Konsekwencje przedawkowania leku Mononit: objawy i dawki
Przedawkowanie leku Mononit, zawierającego izosorbidu monoazotan, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W artykule omówimy, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie oraz jakie objawy mogą wystąpić w wyniku nadmiernego spożycia tego leku.
Spis treści
Dawki przedawkowania
Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Mononit może prowadzić do przedawkowania. Zalecana dawka to jedna tabletka Mononit 60 retard lub Mononit 100 retard raz na dobę, rano[1]. Przedawkowanie może wystąpić, gdy pacjent przyjmie więcej niż jedną tabletkę dziennie lub gdy dawka zostanie zwiększona bez konsultacji z lekarzem.
Objawy przedawkowania
Objawy przedawkowania leku Mononit mogą obejmować:
- Znaczne zmniejszenie ciśnienia krwi – może prowadzić do zawrotów głowy, osłabienia i omdleń[2].
- Ortostatyczne zaburzenia krążenia – obniżenie ciśnienia krwi związane z gwałtowną pionizacją ciała[1].
- Bladość skóry – skóra może stać się blada z powodu zmniejszonego przepływu krwi[2].
- Nadmierne pocenie się – organizm może reagować na przedawkowanie poprzez zwiększoną potliwość[2].
- Słabo wyczuwalne tętno – tętno może stać się słabe i trudne do wyczucia[2].
- Odruchowa tachykardia – przyspieszenie akcji serca jako reakcja na zmniejszenie ciśnienia krwi[2].
- Ból głowy – może wystąpić intensywny ból głowy[2].
- Osłabienie – pacjent może odczuwać ogólne osłabienie[2].
- Zawroty głowy – mogą wystąpić zawroty głowy pochodzenia błędnikowego[2].
- Napadowe zaczerwienienie skóry – skóra może stać się czerwona i gorąca[2].
- Nudności i wymioty – mogą wystąpić nudności i wymioty[2].
- Biegunka – może wystąpić biegunka[2].
- Methemoglobinemia – po przyjęciu dużych dawek może wystąpić methemoglobinemia z sinicą, dusznością oraz przyspieszeniem oddechu[2].
- Zwiększenie ciśnienia wewnątrzczaszkowego – bardzo duże dawki izosorbidu monoazotanu mogą spowodować zwiększenie ciśnienia wewnątrzczaszkowego z objawami pochodzenia mózgowego[2].
Postępowanie przy przedawkowaniu
W przypadku przedawkowania leku Mononit należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza lub udać do najbliższego szpitala[1]. Postępowanie obejmuje:
- Płukanie żołądka – w celu usunięcia resztek leku z organizmu[2].
- Ułożenie pacjenta w pozycji poziomej z uniesionymi nogami – aby poprawić krążenie krwi[2].
- Obserwacja w warunkach oddziału intensywnej opieki medycznej – z możliwością monitorowania podstawowych funkcji życiowych[2].
- Substytucja płynów – w przypadku znacznego niedociśnienia i (lub) wstrząsu[2].
- Podanie noradrenaliny (norepinefryny) i (lub) dopaminy we wlewie – w celu podniesienia ciśnienia krwi[2].
- Unikanie podania adrenaliny (epinefryny) i jej pochodnych – ponieważ jest to przeciwwskazane[2].
- Witamina C – 1 g doustnie lub sól fizjologiczna dożylnie w przypadku methemoglobinemii[2].
- Błękit metylenowy – do 50 ml 1% roztworu błękitu metylenowego dożylnie[2].
- Błękit toluidynowy – początkowo 2 do 4 mg/kg mc. wyłącznie dożylnie; w razie konieczności wlew można powtórzyć kilka razy, w odstępach godzinnych w dawce 2 mg/kg mc.[2].
- Tlenoterapia, hemodializa, transfuzja wymienna krwi – w zależności od stopnia nasilenia methemoglobinemii[2].
- Resuscytacja – w przypadku objawów zatrzymania oddechu i krążenia[2].
Słownik pojęć
- Izosorbidu monoazotan – substancja czynna leku Mononit, należąca do grupy azotanów organicznych, powodująca rozszerzenie naczyń krwionośnych.
- Ortostatyczne zaburzenia krążenia – obniżenie ciśnienia krwi związane z gwałtowną pionizacją ciała, np. podczas wstawania z łóżka.
- Methemoglobinemia – stan, w którym hemoglobina w krwi jest nieprawidłowo zbudowana, co utrudnia transport tlenu.
- Noradrenalina (norepinefryna) – substancja stosowana w leczeniu znacznego niedociśnienia i wstrząsu, podnosząca ciśnienie krwi.
- Błękit metylenowy – substancja stosowana w leczeniu methemoglobinemii, podawana dożylnie.
| Przedawkowanie | Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Mononit |
| Objawy | Znaczne zmniejszenie ciśnienia krwi, ortostatyczne zaburzenia krążenia, bladość skóry, nadmierne pocenie się, słabo wyczuwalne tętno, odruchowa tachykardia, ból głowy, osłabienie, zawroty głowy, napadowe zaczerwienienie skóry, nudności, wymioty, biegunka, methemoglobinemia, zwiększenie ciśnienia wewnątrzczaszkowego |
| Postępowanie | Płukanie żołądka, ułożenie pacjenta w pozycji poziomej z uniesionymi nogami, obserwacja w warunkach oddziału intensywnej opieki medycznej, substytucja płynów, podanie noradrenaliny (norepinefryny) i (lub) dopaminy we wlewie, unikanie podania adrenaliny (epinefryny) i jej pochodnych, witamina C, błękit metylenowy, błękit toluidynowy, tlenoterapia, hemodializa, transfuzja wymienna krwi, resuscytacja |














