Spis treści

• Wprowadzenie
• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
• Interakcje z innymi lekami
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Wprowadzenie

Lercan to lek zawierający lerkanidypiny chlorowodorek, który należy do grupy leków nazywanych antagonistami wapnia (pochodne dihydropirydyny). Lek ten jest stosowany w leczeniu łagodnego do umiarkowanego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów^[1].

Wskazania do stosowania

Lercan jest przeznaczony do leczenia łagodnego lub umiarkowanego nadciśnienia tętniczego samoistnego u osób dorosłych^[1]. Nadciśnienie tętnicze to stan, w którym ciśnienie krwi w tętnicach jest podwyższone, co może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych, takich jak choroby serca i udar mózgu.

Dawkowanie i sposób podawania

Zalecana jednorazowa dawka dobowa leku Lercan wynosi 10 mg. Lek należy przyjmować doustnie, co najmniej 15 minut przed posiłkiem. Dawkę można zwiększyć do 20 mg na dobę, w zależności od skuteczności leku u danego pacjenta^[1]. Ważne jest, aby dawkowanie zwiększać stopniowo, ponieważ pełne działanie przeciwnadciśnieniowe może wystąpić w ciągu 2 tygodni.

Przeciwwskazania

Lercan nie powinien być stosowany w następujących przypadkach^[1]:

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą
• Zwężenie drogi odpływu krwi z lewej komory serca
• Nieleczona zastoinowa niewydolność serca
• Niestabilna dusznica bolesna lub niedawno przebyty zawał mięśnia serca
• Ciężkie zaburzenia czynności wątroby lub nerek
• Jednoczesne stosowanie z silnymi inhibitorami CYP3A4, cyklosporyną, grejpfrutem i sokiem grejpfrutowym

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Lercan należy zachować ostrożność w następujących przypadkach^[1]:

• Zespół chorego węzła zatokowego
• Zaburzenia czynności lewej komory serca
• Choroba niedokrwienna serca
• Zaburzenia czynności nerek lub wątroby
• Dializa otrzewnowa
• Jednoczesne stosowanie z induktorami CYP3A4
• Unikanie spożywania alkoholu
• Nietolerancja laktozy

Interakcje z innymi lekami

Lercan może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na jego skuteczność lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych^[1]. Należy unikać jednoczesnego stosowania z:

• Inhibitorami CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, rytonawir)
• Cyklosporyną
• Grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym

Ostrożność wymaga jednoczesne stosowanie z:

• Induktorami CYP3A4 (np. fenytoina, fenobarbital, karbamazepina, ryfampicyna)
• Alkoholem
• Substratami CYP3A4 (np. terfenadyna, astemizol, amiodaron, chinidyna, sotalol)
• Midazolamem
• Metoprololem
• Digoksyną
• Fluoksetyną
• Cymetydyną
• Symwastatyną
• Lekami moczopędnymi i inhibitorami ACE

Możliwe działania niepożądane

Podczas stosowania leku Lercan mogą wystąpić różne działania niepożądane^[1]. Najczęściej obserwowane to:

• Obrzęki obwodowe
• Ból głowy
• Nagłe zaczerwienienie skóry
• Tachykardia
• Kołatanie serca

Rzadziej mogą wystąpić:

• Dławica piersiowa
• Reakcje alergiczne
• Omdlenia

Słownik pojęć

• Lerkanidypiny chlorowodorek – substancja czynna leku Lercan, należąca do grupy antagonistów wapnia.
• Antagoniści wapnia – grupa leków, które blokują kanały wapniowe w komórkach mięśni gładkich naczyń krwionośnych, co prowadzi do ich rozszerzenia i obniżenia ciśnienia krwi.
• Nadciśnienie tętnicze – stan, w którym ciśnienie krwi w tętnicach jest podwyższone, co może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych.
• Inhibitory CYP3A4 – leki, które hamują działanie enzymu CYP3A4, co może wpływać na metabolizm innych leków.
• Cyklosporyna – lek stosowany po przeszczepieniu narządu, aby zapobiec jego odrzuceniu.
• Grejpfrut – owoc, który może wpływać na metabolizm niektórych leków, zwiększając ich stężenie we krwi.

Podsumowanie

Lercan jest lekiem stosowanym w leczeniu łagodnego do umiarkowanego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów. Lek zawiera lerkanidypiny chlorowodorek, który należy do grupy antagonistów wapnia. Zalecana dawka to 10 mg na dobę, którą można zwiększyć do 20 mg w zależności od skuteczności leczenia. Lercan nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na substancję czynną, zwężenia drogi odpływu krwi z lewej komory serca, nieleczonej zastoinowej niewydolności serca, niestabilnej dusznicy bolesnej, ciężkich zaburzeń czynności wątroby lub nerek oraz jednoczesnego stosowania z silnymi inhibitorami CYP3A4, cyklosporyną, grejpfrutem i sokiem grejpfrutowym. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to obrzęki obwodowe, ból głowy, nagłe zaczerwienienie skóry, tachykardia i kołatanie serca.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku