Wskazania do stosowania leku Unguentum Neomycini
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Przeciwwskazania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje z innymi lekami
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Wskazania do stosowania
Unguentum Neomycini to maść do stosowania na skórę, zawierająca neomycynę, antybiotyk z grupy aminoglikozydów. Lek ten działa bakteriobójczo na gronkowce oraz liczne bakterie Gram-ujemne, takie jak Escherichia coli, Haemophilus influenzae, bakterie z rodzaju Klebsiella, Proteus, Pseudomonas (z wyjątkiem Pseudomonas aeruginosa), Salmonella i Shigella, a także na prątki kwasooporne, w tym szczepy Mycobacterium tuberculosis oporne na streptomycynę[1][2].
Wskazania do stosowania Unguentum Neomycini obejmują:
- Ropne choroby skóry – szczególnie te wywołane przez gronkowce, takie jak czyraczność i liszajec gronkowcowy[1].
- Ropne powikłania alergicznych chorób skóry – maść jest stosowana w leczeniu zakażonych zmian skórnych wynikających z alergii[1].
- Zakażone niewielkie oparzenia i odmrożenia – lek jest skuteczny w leczeniu niewielkich oparzeń i odmrożeń, które uległy zakażeniu[1].
Przeciwwskazania
Nie należy stosować Unguentum Neomycini w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość na neomycynę lub którykolwiek z pozostałych składników leku[1][2].
- Uszkodzenie słuchu – ze względu na ryzyko działania ototoksycznego[1][2].
- Wiek poniżej 12 lat – ze względu na ryzyko działania nefrotoksycznego i ototoksycznego[1][2].
- Duże powierzchnie uszkodzonej skóry – na sączące zmiany chorobowe i owrzodzenia żylakowe, ze względu na ryzyko działania nefrotoksycznego i ototoksycznego[1][2].
- Okres ciąży i karmienia piersią – lek jest przeciwwskazany w tych okresach[1][2].
- Jednoczesne stosowanie leków ototoksycznych, nefrotoksycznych i neurotoksycznych – ze względu na ryzyko sumowania się toksycznych działań niepożądanych[1][2].
Dawkowanie i sposób podawania
Wielkość dawki zależy od rozległości i umiejscowienia chorobowo zmienionego miejsca. Chorobowo zmienione miejsca na skórze należy pokrywać cienką warstwą maści 2 do 4 razy na dobę. Nie należy stosować dłużej niż przez 7 dni[1][2].
Działania niepożądane
Jak każdy lek, Unguentum Neomycini może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Mogą wystąpić:
- Podrażnienia skórne – zmiany alergiczne, zaczerwienienia, rumień, obrzęk, świąd, odczyny toksyczne oraz zmiany o charakterze wypryskowym[1][2].
- Ototoksyczność – uszkodzenie słuchu i narządu równowagi[1][2].
- Nefrotoksyczność – uszkodzenie nerek[1][2].
Interakcje z innymi lekami
W trakcie stosowania Unguentum Neomycini na skórę, może wystąpić krzyżowa reakcja uczuleniowa z paramycyną, kanamycyną, tobramycyną, amikacyną i izepamycyną. Jednoczesne lub następcze stosowanie doustne lub miejscowe neomycyny i innych antybiotyków aminoglikozydowych (np. paromomycyny) lub innych leków o możliwym działaniu toksycznym na nerki lub układ nerwowy (np. bacytracyny, cisplatyny, wankomycyny, amfoterycyny B, polimyksyny B, kolistyny, wariomycyny) jest przeciwwskazane, ze względu na ryzyko sumowania się toksycznych działań niepożądanych[1][2].
Słownik pojęć
- Maść – Preparat farmaceutyczny do stosowania zewnętrznego na skórę, zawierający substancje lecznicze.
- Neomycyna – Antybiotyk z grupy aminoglikozydów, działający bakteriobójczo na wiele bakterii Gram-ujemnych i niektóre Gram-dodatnie.
- Aminoglikozydy – Grupa antybiotyków działających bakteriobójczo, stosowanych głównie w leczeniu zakażeń wywołanych przez bakterie Gram-ujemne.
- Escherichia coli – Bakteria Gram-ujemna, często występująca w jelitach ludzi i zwierząt, mogąca powodować zakażenia.
- Haemophilus influenzae – Bakteria Gram-ujemna, mogąca powodować zakażenia dróg oddechowych.
- Klebsiella – Rodzaj bakterii Gram-ujemnych, mogących powodować zakażenia układu moczowego i oddechowego.
- Proteus – Rodzaj bakterii Gram-ujemnych, mogących powodować zakażenia układu moczowego.
- Pseudomonas – Rodzaj bakterii Gram-ujemnych, mogących powodować zakażenia, szczególnie u osób z osłabionym układem odpornościowym.
- Salmonella – Rodzaj bakterii Gram-ujemnych, mogących powodować zatrucia pokarmowe.
- Shigella – Rodzaj bakterii Gram-ujemnych, mogących powodować czerwonkę bakteryjną.
- Mycobacterium tuberculosis – Bakteria wywołująca gruźlicę.
- Ototoksyczność – Działanie uszkadzające słuch i narząd równowagi.
- Nefrotoksyczność – Działanie uszkadzające nerki.














