotyczące rekonstytucji leku przed podaniem są następujące:

• Otwieranie: Usunąć worek ochronny, wyrzucić saszetkę zawierającą pochłaniacz tlenu. Stosować wyłącznie w przypadku, gdy worek jest nieuszkodzony, a spawy są nienaruszone.
• Mieszanie zawartości komór: Przed rozerwaniem spawów należy się upewnić, że lek ma temperaturę pokojową. Zaczynając od góry worka, zrolować worek oburącz, kontynuować zwijanie worka aż do momentu rozerwania spawów do połowy ich długości. Wymieszać, obracając worek co najmniej 3-krotnie.
• Dodawanie składników: Po zdjęciu ochronnej nasadki z portu do wprowadzania leków można dodać wykazujące zgodność dodatkowe składniki przez port do wprowadzania leków.
• Infuzja: Zdjąć ochronną nasadkę z portu do infuzji i podłączyć zestaw do infuzji. Zawiesić worek na stojaku do infuzji i wykonać infuzję stosując standardową technikę.

Przeciwwskazania i środki ostrożności

Finomel Peri nie powinien być stosowany w następujących przypadkach^[2]:

• Uczulenie na ryby, jaja, soję, białka orzeszków ziemnych lub kukurydzę/produkty zawierające kukurydzę
• Wysokie stężenie tłuszczów we krwi
• Ciężkie choroby wątroby
• Zaburzenia krzepnięcia krwi
• Niezdolność przetwarzania aminokwasów przez organizm
• Ciężkie choroby nerek
• Zbyt wysokie stężenie cukru we krwi
• Nieprawidłowo wysoka zawartość któregokolwiek z elektrolitów we krwi
• Zaburzenia podczas przyjmowania dużych objętości płynów do żył
• Ostre i ciężkie zaburzenia zdrowotne

Przed rozpoczęciem stosowania leku Finomel Peri należy omówić to z lekarzem lub pielęgniarką, jeśli u pacjenta występują ciężkie choroby nerek, wątroby, zaburzenia krzepnięcia krwi, niewydolność serca, choroba płuc, przewodnienie, odwodnienie, nieleczone wysokie stężenie cukru we krwi, zawał serca lub wstrząs z powodu nagłej niewydolności serca, ciężka kwasica metaboliczna, ciężkie zakażenie^[2].

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, Finomel Peri może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Zgłaszano występowanie następujących działań niepożądanych z częstością nieznaną^[2]:

• Reakcje nadwrażliwości (obrzęk, gorączka, spadek ciśnienia krwi, wysypki skórne, pęcherze, nagłe zaczerwienienie skóry, ból głowy)
• Zespół ponownego odżywienia
• Podwyższone stężenie cukru we krwi (hiperglikemia)
• Zawroty głowy
• Ból głowy
• Zapalenie żył (zakrzepowe zapalenie żył)
• Zatorowość płucna
• Trudności z oddychaniem
• Nudności
• Wymioty
• Nieznacznie podwyższona temperatura ciała
• Wysokie stężenia we krwi (w osoczu) związków pochodzących z wątroby
• Zespół przeciążenia tłuszczami
• Wyciek infuzji do otaczających tkanek (wynaczynienie)

Słownik pojęć

• Żywienie pozajelitowe – metoda dostarczania składników odżywczych bezpośrednio do krwiobiegu, omijając układ pokarmowy.
• Infuzja dożylna – podawanie płynów, leków lub składników odżywczych bezpośrednio do żyły.
• Hiperlipidemia – stan charakteryzujący się podwyższonym poziomem tłuszczów we krwi.
• Kwasica metaboliczna – stan, w którym krew staje się zbyt kwaśna z powodu nadmiaru kwasów lub utraty zasad.
• Zespół ponownego odżywienia – zespół objawów, które mogą wystąpić po szybkim wprowadzeniu odżywiania u osób ciężko niedożywionych.

Podsumowanie

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku