Wskazania do stosowania leku CLINIMIX N17G35E
Lek CLINIMIX N17G35E jest roztworem do infuzji stosowanym w odżywianiu pozajelitowym, gdy odżywianie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niedostateczne lub przeciwwskazane. Poniżej przedstawiamy szczegółowe informacje na temat wskazań do stosowania tego leku, schorzeń i dolegliwości, które leczy.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Działania niepożądane
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania
Lek CLINIMIX N17G35E jest stosowany w odżywianiu pozajelitowym w przypadkach, gdy odżywianie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niedostateczne lub przeciwwskazane. Jest to szczególnie ważne w następujących sytuacjach:
- Ciężkie niedożywienie – stan, w którym organizm nie otrzymuje wystarczającej ilości składników odżywczych, co może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych[1].
- Choroby przewodu pokarmowego – takie jak choroba Leśniowskiego-Crohna, zapalenie trzustki, czy niedrożność jelit, które uniemożliwiają prawidłowe wchłanianie składników odżywczych[1].
- Operacje chirurgiczne – w szczególności operacje przewodu pokarmowego, po których pacjent nie może przyjmować pokarmów doustnie[1].
- Oparzenia – ciężkie oparzenia, które wymagają zwiększonego zapotrzebowania na składniki odżywcze[1].
- Sepsa – ciężka infekcja, która może prowadzić do zwiększonego zapotrzebowania na składniki odżywcze[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie leku CLINIMIX N17G35E powinno być dostosowane do indywidualnych potrzeb żywieniowych i płynowych pacjenta, wydatku energetycznego, stanu klinicznego, masy ciała oraz zdolności do metabolizowania składników produktu leczniczego. U dorosłych zapotrzebowanie wynosi od 0,16 g azotu/kg mc./dobę (około 1 g aminokwasów/kg mc./dobę) do 0,32 g azotu/kg mc./dobę (około 2 g aminokwasów/kg mc./dobę)[1]. U dzieci poniżej 2 lat zapotrzebowanie wynosi od 0,16 g azotu/kg mc./dobę (około 1,0 g aminokwasów/kg mc./dobę) do 0,40 g azotu/kg mc./dobę (około 2,5 g aminokwasów/kg mc./dobę)[1].
Przeciwwskazania
Lek CLINIMIX N17G35E nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość – stwierdzona nadwrażliwość na którąkolwiek substancję czynną lub pomocniczą wymienioną w składzie leku[2].
- Zaburzenia metabolizmu aminokwasów – takie jak wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów[2].
- Ciężka hiperglikemia – zbyt duże stężenie cukru we krwi[2].
- Kwasica metaboliczna – zwiększone stężenie mleczanów we krwi[2].
- Hipernatremia, hiperkaliemia, hipermagnezemia, hiperkalcemia i hiperfosfatemia – zbyt duże stężenia sodu, potasu, magnezu, wapnia i fosforu we krwi[2].
Działania niepożądane
Podczas stosowania leku CLINIMIX N17G35E mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak:
- Reakcje nadwrażliwości – w tym niedociśnienie, nadciśnienie, obwodowa sinica, tachykardia, duszność, wymioty, nudności, pokrzywka, wysypka, świąd, rumień, nadmierne pocenie się, gorączka i dreszcze[1].
- Hiperglikemia – zwiększone stężenie glukozy we krwi[2].
- Hiperamonemia – zwiększone stężenie amoniaku we krwi[2].
- Azotemia – zwiększone stężenie związków azotowych we krwi[2].
- Zapalenie pęcherzyka żółciowego – stan zapalny pęcherzyka żółciowego[2].
- Kamica żółciowa – obecność kamieni żółciowych w pęcherzyku żółciowym[2].
Słownik pojęć
- Odżywianie pozajelitowe – metoda dostarczania składników odżywczych bezpośrednio do krwiobiegu, omijając przewód pokarmowy.
- Hiperglikemia – stan, w którym stężenie glukozy we krwi jest zbyt wysokie.
- Kwasica metaboliczna – stan, w którym krew ma zbyt kwaśny odczyn z powodu zwiększonego stężenia kwasów.
- Hiperamonemia – stan, w którym stężenie amoniaku we krwi jest zbyt wysokie.
- Azotemia – stan, w którym stężenie związków azotowych we krwi jest zbyt wysokie.
- Zapalenie pęcherzyka żółciowego – stan zapalny pęcherzyka żółciowego.
- Kamica żółciowa – obecność kamieni żółciowych w pęcherzyku żółciowym.
| Wskazania | Odżywianie pozajelitowe w przypadkach, gdy odżywianie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niedostateczne lub przeciwwskazane. |
| Dawkowanie | Dostosowane do indywidualnych potrzeb pacjenta, w zależności od wieku, masy ciała, stanu klinicznego i zdolności do metabolizowania składników leku. |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość na składniki leku, zaburzenia metabolizmu aminokwasów, ciężka hiperglikemia, kwasica metaboliczna, zbyt duże stężenia sodu, potasu, magnezu, wapnia i fosforu we krwi. |
| Działania niepożądane | Reakcje nadwrażliwości, hiperglikemia, hiperamonemia, azotemia, zapalenie pęcherzyka żółciowego, kamica żółciowa. |














