Jak prawidłowo dawkować lek Tropicamidum WZF 1%?

W artykule szczegółowo omówimy dawkowanie leku Tropicamidum WZF 1%, w tym jak i kiedy go stosować. Informacje te są oparte na dokumentach: “Charakterystyka produktu leczniczego” oraz “Ulotka leku”.

Spis treści

• Wprowadzenie
• Dawkowanie dla dorosłych
• Dawkowanie dla dzieci
• Sposób podawania
• Przedawkowanie
• Słownik pojęć
• Materiały źródłowe

Wprowadzenie

Lek Tropicamidum WZF 1% jest stosowany miejscowo do oka w celu rozszerzenia źrenicy i porażenia akomodacji. Jest to szczególnie przydatne w diagnostyce okulistycznej oraz w stanach przedoperacyjnych i pooperacyjnych. Lek zawiera tropikamid, który działa jako środek rozszerzający źrenicę i porażający akomodację oka^[1].

Dawkowanie dla dorosłych

Dawkowanie leku Tropicamidum WZF 1% dla dorosłych i pacjentów w podeszłym wieku zależy od celu jego stosowania:

• Porażenie akomodacji: Zakroplić 1 kroplę dwa razy w odstępie 5 minut. Badanie należy przeprowadzić w czasie 25 do 50 minut od ostatniego zakroplenia leku^[1].
• Rozszerzenie źrenicy: Zakroplić 1 kroplę. Jeżeli niemożliwe było zbadanie pacjenta w ciągu 15-30 minut po podaniu, można zakroplić ponownie 1 kroplę w celu przedłużenia działania rozszerzającego źrenicę. Maksymalne rozszerzenie źrenicy występuje po około 15 minutach od podania leku, a działanie utrzymuje się do 3 godzin^[1].

Dawkowanie dla dzieci

Dawkowanie leku Tropicamidum WZF 1% dla dzieci różni się w zależności od wieku:

• Rozszerzenie źrenicy: Zakroplić 1 kroplę. Jeżeli niemożliwe było zbadanie pacjenta w ciągu 15-30 minut po podaniu, można zakroplić ponownie 1 kroplę w celu przedłużenia działania rozszerzającego źrenicę. Maksymalne rozszerzenie źrenicy występuje po około 15 minutach od podania leku, a działanie utrzymuje się do 3 godzin^[1].
• U niemowląt i małych dzieci: Należy stosować tropikamid tylko w stężeniu 0,5%^[1].

Sposób podawania

Lek Tropicamidum WZF 1% jest przeznaczony do użytku zewnętrznego – miejscowo do oka. Oto kroki, które należy podjąć podczas zakraplania leku:

1. Przed zakropleniem leku należy dokładnie umyć ręce.
2. Odkręcić zakrętkę znajdującą się na butelce.
3. Przechylić głowę do tyłu i odciągnąć dolną powiekę w dół, aby utworzyć kieszonkę pomiędzy powieką i gałką oczną.
4. Odwrócić butelkę i delikatnie nacisnąć kciukiem lub palcem wskazującym na ściankę, aż do wyciśnięcia jednej kropli leku do oka. Nie należy dotykać końcówką kroplomierza do oka, ani powiek. Jeśli kropla nie trafiła do oka, należy zakroplić następną.
5. Bezpośrednio po zakropleniu leku Tropicamidum WZF 1% należy przez około 1 minutę delikatnie uciskać wewnętrzny kącik oka. Pomoże to zmniejszyć ryzyko wystąpienia ogólnoustrojowych działań niepożądanych^[2].
6. Jeśli lekarz zalecił zakraplanie leku także do drugiego oka, należy powtórzyć czynności z punktów 3., 4. i 5.
7. Kroplomierz jest tak zaprojektowany, aby dokładnie odmierzać krople, dlatego nie należy powiększać otworu w kroplomierzu.
8. Po zakropleniu należy zakręcić butelkę. Nie należy jednak zakręcać jej zbyt mocno^[2].

Przedawkowanie

W przypadku wchłonięcia się do krążenia ogólnego nadmiernej ilości tropikamidu mogą wystąpić ogólnoustrojowe działania toksyczne, zwłaszcza u dzieci. Objawy przedawkowania mogą obejmować:

• zaczerwienienie twarzy,
• suchość błony śluzowej jamy ustnej,
• zaburzenia widzenia,
• szybkie i nieregularne tętno,
• gorączkę,
• wzdęcie brzucha u niemowląt,
• drgawki,
• omamy,
• utratę koordynacji nerwowo-mięśniowej^[2].

W przypadku wystąpienia tych objawów lub spożycia leku, należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza lub udać do szpitala. U niemowląt i małych dzieci zaleca się utrzymywanie wilgotnej powierzchni ciała. Jeżeli lek został spożyty, można wywołać wymioty^[2].

Słownik pojęć

• Tropikamid – substancja czynna leku Tropicamidum WZF 1%, stosowana do rozszerzania źrenicy i porażenia akomodacji oka.
• Akomodacja – zdolność oka do przystosowania się do ostrego widzenia przedmiotów znajdujących się w różnych odległościach.
• Jaskra – choroba oczu charakteryzująca się podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym, co może prowadzić do uszkodzenia nerwu wzrokowego i utraty wzroku.
• Soczewki kontaktowe – cienkie, zakrzywione soczewki noszone na powierzchni oka w celu korekcji wad wzroku.
• Światłowstręt – nadwrażliwość na światło, powodująca dyskomfort lub ból oczu.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku