Wskazania do stosowania leku Finomel Peri: Jakie schorzenia i dolegliwości leczy?
Spis treści
- Wskazania do stosowania leku Finomel Peri
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Środki ostrożności
- Możliwe działania niepożądane
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania leku Finomel Peri
Lek Finomel Peri jest stosowany do żywienia pozajelitowego dorosłych pacjentów, gdy doustne lub dojelitowe odżywianie jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane[1]. Żywienie pozajelitowe jest metodą dostarczania składników odżywczych bezpośrednio do krwiobiegu, co jest niezbędne w przypadku pacjentów, którzy nie mogą przyjmować pokarmu w tradycyjny sposób.
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie leku Finomel Peri powinno być dobrane indywidualnie, zależnie od wydatku energetycznego, stanu klinicznego pacjenta, masy ciała oraz możliwości metabolizowania składników produktu[1]. Średnie dobowe zapotrzebowanie dla dorosłych wynosi:
- Pacjenci z prawidłowym stanem odżywienia lub w warunkach łagodnego stresu katabolicznego: 0,6 – 0,9 g aminokwasów/kg masy ciała/dobę.
- Pacjenci z umiarkowanym lub dużym stresem metabolicznym z niedożywieniem lub bez: 0,9 – 1,6 g aminokwasów/kg masy ciała/dobę.
- Pacjenci w szczególnych warunkach (np. z oparzeniami lub znacznym anabolizmem): zapotrzebowanie na azot może być jeszcze większe.
Lek jest podawany w postaci infuzji dożylnej przez fachowy personel medyczny[2].
Przeciwwskazania
Leku Finomel Peri nie należy stosować w następujących przypadkach[1]:
- Nadwrażliwość na białka ryb, jaja, soi, orzeszków ziemnych, kukurydzę lub inne składniki leku.
- Ciężka hiperlipidemia (wysokie stężenie tłuszczów we krwi).
- Ciężka niewydolność wątroby.
- Ciężkie zaburzenia krzepnięcia krwi.
- Wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów.
- Ciężka niewydolność nerek bez dostępu do hemofiltracji lub dializy.
- Nieleczona skutecznie hiperglikemia (wysokie stężenie cukru we krwi).
- Patologicznie podwyższone stężenia elektrolitów w surowicy.
- Ogólne przeciwwskazania do terapii w postaci infuzji, takie jak ostry obrzęk płuc, przewodnienie i niewyrównana niewydolność serca.
- Stany niestabilne, takie jak ciężkie stany pourazowe, niewyrównana cukrzyca, ostry zawał mięśnia sercowego, udar, zator, kwasica metaboliczna, ciężka posocznica, odwodnienie hipotoniczne i śpiączka hiperosmolarna.
Środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Finomel Peri należy omówić to z lekarzem lub pielęgniarką, zwłaszcza jeśli u pacjenta występują[2]:
- Ciężkie choroby nerek.
- Ciężkie choroby wątroby.
- Zaburzenia krzepnięcia krwi.
- Niewydolność serca.
- Choroba płuc.
- Przewodnienie (nagromadzenie wody w organizmie).
- Odwodnienie (niewystarczająca ilość wody w organizmie).
- Nieleczone wysokie stężenie cukru we krwi (cukrzyca).
- Zawał serca lub wstrząs z powodu nagłej niewydolności serca.
- Ciężka kwasica metaboliczna (zbyt kwaśny odczyn krwi).
- Ciężkie zakażenie (posocznica).
W przypadku wystąpienia nietypowych oznak lub objawów reakcji alergicznej, takich jak gorączka, dreszcze, wysypka skórna lub trudności z oddychaniem, należy natychmiast przerwać infuzję[2].
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Finomel Peri może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Zgłaszano występowanie następujących działań niepożądanych z częstością nieznaną[2]:
- Reakcje nadwrażliwości (obrzęk, gorączka, spadek ciśnienia krwi, wysypki skórne, pęcherze, nagłe zaczerwienienie skóry, ból głowy).
- Zespół ponownego odżywienia (choroba występująca po otrzymaniu żywienia po długotrwałym głodzeniu).
- Podwyższone stężenie cukru we krwi (hiperglikemia).
- Zawroty głowy.
- Ból głowy.
- Zapalenie żył (zakrzepowe zapalenie żył).
- Zatorowość płucna.
- Trudności z oddychaniem.
- Nudności.
- Wymioty.
- Nieznacznie podwyższona temperatura ciała.
- Wysokie stężenia we krwi związków pochodzących z wątroby.
- Zespół przeciążenia tłuszczami.
- Wyciek infuzji do otaczających tkanek (wynaczynienie).
Słownik pojęć
- Żywienie pozajelitowe – Metoda dostarczania składników odżywczych bezpośrednio do krwiobiegu, omijając układ pokarmowy.
- Hiperlipidemia – Stan charakteryzujący się wysokim stężeniem tłuszczów we krwi.
- Hiperglikemia – Stan charakteryzujący się wysokim stężeniem cukru we krwi.
- Posocznica – Ciężkie zakażenie krwi, które może prowadzić do wstrząsu septycznego.
- Kwasica metaboliczna – Stan, w którym krew staje się zbyt kwaśna.
- Zespół ponownego odżywienia – Zespół objawów występujących po rozpoczęciu żywienia u pacjentów po długotrwałym głodzeniu.
- Wynaczynienie – Wyciek płynu infuzyjnego do otaczających tkanek.
Materiały źródłowe
| Wskazania | Żywienie pozajelitowe dorosłych pacjentów |
| Dawkowanie | Indywidualne, zależne od stanu klinicznego pacjenta |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość, ciężka hiperlipidemia, ciężka niewydolność wątroby, zaburzenia krzepnięcia krwi, wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów, ciężka niewydolność nerek, nieleczona hiperglikemia, patologicznie podwyższone stężenia elektrolitów, ogólne przeciwwskazania do terapii w postaci infuzji |
| Środki ostrożności | Ciężkie choroby nerek, ciężkie choroby wątroby, zaburzenia krzepnięcia krwi, niewydolność serca, choroba płuc, przewodnienie, odwodnienie, nieleczona cukrzyca, zawał serca, ciężka kwasica metaboliczna, ciężkie zakażenie |
| Działania niepożądane | Reakcje nadwrażliwości, zespół ponownego odżywienia, hiperglikemia, zawroty głowy, ból głowy, zapalenie żył, zatorowość płucna, trudności z oddychaniem, nudności, wymioty, nieznacznie podwyższona temperatura ciała, wysokie stężenia we krwi związków pochodzących z wątroby, zespół przeciążenia tłuszczami, wynaczynienie |














