Jak prawidłowo dawkować lek Viavardis?

Lek Viavardis jest stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji u dorosłych mężczyzn. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby uzyskać najlepsze efekty terapeutyczne.

Spis treści

• Dawkowanie leku Viavardis
• Specjalne grupy pacjentów
• Przeciwwskazania
• Środki ostrożności
• Słownik pojęć

Dawkowanie leku Viavardis

Zalecana dawka początkowa leku Viavardis wynosi 10 mg, przyjmowane w razie potrzeby około 25 do 60 minut przed rozpoczęciem aktywności seksualnej. W zależności od skuteczności i tolerancji leku, dawkę można zwiększyć do 20 mg lub zmniejszyć do 5 mg. Maksymalna zalecana dawka wynosi 20 mg, a maksymalna zalecana częstość stosowania to raz na dobę^[1].

Lek Viavardis można przyjmować jednocześnie z pokarmem lub bez niego. Jednak początek działania może być opóźniony, jeżeli lek przyjmuje się razem z posiłkiem wysokotłuszczowym^[1].

Specjalne grupy pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku (>65 lat) nie wymagają dostosowania dawki, jednak zwiększenie do dawki maksymalnej 20 mg należy uważnie rozważyć w zależności od indywidualnej tolerancji pacjenta^[1].

U pacjentów z łagodnym i umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby (A-B w skali Childa-Pugha) należy rozważyć rozpoczęcie leczenia od dawki 5 mg. W zależności od tolerancji i skuteczności dawkę można następnie zwiększyć. Maksymalna zalecana dawka u pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby wynosi 10 mg^[1].

U pacjentów z łagodnym i umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek nie ma potrzeby dostosowania dawki. U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) należy rozważyć rozpoczęcie leczenia od dawki 5 mg. W zależności od tolerancji i skuteczności dawkę można zwiększyć do 10 mg i 20 mg^[1].

Przeciwwskazania

Lek Viavardis nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na wardenafil lub którykolwiek z pozostałych składników leku. Nie należy go również stosować jednocześnie z azotanami (nitratami) lub donorami tlenku azotu, takimi jak azotyn amylu, ponieważ może to prowadzić do poważnego obniżenia ciśnienia tętniczego krwi^[1].

Inne przeciwwskazania obejmują: ciężką niewydolność wątroby, schyłkową niewydolność nerek wymagającą dializ, niedociśnienie, niedawno przebyty udar mózgu lub zawał serca, niestabilną dławicę piersiową oraz wrodzone choroby zwyrodnieniowe siatkówki^[1].

Środki ostrożności

Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Viavardis, lekarz powinien przeprowadzić wywiad oraz badanie fizykalne w celu rozpoznania zaburzenia erekcji oraz ustalenia potencjalnych przyczyn tego schorzenia. Należy również ocenić stan układu sercowo-naczyniowego pacjenta, ponieważ z aktywnością seksualną wiąże się pewien stopień ryzyka wystąpienia zaburzeń czynności serca^[1].

Pacjenci z anatomicznymi zniekształceniami prącia lub chorobami mogącymi predysponować do wystąpienia priapizmu powinni stosować lek Viavardis ostrożnie. Nie zaleca się również jednoczesnego stosowania wardenafilu z innymi metodami leczenia zaburzeń erekcji^[1].

Słownik pojęć

• Wardenafil – substancja czynna leku Viavardis, należąca do grupy inhibitorów fosfodiesterazy typu 5, stosowana w leczeniu zaburzeń erekcji.
• Azotany (nitraty) – leki stosowane w leczeniu dławicy piersiowej, które mogą wchodzić w interakcje z wardenafilem, prowadząc do poważnego obniżenia ciśnienia tętniczego krwi.
• Priapizm – stan, w którym występuje nieustępujący wzwód prącia, mogący prowadzić do uszkodzenia tkanek.
• Skala Childa-Pugha – skala oceniająca stopień zaawansowania niewydolności wątroby.
• Klirens kreatyniny – wskaźnik oceniający funkcję nerek, mierzony na podstawie stężenia kreatyniny w moczu i krwi.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku