Interakcje leku Isoptin SR z innymi substancjami

Lek Isoptin SR, zawierający werapamilu chlorowodorek, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej oraz zaburzeń rytmu serca. Warto jednak wiedzieć, że lek ten może wchodzić w interakcje z innymi lekami oraz substancjami, co może wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.

Spis treści

• Interakcje z innymi lekami
• Interakcje z innymi substancjami
• Interakcje z alkoholem
• Słownik pojęć

Interakcje z innymi lekami

Isoptin SR może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co może prowadzić do zmiany ich działania lub nasilenia działań niepożądanych. Oto niektóre z nich:

• Leki α-adrenolityczne (np. prazosyna, terazosyna) – mogą nasilać działanie hipotensyjne werapamilu^[1].
• Leki przeciwarytmiczne (np. flekainid, chinidyna) – mogą zwiększać ryzyko wystąpienia zaburzeń rytmu serca^[1].
• Leki rozszerzające oskrzela (np. teofilina) – mogą zmniejszać klirens teofiliny, co prowadzi do jej zwiększonego stężenia we krwi^[1].
• Leki przeciwdrgawkowe i przeciwpadaczkowe (np. karbamazepina, fenytoina) – mogą wpływać na stężenie werapamilu we krwi^[1].
• Leki przeciwdepresyjne (np. imipramina) – mogą zwiększać stężenie imipraminy we krwi^[1].
• Leki przeciwcukrzycowe (np. gliburyd) – mogą zwiększać stężenie gliburydu we krwi^[1].
• Leki przeciw dnie moczanowej (np. kolchicyna) – mogą zwiększać stężenie kolchicyny we krwi^[1].
• Leki stosowane w zakażeniach (np. klarytromycyna, erytromycyna, ryfampicyna, telitromycyna) – mogą wpływać na stężenie werapamilu we krwi^[1].
• Leki przeciwnowotworowe (np. doksorubicyna) – mogą zwiększać stężenie doksorubicyny we krwi^[1].
• Barbiturany (np. fenobarbital) – mogą zwiększać klirens werapamilu^[1].
• Benzodiazepiny i inne leki przeciwlękowe (np. buspiron, midazolam) – mogą zwiększać stężenie buspironu i midazolamu we krwi^[1].
• Leki β-adrenolityczne (np. metoprolol, propranolol) – mogą nasilać działanie hipotensyjne werapamilu^[1].
• Glikozydy nasercowe (np. digitoksyna, digoksyna) – mogą zwiększać stężenie digoksyny we krwi^[1].
• Antagoniści receptora H2 (np. cymetydyna) – mogą zwiększać stężenie werapamilu we krwi^[1].
• Leki immunomodulujące i immunosupresyjne (np. cyklosporyna, ewerolimus, syrolimus, takrolimus) – mogą zwiększać stężenie tych leków we krwi^[1].
• Leki zmniejszające stężenie lipidów (np. atorwastatyna, lowastatyna, symwastatyna) – mogą zwiększać stężenie tych leków we krwi^[1].
• Agoniści receptora serotoninowego (np. almotryptan) – mogą zwiększać stężenie almotryptanu we krwi^[1].
• Leki zwiększające wydalanie kwasu moczowego z moczem (np. sulfinpirazon) – mogą zmniejszać biodostępność werapamilu^[1].
• Dabigatran (lek przeciwzakrzepowy) i bezpośrednio działające doustne leki przeciwzakrzepowe – mogą zwiększać ryzyko krwawień^[1].
• Iwabradyna (stosowana w leczeniu chorób serca) – jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane^[1].
• Metformina (stosowana w leczeniu cukrzycy) – werapamil może osłabić działanie metforminy zmniejszające stężenie glukozy^[1].

Interakcje z innymi substancjami

Isoptin SR może również wchodzić w interakcje z niektórymi substancjami spożywczymi i ziołowymi:

• Sok grejpfrutowy – może zwiększać stężenie werapamilu we krwi, co prowadzi do nasilenia jego działania^[2].
• Środki zawierające wyciąg z dziurawca zwyczajnego – mogą zmniejszać stężenie werapamilu we krwi, co prowadzi do osłabienia jego działania^[2].

Interakcje z alkoholem

Isoptin SR może wpływać na metabolizm alkoholu w organizmie. Werapamil może zwiększać stężenie alkoholu we krwi i opóźniać jego wydalanie, co prowadzi do nasilenia działania alkoholu^[2]. Z tego powodu zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas stosowania leku Isoptin SR.

Słownik pojęć

• Werapamilu chlorowodorek – substancja czynna leku Isoptin SR, selektywny antagonista wapnia działający bezpośrednio na mięsień sercowy.
• Antagonista wapnia – lek, który blokuje kanały wapniowe w komórkach mięśnia sercowego i naczyń krwionośnych, zmniejszając ich kurczliwość i rozszerzając naczynia krwionośne.
• Rzadkoskurcz – zwolnienie częstości akcji serca poniżej normy.
• Blok przedsionkowo-komorowy – zaburzenie przewodzenia impulsów elektrycznych między przedsionkami a komorami serca.
• Hiperglikemia – podwyższone stężenie glukozy we krwi.
• Kwasica metaboliczna – stan, w którym dochodzi do nadmiernego zakwaszenia organizmu.
• Zespół ostrej niewydolności oddechowej – ciężkie zaburzenie oddychania, które może prowadzić do niewydolności oddechowej.

Podsumowanie:

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku