Kwas gadoterowy to substancja czynna, która znajduje zastosowanie jako środek kontrastowy podczas badań rezonansem magnetycznym. Dzięki swoim właściwościom umożliwia lekarzom uzyskanie bardziej szczegółowych obrazów narządów i tkanek, co wspomaga proces diagnostyczny w wielu schorzeniach. Stosowanie kwasu gadoterowego jest ściśle kontrolowane i odbywa się wyłącznie pod nadzorem personelu medycznego.

Czym jest kwas gadoterowy i jak działa?

Kwas gadoterowy należy do grupy paramagnetycznych środków kontrastowych używanych podczas rezonansu magnetycznego (MRI). Umożliwia on uzyskanie wyraźniejszych obrazów narządów i tkanek, co jest szczególnie ważne w diagnostyce zmian w mózgu, kręgosłupie, a także innych narządach wewnętrznych. Substancja działa poprzez zwiększenie kontrastu na obrazach MRI, co pozwala na dokładniejsze wykrywanie nieprawidłowości12.

Dostępne postacie i dawki

  • Roztwór do wstrzykiwań w fiolce – 0,5 mmol/ml, dostępny w objętościach od 5 ml do 100 ml, w zależności od preparatu345678910
  • Roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce – 0,5 mmol/ml, najczęściej w pojemnościach 10, 15, 20 ml111213
  • Roztwór do wstrzykiwań do wielokrotnego użycia (multidose) – 0,5 mmol/ml, fiolki o większej pojemności, np. 60 ml, 100 ml141516

Kwas gadoterowy występuje w postaci soli megluminowej i nie jest dostępny w połączeniach z innymi substancjami czynnymi171819.

Wskazania do stosowania

  • Wzmocnienie kontrastu podczas MRI mózgu, kręgosłupa i tkanek otaczających
  • Obrazowanie zmian w wątrobie, nerkach, trzustce, miednicy, płucach, sercu, piersiach oraz układzie mięśniowo-szkieletowym
  • U dorosłych – także do angiografii MR w diagnostyce tętnic innych niż wieńcowe

Kwas gadoterowy stosuje się wyłącznie wtedy, gdy uzyskanie informacji diagnostycznych bez kontrastu nie jest możliwe202122.

Dawkowanie – najważniejsze informacje

Najczęściej zalecana dawka to 0,1 mmol/kg masy ciała, podawana dożylnie tuż przed badaniem MRI. W wyjątkowych przypadkach możliwe jest podanie drugiej dawki lub zastosowanie mniejszych dawek, zwłaszcza w angiografii. Dawkę ustala lekarz indywidualnie, biorąc pod uwagę wagę pacjenta i cel diagnostyczny2324.

Przeciwwskazania

  • Nadwrażliwość na kwas gadoterowy lub którąkolwiek substancję pomocniczą
  • Nie wolno podawać dokanałowo

Stosowanie jest przeciwwskazane u osób uczulonych na tę substancję2526.

Profil bezpieczeństwa

Kwas gadoterowy może być stosowany u dzieci, dorosłych i osób starszych, jednak u noworodków, niemowląt i pacjentów w podeszłym wieku wymagana jest szczególna ostrożność z powodu niedojrzałości lub upośledzenia czynności nerek. Kobiety w ciąży i matki karmiące powinny stosować kwas gadoterowy tylko w razie bezwzględnej konieczności. Substancja nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów ani obsługę maszyn. Osoby z ciężkimi chorobami nerek lub po przeszczepieniu wątroby wymagają indywidualnej oceny ryzyka przed podaniem środka2728.

Przedawkowanie

W razie podania zbyt dużej ilości kwasu gadoterowego może być konieczna hemodializa w celu usunięcia substancji z organizmu. Nie ma jednak pewności, czy zabieg ten zapobiega wystąpieniu powikłań, takich jak nerkopochodne włóknienie układowe2930.

Interakcje

Nie odnotowano istotnych interakcji z innymi lekami. Jednak niektóre leki, takie jak beta-adrenolityki, inhibitory konwertazy angiotensyny czy substancje wazoaktywne, mogą wpływać na reakcje organizmu w sytuacji zaburzeń ciśnienia krwi podczas podawania środka kontrastowego3132.

Najczęstsze działania niepożądane

  • Reakcje w miejscu wstrzyknięcia (ból, obrzęk, zaczerwienienie)
  • Nudności
  • Ból głowy
  • Świąd i wysypka
  • Reakcje nadwrażliwości (w tym rzadko reakcje anafilaktyczne)

Większość objawów jest łagodna i przemijająca, ale w rzadkich przypadkach mogą wystąpić poważne reakcje alergiczne3334.

Mechanizm działania

Kwas gadoterowy jest jonowym kompleksem gadolinu, który dzięki swoim właściwościom paramagnetycznym skraca czasy relaksacji protonów w tkankach. Dzięki temu obraz MRI staje się wyraźniejszy i bardziej kontrastowy, co ułatwia rozpoznanie zmian chorobowych3536.

Stosowanie w ciąży

Stosowanie kwasu gadoterowego w czasie ciąży jest możliwe wyłącznie wtedy, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Decyzję o podaniu podejmuje lekarz3738.

Stosowanie u dzieci

Możliwe jest stosowanie u dzieci w każdym wieku, ale u noworodków i niemowląt do 1 roku życia wymaga szczególnej ostrożności ze względu na niedojrzałość nerek. Dawka dobierana jest indywidualnie przez lekarza3940.

Stosowanie u kierowców

Kwas gadoterowy nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów ani obsługę maszyn, jednak zawsze należy postępować zgodnie z zaleceniami lekarza po wykonaniu badania z użyciem środka kontrastowego4142.

Kwas gadoterowy – porównanie substancji czynnych

Kwas gadoterowy, gadobutrol i gadopentetanian dimegluminy to środki kontrastowe do MRI. Różnią się wskazaniami, bezpieczeństwem u dzieci, kobiet w ciąży i pacjentów z chorobami nerek. Porównywane subs…

czytaj więcej ❯❯
  • CHPL leku Dotarem, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO DOTAREM, 0,5 mmol/ml, roztwór do wstrzykiwań w fiolce 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 279,32 mg kwasu gadoterowego (w postaci soli megluminowej), co odpowiada 0,5 mmola. 5 (10/15/20/60) ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 1396,6 (2793,2 / 4189,8 / 5586,4/ 16 759,2) mg kwasu gadoterowego (w postaci soli megluminowej), co odpowiada 2,5 (5 / 7,5 / 10 / 30) mmola. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań w fiolce. Przezroczysty, bezbarwny do żółtego, roztwór.
  • CHPL leku Dotarem, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy przeznaczony wyłącznie do diagnostyki. DOTAREM należy stosować wyłącznie, jeśli informacje diagnostyczne są niezbędne i nie można ich uzyskać stosując obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (ang. magnetic resonance imaging, MRI) bez wzmocnienia kontrastowego. Dorośli, dzieci i młodzież (0–18 lat) Wzmocnienie kontrastu obrazowania rezonansu magnetycznego w celu lepszego zobrazowania i (lub) określenia granic: zmian patologicznych w obrębie mózgu, kręgosłupa i otaczających tkanek; zmian patologicznych w obrębie wątroby, nerek, trzustki, miednicy, płuc, serca, piersi i układu mięśniowo-szkieletowego; Dorośli Wzmocnienie kontrastu obrazowania rezonansu magnetycznego w celu lepszego zobrazowania i (lub) określenia granic: zmian patologicznych i zwężeń w tętnicach innych niż wieńcowe (angiografia MR).
  • CHPL leku Dotarem, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Należy stosować najmniejszą dawkę zapewniającą wzmocnienie kontrastowe wystarczające dla celów diagnostycznych. Dawkę należy obliczyć w oparciu o masę ciała pacjenta. Nie powinna ona przekraczać zalecanej dawki na kilogram masy ciała określonej w tym punkcie. MRI mózgu i kręgosłupa: W badaniach układu nerwowego dawki wynoszą od 0,1 do 0,3 mmol/kg mc., co odpowiada 0,2 do 0,6 ml/kg mc. Po podaniu 0,1 mmol/kg mc. pacjentom z guzem mózgu podanie dodatkowej dawki 0,2 mmol/kg mc. może poprawić widoczność guza i ułatwić podjęcie decyzji o leczeniu. MRI całego ciała i angiografia: Zalecana dawka we wstrzyknięciu dożylnym, zapewniająca kontrast odpowiedni do diagnostyki, wynosi 0,1 mmol/kg mc. (tzn. 0,2 ml/kg mc.). Angiografia: W wyjątkowych okolicznościach (np. w razie nieosiągnięcia obrazów o zadowalającej jakości obejmujących rozległy obszar unaczynienia) uzasadnione może być podanie drugiej, kolejnej dawki 0,1 mmol/kg mc.
  • CHPL leku Dotarem, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dawkowanie
    (odpowiadającej 0,2 ml/kg mc.). Jednakże jeżeli przed rozpoczęciem angiografii przewiduje się podanie 2 kolejnych dawek produktu DOTAREM, korzystne może być podanie w każdej dawce 0,05 mmol/kg mc. (odpowiadającej 0,1 ml/kg mc.), w zależności od dostępnego sprzętu do badań obrazowych. Szczególne populacje pacjentów Zaburzenia czynności nerek U pacjentów z łagodnym do umiarkowanego zaburzeniem czynności nerek (GFR ≥30 ml/min/1,73 m2) stosuje się dawki przewidziane dla dorosłych. Produkt DOTAREM powinien być stosowany u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m2) oraz u pacjentów w okresie okołooperacyjnym przeszczepienia wątroby tylko po starannej ocenie stosunku korzyści do ryzyka i tylko wtedy, gdy informacje diagnostyczne są niezbędne i nieosiągalne przy użyciu MRI bez wzmocnienia kontrastowego (patrz punkt 4.4). Jeżeli konieczne jest zastosowanie produktu DOTAREM, dawka nie powinna przekraczać 0,1 mmol/kg mc.
  • CHPL leku Dotarem, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dawkowanie
    Nie należy podawać więcej niż jednej dawki podczas badania obrazowego. Z uwagi na brak informacji na temat wielokrotnego podawania nie należy powtarzać wstrzyknięć produktu DOTAREM, chyba że odstęp pomiędzy kolejnymi wstrzyknięciami wynosi co najmniej 7 dni. Pacjenci w podeszłym wieku (w wieku 65 lat i powyżej) Uważa się, że nie ma konieczności dostosowywania dawki. Należy zachować ostrożność u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt 4.4). Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby stosuje się dawki przewidziane dla dorosłych. Zaleca się ostrożność, zwłaszcza w okresie okołooperacyjnym związanym z przeszczepieniem wątroby (patrz także punkt „Zaburzenia czynności nerek” powyżej). Dzieci i młodzież (0-18 lat) MRI mózgu i kręgosłupa / MRI całego ciała: zalecana i maksymalna dawka produktu DOTAREM wynosi 0,1 mmol/kg masy ciała. Nie należy podawać więcej niż jednej dawki podczas skanowania.
  • CHPL leku Dotarem, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dawkowanie
    Z uwagi na niedojrzałość czynności nerek u noworodków do 4 tygodnia życia i niemowląt do 1 roku życia DOTAREM należy stosować u takich pacjentów dopiero po dokładnym rozważeniu w dawce nieprzekraczającej 0,1 mmol/kg mc. Nie należy podawać więcej niż jednej dawki podczas badania obrazowego. Z uwagi na brak informacji na temat wielokrotnego podawania nie należy powtarzać wstrzyknięć produktu DOTAREM, chyba że odstęp pomiędzy kolejnymi wstrzyknięciami wynosi co najmniej 7 dni. Angiografia: Produkt DOTAREM nie jest wskazany do stosowania w angiografii u dzieci w wieku poniżej 18 lat, z uwagi na niewystarczające dane dotyczące jej skuteczności i bezpieczeństwa w tym wskazaniu. Sposób podawania Produkt ten jest wskazany wyłącznie do podawania dożylnego. Szybkość infuzji: 3-5 ml/min (przy badaniach angiograficznych można stosować większą szybkość infuzji do 120 ml/min, tzn. 2 ml/sek.). Optymalne obrazowanie: w ciągu 45 minut od wstrzyknięcia.
  • CHPL leku Dotarem, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dawkowanie
    Optymalna sekwencja obrazowania: obrazy T1-zależne. W miarę możliwości środek kontrastowy powinien być podawany donaczyniowo pacjentowi w pozycji leżącej. Po podaniu pacjent powinien być monitorowany przez co najmniej pół godziny, ponieważ doświadczenie wskazuje, że większość działań niepożądanych występuje w tym okresie. Przygotować strzykawkę z igłą. Usunąć plastikowy dysk. Oczyścić korek wacikiem i (lub) gazikiem nasączonym alkoholem, a następnie przekłuć korek igłą. Pobrać objętość produktu wymaganą do badania i wstrzyknąć ją pacjentowi dożylnie. Tylko do jednorazowego użycia, wszystkie niewykorzystane resztki roztworu należy usunąć. Roztwór do wstrzykiwań należy skontrolować wzrokowo przed użyciem. Do użycia nadaje się wyłącznie przezroczysty roztwór niezawierający widocznych cząsteczek.
  • CHPL leku Dotarem, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dawkowanie
    Dzieci i młodzież (0-18 lat) W zależności od ilości produktu DOTAREM, która ma zostać podana dziecku, zaleca się użycie fiolek z produktem DOTAREM w połączeniu z jednorazową strzykawką o pojemności dostosowanej do tej ilości, w celu zachowania wyższej precyzji wstrzykiwanej dawki. U noworodków i niemowląt wymagana dawka powinna być podawana ręcznie.
  • CHPL leku Dotarem, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na kwas gadoterowy, megluminę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
  • CHPL leku Dotarem, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Nie podawać kwasu gadoterowego dokanałowo. Po podaniu dokanałowym notowano przypadki poważnych, zagrażających życiu i zakończonych zgonem reakcji, głównie neurologicznych (np. śpiączka, encefalopatia, napady padaczkowe), związanych z podawaniem dokanałowym. Należy zachować ostrożność, aby mieć pewność, że produkt leczniczy został podany dożylnie i nie doszło do jego wynaczynienia: wynaczynienie może spowodować miejscowe reakcje nietolerancji wymagające leczenia. Należy zastosować zwykłe środki ostrożności dotyczące badania MRI, takie jak wykluczenie pacjentów z rozrusznikiem serca, klipsami naczyniowymi z materiału ferromagnetycznego, pompą infuzyjną, stymulatorem nerwów, implantem ślimakowym lub podejrzewanym metalowym ciałem obcym w ciele, a zwłaszcza w oku.
  • CHPL leku Dotarem, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Nadwrażliwość Podobnie jak w przypadku innych środków kontrastowych zawierających gadolin, mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje zagrażające życiu (patrz punkt 4.8). Reakcje nadwrażliwości mogą być typu uczuleniowego (w ciężkich przypadkach opisywane jako reakcje anafilaktyczne) lub innego. Mogą to być reakcje natychmiastowe (występujące w ciągu poniżej 60 minut) lub późne (do 7 dni). Reakcje anafilaktyczne mogą wystąpić natychmiast i mogą prowadzić do zgonu. Reakcje takie są niezależne od dawki, mogą wystąpić nawet po podaniu pierwszej dawki produktu i są często nieprzewidywalne. Ryzyko reakcji nadwrażliwości występuje zawsze, niezależnie od dawki. Pacjenci, u których wystąpiła już reakcja nadwrażliwości w związku z uprzednim podaniem środka kontrastowego do MRI zawierającego gadolin, są w większym stopniu zagrożeni wystąpieniem kolejnej reakcji przy kolejnym podaniu tego samego produktu lub przypuszczalnie także innych produktów, w związku z czym są uważani za pacjentów wysokiego ryzyka.
  • CHPL leku Dotarem, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Wstrzyknięcie kwasu gadoterowego może zaostrzyć objawy astmy. U pacjentów z astmą nieopanowaną przez leczenie decyzja o zastosowaniu kwasu gadoterowego musi być poprzedzona staranną oceną stosunku korzyści do ryzyka. Jak wiadomo z doświadczenia w stosowaniu środków kontrastowych zawierających jod, reakcje nadwrażliwości mogą być nasilone u pacjentów stosujących beta-adrenolityki, a zwłaszcza u pacjentów z astmą oskrzelową. Pacjenci tacy mogą nie reagować na standardowe leczenie reakcji nadwrażliwości przy użyciu agonistów receptorów beta. Przed wstrzyknięciem jakiegokolwiek środka kontrastowego należy przeprowadzić z pacjentem wywiad pod kątem uczuleń (np. uczulenie na owoce morza, katar sienny, pokrzywka), wrażliwości na środki kontrastowe i astmy oskrzelowej, ponieważ obserwowana częstość występowania działań niepożądanych środków kontrastowych jest większa u pacjentów z takimi stanami; w takiej sytuacji można rozważyć premedykację z użyciem środków przeciwhistaminowych i (lub) glikokortykosteroidów.
  • CHPL leku Dotarem, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Podczas badania konieczny jest nadzór lekarza. W razie wystąpienia reakcji nadwrażliwości należy natychmiast przerwać podawanie środka kontrastowego i, w razie potrzeby, wdrożyć odpowiednie leczenie. W związku z tym należy utrzymywać dostęp dożylny przez cały czas badania. Odpowiednie leki (np. adrenalina i środki przeciwhistaminowe), rurka dotchawicza i respirator powinny być bezpośrednio dostępne i gotowe do użycia, aby umożliwić natychmiastowe wdrożenie działań ratunkowych. Zaburzenia czynności nerek Zaleca się, aby przed podaniem produktu DOTAREM wszyscy pacjenci przeszli testy laboratoryjne sprawdzające czynności nerek. Istnieją doniesienia o występowaniu nerkopochodnego włóknienia układowego (NSF) w związku ze stosowaniem środków kontrastowych zawierających gadolin u pacjentów z ostrym lub przewlekłym zaburzeniem czynności nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m2).
  • CHPL leku Dotarem, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Szczególnie zagrożeni są pacjenci po przeszczepieniu wątroby, z uwagi na dużą częstość występowania ostrej niewydolności nerek w tej grupie. Z uwagi na ryzyko wystąpienia NSF w związku ze stosowaniem produktu DOTAREM, produkt ten powinien być stosowany u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek oraz u pacjentów w okresie okołooperacyjnym przeszczepienia wątroby tylko po starannej ocenie stosunku korzyści do ryzyka i tylko wtedy, gdy informacje diagnostyczne są niezbędne i nieosiągalne przy użyciu MRI bez wzmocnienia kontrastowego. Hemodializa zastosowana krótko po podaniu kwasu gadoterowego może ułatwić jego eliminację z organizmu. Nie ma dowodów wskazujących na zasadność rozpoczynania hemodializy w ramach profilaktyki lub leczenia NSF u pacjentów, którzy aktualnie nie otrzymują hemodializy.
  • CHPL leku Dotarem, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Pacjenci w podeszłym wieku Ponieważ u pacjentów w podeszłym wieku klirens nerkowy kwasu gadoterowego może być zmniejszony, szczególnie istotne jest uprzednie sprawdzenie czynności nerek u pacjentów w wieku 65 lat i powyżej. Dzieci i młodzież Noworodki i niemowlęta: Z uwagi na niedojrzałość czynności nerek u noworodków do 4 tygodni życia i niemowląt do 1 roku życia DOTAREM należy stosować u takich pacjentów dopiero po dokładnym rozważeniu. Choroba układu krążenia Z uwagi na dostępność tylko ograniczonych danych, u pacjentów z ciężką chorobą układu krążenia produkt DOTAREM należy stosować dopiero po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Zaburzenia OUN Podobnie jak w przypadku innych środków kontrastowych zawierających gadolin, należy zachować szczególne środki ostrożności u pacjentów z niskim progiem napadu padaczkowego. Należy zastosować środki ostrożności, np. dokładne monitorowanie.
  • CHPL leku Dotarem, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Wszelkie leki i sprzęt niezbędny do postępowania w razie drgawek musi być bezpośrednio dostępny i gotowy do użycia.
  • CHPL leku Dotarem, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie zaobserwowano interakcji z innymi produktami leczniczymi. Nie przeprowadzono formalnych badań dotyczących interakcji z lekami. Jednocześnie stosowane leki, jakie należy wziąć pod uwagę Beta-adrenolityki, substancje wazoaktywne, inhibitory konwertazy angiotensyny, antagoniści receptora angiotensyny II: te produkty lecznicze zmniejszają skuteczność mechanizmów kompensacji układu krążenia w razie zaburzeń ciśnienia krwi; radiolog musi być poinformowany przed wstrzyknięciem kompleksu zawierającego gadolin, a sprzęt do resuscytacji musi być bezpośrednio dostępny i gotowy do użycia.
  • CHPL leku Dotarem, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dane dotyczące stosowania środków kontrastujących zawierających związki gadolinu, w tym kwas gadoterowy, u kobiet w ciąży są ograniczone. Gadolin może przenikać przez łożysko. Nie wiadomo, czy narażenie na gadolin wiąże się z niepożądanym działaniem na płód. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). DOTAREM nie powinien być stosowany w okresie ciąży, chyba że stan kliniczny kobiety wymaga zastosowania kwasu gadoterowego. Karmienie piersi? Środki kontrastowe zawierające gadolin są wydzielane do mleka matki w bardzo małych ilościach (patrz punkt 5.3). W razie stosowania w dawkach klinicznych nie przewiduje się żadnego wpływu na karmione niemowlę, z uwagi na niewielkie ilości wydzielane do mleka matki i słabe wchłanianie z przewodu pokarmowego.
  • CHPL leku Dotarem, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Kontynuacja lub wstrzymanie karmienia piersią na 24 godziny od podania produktu DOTAREM powinno być pozostawione do decyzji lekarza i karmiącej matki.
  • CHPL leku Dotarem, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań nad wpływem tego produktu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Pacjenci ambulatoryjni powinni wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia nudności podczas kierowania pojazdami lub obsługiwania maszyn.
  • CHPL leku Dotarem, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane związane ze stosowaniem kwasu gadoterowego są zwykle łagodne do umiarkowanych i o charakterze przejściowym. Najczęściej obserwowane działania to reakcje w miejscu wstrzyknięcia, nudności i ból głowy. W toku badań klinicznych najczęściej występującymi, obserwowanymi niezbyt często (≥1/1000 do <1/100 przypadków) działaniami niepożądanymi były: nudności, ból głowy, reakcje w miejscu wstrzyknięcia, uczucie zimna, niedociśnienie, senność, zawroty głowy, uczucie gorąca, uczucie pieczenia, wysypka, osłabienie, zaburzenia smaku i nadciśnienie. Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi występującymi po podaniu kwasu gadoterowego były nudności, wymioty, świąd i reakcje nadwrażliwości. Najczęściej obserwowanymi objawami w reakcjach nadwrażliwości są reakcje skórne, które mogą być miejscowe, rozległe lub uogólnione.
  • CHPL leku Dotarem, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Działania niepożądane
    Reakcje takie występują najczęściej natychmiast (podczas wstrzyknięcia lub w ciągu godziny po wstrzyknięciu) lub z pewnym opóźnieniem (od 1 godziny do kilku dni po wstrzyknięciu). W takim przypadku występują w postaci reakcji skórnych. Reakcje natychmiastowe obejmują jeden lub więcej objawów występujących jednocześnie lub kolejno; najczęściej są to reakcje ze strony skóry, układu oddechowego, pokarmowego, stawów i (lub) układu krążenia. Każdy objaw może być zwiastunem rozpoczynającego się wstrząsu, który w bardzo rzadkich przypadkach może doprowadzić do zgonu. Zgłoszono pojedyncze przypadki nerkopochodnego włóknienia układowego (NSF) w wyniku stosowania kwasu gadoterowego, z których większość wystąpiła u pacjentów otrzymujących jednocześnie także inny środek kontrastowy zawierający gadolin (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Dotarem, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Działania niepożądane
    Działania niepożądane wymienione zostały w tabeli poniżej zgodnie z klasyfikacją układów i narządów (System Organ Class – SOC) oraz według częstości ich występowania, określanej jako: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000) i nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Przedstawione dane pochodzą z badań klinicznych, które obejmowały 2822 pacjentów lub z puli badań obserwacyjnych, które objęły 185 500 pacjentów.
  • CHPL leku Dotarem, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Kwas gadoterowy może być usunięty przez hemodializę. Jednakże nie ma dowodów wskazujących na skuteczność hemodializy w profilaktyce nerkopochodnego włóknienia układowego (NSF).
  • CHPL leku Dotarem, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Właściwości farmakodynamiczne

    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: paramagnetyczne środki cieniujące., kod ATC: V08CA02 (kwas gadoterowy). Stężenie środka: 279,32 mg/ml, 0,5 mmol/ml Osmolalność przy 37C: 1350 mOsm/kg H2O Lepkość przy 20C: 3,2 mPa*s Lepkość przy 37C: 2,0 mPa*s pH: 6,5 – 8,0 DOTAREM jest paramagnetycznym środkiem kontrastowym stosowanym w obrazowaniu metodą rezonansu magnetycznego. Działanie wzmacniające kontrast zależy od kwasu gadoterowego, który jest jonowym kompleksem gadolinu składającym się z tlenku gadolinu i kwasu 1,4,7,10-tetraazacyklododekano-N,N’,N

  • CHPL leku Dotarem, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Po podaniu dożylnym kwas gadoterowy ulega szybkiej dystrybucji do płynu pozakomórkowego. Objętość dystrybucji wynosi około 18 litrów, co w przybliżeniu odpowiada objętości płynu pozakomórkowego. Kwas gadoterowy nie wiąże się z białkami takimi jak albuminy surowicy. Kwas gadoterowy jest szybko eliminowany (89% po 6 godzinach, 95% po 24 godzinach) w postaci niezmienionej przez nerki, przez filtrację kłębuszkową. Wydalanie ze stolcem jest nieistotne. Nie wykryto żadnych metabolitów. Okres półtrwania eliminacji wynosi do około 1,6 godziny u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. U pacjentów z zaburzeniem czynności nerek okres półtrwania eliminacji jest zwiększony do 5 godzin przy klirensie kreatyniny od 30 do 60 ml/min i około 14 godzin przy klirensie kreatyniny od 10 do 30 ml/min. W doświadczeniach na zwierzętach wykazano, że kwas gadoterowy może być usuwany przez hemodializę.
  • CHPL leku Dotarem, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne uzyskane na podstawie konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności i toksycznego wpływu na reprodukcję, nie ujawniają występowania szczególnego zagrożenia dla człowieka. Badania na zwierzętach wykazały nieznaczne (poniżej 1% podanej dawki) wydzielanie kwasu gadoterowego do mleka matki.
  • CHPL leku Dotarem, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Meglumina Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności. 6.3 Okres ważności 3 lata. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących warunków przechowywania. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania 1×5 ml, 1×10 ml, 1×15 ml, 1×20 ml, 1×60 ml Fiolka z bezbarwnego szkła typu II (poj. 10 ml, 20 ml, 60 ml), zamknięte korkiem z gumy chlorobutylowej, w tekturowym pudełku. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Odklejane etykiety identyfikacyjne z fiolek należy załączyć do dokumentacji pacjenta, aby umożliwić dokładną identyfikację użytego środka kontrastowego zawierającego gadolin. Należy także odnotować podaną dawkę.
  • CHPL leku Dotarem, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dane farmaceutyczne
    W przypadku korzystania z elektronicznej karty pacjenta należy wprowadzić do niej nazwę produktu, numer serii i podaną dawkę. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Dotarem multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO DOTAREM multidose, 0,5 mmol/ml, roztwór do wstrzykiwań w fiolce (do wielokrotnego użycia) 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 279,32 mg kwasu gadoterowego (w postaci soli megluminowej), co odpowiada 0,5 mmola. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań w fiolce. Przezroczysty, bezbarwny do żółtego, roztwór.
  • CHPL leku Dotarem multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy przeznaczony wyłącznie do diagnostyki. DOTAREM należy stosować wyłącznie, jeśli informacje diagnostyczne są niezbędne i nie można ich uzyskać stosując obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (ang. magnetic resonance imaging, MRI) bez wzmocnienia kontrastowego. Dorośli dzieci i młodzież (0–18 lat) Wzmocnienie kontrastu obrazowania rezonansu magnetycznego w celu lepszego zobrazowania i (lub) określenia granic: zmian patologicznych w obrębie mózgu, kręgosłupa i otaczających tkanek; zmian patologicznych w obrębie wątroby, nerek, trzustki, miednicy, płuc, serca, piersi i układu mięśniowo-szkieletowego; Dorośli Wzmocnienie kontrastu obrazowania rezonansu magnetycznego w celu lepszego zobrazowania i (lub) określenia granic: zmian patologicznych i zwężeń w tętnicach innych niż wieńcowe (angiografia MR).
  • CHPL leku Dotarem multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Należy stosować najmniejszą dawkę zapewniającą wzmocnienie kontrastowe wystarczające dla celów diagnostycznych. Dawkę należy obliczyć w oparciu o masę ciała pacjenta. Nie powinna ona przekraczać zalecanej dawki na kilogram masy ciała określonej w tym punkcie. MRI mózgu i kręgosłupa: W badaniach układu nerwowego dawki wynoszą od 0,1 do 0,3 mmol/kg mc., co odpowiada 0,2 do 0,6 ml/kg mc. Po podaniu 0,1 mmol/kg mc. pacjentom z guzem mózgu podanie dodatkowej dawki 0,2 mmol/kg mc. może poprawić widoczność guza i ułatwić podjęcie decyzji o leczeniu. MRI całego ciała i angiografia: Zalecana dawka we wstrzyknięciu dożylnym, zapewniająca kontrast odpowiedni do diagnostyki, wynosi 0,1 mmol/kg mc. (tzn. 0,2 ml/kg mc.). Angiografia: W wyjątkowych okolicznościach (np. w razie nieosiągnięcia obrazów o zadowalającej jakości obejmujących rozległy obszar unaczynienia) uzasadnione może być podanie drugiej, kolejnej dawki 0,1 mmol/kg mc.
  • CHPL leku Dotarem multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dawkowanie
    (odpowiadającej 0,2 ml/kg mc.). Jednakże jeżeli przed rozpoczęciem angiografii przewiduje się podanie 2 kolejnych dawek produktu DOTAREM multidose, korzystne może być podanie w każdej dawce 0,05 mmol/kg mc. (odpowiadającej 0,1 ml/kg mc.), w zależności od dostępnego sprzętu do badań obrazowych. Szczególne populacje pacjentów Zaburzenia czynności nerek U pacjentów z łagodnym do umiarkowanego zaburzeniem czynności nerek (GFR ≥30 ml/min/1,73 m2) stosuje się dawki przewidziane dla dorosłych. Produkt DOTAREM multidose powinien być stosowany u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m2) oraz u pacjentów w okresie okołooperacyjnym przeszczepienia wątroby tylko po starannej ocenie stosunku korzyści do ryzyka i tylko wtedy, gdy informacje diagnostyczne są niezbędne i nieosiągalne przy użyciu MRI bez wzmocnienia kontrastowego (patrz punkt 4.4). Jeżeli konieczne jest zastosowanie produktu DOTAREM multidose, dawka nie powinna przekraczać 0,1 mmol/kg mc.
  • CHPL leku Dotarem multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dawkowanie
    Nie należy podawać więcej niż jednej dawki podczas badania obrazowego. Z uwagi na brak informacji na temat wielokrotnego podawania nie należy powtarzać wstrzyknięć produktu DOTAREM multidose, chyba że odstęp pomiędzy kolejnymi wstrzyknięciami wynosi co najmniej 7 dni. Pacjenci w podeszłym wieku (w wieku 65 lat i powyżej) Uważa się, że nie ma konieczności dostosowywania dawki. Należy zachować ostrożność u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt 4.4). Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby stosuje się dawki przewidziane dla dorosłych. Zaleca się ostrożność, zwłaszcza w okresie okołooperacyjnym związanym z przeszczepieniem wątroby (patrz także punkt „Zaburzenia czynności nerek” powyżej). Dzieci i młodzież (0-18 lat) MRI mózgu i kręgosłupa / MRI całego ciała: zalecana i maksymalna dawka produktu DOTAREM multidose wynosi 0,1 mmol/kg masy ciała. Nie należy podawać więcej niż jednej dawki podczas skanowania.
  • CHPL leku Dotarem multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dawkowanie
    Z uwagi na niedojrzałość czynności nerek u noworodków do 4 tygodnia życia i niemowląt do 1 roku życia DOTAREM multidose należy stosować u takich pacjentów dopiero po dokładnym rozważeniu w dawce nieprzekraczającej 0,1 mmol/kg mc. Nie należy podawać więcej niż jednej dawki podczas badania obrazowego. Z uwagi na brak informacji na temat wielokrotnego podawania nie należy powtarzać wstrzyknięć produktu DOTAREM multidose, chyba że odstęp pomiędzy kolejnymi wstrzyknięciami wynosi co najmniej 7 dni. Angiografia: Produkt DOTAREM multidose nie jest wskazany do stosowania w angiografii u dzieci w wieku poniżej 18 lat, z uwagi na niewystarczające dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa w tym wskazaniu. Sposób podawania Produkt ten jest wskazany wyłącznie do podawania dożylnego. Szybkość infuzji: 3-5 ml/min (przy badaniach angiograficznych można stosować większą szybkość infuzji do 120 ml/min, tzn.
  • CHPL leku Dotarem multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dawkowanie
    2 ml/sek.) Optymalne obrazowanie: w ciągu 45 minut od wstrzyknięcia Optymalna sekwencja obrazowania: obrazy T1-zależne. W miarę możliwości środek kontrastowy powinien być podawany donaczyniowo pacjentowi w pozycji leżącej. Po podaniu pacjent powinien być monitorowany przez co najmniej pół godziny, ponieważ doświadczenie wskazuje, że większość działań niepożądanych występuje w tym okresie. Gumowy korek musi być przekłuty tylko raz, przy użyciu odpowiedniego aplikatora do pobierania roztworu typu spike. Generalnie aplikator do pobierania roztworu musi zawierać następujące elementy: trokar, jałowy filtr powietrza, złącze luer oraz szczelny korek ochronny. Może być stosowany z ręczną jednorazową strzykawką (jałową) w celu jednorazowego podania produktu lub wstrzyknięcia drugiej dawki środka kontrastowego w bolusie, jeżeli będzie to wskazane ze względów klinicznych. Automatyczny system wstrzykiwania może być zastosowany tylko u jednego pacjenta w celu wielokrotnego podawania produktu.
  • CHPL leku Dotarem multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dawkowanie
    Objętość produktu pozostała w fiolce i produkcie do jednorazowego użycia po zakończeniu badania musi być usunięta w ciągu 24 godzin od przekłucia gumowego korka. Należy ściśle przestrzegać instrukcji wytwórcy produktu. Roztwór do wstrzykiwań należy skontrolować wzrokowo przed użyciem. Do użycia nadaje się wyłącznie przezroczysty roztwór niezawierający widocznych cząsteczek. Dzieci i młodzież (0-18 lat) W zależności od ilości produktu DOTAREM multidose, która ma zostać podana dziecku, zaleca się użycie fiolek z produktem DOTAREM multidose w połączeniu z jednorazową strzykawką o pojemności dostosowanej do tej ilości, w celu zachowania wyższej precyzji wstrzykiwanej dawki. U noworodków i niemowląt wymagana dawka powinna być podawana ręcznie.
  • CHPL leku Dotarem multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na kwas gadoterowy, megluminę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
  • CHPL leku Dotarem multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Nie podawać kwasu gadoterowego dokanałowo. Po podaniu dokanałowym notowano przypadki poważnych, zagrażających życiu i zakończonych zgonem reakcji, głównie neurologicznych (np. śpiączka, encefalopatia, napady padaczkowe), związanych z podawaniem dokanałowym. Należy zachować ostrożność, aby mieć pewność, że produkt leczniczy został podany dożylnie i nie doszło do jego wynaczynienia: wynaczynienie może spowodować miejscowe reakcje nietolerancji, wymagające leczenia miejscowego. Należy zastosować zwykłe środki ostrożności dotyczące badania MRI, takie jak wykluczenie pacjentów z rozrusznikiem serca, klipsami naczyniowymi z materiału ferromagnetycznego, pompą infuzyjną, stymulatorem nerwów, implantem ślimakowym lub podejrzewanym metalowym ciałem obcym w ciele, a zwłaszcza w oku.
  • CHPL leku Dotarem multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Nadwrażliwość Podobnie jak w przypadku innych środków kontrastowych zawierających gadolin, mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje zagrażające życiu (patrz punkt 4.8). Reakcje nadwrażliwości mogą być typu uczuleniowego (w ciężkich przypadkach opisywane jako reakcje anafilaktyczne) lub innego. Mogą to być reakcje natychmiastowe (występujące w ciągu poniżej 60 minut) lub późne (do 7 dni). Reakcje anafilaktyczne mogą wystąpić natychmiast i mogą prowadzić do zgonu. Reakcje takie są niezależne od dawki, mogą wystąpić nawet po podaniu pierwszej dawki produktu i są często nieprzewidywalne. Ryzyko reakcji nadwrażliwości występuje zawsze, niezależnie od dawki. Pacjenci, u których wystąpiła już reakcja nadwrażliwości w związku z uprzednim podaniem środka kontrastowego do MRI zawierającego gadolin, są w większym stopniu zagrożeni wystąpieniem kolejnej reakcji przy kolejnym podaniu tego samego produktu lub przypuszczalnie także innych produktów, w związku z czym są uważani za pacjentów wysokiego ryzyka.
  • CHPL leku Dotarem multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Wstrzyknięcie kwasu gadoterowego może zaostrzyć objawy astmy. U pacjentów z astmą nieopanowaną przez leczenie decyzja o zastosowaniu kwasu gadoterowego musi być poprzedzona staranną oceną stosunku korzyści do ryzyka. Jak wiadomo z doświadczenia w stosowaniu środków kontrastowych zawierających jod, reakcje nadwrażliwości mogą być nasilone u pacjentów stosujących beta-adrenolityki, a zwłaszcza u pacjentów z astmą oskrzelową. Pacjenci tacy mogą nie reagować na standardowe leczenie reakcji nadwrażliwości przy użyciu agonistów receptorów beta. Przed wstrzyknięciem jakiegokolwiek środka kontrastowego należy przeprowadzić z pacjentem wywiad pod kątem uczuleń (np. uczulenie na owoce morza, katar sienny, pokrzywka), wrażliwości na środki kontrastowe i astmy oskrzelowej, ponieważ obserwowana częstość występowania działań niepożądanych środków kontrastowych jest większa u pacjentów z takimi stanami; w takiej sytuacji można rozważyć premedykację z użyciem środków przeciwhistaminowych i (lub) glikokortykosteroidów.
  • CHPL leku Dotarem multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Podczas badania konieczny jest nadzór lekarza. W razie wystąpienia reakcji nadwrażliwości należy natychmiast przerwać podawanie środka kontrastowego i, w razie potrzeby, wdrożyć odpowiednie leczenie. W związku z tym należy utrzymywać dostęp dożylny przez cały czas badania. Odpowiednie leki (np. adrenalina i środki przeciwhistaminowe), rurka dotchawicza i respirator powinny być bezpośrednio dostępne i gotowe do użycia, aby umożliwić natychmiastowe wdrożenie działań ratunkowych. Zaburzenia czynności nerek Zaleca się, aby przed podaniem produktu DOTAREM multidose wszyscy pacjenci przeszli testy laboratoryjne sprawdzające czynności nerek. Istnieją doniesienia o występowaniu nerkopochodnego włóknienia układowego (NSF) w związku ze stosowaniem środków kontrastowych zawierających gadolin u pacjentów z ostrym lub przewlekłym zaburzeniem czynności nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m2).
  • CHPL leku Dotarem multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Szczególnie zagrożeni są pacjenci po przeszczepieniu wątroby, z uwagi na dużą częstość występowania ostrej niewydolności nerek w tej grupie. Z uwagi na ryzyko wystąpienia NSF w związku ze stosowaniem produktu DOTAREM multidose, produkt ten powinien być stosowany u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek oraz u pacjentów w okresie okołooperacyjnym przeszczepienia wątroby tylko po starannej ocenie stosunku korzyści do ryzyka i tylko wtedy, gdy informacje diagnostyczne są niezbędne i nieosiągalne przy użyciu MRI bez wzmocnienia kontrastowego. Hemodializa zastosowana krótko po podaniu kwasu gadoterowego może ułatwić jego eliminację z organizmu. Nie ma dowodów wskazujących na zasadność rozpoczynania hemodializy w ramach profilaktyki lub leczenia NSF u pacjentów, którzy aktualnie nie otrzymują hemodializy.
  • CHPL leku Dotarem multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Pacjenci w podeszłym wieku Ponieważ u pacjentów w podeszłym wieku klirens nerkowy kwasu gadoterowego może być zmniejszony, szczególnie istotne jest uprzednie sprawdzenie czynności nerek u pacjentów w wieku 65 lat i powyżej. Dzieci i młodzież Noworodki i niemowlęta: Z uwagi na niedojrzałość czynności nerek u noworodków do 4 tygodni życia i niemowląt do 1 roku życia DOTAREM multidose należy stosować u takich pacjentów dopiero po dokładnym rozważeniu. Choroba układu krążenia Z uwagi na dostępność tylko ograniczonych danych, u pacjentów z ciężką chorobą układu krążenia produkt DOTAREM multidose należy stosować dopiero po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Zaburzenia OUN Podobnie jak w przypadku innych środków kontrastowych zawierających gadolin, należy zachować szczególne środki ostrożności u pacjentów z niskim progiem napadu padaczkowego. Należy zastosować środki ostrożności, np. dokładne monitorowanie.
  • CHPL leku Dotarem multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Wszelkie leki i sprzęt niezbędny do postępowania w razie drgawek musi być bezpośrednio dostępny i gotowy do użycia.
  • CHPL leku Dotarem multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie zaobserwowano interakcji z innymi produktami leczniczymi. Nie przeprowadzono formalnych badań dotyczących interakcji z lekami. Jednocześnie stosowane leki, jakie należy wziąć pod uwagę: Beta-adrenolityki, substancje wazoaktywne, inhibitory konwertazy angiotensyny, antagoniści receptora angiotensyny II: te produkty lecznicze zmniejszają skuteczność mechanizmów kompensacji układu krążenia w razie zaburzeń ciśnienia krwi; radiolog musi być poinformowany przed wstrzyknięciem kompleksu zawierającego gadolin, a sprzęt do resuscytacji musi być bezpośrednio dostępny i gotowy do użycia.
  • CHPL leku Dotarem multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dane dotyczące stosowania środków kontrastujących zawierających związki gadolinu, w tym kwas gadoterowy, u kobiet w ciąży są ograniczone. Gadolin może przenikać przez łożysko. Nie wiadomo, czy narażenie na gadolin wiąże się z niepożądanym działaniem na płód. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). DOTAREM multidose nie powinien być stosowany w okresie ciąży, chyba że stan kliniczny kobiety wymaga zastosowania kwasu gadoterowego. Karmienie piersi? Środki kontrastowe zawierające gadolin są wydzielane do mleka matki w bardzo małych ilościach (patrz punkt 5.3). W razie stosowania w dawkach klinicznych nie przewiduje się żadnego wpływu na karmione niemowlę, z uwagi na niewielkie ilości wydzielane do mleka matki i słabe wchłanianie z przewodu pokarmowego.
  • CHPL leku Dotarem multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Kontynuacja lub wstrzymanie karmienia piersią na 24 godziny od podania produktu DOTAREM multidose powinno być pozostawione do decyzji lekarza i karmiącej matki.
  • CHPL leku Dotarem multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań nad wpływem tego produktu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Pacjenci ambulatoryjni powinni wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia nudności podczas kierowania pojazdami lub obsługiwania maszyn.
  • CHPL leku Dotarem multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane związane ze stosowaniem kwasu gadoterowego są zwykle łagodne do umiarkowanych i o charakterze przejściowym. Najczęściej obserwowane działania to reakcje w miejscu wstrzyknięcia, nudności i ból głowy. W toku badań klinicznych najczęściej występującymi, obserwowanymi niezbyt często (≥1/1000 do <1/100 przypadków) działaniami niepożądanymi były: nudności, ból głowy, reakcje w miejscu wstrzyknięcia, uczucie zimna, niedociśnienie, senność, zawroty głowy, uczucie gorąca, uczucie pieczenia, wysypka, osłabienie, zaburzenia smaku i nadciśnienie. Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi występującymi po podaniu kwasu gadoterowego były nudności, wymioty, świąd i reakcje nadwrażliwości. Najczęściej obserwowanymi objawami w reakcjach nadwrażliwości są reakcje skórne, które mogą być miejscowe, rozległe lub uogólnione.
  • CHPL leku Dotarem multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Działania niepożądane
    Reakcje takie występują najczęściej natychmiast (podczas wstrzyknięcia lub w ciągu godziny po wstrzyknięciu) lub z pewnym opóźnieniem (od 1 godziny do kilku dni po wstrzyknięciu). W takim przypadku występują w postaci reakcji skórnych. Reakcje natychmiastowe obejmują jeden lub więcej objawów występujących jednocześnie lub kolejno; najczęściej są to reakcje ze strony skóry, układu oddechowego, pokarmowego, stawów i (lub) układu krążenia. Każdy objaw może być zwiastunem rozpoczynającego się wstrząsu, który w bardzo rzadkich przypadkach może doprowadzić do zgonu. Zgłoszono pojedyncze przypadki nerkopochodnego włóknienia układowego (NSF) w wyniku stosowania kwasu gadoterowego, z których większość wystąpiła u pacjentów otrzymujących jednocześnie także inny środek kontrastowy zawierający gadolin (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Dotarem multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Działania niepożądane
    Działania niepożądane wymienione zostały w tabeli poniżej zgodnie z klasyfikacją układów i narządów (System Organ Class – SOC) oraz według częstości ich występowania, określanej jako: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000) i nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Przedstawione dane pochodzą z badań klinicznych, które obejmowały 2822 pacjentów lub z puli badań obserwacyjnych, które objęły 185 500 pacjentów.
  • CHPL leku Dotarem multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Kwas gadoterowy może być usunięty przez hemodializę. Jednakże nie ma dowodów wskazujących na skuteczność hemodializy w profilaktyce nerkopochodnego włóknienia układowego (NSF).
  • CHPL leku Dotarem multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Właściwości farmakodynamiczne

    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: paramagnetyczne środki cieniujące, kod ATC: V08CA02 (kwas gadoterowy). Stężenie środka: 279,32 mg/ml, 0,5 mmol/ml Osmolalność przy 37ºC: 1350 mOsm/kg H2O Lepkość przy 20ºC: 3,2 mPa*s Lepkość przy 37ºC: 2,0 mPa*s pH: 6,5 – 8,0 DOTAREM multidose jest paramagnetycznym środkiem kontrastowym stosowanym w obrazowaniu metodą rezonansu magnetycznego. Działanie wzmacniające kontrast zależy od kwasu gadoterowego, który jest jonowym kompleksem gadolinu składającym się z tlenku gadolinu i kwasu 1,4,7,10-tetraazacyklododekano-N,N’,N

  • CHPL leku Dotarem multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Po podaniu dożylnym kwas gadoterowy ulega szybkiej dystrybucji do płynu pozakomórkowego. Objętość dystrybucji wynosi około 18 litrów, co w przybliżeniu odpowiada objętości płynu pozakomórkowego. Kwas gadoterowy nie wiąże się z białkami takimi jak albuminy surowicy. Kwas gadoterowy jest szybko eliminowany (89% po 6 godzinach, 95% po 24 godzinach) w postaci niezmienionej przez nerki, przez filtrację kłębuszkową. Wydalanie ze stolcem jest nieistotne. Nie wykryto żadnych metabolitów. Okres półtrwania eliminacji wynosi do około 1,6 godziny u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. U pacjentów z zaburzeniem czynności nerek okres półtrwania eliminacji jest zwiększony do 5 godzin przy klirensie kreatyniny od 30 do 60 ml/min i około 14 godzin przy klirensie kreatyniny od 10 do 30 ml/min. W doświadczeniach na zwierzętach wykazano, że kwas gadoterowy może być usuwany przez hemodializę.
  • CHPL leku Dotarem multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne uzyskane na podstawie konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności i toksycznego wpływu na reprodukcję, nie ujawniają występowania szczególnego zagrożenia dla człowieka. Badania na zwierzętach wykazały nieznaczne (poniżej 1% podanej dawki) wydzielanie kwasu gadoterowego do mleka matki.
  • CHPL leku Dotarem multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Meglumina Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności. 6.3 Okres ważności 3 lata. Wykazano stabilność chemiczną i fizyczną produktu po pierwszym użyciu przez 48 godzin w temperaturze 25ºC. Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt należy zużyć natychmiast, chyba że metoda otwarcia wyklucza możliwość skażenia mikrobiologicznego. Jeżeli produkt nie zostanie zużyty natychmiast, użytkownik ponosi odpowiedzialność za czas i warunki przechowywania po pierwszym użyciu. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących warunków przechowywania. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania 1x60ml; 1x100ml Fiolka (poj. 60 ml, 100 ml, 125 ml) z bezbarwnego szkła typu II, zamknięta korkiem z gumy chlorobutylowej, w tekturowym pudełku.
  • CHPL leku Dotarem multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dane farmaceutyczne
    Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Odklejane etykiety identyfikacyjne z fiolek należy załączyć do dokumentacji pacjenta, aby umożliwić dokładną identyfikację użytego środka kontrastowego zawierającego gadolin. Należy także odnotować podaną dawkę. W przypadku korzystania z elektronicznej karty pacjenta należy wprowadzić do niej nazwę produktu, numer serii i podaną dawkę. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Dotarem, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 mmol/ml
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO DOTAREM, 0,5 mmol/ml, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 279,32 mg kwasu gadoterowego (w postaci soli megluminowej), co odpowiada 0,5 mmola. 10 (15/20) ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 2793,2 (4189,8/5586,4) mg kwasu gadoterowego (w postaci soli megluminowej), co odpowiada 5 (7,5/10) mmola. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Przezroczysty, bezbarwny do żółtego, roztwór.
  • CHPL leku Dotarem, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 mmol/ml
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy przeznaczony wyłącznie do diagnostyki. DOTAREM należy stosować wyłącznie, jeśli informacje diagnostyczne są niezbędne i nie można ich uzyskać stosując obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (ang. magnetic resonance imaging, MRI) bez wzmocnienia kontrastowego. Dorośli, dzieci i młodzież (0–18 lat) Wzmocnienie kontrastu obrazowania rezonansu magnetycznego w celu lepszego zobrazowania i (lub) określenia granic: zmian patologicznych w obrębie mózgu, kręgosłupa i otaczających tkanek; zmian patologicznych w obrębie wątroby, nerek, trzustki, miednicy, płuc, serca, piersi i układu mięśniowo-szkieletowego; Dorośli Wzmocnienie kontrastu obrazowania rezonansu magnetycznego w celu lepszego zobrazowania i (lub) określenia granic: zmian patologicznych i zwężeń w tętnicach innych niż wieńcowe (angiografia MR).
  • CHPL leku Dotarem, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 mmol/ml
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Należy stosować najmniejszą dawkę zapewniającą wzmocnienie kontrastowe wystarczające dla celów diagnostycznych. Dawkę należy obliczyć w oparciu o masę ciała pacjenta. Nie powinna ona przekraczać zalecanej dawki na kilogram masy ciała określonej w tym punkcie. MRI mózgu i kręgosłupa: W badaniach układu nerwowego dawki wynoszą od 0,1 do 0,3 mmol/kg mc., co odpowiada 0,2 do 0,6 ml/kg mc. Po podaniu 0,1 mmol/kg mc. pacjentom z guzem mózgu podanie dodatkowej dawki 0,2 mmol/kg mc. może poprawić widoczność guza i ułatwić podjęcie decyzji o leczeniu. MRI całego ciała i angiografia: Zalecana dawka we wstrzyknięciu dożylnym, zapewniająca kontrast odpowiedni do diagnostyki, wynosi 0,1 mmol/kg mc. (tzn. 0,2 ml/kg mc.). Angiografia: W wyjątkowych okolicznościach (np. w razie nieosiągnięcia obrazów o zadowalającej jakości obejmujących rozległy obszar unaczynienia) uzasadnione może być podanie drugiej, kolejnej dawki 0,1 mmol/kg mc.
  • CHPL leku Dotarem, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 mmol/ml
    Dawkowanie
    (odpowiadającej 0,2 ml/kg mc.). Jednakże jeżeli przed rozpoczęciem angiografii przewiduje się podanie 2 kolejnych dawek produktu DOTAREM, korzystne może być podanie w każdej dawce 0,05 mmol/kg mc. (odpowiadającej 0,1 ml/kg mc.), w zależności od dostępnego sprzętu do badań obrazowych. Szczególne populacje pacjentów Zaburzenia czynności nerek U pacjentów z łagodnym do umiarkowanego zaburzeniem czynności nerek (GFR ≥30 ml/min/1,73 m2) stosuje się dawki przewidziane dla dorosłych. Produkt DOTAREM powinien być stosowany u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m2) oraz u pacjentów w okresie okołooperacyjnym przeszczepienia wątroby tylko po starannej ocenie stosunku korzyści do ryzyka i tylko wtedy, gdy informacje diagnostyczne są niezbędne i nieosiągalne przy użyciu MRI bez wzmocnienia kontrastowego (patrz punkt 4.4). Jeżeli konieczne jest zastosowanie produktu DOTAREM, dawka nie powinna przekraczać 0,1 mmol/kg mc.
  • CHPL leku Dotarem, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 mmol/ml
    Dawkowanie
    Nie należy podawać więcej niż jednej dawki podczas badania obrazowego. Z uwagi na brak informacji na temat wielokrotnego podawania nie należy powtarzać wstrzyknięć produktu DOTAREM, chyba że odstęp pomiędzy kolejnymi wstrzyknięciami wynosi co najmniej 7 dni. Pacjenci w podeszłym wieku (w wieku 65 lat i powyżej) Uważa się, że nie ma konieczności dostosowywania dawki. Należy zachować ostrożność u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt 4.4). Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby stosuje się dawki przewidziane dla dorosłych. Zaleca się ostrożność, zwłaszcza w okresie okołooperacyjnym związanym z przeszczepieniem wątroby (patrz także punkt „Zaburzenia czynności nerek” powyżej). Dzieci i młodzież (0-18 lat) MRI mózgu i kręgosłupa / MRI całego ciała: zalecana i maksymalna dawka produktu DOTAREM wynosi 0,1 mmol/kg masy ciała. Nie należy podawać więcej niż jednej dawki podczas skanowania.
  • CHPL leku Dotarem, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 mmol/ml
    Dawkowanie
    Z uwagi na niedojrzałość czynności nerek u noworodków do 4 tygodnia życia i niemowląt do 1 roku życia DOTAREM należy stosować u takich pacjentów dopiero po dokładnym rozważeniu w dawce nieprzekraczającej 0,1 mmol/kg mc. Nie należy podawać więcej niż jednej dawki podczas badania obrazowego. Z uwagi na brak informacji na temat wielokrotnego podawania nie należy powtarzać wstrzyknięć produktu DOTAREM, chyba że odstęp pomiędzy kolejnymi wstrzyknięciami wynosi co najmniej 7 dni. Angiografia: Produkt DOTAREM nie jest wskazany do stosowania w angiografii u dzieci w wieku poniżej 18 lat z uwagi na niewystarczające dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa w tym wskazaniu. Sposób podawania Produkt ten jest wskazany wyłącznie do podawania dożylnego. Szybkość infuzji: 3-5 ml/min (przy badaniach angiograficznych można stosować większą szybkość infuzji do 120 ml/min, tzn. 2 ml/sek.). Optymalne obrazowanie: w ciągu 45 minut od wstrzyknięcia. Optymalna sekwencja obrazowania: obrazy T1-zależne.
  • CHPL leku Dotarem, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 mmol/ml
    Dawkowanie
    W miarę możliwości środek kontrastowy powinien być podawany donaczyniowo pacjentowi w pozycji leżącej. Po podaniu pacjent powinien być monitorowany przez co najmniej pół godziny, ponieważ doświadczenie wskazuje, że większość działań niepożądanych występuje w tym okresie. Nakręcić trzon popychacza tłoka na gumowy tłok i wstrzyknąć dożylnie objętość produktu wymaganą do badania. Tylko do jednorazowego użycia, wszystkie niewykorzystane resztki roztworu należy usunąć. Roztwór do wstrzykiwań należy skontrolować wzrokowo przed użyciem. Do użycia nadaje się wyłącznie przezroczysty roztwór niezawierający widocznych cząsteczek. Dzieci i młodzież (0-18 lat) W zależności od ilości produktu DOTAREM, która ma zostać podana dziecku, zaleca się użycie fiolek z produktem DOTAREM w połączeniu z jednorazową strzykawką o pojemności dostosowanej do tej ilości, w celu zachowania wyższej precyzji wstrzykiwanej dawki. U noworodków i niemowląt wymagana dawka powinna być podawana ręcznie.
  • CHPL leku Dotarem, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 mmol/ml
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na kwas gadoterowy, megluminę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
  • CHPL leku Dotarem, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Nie podawać kwasu gadoterowego dokanałowo. Po podaniu dokanałowym notowano przypadki poważnych, zagrażających życiu i zakończonych zgonem reakcji, głównie neurologicznych (np. śpiączka, encefalopatia, napady padaczkowe), związanych z podawaniem dokanałowym. Należy zachować ostrożność, aby mieć pewność, że produkt leczniczy został podany dożylnie i nie doszło do jego wynaczynienia: wynaczynienie może spowodować miejscowe reakcje nietolerancji wymagające leczenia. Należy zastosować zwykłe środki ostrożności dotyczące badania MRI, takie jak wykluczenie pacjentów z rozrusznikiem serca, klipsami naczyniowymi z materiału ferromagnetycznego, pompą infuzyjną, stymulatorem nerwów, implantem ślimakowym lub podejrzewanym metalowym ciałem obcym w ciele, a zwłaszcza w oku.
  • CHPL leku Dotarem, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Nadwrażliwość Podobnie jak w przypadku innych środków kontrastowych zawierających gadolin, mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje zagrażające życiu (patrz punkt 4.8). Reakcje nadwrażliwości mogą być typu uczuleniowego (w ciężkich przypadkach opisywane jako reakcje anafilaktyczne) lub innego. Mogą to być reakcje natychmiastowe (występujące w ciągu poniżej 60 minut) lub późne (do 7 dni). Reakcje anafilaktyczne mogą wystąpić natychmiast i mogą prowadzić do zgonu. Reakcje takie są niezależne od dawki, mogą wystąpić nawet po podaniu pierwszej dawki produktu i są często nieprzewidywalne. Ryzyko reakcji nadwrażliwości występuje zawsze, niezależnie od dawki. Pacjenci, u których wystąpiła już reakcja nadwrażliwości w związku z uprzednim podaniem środka kontrastowego do MRI zawierającego gadolin, są w większym stopniu zagrożeni wystąpieniem kolejnej reakcji przy kolejnym podaniu tego samego produktu lub przypuszczalnie także innych produktów, w związku z czym są uważani za pacjentów wysokiego ryzyka.
  • CHPL leku Dotarem, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Wstrzyknięcie kwasu gadoterowego może zaostrzyć objawy astmy. U pacjentów z astmą nieopanowaną przez leczenie decyzja o zastosowaniu kwasu gadoterowego musi być poprzedzona staranną oceną stosunku korzyści do ryzyka. Jak wiadomo z doświadczenia w stosowaniu środków kontrastowych zawierających jod, reakcje nadwrażliwości mogą być nasilone u pacjentów stosujących beta-adrenolityki, a zwłaszcza u pacjentów z astmą oskrzelową. Pacjenci tacy mogą nie reagować na standardowe leczenie reakcji nadwrażliwości przy użyciu agonistów receptorów beta. Przed wstrzyknięciem jakiegokolwiek środka kontrastowego należy przeprowadzić z pacjentem wywiad pod kątem uczuleń (np. uczulenie na owoce morza, katar sienny, pokrzywka), wrażliwości na środki kontrastowe i astmy oskrzelowej, ponieważ obserwowana częstość występowania działań niepożądanych środków kontrastowych jest większa u pacjentów z takimi stanami; w takiej sytuacji można rozważyć premedykację z użyciem środków przeciwhistaminowych i (lub) glikokortykosteroidów.
  • CHPL leku Dotarem, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Podczas badania konieczny jest nadzór lekarza. W razie wystąpienia reakcji nadwrażliwości należy natychmiast przerwać podawanie środka kontrastowego i, w razie potrzeby, wdrożyć odpowiednie leczenie. W związku z tym należy utrzymywać dostęp dożylny przez cały czas badania. Odpowiednie leki (np. adrenalina i środki przeciwhistaminowe), rurka dotchawicza i respirator powinny być bezpośrednio dostępne i gotowe do użycia, aby umożliwić natychmiastowe wdrożenie działań ratunkowych. Zaburzenia czynności nerek Zaleca się, aby przed podaniem produktu DOTAREM wszyscy pacjenci przeszli testy laboratoryjne sprawdzające czynności nerek. Istnieją doniesienia o występowaniu nerkopochodnego włóknienia układowego (NSF) w związku ze stosowaniem środków kontrastowych zawierających gadolin u pacjentów z ostrym lub przewlekłym zaburzeniem czynności nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m2).
  • CHPL leku Dotarem, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Szczególnie zagrożeni są pacjenci po przeszczepieniu wątroby, z uwagi na dużą częstość występowania ostrej niewydolności nerek w tej grupie. Z uwagi na ryzyko wystąpienia NSF w związku ze stosowaniem produktu DOTAREM, produkt ten powinien być stosowany u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek oraz u pacjentów w okresie okołooperacyjnym przeszczepienia wątroby tylko po starannej ocenie stosunku korzyści do ryzyka i tylko wtedy, gdy informacje diagnostyczne są niezbędne i nieosiągalne przy użyciu MRI bez wzmocnienia kontrastowego. Hemodializa zastosowana krótko po podaniu kwasu gadoterowego może ułatwić jego eliminację z organizmu. Nie ma dowodów wskazujących na zasadność rozpoczynania hemodializy w ramach profilaktyki lub leczenia NSF u pacjentów, którzy aktualnie nie otrzymują hemodializy.
  • CHPL leku Dotarem, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Pacjenci w podeszłym wieku Ponieważ u pacjentów w podeszłym wieku klirens nerkowy kwasu gadoterowego może być zmniejszony, szczególnie istotne jest uprzednie sprawdzenie czynności nerek u pacjentów w wieku 65 lat i powyżej. Dzieci i młodzież Noworodki i niemowlęta: Z uwagi na niedojrzałość czynności nerek u noworodków do 4 tygodni życia i niemowląt do 1 roku życia DOTAREM należy stosować u takich pacjentów dopiero po dokładnym rozważeniu. Choroba układu krążenia Z uwagi na dostępność tylko ograniczonych danych, u pacjentów z ciężką chorobą układu krążenia produkt DOTAREM należy stosować dopiero po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Zaburzenia OUN Podobnie jak w przypadku innych środków kontrastowych zawierających gadolin należy zachować szczególne środki ostrożności u pacjentów z niskim progiem napadu padaczkowego. Należy zastosować środki ostrożności, np. dokładne monitorowanie.
  • CHPL leku Dotarem, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Wszelkie leki i sprzęt niezbędny do postępowania w razie drgawek musi być bezpośrednio dostępny i gotowy do użycia.
  • CHPL leku Dotarem, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 mmol/ml
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie zaobserwowano interakcji z innymi produktami leczniczymi. Nie przeprowadzono formalnych badań dotyczących interakcji z lekami. Jednocześnie stosowane leki, jakie należy wziąć pod uwagę Beta-adrenolityki, substancje wazoaktywne, inhibitory konwertazy angiotensyny, antagoniści receptora angiotensyny II: te produkty lecznicze zmniejszają skuteczność mechanizmów kompensacji układu krążenia w razie zaburzeń ciśnienia krwi; radiolog musi być poinformowany przed wstrzyknięciem kompleksu zawierającego gadolin, a sprzęt do resuscytacji musi być bezpośrednio dostępny i gotowy do użycia.
  • CHPL leku Dotarem, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 mmol/ml
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dane dotyczące stosowania środków kontrastujących zawierających związki gadolinu, w tym kwas gadoterowy, u kobiet w ciąży są ograniczone. Gadolin może przenikać przez łożysko. Nie wiadomo, czy narażenie na gadolin wiąże się z niepożądanym działaniem na płód. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). DOTAREM nie powinien być stosowany w okresie ciąży, chyba że stan kliniczny kobiety wymaga zastosowania kwasu gadoterowego. Karmienie piersi? Środki kontrastowe zawierające gadolin są wydzielane do mleka matki w bardzo małych ilościach (patrz punkt 5.3). W razie stosowania w dawkach klinicznych nie przewiduje się żadnego wpływu na karmione niemowlę, z uwagi na niewielkie ilości wydzielane do mleka matki i słabe wchłanianie z przewodu pokarmowego.
  • CHPL leku Dotarem, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 mmol/ml
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Kontynuacja lub wstrzymanie karmienia piersią na 24 godziny od podania produktu DOTAREM powinno być pozostawione do decyzji lekarza i karmiącej matki.
  • CHPL leku Dotarem, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 mmol/ml
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań nad wpływem tego produktu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Pacjenci ambulatoryjni powinni wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia nudności podczas kierowania pojazdami lub obsługiwania maszyn.
  • CHPL leku Dotarem, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 mmol/ml
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane związane ze stosowaniem kwasu gadoterowego są zwykle łagodne do umiarkowanych i o charakterze przejściowym. Najczęściej obserwowane działania to reakcje w miejscu wstrzyknięcia, nudności i ból głowy. W toku badań klinicznych najczęściej występującymi, obserwowanymi niezbyt często (≥1/1000 do <1/100 przypadków) działaniami niepożądanymi były: nudności, ból głowy, reakcje w miejscu wstrzyknięcia, uczucie zimna, niedociśnienie, senność, zawroty głowy, uczucie gorąca, uczucie pieczenia, wysypka, osłabienie, zaburzenia smaku i nadciśnienie. Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi występującymi po podaniu kwasu gadoterowego były nudności, wymioty, świąd i reakcje nadwrażliwości. Najczęściej obserwowanymi objawami w reakcjach nadwrażliwości są reakcje skórne, które mogą być miejscowe, rozległe lub uogólnione.
  • CHPL leku Dotarem, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 mmol/ml
    Działania niepożądane
    Reakcje takie występują najczęściej natychmiast (podczas wstrzyknięcia lub w ciągu godziny po wstrzyknięciu) lub z pewnym opóźnieniem (od 1 godziny do kilku dni po wstrzyknięciu). W takim przypadku występują w postaci reakcji skórnych. Reakcje natychmiastowe obejmują jeden lub więcej objawów występujących jednocześnie lub kolejno; najczęściej są to reakcje ze strony skóry, układu oddechowego, pokarmowego, stawów i (lub) układu krążenia. Każdy objaw może być zwiastunem rozpoczynającego się wstrząsu, który w bardzo rzadkich przypadkach może doprowadzić do zgonu. Zgłoszono pojedyncze przypadki nerkopochodnego włóknienia układowego (NSF) w wyniku stosowania kwasu gadoterowego, z których większość wystąpiła u pacjentów otrzymujących jednocześnie także inny środek kontrastowy zawierający gadolin (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Dotarem, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 mmol/ml
    Działania niepożądane
    Działania niepożądane wymienione zostały w tabeli poniżej zgodnie z klasyfikacją układów i narządów (System Organ Class – SOC) oraz według częstości ich występowania, określanej jako: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000) i nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Przedstawione dane pochodzą z badań klinicznych, które obejmowały 2822 pacjentów lub z puli badań obserwacyjnych, które objęły 185 500 pacjentów.
  • CHPL leku Dotarem, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 mmol/ml
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Kwas gadoterowy może być usunięty przez hemodializę. Jednakże nie ma dowodów wskazujących na skuteczność hemodializy w profilaktyce nerkopochodnego włóknienia układowego (NSF).
  • CHPL leku Dotarem, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 mmol/ml
    Właściwości farmakodynamiczne

    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: paramagnetyczne środki cieniujące, kod ATC: V08 CA 02 (kwas gadoterowy). Stężenie środka: 279,32 mg/ml 0,5 mmol/ml Osmolalność przy 37°C: 1350 mOsm/kg H2O Lepkość przy 20°C: 3,2 mPa*s Lepkość przy 37°C: 2,0 mPa*s pH: 6,5 – 8,0 DOTAREM jest paramagnetycznym środkiem kontrastowym stosowanym w obrazowaniu metodą rezonansu magnetycznego. Działanie wzmacniające kontrast zależy od kwasu gadoterowego, który jest jonowym kompleksem gadolinu składającym się z tlenku gadolinu i kwasu 1,4,7,10-tetraazacyklododekano-N,N’,N

  • CHPL leku Dotarem, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 mmol/ml
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Po podaniu dożylnym kwas gadoterowy ulega szybkiej dystrybucji do płynu pozakomórkowego. Objętość dystrybucji wynosi około 18 litrów, co w przybliżeniu odpowiada objętości płynu pozakomórkowego. Kwas gadoterowy nie wiąże się z białkami takimi jak albuminy surowicy. Kwas gadoterowy jest szybko eliminowany (89% po 6 godzinach, 95% po 24 godzinach) w postaci niezmienionej przez nerki, przez filtrację kłębuszkową. Wydalanie ze stolcem jest nieznaczne. Nie wykryto żadnych metabolitów. Okres półtrwania eliminacji wynosi do około 1,6 godziny u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. U pacjentów z zaburzeniem czynności nerek okres półtrwania eliminacji jest zwiększony do 5 godzin przy klirensie kreatyniny od 30 do 60 ml/min i około 14 godzin przy klirensie kreatyniny od 10 do 30 ml/min. W doświadczeniach na zwierzętach wykazano, że kwas gadoterowy może być usuwany przez hemodializę.
  • CHPL leku Dotarem, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 mmol/ml
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, uzyskane na podstawie konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności i toksycznego wpływu na reprodukcję, nie ujawniają występowania szczególnego zagrożenia dla człowieka. Badania na zwierzętach wykazały nieznaczne (poniżej 1% podanej dawki) wydzielanie kwasu gadoterowego do mleka matki.
  • CHPL leku Dotarem, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 mmol/ml
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Meglumina Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności. 6.3 Okres ważności 3 lata. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie zamrażać. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Plastikowe ampułko-strzykawki z polipropylenu, o pojemności 20 ml (napełnione 10, 15 lub 20 ml roztworu), skalowane co 1 ml, bez igły, z gumowym tłokiem bez lateksu i gumowym korkiem bez lateksu, pakowane pojedynczo lub po 10 sztuk, w tekturowym pudełku. Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Odklejane etykiety identyfikacyjne z ampułko-strzykawek należy załączyć do dokumentacji pacjenta, aby umożliwić dokładną identyfikację użytego środka kontrastowego zawierającego gadolin.
  • CHPL leku Dotarem, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 mmol/ml
    Dane farmaceutyczne
    Należy także odnotować podaną dawkę. W przypadku korzystania z elektronicznej karty pacjenta należy wprowadzić do niej nazwę produktu, numer serii i podaną dawkę. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Cyclolux, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Cyclolux, 0,5 mmol/ml, roztwór do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 279,32 mg kwasu gadoterynowego (w postaci soli z megluminą), co odpowiada 0,5 mmol. 10 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 2793,2 mg kwasu gadoterynowego (w postaci soli z megluminą), co odpowiada 5 mmol. 15 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 4189,8 mg kwasu gadoterynowego (w postaci soli z megluminą), co odpowiada 7,5 mmol. 20 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 5586,4 mg kwasu gadoterynowego (w postaci soli z megluminą), co odpowiada 10 mmol. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań. Roztwór przezroczysty, bezbarwny lub w różnych odcieniach żółtego, wolny od widocznych cząstek. Stężenie środka kontrastowego 279,32 mg/ml 0,5 mmol/ml Osmolalność w temp. 37°C 1,35 Osm/kg H2O Lepkość w temp. 37°C 1,8 mPas Wartość pH 6,5 – 8,0
  • CHPL leku Cyclolux, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy przeznaczony wyłącznie do diagnostyki. Cyclolux multidose jest środkiem kontrastowym wskazanym do wzmocnienia kontrastu radiologicznego podczas obrazowania z zastosowaniem rezonansu magnetycznego (ang. magnetic resonance imaging, MRI) w celu lepszego zobrazowania i (lub) określenia granic w: Dorośli, dzieci i młodzież (w wieku 0-18 lat) MRI ośrodkowego układu nerwowego (OUN), obejmującego zmiany patologiczne w obrębie mózgu, kręgosłupa i otaczających tkanek; MRI całego ciała, obejmującego zmiany patologiczne w obrębie wątroby, nerek, trzustki, miednicy, płuc, serca, piersi i układu mięśniowo-szkieletowego. Dorośli angiografii MR obejmującej zmiany patologiczne i zwężenia w tętnicach innych niż wieńcowe. Cyclolux należy stosować wyłącznie, jeśli informacje diagnostyczne są niezbędne i nie można ich uzyskać stosując MRI bez wzmocnienia kontrastowego.
  • CHPL leku Cyclolux, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Należy stosować najmniejszą dawkę zapewniającą wzmocnienie kontrastowe wystarczające dla celów diagnostycznych. Dawkę należy obliczyć w oparciu o masę ciała pacjenta. Nie powinna ona przekraczać zalecanej dawki na kilogram masy ciała określonej w tym punkcie. MRI mózgu i rdzenia kręgowego W badaniach układu nerwowego dawki wynoszą od 0,1 do 0,3 mmol/kg mc., co odpowiada 0,2 do 0,6 ml/kg mc. Po podaniu 0,1 mmol/kg mc. pacjentom z guzem mózgu podanie dodatkowej dawki 0,2 mmol/kg mc. może poprawić widoczność guza i ułatwić podjęcie decyzji o leczeniu. MRI całego ciała i angiografia Zalecana dawka produktu leczniczego podana we wstrzyknięciu dożylnym, zapewniająca kontrast radiologiczny odpowiedni do diagnostyki, wynosi 0,1 mmol/kg mc. (tzn. 0,2 ml/kg mc.). Angiografia: W wyjątkowych okolicznościach (np.
  • CHPL leku Cyclolux, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dawkowanie
    w razie nieosiągnięcia zadowalającej jakości obrazów obejmujących rozległy obszar unaczynienia) uzasadnione może być podanie drugiej, kolejnej dawki 0,1 mmol/kg mc. (odpowiadającej 0,2 ml/kg mc.). Jednakże jeżeli przed rozpoczęciem angiografii przewiduje się podanie 2 kolejnych dawek produktu leczniczego Cyclolux, korzystne może być podanie w każdej dawce 0,05 mmol/kg mc. (czyli 0,1 ml/kg mc.), w zależności od dostępnego sprzętu do badań obrazowych. Szczególne populacje pacjentów Zaburzenia czynności nerek U pacjentów z łagodnym do umiarkowanego zaburzeniem czynności nerek (GFR ≥ 30 ml/min/1,73 m2) stosuje się dawki przewidziane dla dorosłych. Produkt leczniczy Cyclolux powinien być stosowany u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (GFR < 30 ml/min/1,73 m2) oraz u pacjentów w okresie okołooperacyjnym przeszczepienia wątroby tylko po starannej ocenie stosunku korzyści do ryzyka i tylko wtedy, gdy informacje diagnostyczne są niezbędne i nieosiągalne przy użyciu MRI bez wzmocnienia kontrastowego (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Cyclolux, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dawkowanie
    Jeżeli konieczne jest zastosowanie produktu leczniczego Cyclolux, dawka nie powinna przekraczać 0,1 mmol/kg masy ciała. Nie należy podawać więcej niż jednej dawki podczas badania obrazowego. Z uwagi na brak informacji na temat podań wielokrotnych nie należy powtarzać wstrzyknięć produktu leczniczego Cyclolux, chyba że odstęp pomiędzy kolejnymi wstrzyknięciami wynosi co najmniej 7 dni. Pacjenci w podeszłym wieku (65 i więcej lat) Uważa się, że nie ma konieczności dostosowywania dawki. Należy zachować ostrożność u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt 4.4). Zaburzenia czynności wątroby U takich pacjentów stosuje się dawki przewidziane dla dorosłych. Zaleca się ostrożność, zwłaszcza w okresie okołooperacyjnym związanym z przeszczepieniem wątroby (patrz także punkt „Zaburzenia czynności nerek” powyżej). Dzieci i młodzież Dawkę 0,1 mmol/kg mc. stosuje się we wszystkich wskazaniach oprócz angiografii.
  • CHPL leku Cyclolux, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dawkowanie
    Z uwagi na niedojrzałość czynności nerek u noworodków do 4 tygodni życia i niemowląt do 1 roku życia, Cyclolux należy stosować u takich pacjentów dopiero po dokładnym rozważeniu w dawce nieprzekraczającej 0,1 mmol/kg masy ciała. Nie należy podawać więcej niż jednej dawki podczas badania obrazowego. Z uwagi na brak informacji na temat podań wielokrotnych nie należy powtarzać wstrzyknięć produktu leczniczego Cyclolux, chyba że odstęp pomiędzy kolejnymi wstrzyknięciami wynosi co najmniej 7 dni. Cyclolux nie jest wskazany do stosowania w angiografii u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat z uwagi na niewystarczające dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania w tym wskazaniu. Sposób podawania Ten produkt leczniczy wskazany jest wyłącznie do podawania dożylnego. Szybkość infuzji: 3-5 ml/min (przy badaniach angiograficznych można stosować większą szybkość infuzji, do 120 ml/min, tzn. 2 ml/sek.). Optymalne obrazowanie: w ciągu 45 minut od wstrzyknięcia.
  • CHPL leku Cyclolux, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dawkowanie
    Optymalna sekwencja obrazowania: obrazy T1-zależne. W miarę możliwości środek kontrastowy powinien być podawany donaczyniowo pacjentowi w pozycji leżącej. Po podaniu pacjent powinien być objęty obserwacją przez co najmniej pół godziny, ponieważ doświadczenie wskazuje, że większość działań niepożądanych występuje w tym okresie. Przygotować strzykawkę z igłą. Usunąć plastikowy dysk. Oczyścić korek wacikiem lub gazikiem nasączonym alkoholem, a następnie przekłuć korek igłą. Pobrać objętość produktu leczniczego wymaganą do badania i wstrzyknąć ją pacjentowi dożylnie. Zawartość fiolki przeznaczona jest tylko do jednorazowego użycia, wszystkie niewykorzystane resztki roztworu należy usunąć. Roztwór do wstrzykiwań należy skontrolować wzrokowo przed użyciem. Do użycia nadaje się wyłącznie przezroczysty roztwór niezawierający widocznych cząsteczek.
  • CHPL leku Cyclolux, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dawkowanie
    Dzieci i młodzież (w wieku 0-18 lat) W zależności od ilości produktu leczniczego Cyclolux multidose, która ma zostać podana dziecku, zaleca się użycie fiolek z produktem Cyclolux multidose wraz z jednorazową strzykawką, o pojemności dostosowanej do tej ilości, w celu zachowania większej dokładności wstrzykiwanej objętości. U noworodków i niemowląt wymaganą dawkę należy podawać ręcznie.
  • CHPL leku Cyclolux, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na na kwas gadoterynowy, megluminę, jakikolwiek inny produkt leczniczy zawierający gadolin lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
  • CHPL leku Cyclolux, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Nie podawać kwasu gadoterowego dokanałowo. Po podaniu dokanałowym notowano przypadki poważnych, zagrażających życiu i zakończonych zgonem reakcji, głównie neurologicznych (np. śpiączka, encefalopatia, napady padaczkowe), związanych z podawaniem dokanałowym. Kwas gadoterowy należy podawać wyłącznie w postaci wstrzyknięcia dożylnego. Wynaczynienie może powodować miejscowe reakcje nietolerancji, wymagające leczenia miejscowego. Należy zastosować zwykłe środki ostrożności dotyczące badania MRI, takie jak wykluczenie pacjentów z rozrusznikiem serca, klipsami naczyniowymi z materiału ferromagnetycznego, pompą infuzyjną, stymulatorem nerwów, implantem ślimakowym lub podejrzewanym obcym ciałem metalowym w ciele, a zwłaszcza w oku. Nadwrażliwość Podobnie jak w przypadku innych środków kontrastowych zawierających gadolin, mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje zagrażające życiu (patrz punkt 4.8).
  • CHPL leku Cyclolux, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Reakcje nadwrażliwości mogą mieć charakter zarówno alergiczny (w ciężkich przypadkach opisywane są jako reakcje anafilaktyczne) jak i niealergiczny. Mogą być to reakcje natychmiastowe (występujące w ciągu 60 minut) lub opóźnione (do 7 dni). Reakcje anafilaktyczne występują natychmiast i mogą prowadzić do zgonu. Są one niezależne od dawki, mogą wystąpić nawet po pierwszym podaniu produktu i często są nieprzewidywalne. Ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości istnieje zawsze, niezależnie od podanej dawki. Pacjenci, u których wstąpiła już reakcja nadwrażliwości podczas poprzedniego podania środka kontrastowego zawierającego gadolin podczas MRI, są w większym stopniu zagrożeni wystąpieniem kolejnej ciężkiej reakcji przy kolejnym podaniu tego samego produktu lub przypuszczalnie także innych produktów z tej grupy, w związku z czym są uważani za pacjentów z grupy wysokiego ryzyka. Wstrzyknięcie kwasu gadoterynowego może nasilić objawy istniejącej astmy.
  • CHPL leku Cyclolux, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    U pacjentów z astmą niewyrównaną przez leczenie decyzja o zastosowaniu kwasu gadoterynowego musi być poprzedzona staranną oceną stosunku korzyści do ryzyka. Jak wiadomo z doświadczenia w stosowaniu środków kontrastowych zawierających jod, reakcje nadwrażliwości mogą być nasilone u pacjentów stosujących beta-adrenolityki, a zwłaszcza u pacjentów z astmą oskrzelową. Pacjenci tacy mogą nie reagować na standardowe leczenie reakcji nadwrażliwości przy użyciu agonistów receptorów beta. Przed wstrzyknięciem jakiegokolwiek środka kontrastowego należy przeprowadzić z pacjentem wywiad dotyczący występowania alergii (np. uczulenie na owoce morza, katar sienny, pokrzywka), wrażliwości na środki kontrastowe oraz astmy oskrzelowej, ponieważ obserwowana częstość występowania działań niepożądanych w przypadku stosowania środków kontrastowych jest większa u pacjentów z takimi stanami. W takiej sytuacji można rozważyć premedykację środkami antyhistaminowymi i (lub) glikokortykosteroidami.
  • CHPL leku Cyclolux, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Podczas badania konieczny jest nadzór lekarza. W razie wystąpienia reakcji nadwrażliwości należy natychmiast przerwać podawanie środka kontrastowego i, w razie potrzeby, wdrożyć odpowiednie leczenie. W związku z tym należy utrzymywać dostęp żylny przez cały czas badania. Odpowiednie produkty lecznicze (np. adrenalina i środki przeciwhistaminowe), rurka dotchawicza i respirator powinny być bezpośrednio dostępne i gotowe do użycia, aby umożliwić natychmiastowe wdrożenie działań ratunkowych. Zaburzenia czynności nerek Zaleca się, aby przed podaniem produktu leczniczego Cyclolux wszyscy pacjenci przeszli testy laboratoryjne sprawdzające czynność nerek. Istnieją doniesienia o występowaniu nerkopochodnego włóknienia układowego (NSF) w związku ze stosowaniem środków kontrastowych zawierających gadolin u pacjentów z ostrym lub przewlekłym zaburzeniem czynności nerek (GFR < 30 ml/min/1,73 m2).
  • CHPL leku Cyclolux, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Szczególnie zagrożeni są pacjenci po przeszczepieniu wątroby, ze względu na dużą częstość występowania ostrej niewydolności nerek w tej grupie. Z uwagi na ryzyko wystąpienia NSF w związku ze stosowaniem produktu leczniczego Cyclolux, ten produkt leczniczy powinien być stosowany u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek oraz u pacjentów w okresie okołooperacyjnym przeszczepienia wątroby tylko po starannej ocenie stosunku korzyści do ryzyka i tylko wtedy, gdy informacje diagnostyczne są niezbędne i nieosiągalne przy użyciu MRI bez wzmocnienia kontrastowego. Hemodializa zastosowana krótko po podaniu kwasu gadoterynowego może ułatwić jego eliminację z organizmu. Nie ma dowodów wskazujących na zasadność rozpoczynania hemodializy w ramach profilaktyki lub leczenia NSF u pacjentów, którzy aktualnie nie otrzymują hemodializy.
  • CHPL leku Cyclolux, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Pacjenci w podeszłym wieku Ponieważ u pacjentów w podeszłym wieku klirens nerkowy kwasu gadoterynowego może być zmniejszony, szczególnie istotne jest uprzednie sprawdzenie czynności nerek u pacjentów w wieku 65 i starszych. Dzieci i młodzież Noworodki i niemowlęta Z uwagi na niedojrzałość czynności nerek u noworodków do 4 tygodni życia i niemowląt do 1 roku życia Cyclolux należy stosować u takich pacjentów dopiero po dokładnym rozważeniu. Choroba układu krążenia Z uwagi na dostępność tylko ograniczonych danych, u pacjentów z ciężką chorobą układu krążenia produkt leczniczy Cyclolux należy stosować dopiero po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Zaburzenia OUN Podobnie jak w przypadku innych środków kontrastowych zawierających gadolin należy zachować szczególne środki ostrożności u pacjentów z niskim progiem napadu padaczkowego. Należy zastosować środki zaradcze, np. dokładne monitorowanie.
  • CHPL leku Cyclolux, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Wszelkie produkty lecznicze i sprzęt niezbędny do postępowania w razie drgawek musi być bezpośrednio dostępny i gotowy do użycia.
  • CHPL leku Cyclolux, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie zaobserwowano interakcji z innymi produktami leczniczymi. Nie przeprowadzono formalnych badań dotyczących interakcji z produktami leczniczymi. Produkty lecznicze, których jednoczesne stosowanie może być istotne Leki beta-adrenolityczne, substancje wazoaktywne, inhibitory konwertazy angiotensyny, antagoniści receptora angiotensyny II: te produkty lecznicze zmniejszają skuteczność mechanizmów krążeniowej kompensacji zaburzeń ciśnienia krwi. Przed wstrzyknięciem kompleksów gadolinu lekarz radiolog musi zostać poinformowany o ich stosowaniu i musi być natychmiastowo dostępny sprzęt do resuscytacji.
  • CHPL leku Cyclolux, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dane dotyczące stosowania środków kontrastujących zawierających związki gadolinu, w tym kwas gadoterowy, u kobiet w ciąży są ograniczone. Gadolin może przenikać przez łożysko. Nie wiadomo, czy narażenie na gadolin wiąże się z niepożądanym działaniem na płód. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Produktu leczniczego Cyclolux nie należy stosować w okresie ciąży, chyba że stan kliniczny kobiety wymaga podania kwasu gadoterynowego. Karmienie piersi? Środki kontrastowe zawierające gadolin są wydzielane do mleka matki w bardzo małych ilościach (patrz punkt 5.3). W razie stosowania w dawkach klinicznych nie przewiduje się żadnego wpływu na karmione niemowlę, z uwagi na niewielkie ilości wydzielane do mleka matki i słabe wchłanianie z przewodu pokarmowego.
  • CHPL leku Cyclolux, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Kontynuacja lub wstrzymanie karmienia piersią na 24 godziny od podania produktu leczniczego Cyclolux powinno być pozostawione do decyzji lekarza i karmiącej matki.
  • CHPL leku Cyclolux, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań nad wpływem tego produktu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Pacjenci ambulatoryjni powinni wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia nudności podczas kierowania pojazdami lub obsługiwania maszyn.
  • CHPL leku Cyclolux, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane związane ze stosowaniem kwasu gadoterynowego są zwykle łagodne do umiarkowanych i mają charakter przejściowy. Najczęściej obserwowane reakcje to reakcje w miejscu wstrzyknięcia, nudności oraz ból głowy. Podczas badań klinicznych najczęstszymi, niezbyt często obserwowanymi (≥1/1000 do <1/100) zdarzeniami niepożądanymi były: nudności, ból głowy, reakcje w miejscu wstrzyknięcia, uczucie zimna, niedociśnienie tętnicze, senność, zawroty głowy, uczucie gorąca, uczucie pieczenia, wysypka, astenia, zaburzenia smaku i nadciśnienie tętnicze. Działania niepożądane występujące po podaniu kwasu gadoterynowego najczęściej obserwowane w okresie po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu obejmują: nudności, wymioty, świąd i reakcje nadwrażliwości. Objawami najczęściej obserwowanymi w reakcjach nadwrażliwości są reakcje skórne, które mogą być miejscowe, rozległe lub uogólnione.
  • CHPL leku Cyclolux, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Działania niepożądane
    Reakcje takie występują najczęściej natychmiast (podczas wstrzyknięcia lub w ciągu godziny po wstrzyknięciu) lub z pewnym opóźnieniem (od 1 godziny do kilku dni po wstrzyknięciu), występując w takim przypadku w postaci reakcji skórnych. Reakcje natychmiastowe obejmują jeden lub więcej objawów występujących jednocześnie lub kolejno; najczęściej są to reakcje ze strony skóry, układu oddechowego, układu żołądkowo-jelitowego, stawów i (lub) układu krążenia. Każdy objaw może być zwiastunem rozpoczynającego się wstrząsu, który w bardzo rzadkich przypadkach może doprowadzić do zgonu. Zgłoszono pojedyncze przypadki nerkopochodnego włóknienia układowego (NSF) w wyniku stosowania kwasu gadoterynowego, z których większość wystąpiła u pacjentów otrzymujących jednocześnie także inny środek kontrastowy zawierający gadolin (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Cyclolux, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Działania niepożądane
    Działania niepożądane wymienione są w poniższej tabeli zgodnie z klasyfikacją układów i narządów oraz zgodnie z częstością występowania określoną przez następującą konwencję: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10000) oraz częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Przedstawione dane pochodzą z badań klinicznych obejmujących 2822 pacjentów, o ile są dostępne, lub z puli badań obserwacyjnych obejmujących 185500 pacjentów. Zaburzenia układu immunologicznego Niezbyt często: nadwrażliwość Bardzo rzadko: reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna Zaburzenia psychiczne Rzadko: lęk Bardzo rzadko: pobudzenie Zaburzenia układu nerwowego Niezbyt często: ból głowy, zaburzenia smaku, zawroty głowy, senność, parestezje (włączając uczucie pieczenia) Rzadko: stan przedomdleniowy Bardzo rzadko: śpiączka, drgawki, omdlenie, drżenie, zaburzenia węchu Zaburzenia oka Rzadko: obrzęk powiek Bardzo rzadko: zapalenie spojówek, przekrwienie oczu, nieostre widzenie, nasilone łzawienie Zaburzenia serca Rzadko: kołatanie serca Bardzo rzadko: częstoskurcz, zatrzymanie serca, zaburzenia rytmu serca, rzadkoskurcz Zaburzenia naczyniowe Niezbyt często: niedociśnienie tętnicze, nadciśnienie tętnicze Bardzo rzadko: bladość, rozszerzenie naczyń krwionośnych Zaburzenia oddechowe, klatki piersiowej i śródpiersia Rzadko: kichanie Bardzo rzadko: kaszel, duszność, przekrwienie błony śluzowej nosa, zatrzymanie oddechu, skurcz oskrzeli, skurcz krtani, obrzęk gardła, suchość gardła, obrzęk płuc Zaburzenia żołądka i jelit Niezbyt często: nudności, ból brzucha Rzadko: wymioty, biegunka, nadmierna produkcja śliny Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Niezbyt często: wysypka Rzadko: pokrzywka, świąd, nadmierna potliwość Bardzo rzadko: rumień, wyprysk, obrzęk naczynioruchowy Częstość nieznana: nerkopochodne włóknienie układowe Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Bardzo rzadko: skurcze mięśni, osłabienie mięśni, ból pleców Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Niezbyt często: uczucie gorąca, uczucie zimna, astenia, reakcje w miejscu wstrzyknięcia (wynaczynienie, ból, dyskomfort, obrzęk, stan zapalny, uczucie chłodu) Rzadko: ból w klatce piersiowej, dreszcze Bardzo rzadko: złe samopoczucie, dyskomfort w klatce piersiowej, gorączka, obrzęk twarzy, martwica w miejscu wstrzyknięcia (w przypadku wynaczynienia), zapalenie żył powierzchniowych Badania diagnostyczne Bardzo częste: zmniejszona saturacja tlenem Następujące działania niepożądane zaobserwowano przy stosowaniu innych dożylnych środków kontrastowych do MRI: Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Hemoliza Zaburzenia psychiczne: Splątanie Zaburzenia oka: Przejściowa ślepota, ból oczu Zaburzenia ucha i błędnika: Dzwonienie w uszach, ból ucha Zaburzenia oddechowe, klatki piersiowej i śródpiersia: Astma Zaburzenia żołądka i jelit: Suchość w jamie ustnej Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Pęcherzowe zapalenie skóry Zaburzenia nerek i dróg moczowych: Nietrzymanie moczu, martwica cewek nerkowych, ostra niewydolność nerek Badania diagnostyczne: Wydłużenie odstępu PR w elektrokardiogramie, zwiększenie stężenia żelaza we krwi, zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi, zwiększenie stężenia ferrytyny w surowicy, nieprawidłowe wyniki testów czynności wątroby Działania niepożądane u dzieci Bezpieczeństwo stosowania u dzieci zostało określone w badaniach klinicznych i w badaniach po wprowadzeniu do obrotu.
  • CHPL leku Cyclolux, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Działania niepożądane
    W porównaniu z dorosłymi profil bezpieczeństwa kwasu gadoterynowego u dzieci nie wykazał żadnej swoistości. Większość reakcji to objawy żołądkowo-jelitowe lub objawy nadwrażliwości. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych – Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa Tel.: +48 22 49 21 301 Faks: +48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
  • CHPL leku Cyclolux, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Kwas gadoterynowy może być usunięty przez hemodializę. Jednakże nie ma dowodów wskazujących na skuteczność hemodializy w profilaktyce nerkopochodnego włóknienia układowego (NSF).
  • CHPL leku Cyclolux, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: środki kontrastowe do obrazowania metodą rezonansu magnetycznego, paramagnetyczne środki cieniujące. Kod ATC: V08 CA 02 (kwas gadoterynowy). Cyclolux jest paramagnetycznym środkiem kontrastowym stosowanym w obrazowaniu metodą rezonansu magnetycznego. Działanie wzmacniające kontrast radiologiczny zależy od kwasu gadoterynowego, który jest jonowym kompleksem gadolinu, składającym się z tlenku gadolinu i kwasu 2,2′,2”,2”’-(1,4,7,10-tetraazacyklododekano-1,4,7,10-tetrylo)tetraoctowego (DOTA), i występuje w produkcie leczniczym w postaci soli megluminowej. Efekt paramagnetyczny (relaksacja) jest zależny od wpływu na czas relaksacji podłużnej (spin-sieć) (T1) około 3,4 mmol-1*l*s-1 i czas relaksacji poprzecznej (spin-spin) (T2) około 4,27 mmol-1*l*s-1.
  • CHPL leku Cyclolux, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Po podaniu dożylnym kwas gadoterynowy ulega szybkiej dystrybucji do płynu pozakomórkowego. Objętość dystrybucji wynosi około 18 litrów, co w przybliżeniu odpowiada objętości płynu pozakomórkowego. Kwas gadoterynowy nie wiąże się z białkami, takimi jak albuminy surowicy. Kwas gadoterynowy jest szybko eliminowany (89% po 6 godzinach, 95% po 24 godzinach) w postaci niezmienionej przez nerki, przez filtrację kłębuszkową. Wydalanie ze stolcem jest nieistotne. Nie wykryto żadnych metabolitów. Okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi do około 1,6 godziny u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. U pacjentów z zaburzeniem czynności nerek okres półtrwania eliminacji jest zwiększony do 5 godzin przy klirensie kreatyniny od 30 do 60 ml/min i około 14 godzin przy klirensie kreatyniny od 10 do 30 ml/min. W doświadczeniach na zwierzętach wykazano, że kwas gadoterynowy może być usuwany przez hemodializę.
  • CHPL leku Cyclolux, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz toksycznego wpływu na reprodukcję, nie ujawniają występowania szczególnego zagrożenia dla człowieka. Badania na zwierzętach wykazały nieznaczne (poniżej 1% podanej dawki) przenikanie kwasu gadoterynowego do mleka matki.
  • CHPL leku Cyclolux, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Meglumina Kwas 2,2′,2”,2”’-(1,4,7,10-tetraazacyklododekano-1,4,7,10-tetrylo)tetraoctowy (DOTA) Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności. 6.3 Okres ważności 3 lata. Wykazano stabilność chemiczną i fizyczną produktu leczniczego po pierwszym użyciu przez 72 godziny w temperaturze pokojowej. Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt leczniczy należy zużyć natychmiast. Jeśli nie zostanie on zużyty natychmiast, odpowiedzialność za czas i warunki jego przechowywania przed użyciem ponosi użytkownik. Okres przechowywania zasadniczo nie powinien przekraczać 24 godzin w temperaturze 2 do 8°C, chyba że otwarcie odbywa się w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych.
  • CHPL leku Cyclolux, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dane farmaceutyczne
    6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak szczególnych środków ostrożności dotyczących przechowywania produktu leczniczego. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania 1 fiolka lub 10 fiolek z bezbarwnego szkła typu II o pojemności 10 ml lub 20 ml (zawierających 15 lub 20 ml produktu leczniczego) do jednorazowego użycia, zamkniętych korkiem z gumy bromobutylowej i zapakowanych w jednostkowe pudełka kartonowe. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Odrywaną etykietę identyfikacyjną z fiolek należy załączyć do dokumentacji pacjenta, aby umożliwić dokładną identyfikację użytego środka kontrastowego. Należy także odnotować podaną dawkę. Jeżeli stosowane są elektroniczne karty pacjenta, należy wpisać w rejestr pacjenta nazwę produktu leczniczego, numer serii oraz dawkę.
  • CHPL leku Cyclolux, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dane farmaceutyczne
    Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Cyclolux multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Cyclolux multidose, 0,5 mmol/ml, roztwór do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 279,32 mg kwasu gadoterynowego (w postaci soli z megluminą), co odpowiada 0,5 mmol. 60 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 16 759,2 mg kwasu gadoterynowego (w postaci soli z megluminą), co odpowiada 30 mmol. 100 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 27 932 mg kwasu gadoterynowego (w postaci soli z megluminą), co odpowiada 50 mmol. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań. Roztwór przezroczysty, bezbarwny lub w różnych odcieniach żółtego, wolny od widocznych cząstek. Stężenie środka kontrastowego: 279,32 mg/ml 0,5 mmol/ml Osmolalność w temp. 37°C: 1,35 Osm/kg H2O Lepkość w temp. 37°C: 1,8 mPas Wartość pH: 6,5 – 8,0
  • CHPL leku Cyclolux multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy przeznaczony wyłącznie do diagnostyki. Cyclolux multidose jest środkiem kontrastowym wskazanym do wzmocnienia kontrastu radiologicznego podczas obrazowania z zastosowaniem rezonansu magnetycznego (ang. magnetic resonance imaging, MRI) w celu lepszego zobrazowania i (lub) określenia granic w: Dorośli, dzieci i młodzież (w wieku 0-18 lat) MRI ośrodkowego układu nerwowego (OUN), obejmującego zmiany patologiczne w obrębie mózgu, kręgosłupa i otaczających tkanek; MRI całego ciała, obejmującego zmiany patologiczne w obrębie wątroby, nerek, trzustki, miednicy, płuc, serca, piersi i układu mięśniowo-szkieletowego. Dorośli: angiografii MR obejmującej zmiany patologiczne i zwężenia w tętnicach innych niż wieńcowe. Cyclolux multidose należy stosować wyłącznie, jeśli informacje diagnostyczne są niezbędne i nie można ich uzyskać stosując MRI bez wzmocnienia kontrastowego.
  • CHPL leku Cyclolux multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Należy stosować najmniejszą dawkę zapewniającą wzmocnienie kontrastowe wystarczające dla celów diagnostycznych. Dawkę należy obliczyć w oparciu o masę ciała pacjenta. Nie powinna ona przekraczać zalecanej dawki na kilogram masy ciała określonej w tym punkcie. MRI mózgu i rdzenia kręgowego: W badaniach układu nerwowego dawki wynoszą od 0,1 do 0,3 mmol/kg mc., co odpowiada 0,2 do 0,6 ml/kg mc. Po podaniu 0,1 mmol/kg mc. pacjentom z guzem mózgu podanie dodatkowej dawki 0,2 mmol/kg mc. może poprawić widoczność guza i ułatwić podjęcie decyzji o leczeniu. MRI całego ciała i angiografia: Zalecana dawka produktu leczniczego podana we wstrzyknięciu dożylnym, zapewniająca kontrast radiologiczny odpowiedni do diagnostyki, wynosi 0,1 mmol/kg mc. (tzn. 0,2 ml/kg mc.). Angiografia: W wyjątkowych okolicznościach (np.
  • CHPL leku Cyclolux multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dawkowanie
    w razie nieosiągnięcia zadowalającej jakości obrazów obejmujących rozległy obszar unaczynienia) uzasadnione może być podanie drugiej, kolejnej dawki 0,1 mmol/kg mc. (odpowiadającej 0,2 ml/kg mc.). Jednakże jeżeli przed rozpoczęciem angiografii przewiduje się podanie 2 kolejnych dawek produktu leczniczego Cyclolux multidose, korzystne może być podanie w każdej dawce 0,05 mmol/kg mc. (czyli 0,1 ml/kg mc.), w zależności od dostępnego sprzętu do badań obrazowych. Szczególne populacje pacjentów Zaburzenia czynności nerek: U pacjentów z łagodnym do umiarkowanego zaburzeniem czynności nerek (GFR ≥ 30 ml/min/1,73 m2) stosuje się dawki przewidziane dla dorosłych. Produkt leczniczy Cyclolux multidose powinien być stosowany u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (GFR < 30 ml/min/1,73 m2) oraz u pacjentów w okresie okołooperacyjnym przeszczepienia wątroby tylko po starannej ocenie stosunku korzyści do ryzyka i tylko wtedy, gdy informacje diagnostyczne są niezbędne i nieosiągalne przy użyciu MRI bez wzmocnienia kontrastowego (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Cyclolux multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dawkowanie
    Jeżeli konieczne jest zastosowanie produktu leczniczego Cyclolux multidose, dawka nie powinna przekraczać 0,1 mmol/kg masy ciała. Nie należy podawać więcej niż jednej dawki podczas badania obrazowego. Z uwagi na brak informacji na temat podań wielokrotnych nie należy powtarzać wstrzyknięć produktu leczniczego Cyclolux multidose, chyba że odstęp pomiędzy kolejnymi wstrzyknięciami wynosi co najmniej 7 dni. Pacjenci w podeszłym wieku (65 i więcej lat): Uważa się, że nie ma konieczności dostosowywania dawki. Należy zachować ostrożność u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt 4.4). Zaburzenia czynności wątroby: U takich pacjentów stosuje się dawki przewidziane dla dorosłych. Zaleca się ostrożność, zwłaszcza w okresie okołooperacyjnym związanym z przeszczepieniem wątroby (patrz także punkt „Zaburzenia czynności nerek” powyżej). Dzieci i młodzież: Dawkę 0,1 mmol/kg mc. stosuje się we wszystkich wskazaniach oprócz angiografii.
  • CHPL leku Cyclolux multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dawkowanie
    Z uwagi na niedojrzałość czynności nerek u noworodków do 4 tygodni życia i niemowląt do 1 roku życia Cyclolux multidose należy stosować u takich pacjentów dopiero po dokładnym rozważeniu w dawce nieprzekraczającej 0,1 mmol/kg masy ciała. Nie należy podawać więcej niż jedną dawkę podczas badania obrazowego. Z uwagi na brak informacji na temat wielokrotnego podawania nie należy powtarzać wstrzyknięć produktu leczniczego Cyclolux multidose, chyba że odstęp pomiędzy kolejnymi wstrzyknięciami wynosi co najmniej 7 dni. Cyclolux multidose nie jest wskazany do stosowania w angiografii u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat z uwagi na niewystarczające dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania w tym wskazaniu. Sposób podawania Ten produkt leczniczy jest wskazany wyłącznie do podawania dożylnego. Szybkość infuzji: 3-5 ml/min (przy badaniach angiograficznych można stosować większą szybkość infuzji, do 120 ml/min, tzn. 2 ml/sek.).
  • CHPL leku Cyclolux multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dawkowanie
    Optymalne obrazowanie: w ciągu 45 minut od wstrzyknięcia. Optymalna sekwencja obrazowania: obrazy T1-zależne. W miarę możliwości środek kontrastowy powinien być podawany donaczyniowo pacjentowi w pozycji leżącej. Po podaniu pacjent powinien być objęty obserwacją przez co najmniej pół godziny, ponieważ doświadczenie wskazuje, że większość działań niepożądanych występuje w tym okresie. Gumowy korek musi być przekłuty tylko raz przy użyciu odpowiedniego wyrobu (aplikatora) do pobierania roztworu typu spike. Generalnie aplikator do pobierania roztworu musi zawierać następujące elementy: trokar, jałowy filtr powietrza, złącze luer oraz szczelny korek ochronny. Może być stosowany z ręczną jednorazową strzykawką (jałową) w celu pojedynczego podania produktu leczniczego lub wstrzyknięcia drugiej dawki środka kontrastowego w bolusie, jeżeli będzie to wskazane ze względów klinicznych.
  • CHPL leku Cyclolux multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dawkowanie
    Automatyczny system wstrzykiwania może być zastosowany tylko u pojedynczego pacjenta w celu wielokrotnego podawania produktu leczniczego. Produkt leczniczy pozostały we fiolce i wyrobie do jednorazowego użycia po zakończeniu badania musi być usunięty w ciągu 24 godzin od przekłucia gumowego korka. Należy ściśle przestrzegać instrukcji producenta wyrobu. Roztwór do wstrzykiwań należy skontrolować wzrokowo przed użyciem. Do użycia nadaje się wyłącznie przezroczysty roztwór niezawierający widocznych cząsteczek. Dzieci i młodzież (w wieku 0-18 lat): W zależności od ilości produktu leczniczego Cyclolux multidose, która ma zostać podana dziecku, zaleca się użycie fiolek z produktem Cyclolux multidose wraz z jednorazową strzykawką, o pojemności dostosowanej do tej ilości, w celu zachowania większej dokładności wstrzykiwanej objętości. U noworodków i niemowląt wymaganą dawkę należy podawać ręcznie.
  • CHPL leku Cyclolux multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na kwas gadoterynowy, megluminę, jakikolwiek inny produkt leczniczy zawierający gadolin lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
  • CHPL leku Cyclolux multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Nie podawać kwasu gadoterowego dokanałowo. Po podaniu dokanałowym notowano przypadki poważnych, zagrażających życiu i zakończonych zgonem reakcji, głównie neurologicznych (np. śpiączka, encefalopatia, napady padaczkowe), związanych z podawaniem dokanałowym. Kwas gadoterowy należy podawać wyłącznie w postaci wstrzyknięcia dożylnego. Wynaczynienie może powodować miejscowe reakcje nietolerancji, wymagające leczenia miejscowego. Należy zastosować zwykłe środki ostrożności dotyczące badania MRI, takie jak wykluczenie pacjentów z rozrusznikiem serca, klipsami naczyniowymi z materiału ferromagnetycznego, pompą infuzyjną, stymulatorem nerwów, implantem ślimakowym lub podejrzewanym obcym ciałem metalowym w ciele, a zwłaszcza w oku. Nadwrażliwość Podobnie jak w przypadku innych środków kontrastowych zawierających gadolin, mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje zagrażające życiu (patrz punkt 4.8).
  • CHPL leku Cyclolux multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Reakcje nadwrażliwości mogą mieć charakter zarówno alergiczny (w ciężkich przypadkach opisywane są jako reakcje anafilaktyczne) jak i niealergiczny. Mogą być to reakcje natychmiastowe (występujące w ciągu 60 minut) lub opóźnione (do 7 dni). Reakcje anafilaktyczne występują natychmiast i mogą prowadzić do zgonu. Są one niezależne od dawki, mogą wystąpić nawet po pierwszym podaniu produktu i często są nieprzewidywalne. Ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości istnieje zawsze, niezależnie od podanej dawki. Pacjenci, u których wstąpiła już reakcja nadwrażliwości podczas poprzedniego podania środka kontrastowego zawierającego gadolin podczas MRI, są w większym stopniu zagrożeni wystąpieniem kolejnej ciężkiej reakcji przy kolejnym podaniu tego samego produktu lub przypuszczalnie także innych produktów z tej grupy, w związku z czym są uważani za pacjentów z grupy wysokiego ryzyka. Wstrzyknięcie kwasu gadoterynowego może nasilić objawy istniejącej astmy.
  • CHPL leku Cyclolux multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    U pacjentów z astmą niewyrównaną przez leczenie decyzja o zastosowaniu kwasu gadoterynowego musi być poprzedzona staranną oceną stosunku korzyści do ryzyka. Jak wiadomo z doświadczenia w stosowaniu środków kontrastowych zawierających jod, reakcje nadwrażliwości mogą być nasilone u pacjentów stosujących beta-adrenolityki, a zwłaszcza u pacjentów z astmą oskrzelową. Pacjenci tacy mogą nie reagować na standardowe leczenie reakcji nadwrażliwości przy użyciu agonistów receptorów beta. Przed wstrzyknięciem jakiegokolwiek środka kontrastowego należy przeprowadzić z pacjentem wywiad dotyczący występowania alergii (np. uczulenie na owoce morza, katar sienny, pokrzywka), wrażliwości na środki kontrastowe oraz astmy oskrzelowej, ponieważ obserwowana częstość występowania działań niepożądanych w przypadku stosowania środków kontrastowych jest większa u pacjentów z takimi stanami. W takiej sytuacji można rozważyć premedykację środkami antyhistaminowymi i (lub) glikokortykosteroidami.
  • CHPL leku Cyclolux multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Podczas badania konieczny jest nadzór lekarza. W razie wystąpienia reakcji nadwrażliwości należy natychmiast przerwać podawanie środka kontrastowego i, w razie potrzeby, wdrożyć odpowiednie leczenie. W związku z tym należy utrzymywać dostęp żylny przez cały czas badania. Odpowiednie produkty lecznicze (np. adrenalina i środki przeciwhistaminowe), rurka dotchawicza i respirator powinny być bezpośrednio dostępne i gotowe do użycia, aby umożliwić natychmiastowe wdrożenie działań ratunkowych. Zaburzenia czynności nerek Zaleca się, aby przed podaniem produktu leczniczego Cyclolux multidose wszyscy pacjenci przeszli testy laboratoryjne sprawdzające czynność nerek. Istnieją doniesienia o występowaniu nerkopochodnego włóknienia układowego (NSF) w związku ze stosowaniem środków kontrastowych zawierających gadolin u pacjentów z ostrym lub przewlekłym zaburzeniem czynności nerek (GFR < 30 ml/min/1,73 m2).
  • CHPL leku Cyclolux multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Szczególnie zagrożeni są pacjenci po przeszczepieniu wątroby, z uwagi na dużą częstość występowania ostrej niewydolności nerek w tej grupie. Z uwagi na ryzyko wystąpienia NSF w związku ze stosowaniem produktu leczniczego Cyclolux multidose, ten produkt leczniczy powinien być stosowany u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek oraz u pacjentów w okresie okołooperacyjnym przeszczepienia wątroby tylko po starannej ocenie stosunku korzyści do ryzyka i tylko wtedy, gdy informacje diagnostyczne są niezbędne i nieosiągalne przy użyciu MRI bez wzmocnienia kontrastowego. Hemodializa zastosowana krótko po podaniu kwasu gadoterynowego może ułatwić jego eliminację z organizmu. Nie ma dowodów wskazujących na zasadność rozpoczynania hemodializy w ramach profilaktyki lub leczenia NSF u pacjentów, którzy aktualnie nie otrzymują hemodializy.
  • CHPL leku Cyclolux multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Pacjenci w podeszłym wieku Ponieważ u pacjentów w podeszłym wieku klirens nerkowy kwasu gadoterynowego może być zmniejszony, szczególnie istotne jest uprzednie sprawdzenie czynności nerek u pacjentów w wieku 65 i starszych. Dzieci i młodzież Noworodki i niemowlęta. Z uwagi na niedojrzałość czynności nerek u noworodków do 4 tygodni życia i niemowląt do 1. roku życia produkt leczniczy Cyclolux multidose należy stosować u takich pacjentów dopiero po dokładnym rozważeniu. Choroba układu krążenia Z uwagi na dostępność tylko ograniczonych danych, u pacjentów z ciężką chorobą układu krążenia produkt leczniczy Cyclolux multidose należy stosować dopiero po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Zaburzenia OUN Podobnie jak w przypadku innych środków kontrastowych zawierających gadolin, należy zachować szczególne środki ostrożności u pacjentów z niskim progiem napadu padaczkowego. Należy zastosować środki zaradcze, np. dokładne monitorowanie.
  • CHPL leku Cyclolux multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Wszelkie produkty lecznicze i sprzęt niezbędny do postępowania w razie drgawek musi być bezpośrednio dostępny i gotowy do użycia.
  • CHPL leku Cyclolux multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie zaobserwowano interakcji z innymi produktami leczniczymi. Nie przeprowadzono formalnych badań dotyczących interakcji z produktami leczniczymi. Produkty lecznicze, których jednoczesne stosowanie może być istotne Leki beta-adrenolityczne, substancje wazoaktywne, inhibitory konwertazy angiotensyny, antagoniści receptora angiotensyny II: te produkty lecznicze zmniejszają skuteczność mechanizmów krążeniowej kompensacji zaburzeń ciśnienia krwi. Przed wstrzyknięciem kompleksów gadolinu lekarz radiolog musi zostać poinformowany o ich stosowaniu i musi być natychmiastowo dostępny sprzęt do resuscytacji.
  • CHPL leku Cyclolux multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dane dotyczące stosowania środków kontrastujących zawierających związki gadolinu, w tym kwas gadoterowy, u kobiet w ciąży są ograniczone. Gadolin może przenikać przez łożysko. Nie wiadomo, czy narażenie na gadolin wiąże się z niepożądanym działaniem na płód. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Produktu leczniczego Cyclolux multidose nie należy stosować w okresie ciąży, chyba że stan kliniczny kobiety wymaga podania kwasu gadoterynowego. Karmienie piersi? Środki kontrastowe zawierające gadolin są wydzielane do mleka matki w bardzo małych ilościach (patrz punkt 5.3). W razie stosowania w dawkach klinicznych nie przewiduje się żadnego wpływu na karmione niemowlę, z uwagi na niewielkie ilości wydzielane do mleka matki i słabe wchłanianie z przewodu pokarmowego.
  • CHPL leku Cyclolux multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Kontynuacja lub wstrzymanie karmienia piersią na 24 godziny od podania produktu leczniczego Cyclolux multidose powinno być pozostawione do decyzji lekarza i karmiącej matki.
  • CHPL leku Cyclolux multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań nad wpływem tego produktu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Pacjenci ambulatoryjni powinni wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia nudności podczas kierowania pojazdami lub obsługiwania maszyn.
  • CHPL leku Cyclolux multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane związane ze stosowaniem kwasu gadoterynowego są zwykle łagodne do umiarkowanych i mają charakter przejściowy. Najczęściej obserwowane reakcje to reakcje w miejscu wstrzyknięcia, nudności oraz ból głowy. Podczas badań klinicznych najczęstszymi, niezbyt często obserwowanymi (≥1/1000 do <1/100) zdarzeniami niepożądanymi były: nudności, ból głowy, reakcje w miejscu wstrzyknięcia, uczucie zimna, niedociśnienie tętnicze, senność, zawroty głowy, uczucie gorąca, uczucie pieczenia, wysypka, astenia, zaburzenia smaku i nadciśnienie tętnicze. Działania niepożądane występujące po podaniu kwasu gadoterynowego najczęściej obserwowane w okresie po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu obejmują: nudności, wymioty, świąd i reakcje nadwrażliwości. Objawami najczęściej obserwowanymi w reakcjach nadwrażliwości są reakcje skórne, które mogą być miejscowe, rozległe lub uogólnione.
  • CHPL leku Cyclolux multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Działania niepożądane
    Reakcje takie występują najczęściej natychmiast (podczas wstrzyknięcia lub w ciągu godziny po wstrzyknięciu) lub z pewnym opóźnieniem (od 1 godziny do kilku dni po wstrzyknięciu), występując w takim przypadku w postaci reakcji skórnych. Reakcje natychmiastowe obejmują jeden lub więcej objawów występujących jednocześnie lub kolejno; najczęściej są to reakcje ze strony skóry, układu oddechowego, układu żołądkowo-jelitowego, stawów i (lub) układu krążenia. Każdy objaw może być zwiastunem rozpoczynającego się wstrząsu, który w bardzo rzadkich przypadkach może doprowadzić do zgonu. Zgłoszono pojedyncze przypadki nerkopochodnego włóknienia układowego (NSF) w wyniku stosowania kwasu gadoterynowego, z których większość wystąpiła u pacjentów otrzymujących jednocześnie także inny środek kontrastowy zawierający gadolin (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Cyclolux multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Działania niepożądane
    Działania niepożądane wymienione są w poniższej tabeli zgodnie z klasyfikacją układów i narządów oraz zgodnie z częstością występowania określoną przez następującą konwencję: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10000) oraz częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Przedstawione dane pochodzą z badań klinicznych obejmujących 2822 pacjentów, o ile są dostępne, lub z puli badań obserwacyjnych obejmujących 185500 pacjentów. Klasyfikacja układów i narządów Zaburzenia układu immunologicznego Niezbyt często: nadwrażliwość Bardzo rzadko: reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna Zaburzenia psychiczne Rzadko: lęk Bardzo rzadko: pobudzenie Zaburzenia układu nerwowego Niezbyt często: ból głowy, zaburzenia smaku, zawroty głowy, senność, parestezje (włączając uczucie pieczenia) Rzadko: stan przedomdleniowy Bardzo rzadko: śpiączka, drgawki, omdlenie, drżenie, zaburzenia węchu Zaburzenia oka Rzadko: obrzęk powiek Bardzo rzadko: zapalenie spojówek, przekrwienie oczu, nieostre widzenie, nasilone łzawienie Zaburzenia serca Rzadko: kołatanie serca Bardzo rzadko: częstoskurcz, zatrzymanie serca, zaburzenia rytmu serca, rzadkoskurcz Zaburzenia naczyniowe Niezbyt często: niedociśnienie tętnicze, nadciśnienie tętnicze Bardzo rzadko: bladość, rozszerzenie naczyń krwionośnych Zaburzenia oddechowe, klatki piersiowej i śródpiersia Rzadko: kichanie Bardzo rzadko: kaszel, duszność, przekrwienie błony śluzowej nosa, zatrzymanie oddechu, skurcz oskrzeli, skurcz krtani, obrzęk gardła, suchość gardła, obrzęk płuc Zaburzenia żołądka i jelit Niezbyt często: nudności, ból brzucha Rzadko: wymioty, biegunka, nadmierna produkcja śliny Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Niezbyt często: wysypka Rzadko: pokrzywka, świąd, nadmierna potliwość Bardzo rzadko: rumień, wyprysk, obrzęk naczynioruchowy Częstość nieznana: nerkopochodne włóknienie układowe Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Bardzo rzadko: skurcze mięśni, osłabienie mięśni, ból pleców Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Niezbyt często: uczucie gorąca, uczucie zimna, astenia, reakcje w miejscu wstrzyknięcia (wynaczynienie, ból, dyskomfort, obrzęk, stan zapalny, uczucie chłodu) Rzadko: ból w klatce piersiowej, dreszcze Bardzo rzadko: złe samopoczucie, dyskomfort w klatce piersiowej, gorączka, obrzęk twarzy, martwica w miejscu wstrzyknięcia (w przypadku wynaczynienia), zapalenie żył powierzchniowych Badania diagnostyczne Bardzo częste: zmniejszona saturacja tlenem Następujące działania niepożądane zaobserwowano przy stosowaniu innych dożylnych środków kontrastowych do MRI: Klasyfikacja układów i narządów Zaburzenia krwi i układu chłonnego Hemoliza Zaburzenia psychiczne Splątanie Zaburzenia oka Przejściowa ślepota, ból oczu Zaburzenia ucha i błędnika Dzwonienie w uszach, ból ucha Zaburzenia oddechowe, klatki piersiowej i śródpiersia Astma Zaburzenia żołądka i jelit Suchość w jamie ustnej Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Pęcherzowe zapalenie skóry Zaburzenia nerek i dróg moczowych Nietrzymanie moczu, martwica cewek nerkowych, ostra niewydolność nerek Badania diagnostyczne Wydłużenie odstępu PR w elektrokardiogramie, zwiększenie stężenia żelaza we krwi, zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi, zwiększenie stężenia ferrytyny w surowicy, nieprawidłowe wyniki testów czynności wątroby Działania niepożądane u dzieci Bezpieczeństwo stosowania u dzieci zostało określone w badaniach klinicznych i w badaniach po wprowadzeniu do obrotu.
  • CHPL leku Cyclolux multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Działania niepożądane
    W porównaniu z dorosłymi profil bezpieczeństwa kwasu gadoterynowego u dzieci nie wykazał żadnej swoistości. Większość reakcji to objawy żołądkowo-jelitowe lub objawy nadwrażliwości. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych – Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa Tel.: +48 22 49 21 301 Faks: +48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
  • CHPL leku Cyclolux multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Kwas gadoterynowy może być usunięty przez hemodializę. Jednakże nie ma dowodów wskazujących na skuteczność hemodializy w profilaktyce nerkopochodnego włóknienia układowego (NSF).
  • CHPL leku Cyclolux multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: środki kontrastowe do obrazowania metodą rezonansu magnetycznego, paramagnetyczne środki cieniujące. Kod ATC: V08 CA 02 (kwas gadoterynowy). Cyclolux multidose jest paramagnetycznym środkiem kontrastowym stosowanym w obrazowaniu metodą rezonansu magnetycznego. Działanie wzmacniające kontrast radiologiczny zależy od kwasu gadoterynowego, który jest jonowym kompleksem gadolinu, składającym się z tlenku gadolinu i kwasu 2,2′,2”,2”’-(1,4,7,10-tetraazacyklododekano-1,4,7,10-tetrylo)tetraoctowego (DOTA), i występuje w produkcie leczniczym w postaci soli megluminowej. Efekt paramagnetyczny (relaksacja) jest zależny od wpływu na czas relaksacji podłużnej (spin-sieć) (T1) około 3,4 mmol-1*l* s-1 i czas relaksacji poprzecznej (spin-spin) (T2) około 4,27 mmol-1*l* s-1.
  • CHPL leku Cyclolux multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Po podaniu dożylnym kwas gadoterynowy ulega szybkiej dystrybucji do płynu pozakomórkowego. Objętość dystrybucji wynosi około 18 litrów, co w przybliżeniu odpowiada objętości płynu pozakomórkowego. Kwas gadoterynowy nie wiąże się z białkami, takimi jak albuminy surowicy. Kwas gadoterynowy jest szybko eliminowany (89% po 6 godzinach, 95% po 24 godzinach) w postaci niezmienionej przez nerki, przez filtrację kłębuszkową. Wydalanie ze stolcem jest nieistotne. Nie wykryto żadnych metabolitów. Okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi do około 1,6 godziny u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. U pacjentów z zaburzeniem czynności nerek okres półtrwania eliminacji jest zwiększony do 5 godzin przy klirensie kreatyniny od 30 do 60 ml/min i około 14 godzin przy klirensie kreatyniny od 10 do 30 ml/min. W doświadczeniach na zwierzętach wykazano, że kwas gadoterynowy może być usuwany przez hemodializę.
  • CHPL leku Cyclolux multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz toksycznego wpływu na reprodukcję, nie ujawniają występowania szczególnego zagrożenia dla człowieka. Badania na zwierzętach wykazały nieznaczne (poniżej 1% podanej dawki) przenikanie kwasu gadoterynowego do mleka matki.
  • CHPL leku Cyclolux multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Meglumina Kwas 2,2′,2”,2”’-(1,4,7,10-tetraazacyklododekano-1,4,7,10-tetrylo)tetraoctowy (DOTA) Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności. 6.3 Okres ważności 3 lata. Wykazano stabilność chemiczną i fizyczną produktu leczniczego po pierwszym użyciu przez 72 godziny w temperaturze pokojowej. Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt leczniczego należy zużyć natychmiast. Jeśli nie zostanie on zużyty natychmiast, odpowiedzialność za czas i warunki jego przechowywania przed użyciem ponosi użytkownik. Okres przechowywania zasadniczo nie powinien przekraczać 24 godzin w temperaturze 2 do 8°C, chyba że otwarcie odbywa się w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych.
  • CHPL leku Cyclolux multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dane farmaceutyczne
    6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak szczególnych środków ostrożności dotyczących przechowywania produktu leczniczego. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania 1 fiolka lub 10 fiolek z bezbarwnego szkła typu II o pojemności 60 ml lub 100 ml do jednorazowego użycia, zamkniętych korkiem z gumy bromobutylowej i zapakowanych w jednostkowe pudełka kartonowe. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Odrywaną etykietę identyfikacyjną z fiolek należy załączyć do dokumentacji pacjenta, aby umożliwić dokładną identyfikację użytego środka kontrastowego. Należy także odnotować podaną dawkę. Jeżeli stosowane są elektroniczne karty pacjenta, należy wpisać w rejestr pacjenta nazwę produktu leczniczego, numer serii oraz dawkę. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Dotagraf, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Dotagraf, 0,5 mmol/ml, roztwór do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml roztoru do wstrzykiwań zawiera 279,32 mg kwasu gadoterynowego (w postaci soli megluminowej), co odpowiada 0,5 mmola. 10 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 2793,2 mg kwasu gadoterynowego (w postaci soli megluminowej), co odpowiada 5 mmoli. 15 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 4189,8 mg kwasu gadoterynowego (w postaci soli megluminowej), co odpowiada 7,5 mmola. 20 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 5586,4 mg kwasu gadoterynowego (w postaci soli megluminowej), co odpowiada 10 mmoli. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań. Przezroczysty roztwór, bezbarwny do żółtego. Stężenie środka kontrastowego 279,32 mg/ml 0,5 mmol/ml Osmolalność w temperaturze 37°C 1,35 Osm/kg H2O Lepkość w temperaturze 37°C 1,8 mPas Wartość pH 6,5 – 8,0
  • CHPL leku Dotagraf, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy przeznaczony wyłącznie do diagnostyki. Dotagraf jest środkiem kontrastowym wykorzystywanym do wzmocnienia kontrastu w obrazowaniu metodą rezonansu magnetycznego (ang. magnetic resonance imaging, MRI) w celu lepszej widoczności i zróżnicowania obrazu: Dorośli, dzieci i młodzież (0-18 lat) w diagnostyce MRI ośrodkowego układu nerwowego (OUN), w tym w diagnostyce zmian patologicznych w obrębie mózgowia, kręgosłupa i tkanek otaczających; w diagnostyce MRI całego ciała, w tym zmian patologicznych w obrębie wątroby, nerek, trzustki, miednicy, płuc, serca, piersi i układu mięśniowo-szkieletowego. Dorośli: w angiografii MR, w tym w diagnostyce zmian patologicznych lub zwężeń w tętnicach innych niż wieńcowe. Dotagraf należy stosować wyłącznie, jeśli informacje diagnostyczne są niezbędne i nie można ich uzyskać stosując MRI bez wzmocnienia kontrastowego.
  • CHPL leku Dotagraf, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Należy stosować najmniejszą dawkę zapewniającą wzmocnienie kontrastowe wystarczające dla celów diagnostycznych. Dawkę należy obliczyć w oparciu o masę ciała pacjenta. Nie powinna ona przekraczać zalecanej dawki na kilogram masy ciała określonej w tym punkcie. MRI mózgowia i rdzenia kręgowego W badaniach układu nerwowego dawki wynoszą od 0,1 do 0,3 mmol/kg mc., co odpowiada 0,2 do 0,6 ml/kg mc. Po podaniu 0,1 mmol/kg mc. pacjentom z guzami mózgu, podanie dodatkowej dawki 0,2 mmol/kg mc. może ułatwić ocenę charakteru guza i ułatwić podjęcie decyzji terapeutycznych. MRI całego ciała i angiografia Zalecana dawka we wstrzyknięciu dożylnym, zapewniająca kontrast odpowiedni do ustalenia rozpoznania wynosi 0,1 mmol/kg mc. (tzn. 0,2 ml/kg mc.). Angiografia: W wyjątkowych okolicznościach (np.
  • CHPL leku Dotagraf, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dawkowanie
    w razie nieosiągnięcia obrazów o zadowalającej jakości obejmujących rozległy obszar unaczynienia), uzasadnione może być podanie drugiej, kolejnej dawki 0,1 mmol/kg mc. (odpowiadającej 0,2 ml/kg mc.). Jednakże jeżeli przed rozpoczęciem angiografii przewiduje się podanie 2 kolejnych dawek produktu leczniczego Dotagraf, korzystne może być podanie w każdej dawce 0,05 mmol/kg mc. (co odpowiada 0,1 ml/kg mc.), w zależności od dostępnego sprzętu do badań obrazowych. Szczególne populacje pacjentów Zaburzenia czynności nerek U pacjentów z niewydolnością nerek o nasileniu łagodnym do umiarkowanego (GFR ≥30 ml/min/1,73 m2) stosuje się dawki przewidziane dla dorosłych. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m2) oraz u pacjentów w okresie okołooperacyjnym związanym z przeszczepieniem wątroby produkt leczniczy Dotagraf należy stosować tylko po starannej ocenie stosunku korzyści do ryzyka i tylko wtedy, gdy informacje diagnostyczne są niezbędne i nieosiągalne przy użyciu MRI bez wzmocnienia kontrastowego (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Dotagraf, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dawkowanie
    Jeżeli zastosowanie produktu leczniczego Dotagraf będzie konieczne, wówczas dawka nie powinna przekraczać 0,1 mmol/kg mc. Podczas badania nie należy podawać więcej niż jedną dawkę. Z uwagi na brak informacji na temat wielokrotnego podawania, nie należy powtarzać wstrzyknięć produktu leczniczego Dotagraf w odstępach krótszych niż 7 dni. Pacjenci w podeszłym wieku (w wieku 65 lat i powyżej) Uważa się, że nie ma konieczności dostosowywania dawki. Należy zachować ostrożność u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt 4.4). Zaburzenia czynności wątroby W tej grupie pacjentów stosuje się dawki przewidziane dla dorosłych. Zaleca się ostrożność, zwłaszcza w okresie okołooperacyjnym związanym z przeszczepieniem wątroby (patrz także punkt „Zaburzenia czynności nerek” powyżej). Dzieci i młodzież MRI mózgowia i rdzenia kręgowego/MRI całego ciała: rekomendowana dawka maksymalna produktu leczniczego Dotagraf to 0,1 mmol/kg mc. Nie należy podawać więcej niż jedną dawkę podczas badania.
  • CHPL leku Dotagraf, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dawkowanie
    Z uwagi na niedojrzałość czynności nerek u noworodków do 4. tygodnia życia i niemowląt do 1. roku życia, produkt leczniczy Dotagraf należy stosować u takich pacjentów dopiero po dokładnym rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka w dawce nieprzekraczającej 0,1 mmol/kg mc. Podczas badania nie należy podawać więcej niż jedną dawkę. Z uwagi na brak informacji na temat wielokrotnego podawania, nie należy powtarzać wstrzyknięć produktu leczniczego Dotagraf w odstępach krótszych niż 7 dni. Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Dotagraf w angiografii u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat z uwagi na niewystarczające dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa w tym wskazaniu. Sposób podawania Produkt leczniczy jest przeznaczony wyłącznie do podawania dożylnego. Szybkość wlewu: 3 – 5 ml/min (większą szybkość wlewu – do 120 ml/min, tzn. 2 ml/s – można stosować podczas badań angiograficznych). Optymalne obrazowanie: w ciągu 45 minut od wstrzyknięcia.
  • CHPL leku Dotagraf, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dawkowanie
    Optymalna sekwencja obrazów: Obrazy T1-zależne W miarę możliwości środek kontrastowy powinien być podawany donaczyniowo pacjentowi w pozycji leżącej. Po podaniu pacjent powinien być obserwowany przez co najmniej pół godziny, ponieważ doświadczenie wskazuje, że większość działań niepożądanych występuje w tym okresie. Przygotować strzykawkę z igłą. Usunąć plastikowy dysk. Po oczyszczeniu korka gazikiem nasączonym alkoholem należy przekłuć go igłą. Pobrać ilość produktu leczniczego wymaganą do badania i wstrzyknąć ją pacjentowi dożylnie. Tylko do jednorazowego użycia. Niewykorzystany roztwór należy wyrzucić. Roztwór do wstrzykiwań należy skontrolować wzrokowo przed użyciem. Należy używać wyłącznie przejrzystych roztworów, bez widocznych cząstek. Dzieci i młodzież W zależności od ilości produktu leczniczego Dotagraf, która ma zostać podana dziecku, zaleca się użycie fiolek z produktem Dotagraf wraz z jednorazową strzykawką o pojemności dostosowanej do tej ilości, w celu zachowania większej dokładności wstrzykiwanej objętości.
  • CHPL leku Dotagraf, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dawkowanie
    U noworodków i niemowląt wymaganą dawkę należy podawać ręcznie.
  • CHPL leku Dotagraf, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na kwas gadoterynowy, megluminę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
  • CHPL leku Dotagraf, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Nie podawać dooponowno. Należy podawać wyłącznie dożylnie: wynaczynienie może powodować miejscowe reakcje nietolerancji, wymagające leczenia miejscowego. Należy zastosować zwykłe środki ostrożności dotyczące badania MRI, takie jak wykluczenie pacjentów z kardiostymulatorami, klipsami naczyniowymi z materiału ferromagnetycznego, pompami infuzyjnymi, stymulatorami nerwów, implantami ślimakowymi lub podejrzeniem obecności ciał obcych w organizmie, a zwłaszcza w oku. Nadwrażliwość Podobnie jak w przypadku innych środków kontrastowych zawierających gadolin, mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje zagrażające życiu (patrz punkt 4.8). Reakcje nadwrażliwości mogą mieć charakter alergiczny (w ciężkich przypadkach opisywane są jako reakcje anafilaktyczne) lub niealergiczny. Mogą być to reakcje natychmiastowe (występujące w ciągu 60 minut) lub późne (do 7 dni).
  • CHPL leku Dotagraf, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Reakcje anafilaktyczne występują natychmiast i mogą prowadzić do zgonu. Są one niezależne od dawki, mogą wystąpić nawet po pierwszym podaniu produktu i często są nieprzewidywalne. Ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości istnieje zawsze, niezależnie od podanej dawki. Pacjenci, u których wstąpiła już reakcja nadwrażliwości podczas poprzedniego podania środka kontrastowego do MRI zawierającego gadolin, są w większym stopniu obciążeni ryzykiem wystąpienia kolejnej ciężkiej reakcji przy kolejnym podaniu tego samego produktu lub przypuszczalnie także innych produktów z tej grupy, w związku z czym są uważani za pacjentów z grupy wysokiego ryzyka. Wstrzyknięcie kwasu gadoterynowego może nasilić objawy istniejącej astmy. U pacjentów z astmą niewyrównaną przez leczenie, decyzję o zastosowaniu kwasu gadoterynowego należy podjąć po starannej ocenie stosunku korzyści do ryzyka.
  • CHPL leku Dotagraf, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Jak wiadomo z doświadczenia w stosowaniu środków kontrastowych zawierających jod, reakcje nadwrażliwości mogą być nasilone u pacjentów stosujących leki beta-adrenolityczne, a zwłaszcza u pacjentów chorujących na astmę oskrzelową. Pacjenci tacy mogą nie reagować na standardowe leczenie reakcji nadwrażliwości przy użyciu agonistów receptorów beta. Przed wstrzyknięciem jakiegokolwiek środka kontrastowego należy przeprowadzić z pacjentem wywiad pod kątem alergii (np. uczulenie na owoce morza, katar sienny, pokrzywka) oraz wrażliwości na środki kontrastowe i astmy oskrzelowej, ponieważ obserwowana częstość występowania działań niepożądanych w przypadku stosowania środków kontrastowych jest większa u pacjentów z takimi stanami. W takiej sytuacji można rozważyć premedykację środkami antyhistaminowymi i (lub) glikokortykosteroidami. Podczas badania konieczny jest nadzór lekarza.
  • CHPL leku Dotagraf, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    W razie wystąpienia reakcji nadwrażliwości należy natychmiast przerwać podawanie środka kontrastowego i, w razie potrzeby, wdrożyć odpowiednie leczenie. W związku z tym należy utrzymywać dostęp żylny przez cały czas trwania badania. Odpowiednie leki (np. adrenalina i środki przeciwhistaminowe), rurka dotchawicza i respirator powinny być bezpośrednio dostępne i gotowe do użycia, aby umożliwić natychmiastowe wdrożenie działań ratunkowych. Zaburzenia czynności nerek Zaleca się, aby przed podaniem produktu leczniczego Dotagraf wszyscy pacjenci przeszli przesiewowe testy laboratoryjne pod kątem zaburzeń czynności nerek. Zgłaszano przypadki nerkopochodnego włóknienia układowego (ang. nephrogenic systemic fibrosis, NSF) związane ze stosowaniem niektórych środków kontrastowych zawierających gadolin u pacjentów z ciężką, ostrą lub przewlekłą niewydolnością nerek (GFR< 30 ml/min/1,73 m2).
  • CHPL leku Dotagraf, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Pacjenci poddani zabiegowi przeszczepienia wątroby są szczególnie narażeni na to powikłanie, ponieważ ta grupa obarczona jest wysokim ryzykiem wystąpienia ostrej niewydolności nerek. Ponieważ istnieje ryzyko wystąpienia NSF po zastosowaniu produktu leczniczego Dotagraf, powinien on być stosowany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek oraz u pacjentów w okresie okołooperacyjnym związanym z przeszczepieniem wątroby wyłącznie po starannej ocenie stosunku korzyści do ryzyka i tylko wtedy, gdy informacje diagnostyczne są niezbędne i nieosiągalne przy użyciu MRI bez wzmocnienia kontrastowego. Hemodializa wykonana krótko po podaniu kwasu gadoterynowego może ułatwić jego usunięcie z organizmu. Brak dowodów uzasadniających rozpoczęcie hemodializy w celu zapobiegania wystąpieniu NSF lub w celu jego leczenia u pacjentów niepoddawanych jeszcze hemodializie.
  • CHPL leku Dotagraf, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Pacjenci w podeszłym wieku Ponieważ u pacjentów w podeszłym wieku klirens nerkowy kwasu gadoterynowego może być upośledzony, szczególnie istotne jest uprzednie sprawdzenie czynności nerek u pacjentów w wieku 65 lat i powyżej. Dzieci i młodzież Noworodki i niemowlęta: Z uwagi na niedojrzałość czynności nerek u noworodków do 4. tygodnia życia i niemowląt do 1. roku życia, produkt leczniczy Dotagraf należy stosować u takich pacjentów dopiero po dokładnym rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka. Choroby układu krążenia Z uwagi na dostępność tylko ograniczonych danych, u pacjentów z ciężkimi chorobami układu krążenia produkt leczniczy Dotagraf należy stosować dopiero po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Zaburzenia OUN Podobnie jak w przypadku innych środków kontrastowych zawierających gadolin, należy zachować szczególne środki ostrożności u pacjentów z niskim progiem napadu padaczkowego. Należy zastosować środki ostrożności, np. ścisłą obserwację.
  • CHPL leku Dotagraf, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Przed badaniem należy przygotować sprzęt i wszelkie produkty leczniczne niezbędne do leczenia ewentualnych drgawek.
  • CHPL leku Dotagraf, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie zaobserwowano interakcji z innymi produktami leczniczymi. Nie przeprowadzono formalnych badań dotyczących interakcji z innymi produktami leczniczymi. Produkty lecznicze, których jednoczesne stosowanie może być istotne Leki beta-adrenolityczne, substancje wazoaktywne, inhibitory konwertazy angiotensyny, antagoniści receptora angiotezyny II: te produkty lecznicze zmniejszają skuteczność mechanizmów krążeniowej kompensacji zaburzeń ciśnienia krwi. Przed wstrzyknięciem kompleksów gadolinu lekarz radiolog musi zostać poinformowany o ich stosowaniu i musi być natychmiastowo dostępny sprzęt do resuscytacji.
  • CHPL leku Dotagraf, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Nie są dostępne dane dotyczące stosowania kwasu gadoterynowego u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni ani pośredni szkodliwy wpływ produktu leczniczego na płodność (patrz punkt 5.3). Kwas gadoterynowy powoli przechodzi przez łożysko. Produktu leczniczego Dotagraf nie należy stosować w okresie ciąży, chyba że stan kliniczny kobiety wymaga zastosowania kwasu gadoterynowego. Karmienie piersi? Środki kontrastowe zawierające gadolin przenikają do mleka kobiecego w bardzo małych ilościach (patrz punkt 5.3). W razie stosowania w dawkach klinicznych nie przewiduje się żadnego wpływu na karmione piersią niemowlę, z uwagi na niewielkie ilości wydzielane do mleka matki i słabe wchłanianie z przewodu pokarmowego. Decyzję o kontynuowaniu karmienia piersią lub o jego przerwaniu na okres 24 godzin po podaniu produktu leczniczego Dotagraf powinni podjąć lekarz i karmiąca matka.
  • CHPL leku Dotagraf, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu produktu leczniczego na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu. Pacjenci ambulatoryjni, którzy prowadzą pojazdy lub obsługują urządzenia mechaniczne w ruchu, powinni wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia nudności.
  • CHPL leku Dotagraf, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane związane ze stosowaniem kwasu gadoterynowego są zazwyczaj łagodne lub umiarkowane i mają przejściowy charakter. Reakcje w miejscu wstrzyknięcia, nudności oraz ból głowy to najczęściej obserwowane reakcje. Podczas badań klinicznych nudności, ból głowy, reakcje w miejscu wstrzyknięcia, uczucie zimna, niedociśnienie tętnicze, senność, zawroty głowy, uczucie gorąca, uczucie pieczenia, wysypka, astenia, zaburzenia smaku i nadciśnienie tętnicze były najczęstszymi, niezbyt często obserwowanymi (≥1/1000 do <1/100) zdarzeniami niepożądanymi. Działania niepożądane występujące po podaniu kwasu gadoterynowego najczęściej zgłaszane w okresie po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu, to: nudności, wymioty, świąd i reakcje nadwrażliwości. Najczęściej obserwowanymi objawami w reakcjach nadwrażliwości są reakcje skórne, które mogą mieć charakter miejscowy, rozległy lub uogólniony.
  • CHPL leku Dotagraf, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Działania niepożądane
    Reakcje te występują najczęściej natychmiast (podczas wstrzyknięcia lub w ciągu pierwszej godziny po wstrzyknięciu), a czasami z pewnym opóźnieniem (od jednej godziny do kilku dni po wstrzyknięciu) i w takim przypadku mają postać rekcji skórnych. Reakcje natychmiastowe obejmują jeden lub więcej objawów występujących jednocześnie lub kolejno; przy czym najczęściej są to reakcje ze strony skóry, układu oddechowego, układu żołądkowo-jelitowego, stawów i (lub) układu krążenia. Każdy objaw może być zwiastunem rozpoczynającego się wstrząsu, który w bardzo rzadkich przypadkach może doprowadzić do zgonu. Zgłaszano pojedyncze przypadki nerkopochodnego włóknienia układowego (NSF) związane z podaniem kwasu gadoterynowego u pacjentów, którym podawano jednocześnie inne środki kontrastowe zawierające gadolin (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Dotagraf, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Działania niepożądane
    Działania niepożądane wymieniono w poniższej tabeli zgodnie z klasyfikacją układów i narządów, według częstości występowania zdefiniowanej następująco: bardzo często (≥1/10), często (od ≥1/100 do <1/10), niezbyt często (od ≥1/1000 do <1/100), rzadko (od ≥1/10000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10000) oraz częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Przedstawione dane pochodzą z badań klinicznych obejmujących 2822 pacjentów (tam, gdzie były dostępne) lub z puli badań obserwacyjnych obejmujących 185500 pacjentów. Zaburzenia układu immunologicznego Niezbyt często: nadwrażliwość Bardzo rzadko: reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna Zaburzenia psychiczne Rzadko: lęk Bardzo rzadko: pobudzenie Zaburzenia układu nerwowego Niezbyt często: ból głowy, zaburzenia smaku, zawroty głowy, senność, parestezje (włączając uczucie pieczenia) Rzadko: stan przedomdleniowy Bardzo rzadko: śpiączka, drgawki, omdlenie, drżenie, zaburzenia węchu Zaburzenia oka Rzadko: obrzęk powiek Bardzo rzadko: zapalenie spojówek, przekrwienie oczu, nieostre widzenie, nasilone łzawienie Zaburzenia serca Rzadko: kołatanie serca Bardzo rzadko: częstoskurcz, zatrzymanie akcji serca, zaburzenia rytmu serca, rzadkoskurcz Zaburzenia naczyniowe Niezbyt często: niedociśnienie tętnicze, nadciśnienie tętnicze Bardzo rzadko: bladość, rozszerzenie naczyń krwionośnych Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Rzadko: kichanie Bardzo rzadko: kaszel, duszność, przekrwienie błony śluzowej nosa, zatrzymanie oddechu, skurcz oskrzeli, skurcz krtani, obrzęk gardła, suchość gardła, obrzęk płuc Zaburzenia żołądka i jelit Niezbyt często: nudności, ból brzucha Rzadko: wymioty, biegunka, nadmierne wydzielanie śliny Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Niezbyt często: wysypka Rzadko: pokrzywka, świąd, nadmierna potliwość Bardzo rzadko: rumień, obrzęk naczynioruchowy, wyprysk Częstość nieznana: nerkopochodne włóknienie układowe Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Bardzo rzadko: skurcze mięśni, osłabienie mięśni, ból pleców Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Niezbyt często: uczucie gorąca, uczucie zimna, astenia, reakcje w miejscu wstrzyknięcia (wynaczynienie, ból, dyskomfort, obrzęk, zapalenie, uczucie chłodu) Rzadko: ból w klatce piersiowej, dreszcze Bardzo rzadko: złe samopoczucie, dyskomfort w klatce piersiowej, gorączka, obrzęk twarzy, martwica w miejscu wstrzyknięcia (w przypadku wynaczynienia), zapalenie żył powierzchniowych Badania diagnostyczne Bardzo rzadko: obniżona saturacja tlenem Następujące działania niepożądane zaobserwowano przy stosowaniu innych dożylnych środków kontrastowych do obrazowania metodą MRI: Zaburzenia krwi i układu chłonnego hemoliza Zaburzenia psychiczne splątanie Zaburzenia oka przejściowa ślepota, ból oczu Zaburzenia ucha i błędnika szum uszny, ból uszu Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia astma Zaburzenia żołądka i jelit suchej w jamie ustnej Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej pęcherzowe zapalenie skóry Zaburzenia nerek i dróg moczowych nietrzymanie moczu, martwica cewek nerkowych, ostra niewydolność nerek Badania diagnostyczne wydłużenie odstępu PR w elektrokardiogramie, zwiększenie stężenia żelaza we krwi, zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi, zwiększenie stężenia ferrytyny w surowicy, nieprawidłowe wyniki testów czynności wątroby Działanie niepożądane u dzieci Bezpieczeństwo stosowania u dzieci zostało określone w badaniach klinicznych i w badaniach po wprowadzeniu do obrotu.
  • CHPL leku Dotagraf, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Działania niepożądane
    W porównaniu z dorosłymi profil bezpieczeństwa kwasu gadoterynowego u dzieci nie wykazał żadnej swoistości. Większość reakcji to objawy żołądkowo-jelitowe lub objawy nadwrażliwości. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
  • CHPL leku Dotagraf, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Kwas gadoterynowy może być usunięty przez hemodializę. Jednocześnie brak dowodów, że hemodializa jest odpowiednia do zapobiegania nerkopochodnemu włóknieniu układowemu (NSF).
  • CHPL leku Dotagraf, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: paramagnetyczne środki cieniujące. Kod ATC: V08CA02 (kwas gadoterynowy). Produkt leczniczy Dotagraf jest paramagnetycznym środkiem kontrastowym do stosowania w diagnostyce obrazowej metodą rezonansu magnetycznego. Działanie wzmacniające kontrast zależy od kwasu gadoterynowego, który jest jonowym kompleksem gadolinu składającym się z tlenku gadolinu i kwasu 1,4,7,10-tetraazacyklododekano-1,4,7,10-tetraoctowego (DOTA), i występuje w produkcie leczniczym w postaci soli megluminowej. Efekt paramagnetyczny (relaksacja) jest zależny od wpływu na czas relaksacji spin-sieć (T1) około 3,4 mmol-1Ls-1 i czas relaksacji spin-spin (T2) około 4,27-1Ls-1.
  • CHPL leku Dotagraf, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Po podaniu dożylnym kwas gadoterynowy ulega szybkiej dystrybucji w płynie pozakomórkowym. Objętość dystrybucji wynosi około 18 litrów, co w przybliżeniu odpowiada objętości płynu pozakomórkowego. Kwas gadoterynowy nie wiąże się z białkami, takimi jak albuminy surowicy. Kwas gadoterynowy jest szybko eliminowany (89% po 6 godzinach, 95% po 24 godzinach) w postaci niezmienionej przez nerki, przez filtrację kłębuszkową. Wydalanie ze stolcem jest nieistotne. Nie wykryto żadnych metabolitów. U pacjentów z prawidłową czynnością nerek okres półtrwania eliminacji wynosi około 1,6 godziny. U pacjentów z niewydolnością nerek okres półtrwania eliminacji wzrasta do około 5 godzin przy klirensie kreatyniny od 30 do 60 ml/min i do około 14 godzin przy klirensie kreatyniny od 10 do 30 ml/min. W doświadczeniach na zwierzętach wykazano, że kwas gadoterynowy może być usunięty przez dializę.
  • CHPL leku Dotagraf, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane przedkliniczne uzyskane na podstawie konwencjonalnych badań dotyczących farmakologii parametrów bezpieczeństwa, toksyczności dawek wielokrotnych, genotoksyczności i toksyczności reprodukcyjnej nie ujawniły szczególnego ryzyka dla ludzi. Badania na zwierzętach wykazały znikome (poniżej 1% podanej dawki) wydzielanie kwasu gadoterynowego do mleka matki.
  • CHPL leku Dotagraf, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Meglumina Kwas 1,4,7,10-tetraazacyklododekano-1,4,7,10-tetraoctowy (DOTA) Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonano badań dotyczących zgodności. 6.3 Okres ważności 3 lata. Wykazano chemiczną i fizyczną trwałość produktu leczniczego po przygotowaniu przez co najmniej 72 godziny w temperaturze pokojowej. Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt leczniczy należy zużyć natychmiast. Jeśli produkt leczniczy nie zostanie użyty natychmiast, za zapewnienie właściwego czasu i właściwych warunków przechowywania produktu leczniczego przed podaniem odpowiada użytkownik, przy czym typowo czas ten nie powinien przekroczyć 24 godzin w temperaturze 2°C – 8°C, chyba że produkt leczniczy został otwarty w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych.
  • CHPL leku Dotagraf, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dane farmaceutyczne
    6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Bez specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Po 1 i po 10 fiolek jednorazowego użytku z bezbarwnego szkła typu II o pojemności 10 ml i 20 ml (fiolka 20 ml jest wypełniona do objętości 15 lub 20 ml), zamkniętych korkiem z gumy bromobutylowej z aluminiowym uszczelnieniem i plastikową nakładką (zamknięcie typu flip-off) umieszczone w tekturowym pudełku. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Odklejaną z fiolki etykietę identyfikacyjną należy załączyć do dokumentacji pacjenta, aby umożliwić dokładną rejestrację użytego środka kontrastowego zawierającego gadolin. Należy także odnotować podaną dawkę.
  • CHPL leku Dotagraf, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dane farmaceutyczne
    Jeżeli dokumentacja pacjenta prowadzona jest elektronicznie, należy wprowadzić do tej dokumentacji nazwę produktu leczniczego, numer serii i podaną dawkę. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Dotagraf multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Dotagraf multidose, 0,5 mmol/ml, roztwór do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 279,32 mg kwasu gadoterynowego (w postaci soli megluminowej), co odpowiada 0,5 mmola. 60 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 16759,2 mg kwasu gadoterynowego (w postaci soli megluminowej), co odpowiada 30 mmoli. 100 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 27932 mg kwasu gadoterynowego (w postaci soli megluminowej), co odpowiada 50 mmoli. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań. Przezroczysty roztwór, bezbarwny do żółtego. Stężenie środka kontrastowego 279,32 mg/ml 0,5 mmol/ml Osmolalność w temperaturze 37°C 1,35 Osm/kg H2O Lepkość w temperaturze 37°C 1,8 mPas Wartość pH 6,5 – 8,0
  • CHPL leku Dotagraf multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy przeznaczony wyłącznie do diagnostyki. Dotagraf multidose jest środkiem kontrastowym wykorzystywanym do wzmocnienia kontrastu w obrazowaniu metodą rezonansu magnetycznego (ang. magnetic resonance imaging, MRI) w celu lepszej widoczności i zróżnicowania obrazu: Dorośli, dzieci i młodzież (0-18 lat) w diagnostyce MRI ośrodkowego układu nerwowego (OUN), w tym w diagnostyce zmian patologicznych w obrębie mózgowia, kręgosłupa i tkanek otaczających; w diagnostyce MRI całego ciała, w tym zmian patologicznych w obrębie wątroby, nerek, trzustki, miednicy, płuc, serca, piersi i układu mięśniowo-szkieletowego. Dorośli w angiografii MR, w tym w diagnostyce zmian patologicznych lub zwężeń w tętnicach innych niż wieńcowe. Dotagraf multidose należy stosować wyłącznie, jeśli informacje diagnostyczne są niezbędne i nie można ich uzyskać stosując MRI bez wzmocnienia kontrastowego.
  • CHPL leku Dotagraf multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Należy stosować najmniejszą dawkę zapewniającą wzmocnienie kontrastowe wystarczające dla celów diagnostycznych. Dawkę należy obliczyć w oparciu o masę ciała pacjenta. Nie powinna ona przekraczać zalecanej dawki na kilogram masy ciała określonej w tym punkcie. MRI mózgowia i rdzenia kręgowego: W badaniach układu nerwowego dawki wynoszą od 0,1 do 0,3 mmol/kg mc., co odpowiada 0,2 do 0,6 ml/kg mc. Po podaniu 0,1 mmol/kg mc. pacjentom z guzami mózgu, podanie dodatkowej dawki 0,2 mmol/kg mc. może ułatwić ocenę charakteru guza i ułatwić podjęcie decyzji terapeutycznych. MRI całego ciała i angiografia: Zalecana dawka we wstrzyknięciu dożylnym, zapewniająca kontrast odpowiedni do ustalenia rozpoznania wynosi 0,1 mmol/kg mc. (tzn. 0,2 ml/kg mc.). Angiografia: W wyjątkowych okolicznościach (np.
  • CHPL leku Dotagraf multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dawkowanie
    w razie nieosiągnięcia obrazów o zadowalającej jakości obejmujących rozległy obszar unaczynienia), uzasadnione może być podanie drugiej, kolejnej dawki 0,1 mmol/kg mc. (odpowiadającej 0,2 ml/kg mc.). Jednakże jeżeli przed rozpoczęciem angiografii przewiduje się podanie 2 kolejnych dawek produktu leczniczego Dotagraf multidose, korzystne może być podanie w każdej dawce 0,05 mmol/kg mc. (co odpowiada 0,1 ml/kg mc.), w zależności od dostępnego sprzętu do badań obrazowych. Szczególne populacje Zaburzenia czynności nerek: U pacjentów z niewydolnością nerek o nasileniu łagodnym do umiarkowanego (GFR ≥30 ml/min /1,73 m2) stosuje się dawki przewidziane dla dorosłych. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m2) oraz u pacjentów w okresie okołooperacyjnym związanym z przeszczepieniem wątroby produkt leczniczy Dotagraf multidose należy stosować tylko po starannej ocenie stosunku korzyści do ryzyka i tylko wtedy, gdy informacje diagnostyczne są niezbędne i nieosiągalne przy użyciu MRI bez wzmocnienia kontrastowego (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Dotagraf multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dawkowanie
    Jeżeli zastosowanie produktu leczniczego Dotagraf multidose będzie konieczne, wówczas dawka nie powinna przekraczać 0,1 mmol/kg mc. Podczas badania nie należy podawać więcej niż jedną dawkę. Z uwagi na brak informacji na temat wielokrotnego podawania, nie należy powtarzać wstrzyknięć produktu leczniczego Dotagraf multidose w odstępach krótszych niż 7 dni. Pacjenci w podeszłym wieku (w wieku 65 lat i powyżej): Uważa się, że nie ma konieczności dostosowywania dawki. Należy zachować ostrożność u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt 4.4). Zaburzenia czynności wątroby: W tej grupie pacjentów stosuje się dawki przewidziane dla dorosłych. Zaleca się ostrożność, zwłaszcza w okresie okołooperacyjnym związanym z przeszczepieniem wątroby (patrz także punkt „Zaburzenia czynności nerek” powyżej). Dzieci i młodzież: MRI mózgowia i rdzenia kręgowego/MRI całego ciała: rekomendowana dawka maksymalna produktu leczniczego Dotagraf multidose to 0,1 mmol/kg mc.
  • CHPL leku Dotagraf multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dawkowanie
    Nie należy podawać więcej niż jedną dawkę podczas badania. Z uwagi na niedojrzałość czynności nerek u noworodków do 4. tygodnia życia i niemowląt do 1. roku życia, produkt leczniczy Dotagraf multidose należy stosować u takich pacjentów dopiero po dokładnym rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka w dawce nieprzekraczającej 0,1 mmol/kg mc. Podczas badania nie należy podawać więcej niż jedną dawkę. Z uwagi na brak informacji na temat wielokrotnego podawania, nie należy powtarzać wstrzyknięć produktu leczniczego Dotagraf multidose w odstępach krótszych niż 7 dni. Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Dotagraf multidose w angiografii u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat z uwagi na niewystarczające dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa w tym wskazaniu. Sposób podawania Produkt leczniczy jest przeznaczony wyłącznie do podawania dożylnego. Szybkość wlewu: 3 – 5 ml/min (większą szybkość wlewu – do 120 ml/min, tzn. 2 ml/s – można stosować podczas badań angiograficznych).
  • CHPL leku Dotagraf multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dawkowanie
    Optymalne obrazowanie: w ciągu 45 minut od wstrzyknięcia. Optymalna sekwencja obrazów: Obrazy T1-zależne. W miarę możliwości środek kontrastowy powinien być podawany donaczyniowo pacjentowi w pozycji leżącej. Po podaniu pacjent powinien być obserwowany przez co najmniej pół godziny, ponieważ doświadczenie wskazuje, że większość działań niepożądanych występuje w tym okresie. Gumowy korek musi być przekłuty tylko raz, przy użyciu odpowiedniego aplikatora do pobierania (spike). Generalnie, aplikator do pobierania musi zawierać następujące elementy: trokar, sterylny filtr powietrza, złącze typu luer i szczelny korek ochronny. Może być stosowany z ręczną jednorazową strzykawką (sterylną) w celu jednorazowego podania produktu leczniczego lub wstrzyknięcia drugiej dawki środka kontrastowego w bolusie, jeżeli będzie wskazane ze względów klinicznych. Automatyczny system wstrzykiwania może być zastosowany tylko u jednego pacjenta w celu wielokrotnego podawania produktu leczniczego.
  • CHPL leku Dotagraf multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dawkowanie
    Objętość produktu leczniczego pozostała w butelce i wyrobie do jednorazowego użycia po zakończeniu badania musi zostać usunięta w ciągu 24 godzin od przekłucia gumowego korka. Należy ściśle przestrzegać instrukcji wytwórcy wyrobu. Roztwór do wstrzykiwań należy skontrolować wzrokowo przed użyciem. Należy używać wyłącznie przejrzystych roztworów, bez widocznych cząstek. Dzieci i młodzież: W zależności od ilości produktu leczniczego Dotagraf multidose, która ma zostać podana dziecku, zaleca się użycie fiolek z produktem Dotagraf multidose wraz z jednorazową strzykawką, o pojemności dostosowanej do tej ilości, w celu zachowania większej dokładności wstrzykiwanej objętości. U noworodków i niemowląt wymaganą dawkę należy podawać ręcznie.
  • CHPL leku Dotagraf multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na kwas gadoterynowy, megluminę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
  • CHPL leku Dotagraf multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Nie podawać dooponowno. Należy podawać wyłącznie dożylnie: wynaczynienie może powodować miejscowe reakcje nietolerancji, wymagające leczenia miejscowego. Należy zastosować zwykłe środki ostrożności dotyczące badania MRI, takie jak wykluczenie pacjentów z kardiostymulatorami, klipsami naczyniowymi z materiału ferromagnetycznego, pompami infuzyjnymi, stymulatorami nerwów, implantami ślimakowymi lub podejrzeniem obecności ciał obcych w organizmie, a zwłaszcza w oku. Nadwrażliwość Podobnie jak w przypadku innych środków kontrastowych zawierających gadolin, mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje zagrażające życiu (patrz punkt 4.8). Reakcje nadwrażliwości mogą mieć charakter alergiczny (w ciężkich przypadkach opisywane są jako reakcje anafilaktyczne) lub niealergiczny. Mogą być to reakcje natychmiastowe (występujące w ciągu 60 minut) lub późne (do 7 dni).
  • CHPL leku Dotagraf multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Reakcje anafilaktyczne występują natychmiast i mogą prowadzić do zgonu. Są one niezależne od dawki, mogą wystąpić nawet po pierwszym podaniu produktu i często są nieprzewidywalne. Ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości istnieje zawsze, niezależnie od podanej dawki. Pacjenci, u których wstąpiła już reakcja nadwrażliwości podczas poprzedniego podania środka kontrastowego do MRI zawierającego gadolin, są w większym stopniu obciążeni ryzykiem wystąpienia kolejnej ciężkiej reakcji przy kolejnym podaniu tego samego produktu lub przypuszczalnie także innych produktów z tej grupy, w związku z czym są uważani za pacjentów z grupy wysokiego ryzyka. Wstrzyknięcie kwasu gadoterynowego może nasilić objawy istniejącej astmy. U pacjentów z astmą niewyrównaną przez leczenie decyzję o zastosowaniu kwasu gadoterynowego należy podjąć po starannej ocenie stosunku korzyści do ryzyka.
  • CHPL leku Dotagraf multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Jak wiadomo z doświadczenia w stosowaniu środków kontrastowych zawierających jod, reakcje nadwrażliwości mogą być nasilone u pacjentów stosujących leki beta-adrenolityczne, a zwłaszcza u pacjentów chorujących na astmę oskrzelową. Pacjenci tacy mogą nie reagować na standardowe leczenie reakcji nadwrażliwości przy użyciu agonistów receptorów beta. Przed wstrzyknięciem jakiegokolwiek środka kontrastowego należy przeprowadzić z pacjentem wywiad pod kątem alergii (np. uczulenie na owoce morza, katar sienny, pokrzywka) oraz wrażliwości na środki kontrastowe i astmy oskrzelowej, ponieważ obserwowana częstość występowania działań niepożądanych w przypadku stosowania środków kontrastowych jest większa u pacjentów z takimi stanami. W takiej sytuacji można rozważyć premedykację środkami antyhistaminowymi i (lub) glikokortykosteroidami. Podczas badania konieczny jest nadzór lekarza.
  • CHPL leku Dotagraf multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    W razie wystąpienia reakcji nadwrażliwości należy natychmiast przerwać podawanie środka kontrastowego i, w razie potrzeby, wdrożyć odpowiednie leczenie. W związku z tym należy utrzymywać dostęp żylny przez cały czas trwania badania. Odpowiednie leki (np. adrenalina i środki przeciwhistaminowe), rurka dotchawicza i respirator powinny być bezpośrednio dostępne i gotowe do użycia, aby umożliwić natychmiastowe wdrożenie działań ratunkowych. Zaburzenia czynności nerek Zaleca się, aby przed podaniem produktu leczniczego Dotagraf multidose wszyscy pacjenci przeszli przesiewowe testy laboratoryjne pod kątem zaburzeń czynności nerek. Zgłaszano przypadki nerkopochodnego włóknienia układowego (ang. nephrogenic systemic fibrosis, NSF) związane ze stosowaniem niektórych środków kontrastowych zawierających gadolin u pacjentów z ciężką, ostrą lub przewlekłą niewydolnością nerek (GFR< 30 ml/min/1,73 m2).
  • CHPL leku Dotagraf multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Pacjenci poddani zabiegowi przeszczepienia wątroby są szczególnie narażeni na to powikłanie, ponieważ ta grupa obarczona jest wysokim ryzykiem wystąpienia ostrej niewydolności nerek. Ponieważ istnieje ryzyko wystąpienia NSF po zastosowaniu produktu leczniczego Dotagraf multidose, powinien on być stosowany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek oraz u pacjentów w okresie okołooperacyjnym związanym z przeszczepieniem wątroby wyłącznie po starannej ocenie stosunku korzyści do ryzyka i tylko wtedy, gdy informacje diagnostyczne są niezbędne i nieosiągalne przy użyciu MRI bez wzmocnienia kontrastowego. Hemodializa wykonana krótko po podaniu kwasu gadoterynowego może ułatwić jego usunięcie z organizmu. Brak dowodów uzasadniających rozpoczęcie hemodializy w celu zapobiegania wystąpieniu NSF lub w celu jego leczenia u pacjentów niepoddawanych jeszcze hemodializie.
  • CHPL leku Dotagraf multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Pacjenci w podeszłym wieku Ponieważ u pacjentów w podeszłym wieku klirens nerkowy kwasu gadoterynowego może być upośledzony, szczególnie istotne jest uprzednie sprawdzenie czynności nerek u pacjentów w wieku 65 lat i powyżej. Dzieci i młodzież Noworodki i niemowlęta: Z uwagi na niedojrzałość czynności nerek u noworodków do 4. tygodnia życia i niemowląt do 1. roku życia, produkt leczniczy Dotagraf multidose należy stosować u takich pacjentów dopiero po dokładnym rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka. Choroby układu krążenia Z uwagi na dostępność tylko ograniczonych danych, u pacjentów z ciężkimi chorobami układu krążenia produkt leczniczy Dotagraf multidose należy stosować dopiero po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Zaburzenia OUN Podobnie jak w przypadku innych środków kontrastowych zawierających gadolin, należy zachować szczególne środki ostrożności u pacjentów z niskim progiem napadu padaczkowego. Należy zastosować środki ostrożności, np. ścisłą obserwację.
  • CHPL leku Dotagraf multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Przed badaniem należy przygotować sprzęt i wszelkie produkty leczniczne niezbędne do leczenia ewentualnych drgawek.
  • CHPL leku Dotagraf multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie zaobserwowano interakcji z innymi produktami leczniczymi. Nie przeprowadzono formalnych badań dotyczących interakcji z innymi produktami leczniczymi. Produkty lecznicze, których jednoczesne stosowanie może być istotne Leki beta-adrenolityczne, substancje wazoaktywne, inhibitory konwertazy angiotensyny, antagoniści receptora angiotezyny II: te produkty lecznicze zmniejszają skuteczność mechanizmów krążeniowej kompensacji zaburzeń ciśnienia krwi. Przed wstrzyknięciem kompleksów gadolinu lekarz radiolog musi zostać poinformowany o ich stosowaniu i musi być natychmiastowo dostępny sprzęt do resuscytacji.
  • CHPL leku Dotagraf multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Nie są dostępne dane dotyczące stosowania kwasu gadoterynowego u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni ani pośredni szkodliwy wpływ produktu leczniczego na płodność (patrz punkt 5.3). Kwas gadoterynowy powoli przechodzi przez łożysko. Produktu leczniczego Dotagraf multidose nie należy stosować w okresie ciąży, chyba że stan kliniczny kobiety wymaga zastosowania kwasu gadoterynowego. Karmienie piersi? Środki kontrastowe zawierające gadolin przenikają do mleka kobiecego w bardzo małych ilościach (patrz punkt 5.3). W razie stosowania w dawkach klinicznych nie przewiduje się żadnego wpływu na karmione piersią niemowlę, z uwagi na niewielkie ilości wydzielane do mleka matki i słabe wchłanianie z przewodu pokarmowego. Decyzję o kontynuowaniu karmienia piersią lub o jego przerwaniu na okres 24 godzin po podaniu produktu leczniczego Dotagraf multidose powinni podjąć lekarz i karmiąca matka.
  • CHPL leku Dotagraf multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu produktu leczniczego na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu. Pacjenci ambulatoryjni, którzy prowadzą pojazdy lub obsługują urządzenia mechaniczne w ruchu, powinni wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia nudności.
  • CHPL leku Dotagraf multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane związane ze stosowaniem kwasu gadoterynowego są zazwyczaj łagodne lub umiarkowane i mają przejściowy charakter. Reakcje w miejscu wstrzyknięcia, nudności oraz ból głowy to najczęściej obserwowane reakcje. Podczas badań klinicznych nudności, ból głowy, reakcje w miejscu wstrzyknięcia, uczucie zimna, niedociśnienie tętnicze, senność, zawroty głowy, uczucie gorąca, uczucie pieczenia, wysypka, astenia, zaburzenia smaku i nadciśnienie tętnicze były najczęstszymi, niezbyt często obserwowanymi (≥1/1000 do <1/100) zdarzeniami niepożądanymi. Działania niepożądane występujące po podaniu kwasu gadoterynowego najczęściej zgłaszane w okresie po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu, to: nudności, wymioty, świąd i reakcje nadwrażliwości. Najczęściej obserwowanymi objawami w reakcjach nadwrażliwości są reakcje skórne, które mogą mieć charakter miejscowy, rozległy lub uogólniony.
  • CHPL leku Dotagraf multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Działania niepożądane
    Reakcje te występują najczęściej natychmiast (podczas wstrzyknięcia lub w ciągu pierwszej godziny po wstrzyknięciu), a czasami z pewnym opóźnieniem (od jednej godziny do kilku dni po wstrzyknięciu) i w takim przypadku mają postać rekcji skórnych. Reakcje natychmiastowe obejmują jeden lub więcej objawów występujących jednocześnie lub kolejno; przy czym najczęściej są to reakcje ze strony skóry, układu oddechowego, układu żołądkowo-jelitowego, stawów i (lub) układu krążenia. Każdy objaw może być zwiastunem rozpoczynającego się wstrząsu, który w bardzo rzadkich przypadkach może doprowadzić do zgonu. Zgłaszano pojedyncze przypadki nerkopochodnego włóknienia układowego (NSF) związane z podaniem kwasu gadoterynowego u pacjentów, którym podawano jednocześnie inne środki kontrastowe zawierające gadolin (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Dotagraf multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Działania niepożądane
    Działania niepożądane wymieniono w poniższej tabeli zgodnie z klasyfikacją układów i narządów, według częstości występowania zdefiniowanej następująco: bardzo często (≥1/10), często (od ≥1/100 do <1/10), niezbyt często (od ≥1/1000 do <1/100), rzadko (od ≥1/10000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10000) oraz częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Przedstawione dane pochodzą z badań klinicznych obejmujących 2822 pacjentów (tam, gdzie były dostępne) lub z puli badań obserwacyjnych obejmujących 185500 pacjentów. Zaburzenia układu immunologicznego Niezbyt często: nadwrażliwość Bardzo rzadko: reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna Zaburzenia psychiczne Rzadko: lęk Bardzo rzadko: pobudzenie Zaburzenia układu nerwowego Niezbyt często: ból głowy, zaburzenia smaku, zawroty głowy, senność, parestezje (włączając uczucie pieczenia) Rzadko: stan przedomdleniowy Bardzo rzadko: śpiączka, drgawki, omdlenie, drżenie, zaburzenia węchu Zaburzenia oka Rzadko: obrzęk powiek Bardzo rzadko: zapalenie spojówek, przekrwienie oczu, nieostre widzenie, nasilone łzawienie Zaburzenia serca Rzadko: kołatanie serca Bardzo rzadko: częstoskurcz, zatrzymanie akcji serca, zaburzenia rytmu serca, rzadkoskurcz Zaburzenia naczyniowe Niezbyt często: niedociśnienie tętnicze, nadciśnienie tętnicze Bardzo rzadko: bladość, rozszerzenie naczyń krwionośnych Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Rzadko: kichanie Bardzo rzadko: kaszel, duszność, przekrwienie błony śluzowej nosa, zatrzymanie oddechu, skurcz oskrzeli, skurcz krtani, obrzęk gardła, suchość gardła, obrzęk płuc Zaburzenia żołądka i jelit Niezbyt często: nudności, ból brzucha Rzadko: wymioty, biegunka, nadmierne wydzielanie śliny Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Niezbyt często: wysypka Rzadko: pokrzywka, świąd, nadmierna potliwość Bardzo rzadko: rumień, obrzęk naczynioruchowy, wyprysk Częstość nieznana: nerkopochodne włóknienie układowe Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Bardzo rzadko: skurcze mięśni, osłabienie mięśni, ból pleców Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Niezbyt często: uczucie gorąca, uczucie zimna, astenia, reakcje w miejscu wstrzyknięcia (wynaczynienie, ból, dyskomfort, obrzęk, zapalenie, uczucie chłodu) Rzadko: ból w klatce piersiowej, dreszcze Bardzo rzadko: złe samopoczucie, dyskomfort w klatce piersiowej, gorączka, obrzęk twarzy, martwica w miejscu wstrzyknięcia (w przypadku wynaczynienia), zapalenie żył powierzchniowych Badania diagnostyczne Bardzo rzadko: obniżona saturacja tlenem Następujące działania niepożądane zaobserwowano przy stosowaniu innych dożylnych środków kontrastowych do obrazowania metodą MRI: Zaburzenia krwi i układu chłonnego hemoliza Zaburzenia psychiczne splątanie Zaburzenia oka przejściowa ślepota, ból oczu Zaburzenia ucha i błędnika szum uszny, ból uszu Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia astma Zaburzenia żołądka i jelit suchej w jamie ustnej Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej pęcherzowe zapalenie skóry Zaburzenia nerek i dróg moczowych nietrzymanie moczu, martwica cewek nerkowych, ostra niewydolność nerek Badania diagnostyczne wydłużenie odstępu PR w elektrokardiogramie, zwiększenie stężenia żelaza we krwi, zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi, zwiększenie stężenia ferrytyny w surowicy, nieprawidłowe wyniki testów czynności wątroby Działanie niepożądane u dzieci Bezpieczeństwo stosowania u dzieci zostało określone w badaniach klinicznych i w badaniach po wprowadzeniu do obrotu.
  • CHPL leku Dotagraf multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Działania niepożądane
    W porównaniu z dorosłymi profil bezpieczeństwa kwasu gadoterynowego u dzieci nie wykazał żadnej swoistości. Większość reakcji to objawy żołądkowo-jelitowe lub objawy nadwrażliwości. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
  • CHPL leku Dotagraf multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Kwas gadoterynowy może być usunięty przez hemodializę. Jednocześnie brak dowodów, że hemodializa jest odpowiednia do zapobiegania nerkopochodnemu włóknieniu układowemu (NSF).
  • CHPL leku Dotagraf multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: paramagnetyczne środki cieniujące. Kod ATC: V08CA02 (kwas gadoterynowy). Produkt leczniczy Dotagraf multidose jest paramagnetycznym środkiem kontrastowym do stosowania w diagnostyce obrazowej metodą rezonansu magnetycznego. Działanie wzmacniające kontrast zależy od kwasu gadoterynowego, który jest jonowym kompleksem gadolinu składającym się z tlenku gadolinu i kwasu 1,4,7,10-tetraazacyklododekano-1,4,7,10-tetraoctowego (DOTA), i występuje w produkcie leczniczym w postaci soli megluminowej. Efekt paramagnetyczny (relaksacja) jest zależny od wpływu na czas relaksacji spin-sieć (T1) około 3,4 mmol-1Ls-1 i czas relaksacji spin-spin (T2) około 4,27-1Ls-1.
  • CHPL leku Dotagraf multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Po podaniu dożylnym kwas gadoterynowy ulega szybkiej dystrybucji w płynie pozakomórkowym. Objętość dystrybucji wynosi około 18 litrów, co w przybliżeniu odpowiada objętości płynu pozakomórkowego. Kwas gadoterynowy nie wiąże się z białkami, takimi jak albuminy surowicy. Kwas gadoterynowy jest szybko eliminowany (89% po 6 godzinach, 95% po 24 godzinach) w postaci niezmienionej przez nerki, przez filtrację kłębuszkową. Wydalanie ze stolcem jest nieistotne. Nie wykryto żadnych metabolitów. U pacjentów z prawidłową czynnością nerek okres półtrwania eliminacji wynosi około 1,6 godziny. U pacjentów z niewydolnością nerek okres półtrwania eliminacji wzrasta do około 5 godzin przy klirensie kreatyniny od 30 do 60 ml/min i do około 14 godzin przy klirensie kreatyniny od 10 do 30 ml/min. W doświadczeniach na zwierzętach wykazano, że kwas gadoterynowy może być usunięty przez dializę.
  • CHPL leku Dotagraf multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane przedkliniczne uzyskane na podstawie konwencjonalnych badań dotyczących farmakologii parametrów bezpieczeństwa, toksyczności dawek wielokrotnych, genotoksyczności i toksyczności reprodukcyjnej nie ujawniły szczególnego ryzyka dla ludzi. Badania na zwierzętach wykazały znikome (poniżej 1% podanej dawki) wydzielanie kwasu gadoterynowego do mleka matki.
  • CHPL leku Dotagraf multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Meglumina Kwas 1,4,7,10-tetraazacyklododekano-1,4,7,10-tetraoctowy (DOTA) Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonano badań dotyczących zgodności. 6.3 Okres ważności 3 lata. Wykazano chemiczną i fizyczną trwałość produktu leczniczego po przygotowaniu przez co najmniej 72 godziny w temperaturze pokojowej. Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt leczniczy należy zużyć natychmiast. Jeśli produkt leczniczy nie zostanie użyty natychmiast, za zapewnienie właściwego czasu i właściwych warunków przechowywania produktu leczniczego przed podaniem odpowiada użytkownik, przy czym typowo czas ten nie powinien przekroczyć 24 godzin w temperaturze 2°C – 8°C, chyba że produkt leczniczy został otwarty w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych.
  • CHPL leku Dotagraf multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dane farmaceutyczne
    6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Bez specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Po 1 i po 10 fiolek jednorazowego użytku z bezbarwnego szkła typu II o pojemności 60 ml i 100 ml, zamkniętych korkiem z gumy bromobutylowej z aluminiowym uszczelnieniem i plastikową nakładką (zamknięcie typu flip-off) umieszczone w tekturowym pudełku. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Odklejaną z fiolki etykietę identyfikacyjną należy załączyć do dokumentacji pacjenta, aby umożliwić dokładną rejestrację użytego środka kontrastowego zawierającego gadolin. Należy także odnotować podaną dawkę. Jeżeli dokumentacja pacjenta prowadzona jest elektronicznie, należy wprowadzić do tej dokumentacji nazwę produktu leczniczego, numer serii i podaną dawkę.
  • CHPL leku Dotagraf multidose, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dane farmaceutyczne
    Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Clariscan, 0,5 mmol/ml, roztwór do wstrzykiwań Clariscan, 0,5 mmol/ml, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 279,32 mg kwasu gadoterowego* (w postaci soli megluminowej), co odpowiada 0,5 mmola. tetraksetan (DOTA) 202,46 mg tlenek gadolinu 90,62 mg *kwas gadoterowy: kompleks gadolinu i kwasu 1,4,7,10-tetraazacyklododekano-N,N’,N

  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy przeznaczony wyłącznie do diagnostyki. Clariscan należy stosować wyłącznie, jeśli informacje diagnostyczne są niezbędne i nie można ich uzyskać stosując obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (ang. magnetic resonance imaging, MRI) bez wzmocnienia kontrastowego. Produkt Clariscan jest środkiem kontrastowym wykorzystywanym do uzyskania efektu wzmocnienia pokontrastowego w obrazowaniu metodą rezonansu magnetycznego (MRI) w celu lepszego zobrazowania i (lub) określenia granic: Dorośli, dzieci i młodzież (od 0 do 18 lat) – zmiany patologiczne w obrębie mózgu, kręgosłupa i otaczających tkanek; – w diagnostyce MRI całego ciała (patrz punkt 4.2.). Produkt leczniczy nie jest wskazany do stosowania w diagnostyce całego ciała u dzieci w wieku do 6 miesięcy. Dorośli: – zmiany patologiczne i zwężenia w tętnicach innych niż wieńcowe (angiografia MR).
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Produkt leczniczy jest przeznaczony wyłącznie do stosowania przez fachowy personel medyczny posiadający doświadczenie w diagnostyce MRI z użyciem środków kontrastowych zawierających gadolin. Dawkowanie Należy stosować najmniejszą dawkę zapewniającą wzmocnienie kontrastowe wystarczające dla celów diagnostycznych. Dawkę należy obliczyć w oparciu o masę ciała pacjenta. Nie powinna ona przekraczać zalecanej dawki na kilogram masy ciała określonej w tym punkcie. Dorośli: MRI mózgu i kręgosłupa: Zalecana dawka wynosi 0,1 mmol/kg mc., co odpowiada 0,2 ml/kg mc. U pacjentów z guzem mózgu, podanie dodatkowej dawki 0,2 mmol/kg mc, co odpowiada 0,4 ml/kg mc, może poprawić widoczność guza i ułatwić podjęcie decyzji o leczeniu. MRI całego ciała (zmiany w obrębie wątroby, nerek, trzustki, miednicy, płuc, serca, piersi i układu mięśniowo-szkieletowego) i angiografia: Zalecana dawka zapewniająca kontrast odpowiedni do diagnostyki, wynosi 0,1 mmol/kg mc, co odpowiada 0,2 ml/kg mc.
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dawkowanie
    Angiografia: Zalecana dawka we wstrzyknięciu dożylnym, zapewniająca kontrast odpowiedni do diagnostyki, wynosi 0,1 mmol/kg mc., co odpowiada 0,2 ml/kg mc. W wyjątkowych okolicznościach (np. w razie nieosiągnięcia obrazów o zadowalającej jakości obejmujących rozległy obszar unaczynienia), uzasadnione może być podanie drugiej, kolejnej dawki 0,1 mmol/kg mc., odpowiadającej 0,2 ml/kg mc. Jednakże jeżeli przed rozpoczęciem angiografii przewiduje się podanie 2 kolejnych dawek produktu Clariscan, korzystne może być podanie w każdej dawce 0,05 mmol/kg mc., odpowiadającej 0,1 ml/kg mc., w zależności od dostępnego sprzętu do badań obrazowych. Szczególne populacje pacjentów Zaburzenia czynności nerek: Dawka dla dorosłych ma zastosowanie dla pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (GFR ≥ 30 ml/min/1,73 m2).
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dawkowanie
    Produkt Clariscan, powinien być stosowany u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (GFR < 30 ml/min/1,73 m2) oraz u pacjentów w okresie okołooperacyjnym przeszczepienia wątroby tylko po starannej ocenie stosunku korzyści do ryzyka i tylko wtedy, gdy informacje diagnostyczne są niezbędne i nieosiągalne przy użyciu MRI bez wzmocnienia kontrastowego (patrz punkt 4.4). Jeżeli konieczne jest zastosowanie produktu Clariscan, dawka nie powinna przekraczać 0,1 mmol/kg mc. Nie należy podawać więcej niż jedną dawkę podczas badania obrazowego. Z uwagi na brak informacji na temat wielokrotnego podawania, nie należy powtarzać wstrzyknięć produktu Clariscan, chyba że odstęp pomiędzy kolejnymi wstrzyknięciami wynosi co najmniej 7 dni. Pacjenci w podeszłym wieku (w wieku 65 lat i powyżej): Uważa się, że nie ma konieczności dostosowywania dawki. Należy zachować ostrożność u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dawkowanie
    Zaburzenia czynności wątroby: U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby stosuje się dawki przewidziane dla dorosłych. Zaleca się ostrożność, zwłaszcza w okresie okołooperacyjnym związanym z przeszczepieniem wątroby (patrz także punkt „Zaburzenia czynności nerek” powyżej). Dzieci i młodzież (w wieku od 0 do 18 lat): MRI mózgu i kręgosłupa / MRI całego ciała: Zalecana i jednocześnie maksymalna dawka produktu Clariscan wynosi 0,1 mmol/kg masy ciała. Nie należy podawać więcej niż jednej dawki podczas skanowania. Z uwagi na niedojrzałość czynności nerek u noworodków do 4 tygodnia życia i niemowląt do 1 roku życia, Clariscan należy stosować u takich pacjentów dopiero po dokładnym rozważeniu, w dawce nieprzekraczającej 0,1 mmol/ kg mc. Nie należy podawać więcej niż jedną dawkę podczas badania obrazowego.
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dawkowanie
    Z uwagi na brak informacji na temat wielokrotnego podawania, nie należy powtarzać wstrzyknięć produktu Clariscan, chyba że odstęp pomiędzy kolejnymi wstrzyknięciami wynosi co najmniej 7 dni. Nie zaleca się wykonywania skanu całego ciała u dzieci w wieku poniżej 6 miesięcy. Angiografia: Produkt Clariscan nie jest wskazany do stosowania w angiografii u dzieci w wieku poniżej 18 lat z uwagi na niewystarczające dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa w tym wskazaniu (patrz punkt 4.4). Sposób podawania Produkt ten jest wskazany wyłącznie do podawania dożylnego. Szybkość infuzji: 3-5 ml/min (przy badaniach angiograficznych można stosować większą szybkość infuzji do 120 ml/min, tzn. 2 ml/sek.). Instrukcja dotycząca przygotowania i usuwania produktu leczniczego, patrz punkt 6.6. W miarę możliwości środek kontrastowy powinien być podawany donaczyniowo pacjentowi w pozycji leżącej.
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dawkowanie
    Po podaniu pacjent powinien być monitorowany przez co najmniej pół godziny, ponieważ doświadczenie wskazuje, że większość działań niepożądanych występuje w tym okresie. Produkt tylko do jednorazowego użycia, wszystkie niewykorzystane resztki roztworu należy usunąć. Dzieci i młodzież (0-18 lat) W zależności od ilości produktu Clariscan, która ma zostać podana dziecku, zaleca się użycie fiolek z produktem Clariscan w połączeniu z jednorazową strzykawką o pojemności dostosowanej do tej ilości w celu zachowania wyższej precyzji wstrzykiwanej dawki. U noworodków i niemowląt wymagana dawka powinna być podawana ręcznie. Sekwencja obrazowania MRI ze wzmocnieniem kontrastowym może zostać rozpoczęte bezpośrednio po podaniu środka. Optymalne obrazowanie: w ciągu 45 minut od wstrzyknięcia. Optymalna sekwencja obrazowania: obrazy T1-zależne.
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Nie stosować dooponowo. Produkt Clariscan jest wskazany wyłącznie do podawania dożylnego. W przypadku wynaczynienia, mogą pojawić się miejscowe reakcje nietolerancji, wymagające krótkoterminowego leczenia miejscowego. Odpowiednie wyposażenie powinno być bezpośrednio dostępne na wypadek wystąpienia powikłań w trakcie zabiegu, jak również aby umożliwić natychmiastowe wdrożenie działań ratunkowych w celu leczenia ciężkich reakcji po zastosowaniu środka kontrastowego (np. nadwrażliwości, drgawek). Należy zastosować zwykłe środki ostrożności dotyczące badania MRI, takie jak wykluczenie pacjentów z rozrusznikiem serca, klipsami naczyniowymi, pompą infuzyjną, stymulatorem nerwów, implantem ślimakowym lub podejrzewanym metalowym ciałem obcym w ciele, a zwłaszcza w oku. Nadwrażliwość Mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje zagrażające życiu (patrz punkt 4.8).
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Reakcje nadwrażliwości mogą być typu uczuleniowego (w ciężkich przypadkach opisywane jako reakcje anafilaktyczne) lub nieuczuleniowego. Mogą to być reakcje natychmiastowe (występujące w ciągu 60 minut) lub późne (do 7 dni). Reakcje anafilaktyczne mogą wystąpić natychmiast i mogą prowadzić do zgonu. Reakcje takie są niezależne od dawki, mogą wystąpić nawet po podaniu pierwszej dawki produktu i są często nieprzewidywalne. Ryzyko reakcji nadwrażliwości występuje zawsze, niezależnie od dawki. Pacjenci, u których wystąpiła już reakcja nadwrażliwości w związku z uprzednim podaniem środka kontrastowego do MRI zawierającego gadolin, są w większym stopniu zagrożeni wystąpieniem kolejnej reakcji przy kolejnym podaniu tego samego produktu lub przypuszczalnie także innych produktów z tej grupy, w związku z czym są uważani za pacjentów wysokiego ryzyka. Wstrzyknięcie kwasu gadoterowego może zaostrzyć objawy astmy.
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    U pacjentów z astmą nieopanowaną przez leczenie decyzja o zastosowaniu kwasu gadoterowego musi być poprzedzona staranną oceną stosunku korzyści do ryzyka. Jak wiadomo z doświadczenia w stosowaniu środków kontrastowych zawierających jod, reakcje nadwrażliwości mogą być nasilone u pacjentów stosujących beta-adrenolityki, a zwłaszcza u pacjentów z astmą oskrzelową. Pacjenci tacy mogą nie reagować na standardowe leczenie reakcji nadwrażliwości przy użyciu agonistów receptorów beta. Przed wstrzyknięciem jakiegokolwiek środka kontrastowego należy przeprowadzić z pacjentem wywiad pod kątem uczuleń (np. uczulenie na owoce morza, katar sienny, pokrzywka), wrażliwości na środki kontrastowe i astmy oskrzelowej, ponieważ obserwowana częstość występowania działań niepożądanych środków kontrastowych jest większa u pacjentów z takimi stanami i w takiej sytuacji można rozważyć premedykację z użyciem środków przeciwhistaminowych i (lub) glikokortykosteroidów.
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Podczas badania konieczny jest nadzór lekarza. W razie wystąpienia reakcji nadwrażliwości należy natychmiast przerwać podawanie środka kontrastowego i, w razie potrzeby, wdrożyć odpowiednie leczenie. W związku z tym należy utrzymywać dostęp dożylny przez cały czas badania. Odpowiednie produkty lecznicze (np. adrenalina i środki przeciwhistaminowe), rurka dotchawicza i respirator powinny być bezpośrednio dostępne i gotowe do użycia, aby umożliwić natychmiastowe wdrożenie działań ratunkowych. Zaburzenia czynności nerek Zaleca się, aby przed podaniem produktu Clariscan wszyscy pacjenci przeszli testy laboratoryjne sprawdzające czynności nerek. Istnieją doniesienia o występowaniu nerkopochodnego włóknienia układowego (NSF) w związku ze stosowaniem środków kontrastowych zawierających gadolin u pacjentów z ostrym lub przewlekłym zaburzeniem czynności nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m2).
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Szczególnie zagrożeni są pacjenci po przeszczepieniu wątroby, z uwagi na dużą częstość występowania ostrej niewydolności nerek w tej grupie. Z uwagi na ryzyko wystąpienia NSF w związku ze stosowaniem produktu Clariscan, produkt ten powinien być stosowany u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek oraz u pacjentów w okresie okołooperacyjnym przeszczepienia wątroby tylko po starannej ocenie stosunku korzyści do ryzyka i tylko wtedy, gdy informacje diagnostyczne są niezbędne i nieosiągalne przy użyciu MRI bez wzmocnienia kontrastowego. Hemodializa zastosowana krótko po podaniu kwasu gadoterowego może ułatwić jego eliminację z organizmu. Nie ma dowodów wskazujących na zasadność rozpoczynania hemodializy w ramach profilaktyki lub leczenia NSF u pacjentów, którzy aktualnie nie otrzymują hemodializy.
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Pacjenci w podeszłym wieku Ponieważ u pacjentów w podeszłym wieku klirens nerkowy kwasu gadoterowego może być zmniejszony, szczególnie istotne jest uprzednie sprawdzenie czynności nerek u pacjentów w wieku 65 lat i powyżej. Dzieci i młodzież Noworodki i niemowlęta. Z uwagi na niedojrzałość czynności nerek u noworodków do 4 tygodni życia i niemowląt do 1 roku życia, produkt Clariscan należy stosować u takich pacjentów dopiero po dokładnym rozważeniu. U noworodków i niemowląt wymagana dawka powinna być podawana ręcznie. Zaburzenia OUN Podobnie jak w przypadku innych środków kontrastowych zawierających gadolin, należy zachować szczególne środki ostrożności u pacjentów z niskim progiem napadu padaczkowego. Należy zastosować środki ostrożności, np. dokładne monitorowanie. Należy przygotować odpowiednie produkty lecznicze i sprzęt, bezpośrednio dostępne i gotowe do użycia, aby umożliwić natychmiastowe wdrożenie działań na wypadek wystąpienia drgawek.
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Choroba układu krążenia Z uwagi na dostępność tylko ograniczonych danych, u pacjentów z ciężką chorobą układu krążenia produkt Clariscan należy stosować dopiero po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Przygotowanie pacjenta Możliwe działania niepożądane występujące po podaniu środków stosowanych w celu wzmocnienia kontrastu obrazowania MRI to nudności i wymioty. Przed przystąpieniem do badania, pacjent powinien powstrzymać się od jedzenia przez 2 godziny.
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie zaobserwowano interakcji z innymi produktami leczniczymi. Nie przeprowadzono formalnych badań dotyczących interakcji z lekami. Jednocześnie stosowane leki, jakie należy wziąć pod uwagę: Beta-adrenolityki, substancje wazoaktywne, inhibitory konwertazy angiotensyny, antagoniści receptora angiotensyny: te produkty lecznicze zmniejszają skuteczność mechanizmów kompensacji układu krążenia w razie zaburzeń ciśnienia krwi. Podanie środka kontrastowego może zwiększyć częstość występowania reakcji nadwrażliwości u pacjentów stosujących beta-adrenolityki (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Nie ma danych dotyczących stosowania kwasu gadoterowego u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Produkt Clariscan nie powinien być stosowany w okresie ciąży, chyba że stan kliniczny kobiety wymaga zastosowania kwasu gadoterowego. Karmienie piersi? Środki kontrastowe zawierające gadolin są wydzielane do mleka matki w bardzo małych ilościach (patrz punkt 5.3). W razie stosowania w dawkach klinicznych nie przewiduje się żadnego wpływu na karmione niemowlę, z uwagi na niewielkie ilości wydzielane do mleka matki i słabe wchłanianie z przewodu pokarmowego. Kontynuacja lub wstrzymanie karmienia piersią na 24 godziny od podania produktu Clariscan powinno być pozostawione do decyzji lekarza i karmiącej matki. Płodność Nie są dostępne dane kliniczne dotyczące wpływu na płodność.
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań nad wpływem tego produktu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Pacjenci ambulatoryjni powinni wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia nudności podczas kierowania pojazdami lub obsługiwania maszyn.
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane związane ze stosowaniem kwasu gadoterowego są zwykle łagodne do umiarkowanych i o charakterze przejściowym. Najczęściej obserwowane działania to reakcje w miejscu wstrzyknięcia, nudności i ból głowy. Podczas badań klinicznych najczęściej występującymi, rzadko obserwowanymi (>1/1000 – <1/100) działaniami niepożądanymi były nudności, ból głowy, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, uczucie zimna, niedociśnienie, senność, zawroty głowy, uczucie gorąca, pieczenie, wysypka, osłabienie, zaburzenie smaku i nadciśnienie. Działania niepożądane występujące po podaniu kwasu gadoterowego najczęściej zgłaszane w okresie po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu obejmują: nudności, wymioty, świąd i reakcje nadwrażliwości. Wśród reakcji nadwrażliwości obserwowane są reakcje skórne, które mogą mieć charakter miejscowy, rozległy lub uogólniony.
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Działania niepożądane
    Reakcje takie występują najczęściej natychmiast (podczas wstrzyknięcia lub w ciągu godziny po wstrzyknięciu) lub z pewnym opóźnieniem (od 1 godziny do kilku dni po wstrzyknięciu), w takim przypadku występują w postaci rekcji skórnych. Reakcje natychmiastowe obejmują jeden lub więcej objawów występujących jednocześnie lub kolejno; najczęściej są to reakcje ze strony skóry, układu oddechowego, reakcje żołądkowo-jelitowe, stawowe i (lub) reakcje układu krążenia. Każdy objaw może być zwiastunem rozpoczynającego się wstrząsu, który w bardzo rzadkich przypadkach może doprowadzić do zgonu. Zgłaszano pojedyncze przypadki nerkopochodnego włóknienia układowego (NSF) w wyniku stosowania kwasu gadoterowego, z których większość wystąpiła u pacjentów otrzymujących jednocześnie także inny środek kontrastowy zawierający gadolin (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Działania niepożądane
    Działania niepożądane wymieniono w poniższej tabeli i opisano zgodnie z klasyfikacją układów i narządów, według częstości występowania zdefiniowanej następująco: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10000) oraz częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Przedstawione dane pochodzą z badań klinicznych obejmujących 2822 pacjentów, o ile są dostępne, lub z badania obserwacyjnego obejmującego 185 500 pacjentów. Klasyfikacja układów i narządów Częstość: działanie niepożądane Zaburzenia układu immunologicznego: Niezbyt często: nadwrażliwość; Bardzo rzadko: reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna Zaburzenia psychiczne: Rzadko: lęk; Bardzo rzadko: pobudzenie Zaburzenia układu nerwowego: Niezbyt często: ból głowy, zaburzenia smaku, zawroty głowy, senność, parestezja (w tym uczucie pieczenia); Rzadko: stan przedomdleniowy; Bardzo rzadko: śpiączka, drgawki, omdlenie, zaburzenia węchu, drżenie mięśni Zaburzenia oka: Rzadko: obrzęk powiek; Bardzo rzadko: zapalenie spojówek, przekrwienie oczu, nieostre widzenie, nasilone łzawienie Zaburzenia serca: Rzadko: kołatanie serca; Bardzo rzadko: zatrzymanie serca, rzadkoskurcz, częstoskurcz, zaburzenia rytmu serca Zaburzenia naczyniowe: Niezbyt często: niedociśnienie, nadciśnienie; Bardzo rzadko: rozszerzenie naczyń, bladość Zaburzenia oddechowe, klatki piersiowej i śródpiersia: Rzadko: kichanie; Bardzo rzadko: zatrzymanie oddechu, obrzęk płuc, skurcz oskrzeli, skurcz krtani, obrzęk gardła, duszność, zatkany nos, kaszel, suchość gardła Zaburzenia żołądka i jelit: Niezbyt często: nudności, ból jamy brzusznej; Rzadko: wymioty, biegunka, nadmierna produkcja śliny Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Niezbyt często: wysypka; Rzadko: pokrzywka, świąd, nadmierna potliwość; Bardzo rzadko: rumień, wyprysk, obrzęk naczynioruchowy Nieznana: nerkopochodne włóknienie układowe Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: Bardzo rzadko: skurcze mięśni, osłabienie mięśni, ból pleców Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: Niezbyt często: uczucie gorąca, uczucie zimna, astenia, reakcje w miejscu wstrzyknięcia (ból, wynaczynienie, dyskomfort, obrzęk, stan zapalny, odczucie chłodu); Rzadko: ból w klatce piersiowej, dreszcze; Bardzo rzadko: złe samopoczucie, dyskomfort w klatce piersiowej, obrzęk twarzy, gorączka, martwica w miejscu wstrzyknięcia (w przypadku wynaczynienia), zapalenie żył powierzchniowych Badania diagnostyczne: Bardzo częste: zmniejszona saturacja krwi tętniczej tlenem Następujące działania niepożądane zaobserwowano przy stosowaniu innych dożylnych środków kontrastowych do MRI.
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Działania niepożądane
    Dlatego jest prawdopodobne, że mogą wystąpić po podaniu produktu Clariscan. Klasyfikacja układów i narządów Działanie niepożądane Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Hemoliza Zaburzenia psychiczne: Dezorientacja Zaburzenia oka: Przejściowa ślepota, ból oczu Zaburzenia ucha i błędnika: Dzwonienie w uszach, ból ucha Zaburzenia oddechowe, klatki piersiowej i śródpiersia: Astma Zaburzenia żołądka i jelit: Suchość w jamie ustnej Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Pęcherzowe zapalenie skóry Zaburzenia nerek i dróg moczowych: Nietrzymanie moczu, martwica cewek nerkowych, ostra niewydolność nerek Badania diagnostyczne: Wydłużenie odstępu PR w elektrokardiogramie, zwiększenie stężenia żelaza we krwi, zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi, zwiększenie stężenia ferrytyny w surowicy, nieprawidłowe wyniki testów czynności wątroby Działania niepożądane u dzieci i młodzieży Bezpieczeństwo pacjentów z populacji dzieci i młodzieży było rozpatrywane w badaniach klinicznych i badaniach po wprowadzeniu do obrotu.
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Działania niepożądane
    W porównaniu z dorosłymi, profil bezpieczeństwa kwasu gadoterowego nie wykazywał żadnych szczególnych zmian u dzieci. Większość reakcji to objawy żołądkowo-jelitowe lub objawy nadwrażliwości. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49-21-301 fax: +48 22 49-21-309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Produkt Clariscan może być usunięty przez hemodializę. Jednakże nie ma dowodów wskazujących na skuteczność hemodializy w profilaktyce nerkopochodnego włóknienia układowego (NSF).
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Właściwości farmakodynamiczne

    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: paramagnetyczne środki cieniujące stosowane w obrazowaniu metodą rezonansu magnetycznego, kod ATC: V08 CA 02 (kwas gadoterowy). Ten produkt leczniczy nie ma swoistej aktywności farmakodynamicznej. Kwas gadoterowy jest paramagnetycznym środkiem kontrastowym stosowanym w obrazowaniu metodą rezonansu magnetycznego (MRI). Działanie wzmacniające kontrastu radiologicznego zależy od kwasu gadoterowego, który jest jonowym kompleksem gadolinu, składającym się z tlenku gadolinu i kwasu 1,4,7,10-tetraazacyklododekano-N,N’,N

  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Dystrybucja Po podaniu dożylnym, produkt Clariscan ulega dystrybucji w płynie pozakomórkowym. Objętość dystrybucji wynosi około 18 litrów, co w przybliżeniu odpowiada objętości płynu pozakomórkowego. Kwas gadoterowy nie wiąże się z białkami, takimi jak albuminy surowicy. Kwas gadoterowy jest słabo wydzielany do mleka matki i powoli przenika barierę łożyskową. Metabolizm Nie wykryto żadnych metabolitów. Eliminacja Kwas gadoterowy jest szybko eliminowany (89% po 6 godzinach, 95% po 24 godzinach) w postaci niezmienionej przez nerki, przez filtrację kłębuszkową. Wydalanie ze stolcem jest nieistotne. Okres półtrwania eliminacji wynosi do około 1,6 godziny u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Pacjenci z nieprawidłową czynnością nerek: U pacjentów z zaburzeniem czynności nerek okres półtrwania eliminacji jest zwiększony do 5 godzin przy klirensie kreatyniny od 30 do 60 ml/min i około 14 godzin przy klirensie kreatyniny od 10 do 30 ml/min.
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, uzyskane na podstawie konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności i toksycznego wpływu na reprodukcję, nie ujawniają występowania szczególnego zagrożenia dla człowieka. Badania na zwierzętach wykazały nieznaczne (poniżej 1% podanej dawki) wydzielanie kwasu gadoterowego do mleka matki.
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Meglumina Tetraksetan (DOTA) Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności. 6.3 Okres ważności 3 lata Butelki: Wykazano chemiczną i fizyczną użytkową trwałość produktu leczniczego, po przygotowaniu, przez 48 godzin w 30°C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt leczniczy należy zużyć natychmiast. Jeśli produkt leczniczy nie zostanie użyty natychmiast, za zapewnienie właściwego czasu i właściwych warunków przechowywania produktu leczniczego przed podaniem odpowiada użytkownik, przy czym typowo czas ten nie powinien przekroczyć 24 godzin w temperaturze 2°C-8°C, chyba że produkt leczniczy został otwarty w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych.
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dane farmaceutyczne
    6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Fiolki i butelki: Bez specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego. Ampułko-strzykawka: Nie zamrażać. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Produkt Clariscan jest dostępny w następujących opakowaniach: Fiolki Fiolki z bezbarwnego szkła typu I o pojemności 10 ml (zawierające 5 lub 10 ml produktu leczniczego) i o pojemności 20 ml (zawierające 15 lub 20 ml produktu leczniczego), zamknięte korkiem z gumy halogenobutylowej, z aluminiowym uszczelnieniem i kolorową plastikową nakładką. Zapakowane po 1 lub po 10 w jednostkowe pudełka kartonowe. Ampułko-strzykawki Polimerowe ampułko-strzykawki: wykonane z policykloolefiny, krystalicznie czystego polimeru (CCP – Crystal Clear Polymer), o pojemności 20 ml (zawierające 10, 15 i 20 ml produktu leczniczego), skalowane co 1 ml, z zamknięciem „tip cap” oraz korkiem z gumy halogenobutylowej pełniącym również funkcję tłoka.
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dane farmaceutyczne
    Zapakowane po 1 lub po 10 w jednostkowe pudełka kartonowe. Butelki Butelki z bezbarwnego szkła typu I o pojemności 50 ml (zawierające 50 ml produktu leczniczego) i 100 ml (zawierające 100 ml produktu leczniczego), zamknięte korkiem z gumy halogenobutylowej z aluminiowym uszczelnieniem i kolorową plastikową nakładką. Zapakowane po 1 lub po 10 w jednostkowe pudełka kartonowe. Butelki z polipropylenu o pojemności 50 ml (zawierające 50 ml produktu leczniczego) i 100 ml (zawierające 100 ml produktu leczniczego), zamkniętych korkiem z gumy halogenobutylowej przymocowanym do zakrętki z PP, górną plastikową nakładką i pierścieniem zabezpieczającym. Zapakowane po 1 lub po 10 w jednostkowe pudełka kartonowe. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Do jednorazowego użycia Roztwór do wstrzykiwań należy skontrolować wzrokowo przed użyciem.
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dane farmaceutyczne
    Należy używać wyłącznie przejrzystych roztworów, bez widocznych cząstek. Fioki i butelki: przygotować strzykawkę z igłą. W fiolce usunąć plastikowy dysk. W butelce z polipropylenu odkręcić plastikową nakrętkę i usunąć górną plastikową nakładkę. Po oczyszczeniu korka gazikiem nasączonym alkoholem należy przekłuć go igłą. Pobrać ilość produktu leczniczego wymaganą do badania i wstrzyknąć ją pacjentowi dożylnie. Ampułko-strzykawki: wstrzyknąć dożylnie objętość produktu wymaganą do badania. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego pozostawione w fiolce lub butelce, materiałów wykorzystywanych w trakcie podawania produktu leczniczego oraz komponentów ampułko-strzykawki należy usunąć po badaniu. Odklejane etykiety identyfikacyjne z ampułko-strzykawek/fiolek/butelek należy załączyć do dokumentacji pacjenta, aby umożliwić dokładną identyfikację użytego środka kontrastowego zawierającego gadolin. Należy, także odnotować podaną dawkę.
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mmol/ml
    Dane farmaceutyczne
    W przypadku korzystania z elektronicznej karty pacjenta należy wprowadzić do niego nazwę produktu, numer serii i podaną dawkę. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 mmol/ml
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Clariscan, 0,5 mmol/ml, roztwór do wstrzykiwań Clariscan, 0,5 mmol/ml, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 279,32 mg kwasu gadoterowego* (w postaci soli megluminowej), co odpowiada 0,5 mmola. tetraksetan (DOTA) 202,46 mg tlenek gadolinu 90,62 mg *kwas gadoterowy: kompleks gadolinu i kwasu 1,4,7,10-tetraazacyklododekano-N,N’,N

  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 mmol/ml
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy przeznaczony wyłącznie do diagnostyki. Clariscan należy stosować wyłącznie, jeśli informacje diagnostyczne są niezbędne i nie można ich uzyskać stosując obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (ang. magnetic resonance imaging, MRI) bez wzmocnienia kontrastowego. Produkt Clariscan jest środkiem kontrastowym wykorzystywanym do uzyskania efektu wzmocnienia pokontrastowego w obrazowaniu metodą rezonansu magnetycznego (MRI) w celu lepszego zobrazowania i (lub) określenia granic: Dorośli, dzieci i młodzież (od 0 do 18 lat) – zmiany patologiczne w obrębie mózgu, kręgosłupa i otaczających tkanek; – w diagnostyce MRI całego ciała (patrz punkt 4.2.). Produkt leczniczy nie jest wskazany do stosowania w diagnostyce całego ciała u dzieci w wieku do 6 miesięcy. Dorośli: – zmiany patologiczne i zwężenia w tętnicach innych niż wieńcowe (angiografia MR).
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 mmol/ml
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Produkt leczniczy jest przeznaczony wyłącznie do stosowania przez fachowy personel medyczny posiadający doświadczenie w diagnostyce MRI z użyciem środków kontrastowych zawierających gadolin. Dawkowanie Należy stosować najmniejszą dawkę zapewniającą wzmocnienie kontrastowe wystarczające dla celów diagnostycznych. Dawkę należy obliczyć w oparciu o masę ciała pacjenta. Nie powinna ona przekraczać zalecanej dawki na kilogram masy ciała określonej w tym punkcie. Dorośli: MRI mózgu i kręgosłupa: Zalecana dawka wynosi 0,1 mmol/kg mc., co odpowiada 0,2 ml/kg mc. U pacjentów z guzem mózgu, podanie dodatkowej dawki 0,2 mmol/kg mc, co odpowiada 0,4 ml/kg mc, może poprawić widoczność guza i ułatwić podjęcie decyzji o leczeniu. MRI całego ciała (zmiany w obrębie wątroby, nerek, trzustki, miednicy, płuc, serca, piersi i układu mięśniowo-szkieletowego) i angiografia: Zalecana dawka zapewniająca kontrast odpowiedni do diagnostyki, wynosi 0,1 mmol/kg mc, co odpowiada 0,2 ml/kg mc.
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 mmol/ml
    Dawkowanie
    Angiografia: Zalecana dawka we wstrzyknięciu dożylnym, zapewniająca kontrast odpowiedni do diagnostyki, wynosi 0,1 mmol/kg mc., co odpowiada 0,2 ml/kg mc. W wyjątkowych okolicznościach (np. w razie nieosiągnięcia obrazów o zadowalającej jakości obejmujących rozległy obszar unaczynienia), uzasadnione może być podanie drugiej, kolejnej dawki 0,1 mmol/kg mc., odpowiadającej 0,2 ml/kg mc. Jednakże jeżeli przed rozpoczęciem angiografii przewiduje się podanie 2 kolejnych dawek produktu Clariscan, korzystne może być podanie w każdej dawce 0,05 mmol/kg mc., odpowiadającej 0,1 ml/kg mc., w zależności od dostępnego sprzętu do badań obrazowych. Szczególne populacje pacjentów Zaburzenia czynności nerek Dawka dla dorosłych ma zastosowanie dla pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (GFR ≥ 30 ml/min/1,73 m2).
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 mmol/ml
    Dawkowanie
    Produkt Clariscan, powinien być stosowany u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (GFR < 30 ml/min/1,73 m2) oraz u pacjentów w okresie okołooperacyjnym przeszczepienia wątroby tylko po starannej ocenie stosunku korzyści do ryzyka i tylko wtedy, gdy informacje diagnostyczne są niezbędne i nieosiągalne przy użyciu MRI bez wzmocnienia kontrastowego (patrz punkt 4.4). Jeżeli konieczne jest zastosowanie produktu Clariscan, dawka nie powinna przekraczać 0,1 mmol/kg mc. Nie należy podawać więcej niż jedną dawkę podczas badania obrazowego. Z uwagi na brak informacji na temat wielokrotnego podawania, nie należy powtarzać wstrzyknięć produktu Clariscan, chyba że odstęp pomiędzy kolejnymi wstrzyknięciami wynosi co najmniej 7 dni. Pacjenci w podeszłym wieku (w wieku 65 lat i powyżej) Uważa się, że nie ma konieczności dostosowywania dawki. Należy zachować ostrożność u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 mmol/ml
    Dawkowanie
    Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby stosuje się dawki przewidziane dla dorosłych. Zaleca się ostrożność, zwłaszcza w okresie okołooperacyjnym związanym z przeszczepieniem wątroby (patrz także punkt „Zaburzenia czynności nerek” powyżej). Dzieci i młodzież (w wieku od 0 do 18 lat) MRI mózgu i kręgosłupa / MRI całego ciała: Zalecana i jednocześnie maksymalna dawka produktu Clariscan wynosi 0,1 mmol/kg masy ciała. Nie należy podawać więcej niż jednej dawki podczas skanowania. Z uwagi na niedojrzałość czynności nerek u noworodków do 4 tygodnia życia i niemowląt do 1 roku życia, Clariscan należy stosować u takich pacjentów dopiero po dokładnym rozważeniu, w dawce nieprzekraczającej 0,1 mmol/kg mc. Nie należy podawać więcej niż jedną dawkę podczas badania obrazowego.
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 mmol/ml
    Dawkowanie
    Z uwagi na brak informacji na temat wielokrotnego podawania, nie należy powtarzać wstrzyknięć produktu Clariscan, chyba że odstęp pomiędzy kolejnymi wstrzyknięciami wynosi co najmniej 7 dni. Nie zaleca się wykonywania skanu całego ciała u dzieci w wieku poniżej 6 miesięcy. Angiografia: Produkt Clariscan nie jest wskazany do stosowania w angiografii u dzieci w wieku poniżej 18 lat z uwagi na niewystarczające dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa w tym wskazaniu (patrz punkt 4.4). Sposób podawania Produkt ten jest wskazany wyłącznie do podawania dożylnego. Szybkość infuzji: 3-5 ml/min (przy badaniach angiograficznych można stosować większą szybkość infuzji do 120 ml/min, tzn. 2 ml/sek.). Instrukcja dotycząca przygotowania i usuwania produktu leczniczego, patrz punkt 6.6. W miarę możliwości środek kontrastowy powinien być podawany donaczyniowo pacjentowi w pozycji leżącej.
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 mmol/ml
    Dawkowanie
    Po podaniu pacjent powinien być monitorowany przez co najmniej pół godziny, ponieważ doświadczenie wskazuje, że większość działań niepożądanych występuje w tym okresie. Produkt tylko do jednorazowego użycia, wszystkie niewykorzystane resztki roztworu należy usunąć. Dzieci i młodzież (0-18 lat) W zależności od ilości produktu Clariscan, która ma zostać podana dziecku, zaleca się użycie fiolek z produktem Clariscan w połączeniu z jednorazową strzykawką o pojemności dostosowanej do tej ilości w celu zachowania wyższej precyzji wstrzykiwanej dawki. U noworodków i niemowląt wymagana dawka powinna być podawana ręcznie. Sekwencja obrazowania MRI ze wzmocnieniem kontrastowym może zostać rozpoczęte bezpośrednio po podaniu środka. Optymalne obrazowanie: w ciągu 45 minut od wstrzyknięcia. Optymalna sekwencja obrazowania: obrazy T1-zależne
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 mmol/ml
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Nie stosować dooponowo. Produkt Clariscan jest wskazany wyłącznie do podawania dożylnego. W przypadku wynaczynienia, mogą pojawić się miejscowe reakcje nietolerancji, wymagające krótkoterminowego leczenia miejscowego. Odpowiednie wyposażenie powinno być bezpośrednio dostępne na wypadek wystąpienia powikłań w trakcie zabiegu, jak również aby umożliwić natychmiastowe wdrożenie działań ratunkowych w celu leczenia ciężkich reakcji po zastosowaniu środka kontrastowego (np. nadwrażliwości, drgawek). Należy zastosować zwykłe środki ostrożności dotyczące badania MRI, takie jak wykluczenie pacjentów z rozrusznikiem serca, klipsami naczyniowymi, pompą infuzyjną, stymulatorem nerwów, implantem ślimakowym lub podejrzewanym metalowym ciałem obcym w ciele, a zwłaszcza w oku. Nadwrażliwość Mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje zagrażające życiu (patrz punkt 4.8).
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Reakcje nadwrażliwości mogą być typu uczuleniowego (w ciężkich przypadkach opisywane jako reakcje anafilaktyczne) lub nieuczuleniowego. Mogą to być reakcje natychmiastowe (występujące w ciągu 60 minut) lub późne (do 7 dni). Reakcje anafilaktyczne mogą wystąpić natychmiast i mogą prowadzić do zgonu. Reakcje takie są niezależne od dawki, mogą wystąpić nawet po podaniu pierwszej dawki produktu i są często nieprzewidywalne. Ryzyko reakcji nadwrażliwości występuje zawsze, niezależnie od dawki. Pacjenci, u których wystąpiła już reakcja nadwrażliwości w związku z uprzednim podaniem środka kontrastowego do MRI zawierającego gadolin, są w większym stopniu zagrożeni wystąpieniem kolejnej reakcji przy kolejnym podaniu tego samego produktu lub przypuszczalnie także innych produktów z tej grupy, w związku z czym są uważani za pacjentów wysokiego ryzyka. Wstrzyknięcie kwasu gadoterowego może zaostrzyć objawy astmy.
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    U pacjentów z astmą nieopanowaną przez leczenie decyzja o zastosowaniu kwasu gadoterowego musi być poprzedzona staranną oceną stosunku korzyści do ryzyka. Jak wiadomo z doświadczenia w stosowaniu środków kontrastowych zawierających jod, reakcje nadwrażliwości mogą być nasilone u pacjentów stosujących beta-adrenolityki, a zwłaszcza u pacjentów z astmą oskrzelową. Pacjenci tacy mogą nie reagować na standardowe leczenie reakcji nadwrażliwości przy użyciu agonistów receptorów beta. Przed wstrzyknięciem jakiegokolwiek środka kontrastowego należy przeprowadzić z pacjentem wywiad pod kątem uczuleń (np. uczulenie na owoce morza, katar sienny, pokrzywka), wrażliwości na środki kontrastowe i astmy oskrzelowej, ponieważ obserwowana częstość występowania działań niepożądanych środków kontrastowych jest większa u pacjentów z takimi stanami i w takiej sytuacji można rozważyć premedykację z użyciem środków przeciwhistaminowych i (lub) glikokortykosteroidów.
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Podczas badania konieczny jest nadzór lekarza. W razie wystąpienia reakcji nadwrażliwości należy natychmiast przerwać podawanie środka kontrastowego i, w razie potrzeby, wdrożyć odpowiednie leczenie. W związku z tym należy utrzymywać dostęp dożylny przez cały czas badania. Odpowiednie produkty lecznicze (np. adrenalina i środki przeciwhistaminowe), rurka dotchawicza i respirator powinny być bezpośrednio dostępne i gotowe do użycia, aby umożliwić natychmiastowe wdrożenie działań ratunkowych. Zaburzenia czynności nerek Zaleca się, aby przed podaniem produktu Clariscan wszyscy pacjenci przeszli testy laboratoryjne sprawdzające czynności nerek. Istnieją doniesienia o występowaniu nerkopochodnego włóknienia układowego (NSF) w związku ze stosowaniem środków kontrastowych zawierających gadolin u pacjentów z ostrym lub przewlekłym zaburzeniem czynności nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m2).
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Szczególnie zagrożeni są pacjenci po przeszczepieniu wątroby, z uwagi na dużą częstość występowania ostrej niewydolności nerek w tej grupie. Z uwagi na ryzyko wystąpienia NSF w związku ze stosowaniem produktu Clariscan, produkt ten powinien być stosowany u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek oraz u pacjentów w okresie okołooperacyjnym przeszczepienia wątroby tylko po starannej ocenie stosunku korzyści do ryzyka i tylko wtedy, gdy informacje diagnostyczne są niezbędne i nieosiągalne przy użyciu MRI bez wzmocnienia kontrastowego. Hemodializa zastosowana krótko po podaniu kwasu gadoterowego może ułatwić jego eliminację z organizmu. Nie ma dowodów wskazujących na zasadność rozpoczynania hemodializy w ramach profilaktyki lub leczenia NSF u pacjentów, którzy aktualnie nie otrzymują hemodializy.
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Pacjenci w podeszłym wieku Ponieważ u pacjentów w podeszłym wieku klirens nerkowy kwasu gadoterowego może być zmniejszony, szczególnie istotne jest uprzednie sprawdzenie czynności nerek u pacjentów w wieku 65 lat i powyżej. Dzieci i młodzież Noworodki i niemowlęta. Z uwagi na niedojrzałość czynności nerek u noworodków do 4 tygodni życia i niemowląt do 1 roku życia, produkt Clariscan należy stosować u takich pacjentów dopiero po dokładnym rozważeniu. U noworodków i niemowląt wymagana dawka powinna być podawana ręcznie. Zaburzenia OUN Podobnie jak w przypadku innych środków kontrastowych zawierających gadolin, należy zachować szczególne środki ostrożności u pacjentów z niskim progiem napadu padaczkowego. Należy zastosować środki ostrożności, np. dokładne monitorowanie. Należy przygotować odpowiednie produkty lecznicze i sprzęt, bezpośrednio dostępne i gotowe do użycia, aby umożliwić natychmiastowe wdrożenie działań na wypadek wystąpienia drgawek.
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 mmol/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Choroba układu krążenia Z uwagi na dostępność tylko ograniczonych danych, u pacjentów z ciężką chorobą układu krążenia produkt Clariscan należy stosować dopiero po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Przygotowanie pacjenta Możliwe działania niepożądane występujące po podaniu środków stosowanych w celu wzmocnienia kontrastu obrazowania MRI to nudności i wymioty. Przed przystąpieniem do badania, pacjent powinien powstrzymać się od jedzenia przez 2 godziny.
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 mmol/ml
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie zaobserwowano interakcji z innymi produktami leczniczymi. Nie przeprowadzono formalnych badań dotyczących interakcji z lekami. Jednocześnie stosowane leki, jakie należy wziąć pod uwagę: Beta-adrenolityki, substancje wazoaktywne, inhibitory konwertazy angiotensyny, antagoniści receptora angiotensyny: te produkty lecznicze zmniejszają skuteczność mechanizmów kompensacji układu krążenia w razie zaburzeń ciśnienia krwi. Podanie środka kontrastowego może zwiększyć częstość występowania reakcji nadwrażliwości u pacjentów stosujących beta-adrenolityki (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 mmol/ml
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Nie ma danych dotyczących stosowania kwasu gadoterowego u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Produkt Clariscan nie powinien być stosowany w okresie ciąży, chyba że stan kliniczny kobiety wymaga zastosowania kwasu gadoterowego. Karmienie piersi? Środki kontrastowe zawierające gadolin są wydzielane do mleka matki w bardzo małych ilościach (patrz punkt 5.3). W razie stosowania w dawkach klinicznych nie przewiduje się żadnego wpływu na karmione niemowlę, z uwagi na niewielkie ilości wydzielane do mleka matki i słabe wchłanianie z przewodu pokarmowego. Kontynuacja lub wstrzymanie karmienia piersią na 24 godziny od podania produktu Clariscan powinno być pozostawione do decyzji lekarza i karmiącej matki. Płodność Nie są dostępne dane kliniczne dotyczące wpływu na płodność.
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 mmol/ml
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań nad wpływem tego produktu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Pacjenci ambulatoryjni powinni wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia nudności podczas kierowania pojazdami lub obsługiwania maszyn.
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 mmol/ml
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane związane ze stosowaniem kwasu gadoterowego są zwykle łagodne do umiarkowanych i o charakterze przejściowym. Najczęściej obserwowane działania to reakcje w miejscu wstrzyknięcia, nudności i ból głowy. Podczas badań klinicznych najczęściej występującymi, rzadko obserwowanymi (>1/1000 – <1/100) działaniami niepożądanymi były nudności, ból głowy, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, uczucie zimna, niedociśnienie, senność, zawroty głowy, uczucie gorąca, pieczenie, wysypka, osłabienie, zaburzenie smaku i nadciśnienie. Działania niepożądane występujące po podaniu kwasu gadoterowego najczęściej zgłaszane w okresie po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu obejmują: nudności, wymioty, świąd i reakcje nadwrażliwości. Wśród reakcji nadwrażliwości obserwowane są reakcje skórne, które mogą mieć charakter miejscowy, rozległy lub uogólniony.
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 mmol/ml
    Działania niepożądane
    Reakcje takie występują najczęściej natychmiast (podczas wstrzyknięcia lub w ciągu godziny po wstrzyknięciu) lub z pewnym opóźnieniem (od 1 godziny do kilku dni po wstrzyknięciu), w takim przypadku występują w postaci rekcji skórnych. Reakcje natychmiastowe obejmują jeden lub więcej objawów występujących jednocześnie lub kolejno; najczęściej są to reakcje ze strony skóry, układu oddechowego, reakcje żołądkowo-jelitowe, stawowe i (lub) reakcje układu krążenia. Każdy objaw może być zwiastunem rozpoczynającego się wstrząsu, który w bardzo rzadkich przypadkach może doprowadzić do zgonu. Zgłaszano pojedyncze przypadki nerkopochodnego włóknienia układowego (NSF) w wyniku stosowania kwasu gadoterowego, z których większość wystąpiła u pacjentów otrzymujących jednocześnie także inny środek kontrastowy zawierający gadolin (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 mmol/ml
    Działania niepożądane
    Działania niepożądane wymieniono w poniższej tabeli i opisano zgodnie z klasyfikacją układów i narządów, według częstości występowania zdefiniowanej następująco: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10000) oraz częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Przedstawione dane pochodzą z badań klinicznych obejmujących 2822 pacjentów, o ile są dostępne, lub z badania obserwacyjnego obejmującego 185 500 pacjentów. Klasyfikacja układów i narządów Częstość: działanie niepożądane Zaburzenia układu immunologicznego: Niezbyt często: nadwrażliwość; Bardzo rzadko: reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna Zaburzenia psychiczne: Rzadko: lęk; Bardzo rzadko: pobudzenie Zaburzenia układu nerwowego: Niezbyt często: ból głowy, zaburzenia smaku, zawroty głowy, senność, parestezja (w tym uczucie pieczenia); Rzadko: stan przedomdleniowy; Bardzo rzadko: śpiączka, drgawki, omdlenie, zaburzenia węchu, drżenie mięśni Zaburzenia oka: Rzadko: obrzęk powiek; Bardzo rzadko: zapalenie spojówek, przekrwienie oczu, nieostre widzenie, nasilone łzawienie Zaburzenia serca: Rzadko: kołatanie serca; Bardzo rzadko: zatrzymanie serca, rzadkoskurcz, częstoskurcz, zaburzenia rytmu serca Zaburzenia naczyniowe: Niezbyt często: niedociśnienie, nadciśnienie; Bardzo rzadko: rozszerzenie naczyń, bladość Zaburzenia oddechowe, klatki piersiowej i śródpiersia: Rzadko: kichanie; Bardzo rzadko: zatrzymanie oddechu, obrzęk płuc, skurcz oskrzeli, skurcz krtani, obrzęk gardła, duszność, zatkany nos, kaszel, suchość gardła Zaburzenia żołądka i jelit: Niezbyt często: nudności, ból jamy brzusznej; Rzadko: wymioty, biegunka, nadmierna produkcja śliny Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Niezbyt często: wysypka; Rzadko: pokrzywka, świąd, nadmierna potliwość; Bardzo rzadko: rumień, wyprysk, obrzęk naczynioruchowy Nieznana: nerkopochodne włóknienie układowe Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: Bardzo rzadko: skurcze mięśni, osłabienie mięśni, ból pleców Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: Niezbyt często: uczucie gorąca, uczucie zimna, astenia, reakcje w miejscu wstrzyknięcia (ból, wynaczynienie, dyskomfort, obrzęk, stan zapalny, odczucie chłodu); Rzadko: ból w klatce piersiowej, dreszcze; Bardzo rzadko: złe samopoczucie, dyskomfort w klatce piersiowej, obrzęk twarzy, gorączka, martwica w miejscu wstrzyknięcia (w przypadku wynaczynienia), zapalenie żył powierzchniowych Badania diagnostyczne: Bardzo częste: zmniejszona saturacja krwi tętniczej tlenem Następujące działania niepożądane zaobserwowano przy stosowaniu innych dożylnych środków kontrastowych do MRI.
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 mmol/ml
    Działania niepożądane
    Dlatego jest prawdopodobne, że mogą wystąpić po podaniu produktu Clariscan. Klasyfikacja układów i narządów Działanie niepożądane Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Hemoliza Zaburzenia psychiczne: Dezorientacja Zaburzenia oka: Przejściowa ślepota, ból oczu Zaburzenia ucha i błędnika: Dzwonienie w uszach, ból ucha Zaburzenia oddechowe, klatki piersiowej i śródpiersia: Astma Zaburzenia żołądka i jelit: Suchość w jamie ustnej Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Pęcherzowe zapalenie skóry Zaburzenia nerek i dróg moczowych: Nietrzymanie moczu, martwica cewek nerkowych, ostra niewydolność nerek Badania diagnostyczne: Wydłużenie odstępu PR w elektrokardiogramie, zwiększenie stężenia żelaza we krwi, zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi, zwiększenie stężenia ferrytyny w surowicy, nieprawidłowe wyniki testów czynności wątroby Działania niepożądane u dzieci i młodzieży Bezpieczeństwo pacjentów z populacji dzieci i młodzieży było rozpatrywane w badaniach klinicznych i badaniach po wprowadzeniu do obrotu.
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 mmol/ml
    Działania niepożądane
    W porównaniu z dorosłymi, profil bezpieczeństwa kwasu gadoterowego nie wykazywał żadnych szczególnych zmian u dzieci. Większość reakcji to objawy żołądkowo-jelitowe lub objawy nadwrażliwości. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49-21-301 fax: +48 22 49-21-309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 mmol/ml
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Produkt Clariscan może być usunięty przez hemodializę. Jednakże nie ma dowodów wskazujących na skuteczność hemodializy w profilaktyce nerkopochodnego włóknienia układowego (NSF).
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 mmol/ml
    Właściwości farmakodynamiczne

    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: paramagnetyczne środki cieniujące stosowane w obrazowaniu metodą rezonansu magnetycznego, kod ATC: V08 CA 02 (kwas gadoterowy). Ten produkt leczniczy nie ma swoistej aktywności farmakodynamicznej. Kwas gadoterowy jest paramagnetycznym środkiem kontrastowym stosowanym w obrazowaniu metodą rezonansu magnetycznego (MRI). Działanie wzmacniające kontrastu radiologicznego zależy od kwasu gadoterowego, który jest jonowym kompleksem gadolinu, składającym się z tlenku gadolinu i kwasu 1,4,7,10-tetraazacyklododekano-N,N’,N

  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 mmol/ml
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Dystrybucja Po podaniu dożylnym, produkt Clariscan ulega dystrybucji w płynie pozakomórkowym. Objętość dystrybucji wynosi około 18 litrów, co w przybliżeniu odpowiada objętości płynu pozakomórkowego. Kwas gadoterowy nie wiąże się z białkami, takimi jak albuminy surowicy. Kwas gadoterowy jest słabo wydzielany do mleka matki i powoli przenika barierę łożyskową. Metabolizm Nie wykryto żadnych metabolitów. Eliminacja Kwas gadoterowy jest szybko eliminowany (89% po 6 godzinach, 95% po 24 godzinach) w postaci niezmienionej przez nerki, przez filtrację kłębuszkową. Wydalanie ze stolcem jest nieistotne. Okres półtrwania eliminacji wynosi do około 1,6 godziny u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Pacjenci z nieprawidłową czynnością nerek: U pacjentów z zaburzeniem czynności nerek okres półtrwania eliminacji jest zwiększony do 5 godzin przy klirensie kreatyniny od 30 do 60 ml/min i około 14 godzin przy klirensie kreatyniny od 10 do 30 ml/min.
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 mmol/ml
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, uzyskane na podstawie konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności i toksycznego wpływu na reprodukcję, nie ujawniają występowania szczególnego zagrożenia dla człowieka. Badania na zwierzętach wykazały nieznaczne (poniżej 1% podanej dawki) wydzielanie kwasu gadoterowego do mleka matki.
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 mmol/ml
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Meglumina Tetraksetan (DOTA) Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności. 6.3 Okres ważności 3 lata Butelki: Wykazano chemiczną i fizyczną użytkową trwałość produktu leczniczego, po przygotowaniu, przez 48 godzin w 30°C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt leczniczy należy zużyć natychmiast. Jeśli produkt leczniczy nie zostanie użyty natychmiast, za zapewnienie właściwego czasu i właściwych warunków przechowywania produktu leczniczego przed podaniem odpowiada użytkownik, przy czym typowo czas ten nie powinien przekroczyć 24 godzin w temperaturze 2°C-8°C, chyba że produkt leczniczy został otwarty w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych.
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 mmol/ml
    Dane farmaceutyczne
    6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Fiolki i butelki: Bez specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego. Ampułko-strzykawka: Nie zamrażać. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Produkt Clariscan jest dostępny w następujących opakowaniach: Fiolki Fiolki z bezbarwnego szkła typu I o pojemności 10 ml (zawierające 5 lub 10 ml produktu leczniczego) i o pojemności 20 ml (zawierające 15 lub 20 ml produktu leczniczego), zamknięte korkiem z gumy halogenobutylowej, z aluminiowym uszczelnieniem i kolorową plastikową nakładką. Zapakowane po 1 lub po 10 w jednostkowe pudełka kartonowe. Ampułko-strzykawki Polimerowe ampułko-strzykawki: wykonane z policykloolefiny, krystalicznie czystego polimeru (CCP – Crystal Clear Polymer), o pojemności 20 ml (zawierające 10, 15 i 20 ml produktu leczniczego), skalowane co 1 ml, z zamknięciem „tip cap” oraz korkiem z gumy halogenobutylowej pełniącym również funkcję tłoka.
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 mmol/ml
    Dane farmaceutyczne
    Zapakowane po 1 lub po 10 w jednostkowe pudełka kartonowe. Butelki Butelki z bezbarwnego szkła typu I o pojemności 50 ml (zawierające 50 ml produktu leczniczego) i 100 ml (zawierające 100 ml produktu leczniczego), zamknięte korkiem z gumy halogenobutylowej z aluminiowym uszczelnieniem i kolorową plastikową nakładką. Zapakowane po 1 lub po 10 w jednostkowe pudełka kartonowe. Butelki z polipropylenu o pojemności 50 ml (zawierające 50 ml produktu leczniczego) i 100 ml (zawierające 100 ml produktu leczniczego), zamkniętych korkiem z gumy halogenobutylowej przymocowanym do zakrętki z PP, górną plastikową nakładką i pierścieniem zabezpieczającym. Zapakowane po 1 lub po 10 w jednostkowe pudełka kartonowe. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Do jednorazowego użycia. Roztwór do wstrzykiwań należy skontrolować wzrokowo przed użyciem.
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 mmol/ml
    Dane farmaceutyczne
    Należy używać wyłącznie przejrzystych roztworów, bez widocznych cząstek. Fioki i butelki: przygotować strzykawkę z igłą. W fiolce usunąć plastikowy dysk. W butelce z polipropylenu odkręcić plastikową nakrętkę i usunąć górną plastikową nakładkę. Po oczyszczeniu korka gazikiem nasączonym alkoholem należy przekłuć go igłą. Pobrać ilość produktu leczniczego wymaganą do badania i wstrzyknąć ją pacjentowi dożylnie. Ampułko-strzykawki: wstrzyknąć dożylnie objętość produktu wymaganą do badania. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego pozostawione w fiolce lub butelce, materiałów wykorzystywanych w trakcie podawania produktu leczniczego oraz komponentów ampułko-strzykawki należy usunąć po badaniu. Odklejane etykiety identyfikacyjne z ampułko-strzykawek/fiolek/butelek należy załączyć do dokumentacji pacjenta, aby umożliwić dokładną identyfikację użytego środka kontrastowego zawierającego gadolin. Należy, także odnotować podaną dawkę.
  • CHPL leku Clariscan, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 0,5 mmol/ml
    Dane farmaceutyczne
    W przypadku korzystania z elektronicznej karty pacjenta należy wprowadzić do niego nazwę produktu, numer serii i podaną dawkę. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Gadovist 1,0, 1,0 mmol/ml, roztwór do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każdy mililitr zawiera 1,0 mmol gadobutrolu (równoważnik 604,72 mg gadobutrolu), który jest substancją czynną. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań Przezroczysty, bezbarwny lub jasnożółty płyn. Właściwości fizykochemiczne: Osmolalność w temperaturze 37°C: 1603 mOsm/kg H2O Lepkość w temperaturze 37°C: 4,96 mPa·s
  • CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy przeznaczony wyłącznie do diagnostyki. Produkt Gadovist 1,0 stosuje się u osób dorosłych oraz dzieci i młodzieży w każdym wieku (w tym u noworodków donoszonych) w następujących wskazaniach: Wzmocnienie kontrastowe w badaniu metodą rezonansu magnetycznego (ang. magnetic resonance imaging – MRI) głowy i rdzenia kręgowego. Wzmocnienie kontrastowe w badaniu metodą rezonansu magnetycznego (MRI) całego ciała, w tym głowy i szyi, klatki piersiowej, piersi, brzucha (trzustki, wątroby i śledziony), miednicy (gruczołu krokowego, pęcherza moczowego, macicy), przestrzeni zaotrzewnowej (nerek), kończyn i układu mięśniowo-szkieletowego. Wzmocnienie kontrastowe w angiografii przy użyciu rezonansu magnetycznego (ang. contrast enhancement in magnetic resonance angiography – CE-MRA).
  • CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
    Wskazania do stosowania
    Wzmocnienie kontrastowe w badaniu metodą rezonansu magnetycznego (MRI) w tym ocena perfuzji mięśnia sercowego w warunkach obciążenia farmakologicznego i ocena żywotności mięśnia sercowego („wzmocnienie opóźnione”). Gadovist 1,0 ułatwia zobrazowanie zaburzeń w strukturze lub zmian ogniskowych i pomaga w różnicowaniu tkanki zdrowej i patologicznie zmienionej. Produkt Gadovist 1,0 należy stosować wyłącznie, jeśli informacje diagnostyczne są niezbędne i nie można ich uzyskać stosując obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (ang. magnetic resonance imaging, MRI) bez wzmocnienia kontrastowego.
  • CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Produkt Gadovist 1,0 powinien być podawany przez fachowych pracowników służby zdrowia z doświadczeniem w wykonywaniu badań metodą rezonansu magnetycznego (MRI). Produkt jest przeznaczony tylko do wstrzykiwań dożylnych. Po podaniu produktu należy obserwować pacjenta przez co najmniej pół godziny, ponieważ doświadczenie wskazuje, że w tym okresie występuje większość działań niepożądanych (patrz punkt 4.4). Dodatkowe instrukcje zamieszczone są w punkcie „Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania”. Wymaganą dawkę należy podawać w pojedynczym szybkim wstrzyknięciu dożylnym. Badanie MRI z zastosowaniem środka kontrastowego można rozpocząć bezpośrednio po wstrzyknięciu (lub krótko po wstrzyknięciu, w zależności od zastosowanych sekwencji impulsów i protokołu badania) ze względu na szybkie wystąpienie efektu wzmocnienia pokontrastowego.
  • CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
    Dawkowanie
    Optymalne działanie środka kontrastowego występuje w trakcie pierwszego przejścia tętniczego w przypadku badania angiograficznego (CE-MRA) i w ciągu około 15 minut po wstrzyknięciu produktu Gadovist 1,0 w przypadku oceny ośrodkowego układu nerwowego (OUN) (czas zależy od rodzaju zmiany chorobowej i rodzaju tkanki). Do badań ze wzmocnieniem kontrastowym szczególnie przydatne jest wykonanie skanów w sekwencji T1-zależnej. Dawkowanie Należy stosować najmniejszą dawkę zapewniającą wzmocnienie kontrastowe wystarczające dla celów diagnostycznych. Dawkę należy obliczyć w oparciu o masę ciała pacjenta. Nie powinna ona przekraczać zalecanej dawki na kilogram masy ciała określonej w tym punkcie. Dorośli Dawka zależy od wskazania. Pojedyncze wstrzyknięcie 0,1 mmol produktu Gadovist 1,0 na kg masy ciała (odpowiada to 0,1 ml/kg mc.) jest zasadniczo wystarczające. Całkowita, maksymalna dawka to 0,3 mmol produktu Gadovist 1,0 na kg mc. (odpowiada to 0,3 ml/kg mc.).
  • CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
    Dawkowanie
    Badanie OUN: Żeby uzyskać diagnozę, zazwyczaj wystarczającą dawką jest 0,1 mmol na kg masy ciała (0,1 mmol/kg mc.). Odpowiada to 0,1 ml/kg mc. roztworu o stężeniu 1,0 M. Jeśli pomimo ujemnego wyniku badania MRI nadal istnieje istotne kliniczne podejrzenie obecności zmiany chorobowej lub jeśli uzyskanie dokładniejszych informacji może wpłynąć na leczenie chorego, można wykonać drugie wstrzyknięcie produktu leczniczego wyrównując dawkę do dawki maksymalnej, czyli 0,2 ml/kg mc. w ciągu 30 minut od pierwszego podania. W badaniach obrazowych OUN minimalna dawka, którą można podawać to 0,075 mmol gadobutrolu na kg masy ciała (co odpowiada 0,075 ml produktu Gadovist 1,0 na kg masy ciała) (patrz punkt 5.1). Badanie metodą MRI całego ciała (z wyjątkiem CE-MRA) W celu postawienia diagnozy, zazwyczaj wystarczającą dawką jest 0,1 ml/kg mc. produktu Gadovist 1,0.
  • CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
    Dawkowanie
    Badanie angiograficzne: Obrazowanie 1 pola widzenia: 7,5 ml przy masie ciała poniżej 75 kg; 10 ml przy masie ciała 75 kg i większej (co odpowiada 0,1–0,15 mmol/kg mc.). Obrazowanie >1 pola widzenia: 15 ml przy masie ciała poniżej 75 kg; 20 ml przy masie ciała 75 kg i większej (co odpowiada 0,2–0,3 mmol/kg mc.). Specjalne grupy pacjentów Zaburzenia czynności nerek Gadovist 1,0 można stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (wskaźnik filtracji kłębuszkowej, ang. glomerular filtration rate – GFR < 30 ml/min/1,73 m2) oraz u pacjentów w okołooperacyjnym okresie przeszczepienia wątroby jedynie po starannej ocenie stosunku korzyści do ryzyka oraz jeśli informacja diagnostyczna jest niezbędna i nie można jej uzyskać w badaniu metodą MRI bez wzmocnienia środkiem kontrastowym (patrz punkt 4.4). Jeśli użycie produktu Gadovist 1,0 jest konieczne, nie należy stosować dawki większej niż 0,1 mmol/kg masy ciała.
  • CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
    Dawkowanie
    Nie należy stosować więcej niż jednej dawki podczas obrazowania. Ze względu na brak danych dotyczących podawań wielokrotnych, wstrzyknięć produktu Gadovist 1,0 nie należy powtarzać, chyba że przerwy pomiędzy wstrzyknięciami wynoszą co najmniej 7 dni. Dzieci i młodzież U dzieci w każdym wieku (w tym u noworodków donoszonych) zalecana dawka wynosi 0,1 mmol gadobutrolu na kg masy ciała (co odpowiada 0,1 ml produktu Gadovist 1,0 na kg masy ciała) we wszystkich wskazaniach (patrz punkt 4.1). Noworodki do 4 tygodnia życia oraz niemowlęta do 1. roku życia Ze względu na niedojrzałą funkcję nerek u noworodków do 4 tygodnia życia oraz u niemowląt do 1. roku życia, produkt Gadovist 1,0 należy stosować u tych pacjentów tylko po starannym rozważeniu, w dawce nie większej niż 0,1 mmol/kg masy ciała. W trakcie badania nie wolno zastosować więcej niż jednej dawki.
  • CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
    Dawkowanie
    Ze względu na brak danych dotyczących wielokrotnego podawania, wstrzyknięć produktu Gadovist 1,0 nie należy powtarzać, chyba że przerwy pomiędzy wstrzyknięciami wynoszą co najmniej 7 dni. Osoby w podeszłym wieku (w wieku 65 lat i starsze) Dostosowanie dawkowania nie jest uważane za konieczne. Należy zachować ostrożność u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
  • CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Nie podawać gadobutrolu dokanałowo. Po podaniu dokanałowym notowano przypadki poważnych, zagrażających życiu i zakończonych zgonem reakcji, głównie neurologicznych (np. śpiączka, encefalopatia, drgawki). Wstrzykiwanie produktu Gadovist 1,0 do żył o małym świetle niesie ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak zaczerwienienie i obrzęk. Podczas stosowania produktu leczniczego Gadovist 1,0 obowiązują również standardowe wymagania dotyczące bezpieczeństwa prowadzenia badań metodą rezonansu magnetycznego, zwłaszcza dotyczące wykluczenia materiałów ferromagnetycznych. Nadwrażliwość Tak jak w przypadku innych środków kontrastowych, stosowanie produktu leczniczego Gadovist 1,0 może być związane z reakcjami rzekomoanafilaktycznymi, nadwrażliwości lub idiosynkrazji, charakteryzującymi się objawami ze strony układu krążenia, oddechowego lub objawami skórnymi, do ciężkich reakcji, w tym wstrząsu.
  • CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Ogólnie, pacjenci z chorobami układu krążenia są bardziej podatni na wystąpienie poważnych objawów, nawet zgonu w wyniku ciężkich reakcji nadwrażliwości. Ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości może się zwiększyć w przypadku: występujących w przeszłości reakcji na środki kontrastowe, astmy oskrzelowej w wywiadzie, chorób alergicznych w wywiadzie. U pacjentów ze skłonnością do alergii decyzja o zastosowaniu produktu Gadovist 1,0 musi zostać podjęta po szczególnie uważnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Większość reakcji występuje w ciągu pół godziny od podania produktu. Dlatego zalecane jest obserwowanie pacjenta po wykonaniu badania. Należy zapewnić dostęp do produktów leczniczych stosowanych przy wystąpieniu reakcji nadwrażliwości i odpowiedniej aparatury (patrz punkt 4.2). Rzadko obserwowano reakcje opóźnione (po upływie godzin do kilku dni) (patrz punkt 4.8).
  • CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Zaburzenia czynności nerek Przed podaniem produktu Gadovist 1,0 zalecane jest objęcie wszystkich pacjentów badaniem w zakresie zaburzeń czynności nerek, obejmującym testy laboratoryjne. Zgłaszano przypadki nerkopochodnego zwłóknienia układowego (ang. nephrogenic systemic fibrosis – NSF) związanego ze stosowaniem niektórych produktów leczniczych zawierających gadolin u pacjentów, u których występuje ostre lub przewlekłe ciężkie zaburzenie czynności nerek (GFR< 30 ml/min/1,73 m2). Pacjenci poddani zabiegowi przeszczepienia wątroby są szczególnie narażeni, ponieważ ryzyko wystąpienia ostrej niewydolności nerek w tej grupie pacjentów jest duże. Ze względu na możliwość wystąpienia NSF podczas stosowania produktu Gadovist 1,0, ten produkt można stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek oraz u pacjentów w okołooperacyjnym okresie przeszczepienia wątroby jedynie po starannej ocenie stosunku korzyści do ryzyka oraz jeśli informacja diagnostyczna jest niezbędna i nie można jej uzyskać w badaniu metodą MRI bez wzmocnienia środkiem kontrastowym.
  • CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Hemodializa zaraz po podaniu produktu Gadovist 1,0 może ułatwić jego usunięcie z organizmu. Brak dowodów uzasadniających rozpoczęcie hemodializy w celu zapobiegania lub leczenia nerkopochodnego zwłóknienia układowego (NSF) u pacjentów niepoddawanych jeszcze hemodializie. Noworodki i niemowlęta Ze względu na niedojrzałą funkcję nerek u noworodków do 4 tygodnia życia oraz u niemowląt do 1. roku życia, produkt Gadovist 1,0 należy stosować u tych pacjentów tylko po starannym rozważeniu. Osoby w podeszłym wieku Ponieważ klirens nerkowy gadobutrolu może ulec zmniejszeniu u pacjentów w podeszłym wieku, szczególnie ważne jest obserwowanie pacjentów w wieku 65 lat i starszych w zakresie zaburzeń czynności nerek. Napady drgawkowe Podobnie jak w przypadku innych produktów leczniczych zawierających gadolin, u chorych z niskim progiem drgawkowym konieczne jest zachowanie szczególnych środków ostrożności.
  • CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Substancje pomocnicze Ten produkt zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na dawkę (obliczonej na podstawie średniej ilości podawanej osobie o masie ciała 70 kg), to znaczy, że uznaje się go za „wolny od sodu”.
  • CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji.
  • CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dane dotyczące stosowania środków kontrastujących zawierających związki gadolinu, w tym gadobutrol u kobiet w ciąży są ograniczone. Gadolin może przenikać przez łożysko. Nie wiadomo, czy narażenie na gadolin wiąże się z niepożądanym działaniem na płód. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję po wielokrotnym zastosowaniu dużych dawek (patrz punkt 5.3). Produktu Gadovist 1,0 nie należy stosować w okresie ciąży, jeśli stan kliniczny kobiety nie wskazuje na konieczność stosowania gadobutrolu. Karmienie piersi? Produkty lecznicze zawierające gadolin przenikają w bardzo małych ilościach do mleka matki (patrz punkt 5.3). W dawkach klinicznych nie należy spodziewać się wpływu na niemowlę ze względu na małą ilość wydalaną z mlekiem i słabe wchłanianie z jelita. Lekarz wraz z karmiącą matką powinni podjąć decyzję o kontynuowaniu karmienia piersią lub o jego przerwaniu na okres 24 godzin po podaniu produktu Gadovist 1,0.
  • CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Płodność Badania na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu na płodność.
  • CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Gadovist 1,0 nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
  • CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Ogólny profil bezpieczeństwa produktu Gadovist 1,0 jest opracowany w oparciu o dane uzyskane od 6300 pacjentów biorących udział w badaniach klinicznych i z monitorowania produktu po wprowadzeniu do obrotu. U pacjentów otrzymujących produkt Gadovist 1,0 najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi (≥ 0,5%) są: ból głowy, nudności, zawroty głowy. U pacjentów otrzymujących produkt Gadovist 1,0 najcięższymi działaniami niepożądanymi są: zatrzymanie akcji serca i ciężkie reakcje rzekomoanafilaktyczne (w tym zatrzymanie oddechu i wstrząs anafilaktyczny). Rzadko obserwowano opóźnione reakcje alergiczne (od kilku godzin do kilku dni) (patrz punkt 4.4). Większość działań niepożądanych miało nasilenie od łagodnego do umiarkowanego. Działania niepożądane obserwowane po zastosowaniu produktu Gadovist 1,0 są przedstawione w poniższej tabeli. Terminologia działań niepożądanych oparta jest na systemie klasyfikacji układów i narządów (MedDRA).
  • CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
    Działania niepożądane
    W celu opisania określonych reakcji oraz ich synonimów i stanów pokrewnych zastosowano najbardziej odpowiedni termin MedDRA. Działania niepożądane zgłoszone w trakcie badań klinicznych zostały wymienione zgodnie z częstością występowania, którą pogrupowano według konwencji: często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000). Działania niepożądane zaobserwowane jedynie po wprowadzeniu produktu do obrotu, dla których częstość występowania nie mogła być określona, zostały przedstawione w kolumnie zatytułowanej „Częstość nieznana”. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Tabela 1. Działania niepożądane zgłaszane w badaniach klinicznych lub po wprowadzeniu do obrotu u pacjentów, którym podano produkt Gadovist 1,0 Klasyfikacja układów i narządów Często Niezbyt często Rzadko Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Zaburzenia układu immunologicznego Nadwrażliwość, reakcja rzekomoanafilaktyczna* (np.
  • CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
    Działania niepożądane
    wstrząs rzekomoanafilaktyczny, zapaść naczyniowa, zatrzymanie oddechu, obrzęk płuc, skurcz oskrzeli, sinica, obrzęk jamy ustnej i gardła, obrzęk krtani, niedociśnienie, wzrost ciśnienia krwi, ból w klatce piersiowej, pokrzywka, obrzęk twarzy, obrzęk naczynioruchowy, zapalenie spojówek, obrzęk powiek, uderzenie gorąca, nadmierne pocenie się, kaszel, kichanie, uczucie pieczenia, bladość) Zaburzenia układu nerwowego ból głowy zawroty głowy, zaburzenia smaku, parestezje utrata świadomości*, drgawki, omamy węchowe Zaburzenia serca tachykardia, kołatanie serca zatrzymanie akcji serca* Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia duszność* Zaburzenia żołądka i jelit nudności wymioty, suchość w jamie ustnej Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej rumień, świąd (w tym świąd uogólniony), wysypka (w tym wysypka uogólniona, plamkowa, grudkowa, wysypka ze świądem) nerkopochodne zwłóknienie układowe Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania reakcja w miejscu wstrzyknięcia, uczucie gorąca złe samopoczucie, uczucie zimna *Zgłaszano przypadki zagrożenia życia i (lub) przypadki zgonów.
  • CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
    Działania niepożądane
    # Żadne z poszczególnych działań niepożądanych wymienionych przy nadwrażliwości lub reakcji rzekomoanafilaktycznej, zgłoszonych w trakcie badań klinicznych nie osiągnęło częstości występowania większej niż „rzadko” (z wyjątkiem pokrzywki). § Nadwrażliwość, reakcje rzekomoanafilaktyczne obserwowano jedynie po wprowadzeniu produktu do obrotu (częstość nieznana). 0 Do reakcji w miejscu wstrzyknięcia (różne rodzaje) należy zaliczyć: wynaczynienia w miejscu wstrzyknięcia, pieczenie w miejscu wstrzyknięcia, uczucie zimna w miejscu wstrzyknięcia, uczucie ciepła w miejscu wstrzyknięcia, rumień lub wysypka w miejscu wstrzyknięcia, ból w miejscu wstrzyknięcia, krwiak w miejscu wstrzyknięcia. Alergicy są częściej narażeni na wystąpienie reakcji nadwrażliwości niż inni pacjenci (patrz punkt 4.4). Zgłaszano pojedyncze przypadki nerkopochodnego zwłóknienia układowego (NSF) podczas stosowania produktu Gadovist 1,0 (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
    Działania niepożądane
    Po podaniu produktu Gadovist 1,0 obserwowano wahania parametrów czynności nerek, w tym wzrost stężenia kreatyniny w surowicy. Dzieci i młodzież W oparciu o dwa badania fazy I/III pojedynczej dawki u 138 pacjentów w wieku od 2 do 17 lat i u 44 pacjentów w wieku od 0 do 2 lat (patrz punkt 5.1) częstość, typ i ciężkość działań niepożądanych u dzieci w każdym wieku (w tym u noworodków donoszonych), jest porównywalna do profilu działań niepożądanych występujących u dorosłych. Potwierdzono to w badaniu fazy IV, z udziałem ponad 1100 pacjentów pediatrycznych oraz na podstawie danych z monitorowania produktu po wprowadzeniu do obrotu. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
  • CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
    Działania niepożądane
    Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
  • CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Maksymalna pojedyncza dawka dzienna gadobutrolu, wynosi 1,5 mmol gadobutrolu/kg mc. Dotychczas nie zgłaszano objawów intoksykacji wynikających z przedawkowania produktu w trakcie stosowania klinicznego. W przypadku nieumyślnego przedawkowania, w ramach środków ostrożności zaleca się monitorowanie czynności układu krążenia (w tym EKG) i kontrolę czynności nerek. W przypadku przedawkowania u pacjentów z niewydolnością nerek, produkt Gadovist 1,0 można usunąć z organizmu za pomocą hemodializy. Po 3 sesjach hemodializ około 98% produktu jest wydalane z organizmu. Jednak brak dowodów, że hemodializa jest odpowiednia do zapobiegania nerkopochodnemu zwłóknieniu układowemu.
  • CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: paramagnetyczne środki kontrastowe, kod ATC: V 08 CA 09 Mechanizm działania Gadovist 1,0 jest produktem leczniczym (środkiem kontrastowym) o właściwościach paramagnetycznych, służącym do stosowania w badaniach obrazowych z wykorzystaniem rezonansu magnetycznego. Działanie kontrastowe zapewniane jest przez gadobutrol – obojętny (niejonowy) kompleks składający się z gadolinu (III) oraz makrocyklicznego ligandu kwasu dihydroksy-hydroksymetylopropylotetraazacyklododekanotrójoctowego (butrolu). Podczas wykonywania sekwencji T1-zależnych z zastosowaniem protonowego rezonansu magnetycznego, wywołane przez jon gadolinu skrócenie czasu relaksacji spinowo-sieciowej (typu spin-siatka) wzbudzonych jąder atomowych prowadzi do zwiększenia intensywności sygnału, a co za tym idzie, do wzmocnienia kontrastu obrazu określonych tkanek.
  • CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
    Właściwości farmakodynamiczne
    Z drugiej strony, w obrazach T2*-zależnych, indukcja niehomogeniczności lokalnych pól magnetycznych przez wysoki moment magnetyczny gadolinu w dużych stężeniach (po podaniu dawki w bolusie), prowadzi do spadku intensywności sygnału. Działanie farmakodynamiczne Relaksacyjność gadobutrolu oznaczona in vitro w ludzkiej krwi/osoczu w warunkach fizjologicznych dla klinicznie istotnych wartości natężenia pola magnetycznego (1,5 i 3,0 T) zawiera się w przedziale od 3,47 do 4,97 l/mmol/s. W dawkach klinicznych istotnie wyrażona relaksacyjność gadobutrolu prowadzi do skrócenia czasów relaksacji protonów w wodzie obecnej w tkankach. Trwałość kompleksu gadobutrolu była zbadana in vitro w warunkach fizjologicznych (w ludzkiej surowicy natywnej dla pH 7,4 i temperatury 37°C) przez okres 15 dni. Ilość jonów gadolinu uwalnianych z gadobutrolu pozostawała poniżej granicy oznaczalności wynoszącej 0,1 mol% całkowitej ilości gadolinu, co wskazuje na wysoką trwałość kompleksu w badanych warunkach.
  • CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
    Właściwości farmakodynamiczne
    Makrocykliczny ligand tworzy stabilny kompleks z jonem gadolinu wykazującym właściwości paramagnetyczne, zapewniając wyjątkowo wysoką stabilność in vivo oraz in vitro (termodynamiczna stała stabilności: log K = 21–22). Gadobutrol jest bardzo łatwo rozpuszczalny w wodzie, jest związkiem wykazującym wyjątkowo wysoką hydrofilność, ze współczynnikiem rozdziału pomiędzy n-butanol, a bufor o pH 7,6 wynoszącym około 0,006. Substancja ta nie wykazuje żadnych hamujących interakcji z enzymami. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania W badaniu zaplanowanym jako porównanie wewnątrzosobnicze w układzie naprzemiennym Gadovist porównywano z solą megluminową kwasu gadoterowego (oba produkty w dawce 0,1 mmol/kg) w celu wizualizacji wykontrastowanych zmian nowotworowych w mózgu u 132 pacjentów. Głównym punktem końcowym skuteczności była ogólna preferencja produktu Gadovist lub soli megluminowej kwasu gadoterowego na podstawie mediany odczytu w próbie zaślepionej dla osoby oceniającej.
  • CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
    Właściwości farmakodynamiczne
    Przewagę produktu Gadovist wykazano na podstawie wartości p wynoszącej 0,0004. Przewagę produktu Gadovist stwierdzono w przypadku 42 pacjentów (32%) w porównaniu z ogólną wyższością soli megluminowej kwasu gadoterowego u 16 pacjentów (12%). U 74 pacjentów (56%) nie stwierdzono przewagi żadnego z dwóch podanych środków kontrastowych. W przypadku zmiennych drugorzędowych stwierdzono, że stosunek sygnału zmiany do sygnału tkanki mózgu był statystycznie istotnie wyższy dla produktu Gadovist (p<0,0003). Wartość procentowa wzmocnienia była wyższa dla produktu Gadovist w porównaniu z solą megluminową kwasu gadoterowego, przy czym zaobserwowano statystycznie istotną różnicę względem osoby oceniającej w zaślepionej próbie (p<0,0003). W przypadku oceny stosunku kontrastu do szumu stwierdzono wyższą wartość średnią dla produktu Gadovist (129) w porównaniu z solą megluminową kwasu gadoterowego (98). Różnica nie była istotna statystycznie.
  • CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
    Właściwości farmakodynamiczne
    Dzieci i młodzież Przeprowadzono dwa badania fazy I/III z pojedynczą dawką kontrastu u 138 pacjentów z planowym badaniem metodą rezonansu magnetycznego ośrodkowego układu nerwowego, wątroby i nerek ze wzmocnieniem kontrastowym lub angiografii rezonansu magnetycznego ze wzmocnieniem kontrastowym oraz u 44 pacjentów w wieku 0 do 2 lat (w tym noworodków donoszonych) z planowym badaniem metodą rezonansu magnetycznego ze wzmocnieniem kontrastowym dowolnej części ciała. Wykazano skuteczność diagnostyczną i zwiększenie pewności diagnostycznej dla wszystkich parametrów ocenianych w badaniach oraz nie stwierdzono różnic pomiędzy pacjentami pediatrycznymi w porównaniu z dorosłymi. Gadovist 1.0 był dobrze tolerowany w badaniach i wykazywał taki sam profil bezpieczeństwa gadobutrolu jak u dorosłych.
  • CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
    Właściwości farmakodynamiczne
    Bezpieczeństwo kliniczne Rodzaj i częstość występowania działań niepożądanych po podaniu produktu Gadovist w różnych wskazaniach były przedmiotem rozległego, międzynarodowego, prospektywnego, nieinterwencyjnego badania klinicznego (GARDIAN). Populacja oceny bezpieczeństwa obejmowała 23 708 pacjentów we wszystkich grupach wiekowych, w tym dzieci (n = 1142; 4,8%) oraz osoby w podeszłym wieku (n = 4330; 18,3% w wieku od 65 do <80 lat i n = 526; 2,2% w wieku ≥ 80 lat). Mediana wieku wynosiła 51,9 roku. Dwustu dwóch pacjentów (0,9%) zgłosiło łącznie 251 zdarzeń niepożądanych (AE), a 170 (0,7%) zgłosiło 215 przypadków klasyfikowanych jako niepożądane działanie leku (ADR), większość (97,7%) o nasileniu łagodnym lub umiarkowanym. Najczęściej zgłaszanymi niepożądanymi działaniami leku były nudności (0,3%), wymioty (0,1%) i zawroty głowy (0,1%). Częstość występowania niepożądanych działań leku wynosiła 0,9% u kobiet i 0,6% u mężczyzn.
  • CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
    Właściwości farmakodynamiczne
    Nie było różnic w częstości występowania niepożądanych działań leku w zależności od dawki gadobutrolu. U czterech ze 170 pacjentów zgłaszających niepożądane działania leku (0,02%) wystąpiły poważne działania niepożądane, w tym jeden wstrząs anafilaktyczny ze skutkiem śmiertelnym. W odniesieniu do dzieci zgłoszono wystąpienie zdarzeń niepożądanych u 8 pacjentów na 1142 (0,7%). W przypadku sześciorga dzieci zdarzenia niepożądane zaklasyfikowano jako niepożądane działanie leku (0,5%). Zaburzenia czynności nerek W prospektywnym badaniu farmakoepidemiologicznym (GRIP) mającym na celu ocenę potencjalnego ryzyka rozwoju nerkopochodnego włóknienia układowego (NSF) u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek 908 pacjentów z zaburzeniami czynności nerek różnego stopnia otrzymywało Gadovist w standardowej dawce zarejestrowanej we wskazaniu CE-MRI.
  • CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
    Właściwości farmakodynamiczne
    Wszyscy pacjenci, w tym 234 pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (eGFR <30 ml/min/1,73 m2), którzy nie otrzymywali innych środków kontrastowych opartych na gadolinie, byli monitorowani przez okres dwóch lat pod kątem objawów podmiotowych i przedmiotowych NSF. U żadnego z pacjentów włączonych do badania nie rozwinęło się NSF.
  • CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: paramagnetyczne środki kontrastowe, kod ATC: V 08 CA 09 Mechanizm działania Gadovist 1,0 jest produktem leczniczym (środkiem kontrastowym) o właściwościach paramagnetycznych, służącym do stosowania w badaniach obrazowych z wykorzystaniem rezonansu magnetycznego. Działanie kontrastowe zapewniane jest przez gadobutrol – obojętny (niejonowy) kompleks składający się z gadolinu (III) oraz makrocyklicznego ligandu kwasu dihydroksy-hydroksymetylopropylotetraazacyklododekanotrójoctowego (butrolu). Podczas wykonywania sekwencji T1-zależnych z zastosowaniem protonowego rezonansu magnetycznego, wywołane przez jon gadolinu skrócenie czasu relaksacji spinowo-sieciowej (typu spin-siatka) wzbudzonych jąder atomowych prowadzi do zwiększenia intensywności sygnału, a co za tym idzie, do wzmocnienia kontrastu obrazu określonych tkanek.
  • CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
    Właściwości farmakokinetyczne
    Z drugiej strony, w obrazach T2*-zależnych, indukcja niehomogeniczności lokalnych pól magnetycznych przez wysoki moment magnetyczny gadolinu w dużych stężeniach (po podaniu dawki w bolusie), prowadzi do spadku intensywności sygnału. Działanie farmakodynamiczne Relaksacyjność gadobutrolu oznaczona in vitro w ludzkiej krwi/osoczu w warunkach fizjologicznych dla klinicznie istotnych wartości natężenia pola magnetycznego (1,5 i 3,0 T) zawiera się w przedziale od 3,47 do 4,97 l/mmol/s. W dawkach klinicznych istotnie wyrażona relaksacyjność gadobutrolu prowadzi do skrócenia czasów relaksacji protonów w wodzie obecnej w tkankach. Trwałość kompleksu gadobutrolu była zbadana in vitro w warunkach fizjologicznych (w ludzkiej surowicy natywnej dla pH 7,4 i temperatury 37°C) przez okres 15 dni. Ilość jonów gadolinu uwalnianych z gadobutrolu pozostawała poniżej granicy oznaczalności wynoszącej 0,1 mol% całkowitej ilości gadolinu, co wskazuje na wysoką trwałość kompleksu w badanych warunkach.
  • CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
    Właściwości farmakokinetyczne
    Makrocykliczny ligand tworzy stabilny kompleks z jonem gadolinu wykazującym właściwości paramagnetyczne, zapewniając wyjątkowo wysoką stabilność in vivo oraz in vitro (termodynamiczna stała stabilności: log K = 21–22). Gadobutrol jest bardzo łatwo rozpuszczalny w wodzie, jest związkiem wykazującym wyjątkowo wysoką hydrofilność, ze współczynnikiem rozdziału pomiędzy n-butanol, a bufor o pH 7,6 wynoszącym około 0,006. Substancja ta nie wykazuje żadnych hamujących interakcji z enzymami. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania W badaniu zaplanowanym jako porównanie wewnątrzosobnicze w układzie naprzemiennym Gadovist porównywano z solą megluminową kwasu gadoterowego (oba produkty w dawce 0,1 mmol/kg) w celu wizualizacji wykontrastowanych zmian nowotworowych w mózgu u 132 pacjentów. Głównym punktem końcowym skuteczności była ogólna preferencja produktu Gadovist lub soli megluminowej kwasu gadoterowego na podstawie mediany odczytu w próbie zaślepionej dla osoby oceniającej.
  • CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
    Właściwości farmakokinetyczne
    Przewagę produktu Gadovist wykazano na podstawie wartości p wynoszącej 0,0004. Przewagę produktu Gadovist stwierdzono w przypadku 42 pacjentów (32%) w porównaniu z ogólną wyższością soli megluminowej kwasu gadoterowego u 16 pacjentów (12%). U 74 pacjentów (56%) nie stwierdzono przewagi żadnego z dwóch podanych środków kontrastowych. W przypadku zmiennych drugorzędowych stwierdzono, że stosunek sygnału zmiany do sygnału tkanki mózgu był statystycznie istotnie wyższy dla produktu Gadovist (p<0,0003). Wartość procentowa wzmocnienia była wyższa dla produktu Gadovist w porównaniu z solą megluminową kwasu gadoterowego, przy czym zaobserwowano statystycznie istotną różnicę względem osoby oceniającej w zaślepionej próbie (p<0,0003). W przypadku oceny stosunku kontrastu do szumu stwierdzono wyższą wartość średnią dla produktu Gadovist (129) w porównaniu z solą megluminową kwasu gadoterowego (98). Różnica nie była istotna statystycznie.
  • CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
    Właściwości farmakokinetyczne
    Dzieci i młodzież Przeprowadzono dwa badania fazy I/III z pojedynczą dawką kontrastu u 138 pacjentów z planowym badaniem metodą rezonansu magnetycznego ośrodkowego układu nerwowego, wątroby i nerek ze wzmocnieniem kontrastowym lub angiografii rezonansu magnetycznego ze wzmocnieniem kontrastowym oraz u 44 pacjentów w wieku 0 do 2 lat (w tym noworodków donoszonych) z planowym badaniem metodą rezonansu magnetycznego ze wzmocnieniem kontrastowym dowolnej części ciała. Wykazano skuteczność diagnostyczną i zwiększenie pewności diagnostycznej dla wszystkich parametrów ocenianych w badaniach oraz nie stwierdzono różnic pomiędzy pacjentami pediatrycznymi w porównaniu z dorosłymi. Gadovist 1.0 był dobrze tolerowany w badaniach i wykazywał taki sam profil bezpieczeństwa gadobutrolu jak u dorosłych.
  • CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
    Właściwości farmakokinetyczne
    Bezpieczeństwo kliniczne Rodzaj i częstość występowania działań niepożądanych po podaniu produktu Gadovist w różnych wskazaniach były przedmiotem rozległego, międzynarodowego, prospektywnego, nieinterwencyjnego badania klinicznego (GARDIAN). Populacja oceny bezpieczeństwa obejmowała 23 708 pacjentów we wszystkich grupach wiekowych, w tym dzieci (n = 1142; 4,8%) oraz osoby w podeszłym wieku (n = 4330; 18,3% w wieku od 65 do <80 lat i n = 526; 2,2% w wieku ≥ 80 lat). Mediana wieku wynosiła 51,9 roku. Dwustu dwóch pacjentów (0,9%) zgłosiło łącznie 251 zdarzeń niepożądanych (AE), a 170 (0,7%) zgłosiło 215 przypadków klasyfikowanych jako niepożądane działanie leku (ADR), większość (97,7%) o nasileniu łagodnym lub umiarkowanym. Najczęściej zgłaszanymi niepożądanymi działaniami leku były nudności (0,3%), wymioty (0,1%) i zawroty głowy (0,1%). Częstość występowania niepożądanych działań leku wynosiła 0,9% u kobiet i 0,6% u mężczyzn.
  • CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
    Właściwości farmakokinetyczne
    Nie było różnic w częstości występowania niepożądanych działań leku w zależności od dawki gadobutrolu. U czterech ze 170 pacjentów zgłaszających niepożądane działania leku (0,02%) wystąpiły poważne działania niepożądane, w tym jeden wstrząs anafilaktyczny ze skutkiem śmiertelnym. W odniesieniu do dzieci zgłoszono wystąpienie zdarzeń niepożądanych u 8 pacjentów na 1142 (0,7%). W przypadku sześciorga dzieci zdarzenia niepożądane zaklasyfikowano jako niepożądane działanie leku (0,5%). Zaburzenia czynności nerek W prospektywnym badaniu farmakoepidemiologicznym (GRIP) mającym na celu ocenę potencjalnego ryzyka rozwoju nerkopochodnego włóknienia układowego (NSF) u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek 908 pacjentów z zaburzeniami czynności nerek różnego stopnia otrzymywało Gadovist w standardowej dawce zarejestrowanej we wskazaniu CE-MRI.
  • CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
    Właściwości farmakokinetyczne
    Wszyscy pacjenci, w tym 234 pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (eGFR <30 ml/min/1,73 m2), którzy nie otrzymywali innych środków kontrastowych opartych na gadolinie, byli monitorowani przez okres dwóch lat pod kątem objawów podmiotowych i przedmiotowych NSF. U żadnego z pacjentów włączonych do badania nie rozwinęło się NSF. 5.2 Właściwości farmakokinetyczne Informacje ogólne Gadobutrol zachowuje się w organizmie tak, jak każdy inny, wysoce hydrofilny, biologicznie obojętny związek wydalany za pośrednictwem nerek (np. mannitol lub inulina). Wchłanianie i dystrybucja Gadobutrol ulega szybkiej dystrybucji w przestrzeniach zewnątrzkomórkowych. Wiązanie z białkami jest pomijalnie małe. Po podaniu dawki równej 0,1 mmol gadobutrolu/kg masy ciała, średnie stężenie wynoszące 0,59 mmol gadobutrolu/l osocza zmierzono po upływie 2 minut od chwili wykonania wstrzyknięcia, a stężenie 0,3 mmol gadobutrolu/l osocza w 60 minut po wstrzyknięciu.
  • CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
    Właściwości farmakokinetyczne
    Badania na zwierzętach: W badaniach na królikach stwierdzono, że przenikanie przez łożysko jest nieznaczne: 0,01% podanej dawki wykrywano u płodów. U szczurów w okresie laktacji, mniej niż 0,1% całkowitej podanej dawki przenikało do mleka. W badaniach na szczurach stwierdzono, że wchłanianie po podaniu doustnym było bardzo małe, i wynosiło około 5%, w oparciu o część dawki wydalaną z moczem. Nie obserwowano krążenia wątrobowo-jelitowego. Metabolizm Gadobutrol nie jest związkiem metabolizowanym. Eliminacja Gadobutrol ulega usunięciu z osocza wykazując okres półtrwania równy 1,81 godziny (zakres: 1,33 – 2,13 godziny). Gadobutrol jest wydalany w postaci niezmienionej przez nerki. Wydalanie drogą inną niż przez nerki jest pomijalnie małe. Klirens nerkowy gadobutrolu wynosi 1,1 do 1,7 ml/min/kg u osób zdrowych, jest więc porównywalny do klirensu nerkowego inuliny, co podkreśla fakt, że gadobutrol jest usuwany w wyniku filtracji kłębuszkowej.
  • CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
    Właściwości farmakokinetyczne
    Ponad 50 % podanej dawki ulega wydaleniu z moczem w czasie dwóch godzin po podaniu dożylnym. Gadobutrol ulega całkowitemu usunięciu z organizmu w czasie 24 godzin. Mniej niż 0,1% ulega wydalaniu z kałem. Liniowość lub nieliniowość Parametry farmakokinetyczne gadobutrolu u ludzi są odpowiednio proporcjonalne do dawki (np. Cmax, AUC) lub są niezależne od dawki (np. Vss, t1/2). Charakterystyka w określonych populacjach pacjentów Dzieci i młodzież: Farmakokinetyka gadobutrolu w populacji dzieci i młodzieży poniżej 18 lat i u dorosłych jest podobna (patrz punkt 4.2). Zostało to przedstawione w dwóch badaniach fazy I i III z pojedynczą dawką kontrastu u pacjentów pediatrycznych w wieku poniżej 18 lat. Parametry farmakokinetyczne oceniono u 130 pacjentów pediatrycznych w wieku od 2 do 18 lat i u 43 pacjentów pediatrycznych w wieku poniżej 2 lat (w tym u noworodków donoszonych).
  • CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
    Właściwości farmakokinetyczne
    Wykazano, że profil farmakokinetyczny (PK) gadobutrolu u dzieci w każdym wieku jest podobny do profilu u dorosłych, skutkując podobną wartością pola powierzchni pod krzywą (AUC), klirensem osoczowym znormalizowanym do masy ciała i objętością dystrybucji jak również okresem półtrwania i szybkością wydalania. Około 99% (mediana) dawki zostało wydalone z moczem w ciągu 6 godzin (te dane pochodzą z grupy wiekowej od 2 do 18 lat). Osoby starsze (w wieku 65 lat i powyżej): Ze względu na zmiany fizjologiczne w czynności nerek zachodzące z wiekiem, u starszych ochotników (w wieku 65 lat i starszych) ekspozycja ustrojowa zwiększyła się o około 33% (mężczyźni) i 54% (kobiety), a czas półtrwania o około 33% (mężczyźni) i 58% (kobiety). Klirens osoczowy ulegał zmniejszeniu odpowiednio o około 25% (mężczyźni) i 35% (kobiety). U wszystkich ochotników całość podanej dawki została wydalona z moczem w okresie 24 godzin i nie stwierdzono różnicy w tym zakresie pomiędzy ochotnikami starszymi i młodszymi.
  • CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
    Właściwości farmakokinetyczne
    Dzieci: Właściwości farmakokinetyczne gadobutrolu u dzieci w wieku od 2 do 17 lat oraz u osób dorosłych są porównywalne (patrz punkt 4.2). Zaburzenia czynności nerek: U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, okres półtrwania gadobutrolu w surowicy ulega wydłużeniu, ze względu na ograniczone przesączanie kłębuszkowe. Średni okres półtrwania ulega wydłużeniu do 5,8 godziny u osób z łagodnym do umiarkowanego zaburzeniem czynności nerek (80>CLCR>30 ml/min) oraz dalszemu wydłużeniu do 17,6 godzin u niepoddawanych dializie osób z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (CLCR<30 ml/min). Klirens w surowicy ulega obniżeniu do 0,49 ml/min/kg u pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek (80>CLCR>30 ml/min) oraz do 0,16 ml/min/kg u niepoddawanych dializie osób z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (CLCR<30 ml/min). U osób z łagodnym do umiarkowanego zaburzeniem czynności nerek obserwowano całkowite wydalenie podanej dawki substancji z moczem w okresie 72 godzin.
  • CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
    Właściwości farmakokinetyczne
    W przypadku pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek, około 80% podanej dawki było wydalane z moczem w okresie 5 dni (patrz także punkty 4.2 i 4.4). W przypadku znacznego ograniczenia czynności nerek można rozważyć wykonanie hemodializy. U pacjentów wymagających dializy, gadobutrol był niemal całkowicie usuwany z surowicy po trzecim zabiegu dializy. CLCR oznacza klirens kreatyniny (creatinine clearance). 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących toksyczności, genotoksyczności, możliwości uczulenia kontaktowego nie ujawniają żadnego szczególnego zagrożenia dla człowieka. Toksyczność reprodukcyjna Dawkowanie wielokrotne w badaniach toksykologicznych dotyczących reprodukcji spowodowało opóźnienie rozwoju zarodkowego u szczurów i królików oraz zwiększenie śmiertelności zarodków u szczurów, królików i małp tylko po dawkach będących u ludzi 8 do 16 razy (w oparciu o powierzchnię ciała) lub 25 do 50 razy (w oparciu o masę ciała) powyżej dawki diagnostycznej.
  • CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
    Właściwości farmakokinetyczne
    Nie wiadomo, czy działania te mogą występować również po podaniu pojedynczym. Badania toksyczności, u szczurzych noworodków i u młodych szczurów, z dawką pojedynczą i wielokrotną nie wykazały szczególnego zagrożenia stosowania u dzieci w każdym wieku, w tym noworodków donoszonych i niemowląt. Gadovist 1,0 nie wykazuje działania toksycznego na płód podczas podawania w okresie organogenezy w dawkach dwukrotnie (szczury i małpy) oraz pięciokrotnie (króliki) przekraczających zalecaną pojedynczą dawkę dla człowieka, w przeliczeniu na powierzchnię ciała, lub w dawce sześciokrotnie (małpy) lub 15-krotnie (szczury i króliki) przekraczających zalecaną pojedynczą dawkę dla człowieka w przeliczeniu na masę ciała. Gadovist 1,0 nie wykazuje działania teratogennego u szczurów, królików i małp, nawet w przypadku podawania kilku dawek w okresie organogenezy, w maksymalnej badanej dawce przekraczającej od 8 do 32 razy (w przeliczeniu na powierzchnię ciała) lub od 25 do 100 razy (w przeliczeniu na masę ciała) dawkę diagnostyczną stosowaną u ludzi.
  • CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
    Właściwości farmakokinetyczne
    Działanie genotoksyczne Badania dotyczące działania genotoksycznego (testy dotyczące występowania mutacji genowych, chromosomalnych i genomowych) nie wykazały mutagenności produktu Gadovist 1,0 in vivo i in vitro. Nie wykonywano badań dotyczących oddziaływania rakotwórczego produktu Gadovist 1,0. Badania takie uznano za zbędne, ponieważ Gadovist 1,0 nie wykazuje właściwości genotoksycznych ani działania toksycznego na szybko rosnące tkanki. Tolerancja miejscowa i możliwość uczulenia kontaktowego Badania eksperymentalne nad tolerancją miejscową na produkt Gadovist 1,0 po pojedynczym i wielokrotnym podaniu dożylnym oraz pojedynczym podaniu dotętniczym nie wskazały na występowanie niepożądanych działań miejscowych. Eksperymentalne badania tolerancji miejscowej po pojedynczym podaniu pozanaczyniowym, podskórnym, a także domięśniowym wskazały na możliwe występowanie niewielkich miejscowych reakcji nietolerancji w miejscu podania, po nieumyślnym podaniu pozanaczyniowym.
  • CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
    Właściwości farmakokinetyczne
    Wyniki badań nad kontaktowym działaniem uczulającym nie wskazują na działanie uczulające produktu Gadovist 1,0. Bezpieczeństwo farmakologiczne W nieklinicznych badaniach bezpieczeństwa w odniesieniu do układu krążenia obserwowano przemijający wzrost ciśnienia krwi oraz kurczliwości mięśnia sercowego, zależne od podanej dawki. Działań takich nie obserwowano u ludzi. Badania środowiskowe wykazały, że trwałość i mobilność środków kontrastowych opartych na gadolinie (ang. gadolinium based contrast agent – GBCA) wskazują na możliwość dystrybucji w słupie wody i w wodzie gruntowej.
  • CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących toksyczności, genotoksyczności, możliwości uczulenia kontaktowego nie ujawniają żadnego szczególnego zagrożenia dla człowieka. Toksyczność reprodukcyjna Dawkowanie wielokrotne w badaniach toksykologicznych dotyczących reprodukcji spowodowało opóźnienie rozwoju zarodkowego u szczurów i królików oraz zwiększenie śmiertelności zarodków u szczurów, królików i małp tylko po dawkach będących u ludzi 8 do 16 razy (w oparciu o powierzchnię ciała) lub 25 do 50 razy (w oparciu o masę ciała) powyżej dawki diagnostycznej. Nie wiadomo, czy działania te mogą występować również po podaniu pojedynczym. Badania toksyczności, u szczurzych noworodków i u młodych szczurów, z dawką pojedynczą i wielokrotną nie wykazały szczególnego zagrożenia stosowania u dzieci w każdym wieku, w tym noworodków donoszonych i niemowląt.
  • CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Gadovist 1,0 nie wykazuje działania toksycznego na płód podczas podawania w okresie organogenezy w dawkach dwukrotnie (szczury i małpy) oraz pięciokrotnie (króliki) przekraczających zalecaną pojedynczą dawkę dla człowieka, w przeliczeniu na powierzchnię ciała, lub w dawce sześciokrotnie (małpy) lub 15-krotnie (szczury i króliki) przekraczających zalecaną pojedynczą dawkę dla człowieka w przeliczeniu na masę ciała. Gadovist 1,0 nie wykazuje działania teratogennego u szczurów, królików i małp, nawet w przypadku podawania kilku dawek w okresie organogenezy, w maksymalnej badanej dawce przekraczającej od 8 do 32 razy (w przeliczeniu na powierzchnię ciała) lub od 25 do 100 razy (w przeliczeniu na masę ciała) dawkę diagnostyczną stosowaną u ludzi. Działanie genotoksyczne Badania dotyczące działania genotoksycznego (testy dotyczące występowania mutacji genowych, chromosomalnych i genomowych) nie wykazały mutagenności produktu Gadovist 1,0 in vivo i in vitro.
  • CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Nie wykonywano badań dotyczących oddziaływania rakotwórczego produktu Gadovist 1,0. Badania takie uznano za zbędne, ponieważ Gadovist 1,0 nie wykazuje właściwości genotoksycznych ani działania toksycznego na szybko rosnące tkanki. Tolerancja miejscowa i możliwość uczulenia kontaktowego Badania eksperymentalne nad tolerancją miejscową na produkt Gadovist 1,0 po pojedynczym i wielokrotnym podaniu dożylnym oraz pojedynczym podaniu dotętniczym nie wskazały na występowanie niepożądanych działań miejscowych. Eksperymentalne badania tolerancji miejscowej po pojedynczym podaniu pozanaczyniowym, podskórnym, a także domięśniowym wskazały na możliwe występowanie niewielkich miejscowych reakcji nietolerancji w miejscu podania, po nieumyślnym podaniu pozanaczyniowym. Wyniki badań nad kontaktowym działaniem uczulającym nie wskazują na działanie uczulające produktu Gadovist 1,0.
  • CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Bezpieczeństwo farmakologiczne W nieklinicznych badaniach bezpieczeństwa w odniesieniu do układu krążenia obserwowano przemijający wzrost ciśnienia krwi oraz kurczliwości mięśnia sercowego, zależne od podanej dawki. Działań takich nie obserwowano u ludzi. Badania środowiskowe wykazały, że trwałość i mobilność środków kontrastowych opartych na gadolinie (ang. gadolinium based contrast agent – GBCA) wskazują na możliwość dystrybucji w słupie wody i w wodzie gruntowej.
  • CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Kalkobutrol sodowy Trometamol Kwas solny 3,6 % Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać produktu z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności. 6.3 Okres ważności 3 lata Termin ważności po pierwszym otwarciu: Pozostałości roztworu do wstrzykiwań niewykorzystane w trakcie jednego badania trzeba wyrzucić. Stabilność chemiczną, fizyczną i mikrobiologiczną wykazano przez 24 godziny w temperaturze od 20 do 25ºC. Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt powinien być użyty niezwłocznie. Jeżeli, nie został użyty natychmiast, za okres w jakim produkt został podany i warunki jego przechowywania odpowiedzialna jest osoba podająca produkt. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze do 30ºC. Warunki przechowywania produktu leczniczego po pierwszym otwarciu, patrz punkt 6.3.
  • CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
    Dane farmaceutyczne
    6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolki: Fiolki po 2 ml środka kontrastowego w opakowaniach po 1 i 3 sztuki. Fiolki po 7,5 ml (w 10 ml fiolce); 15 i 30 ml środka kontrastowego w opakowaniach po 1 i 10 sztuk. Fiolki po 10 ml środka kontrastowego w opakowaniach po 10 sztuk. Butelka – 65 ml środka kontrastowego (w 100 ml butelce) w opakowaniach po 1 i 10 sztuk. Ampułkostrzykawki szklane: Ampułkostrzykawki (szkło typu I) z korkiem (elastomer chlorobutylowy) i zatyczką końcówki (elastomer chlorobutylowy) po 5, 7,5, 10 ml (w 10 ml strzykawce), w opakowaniach po 1 i 5 sztuk. Ampułkostrzykawka (szkło typu I) z korkiem (elastomer chlorobutylowy) i zatyczką końcówki (elastomer chlorobutylowy) po 15 ml (w 17 ml strzykawce), w opakowaniach po 1 i 5 sztuk. Ampułkostrzykawka (szkło typu I) z korkiem (elastomer chlorobutylowy) i zatyczką końcówki (elastomer chlorobutylowy) po 20 ml (w 20 ml strzykawce), w opakowaniach po 1 i 5 sztuk.
  • CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
    Dane farmaceutyczne
    Ampułkostrzykawki plastikowe: Ampułkostrzykawki (polimer cykloolefinowy) z korkiem (bromobutylowy silikonowany) i zatyczką końcówki (elastomer termoplastyczny) po 5, 7,5, 10 ml (w 10 ml strzykawce), w opakowaniach po 1 i 5 sztuk. Ampułkostrzykawka (polimer cykloolefinowy) z korkiem (bromobutylowy silikonowany) i zatyczką końcówki (elastomer termoplastyczny) po 15, 20 ml (w 20 ml strzykawce), w opakowaniach po 1 i 5 sztuk. Wkład: Wkład do strzykawki automatycznej (65 ml) po 15, 20 i 30 ml środka kontrastowego w opakowaniach po 1 i 5 sztuk. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Ocena wzrokowa Przed użyciem produkt leczniczy należy poddać ocenie wzrokowej. Nie należy używać produktu Gadovist 1,0 w przypadku istotnego odbarwienia, obecności cząstek stałych lub uszkodzenia opakowania.
  • CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
    Dane farmaceutyczne
    Fiolki Produkt Gadovist 1,0 należy pobierać do strzykawki bezpośrednio przed użyciem. Nie należy przekłuwać korka więcej niż 1 raz. Produkt, który nie został zużyty w czasie jednego badania, należy wyrzucić. Ampułkostrzykawki Ampułkostrzykawkę należy wyjmować z opakowania bezpośrednio przed użyciem. Należy usunąć zatyczkę końcówki z ampułkostrzykawki bezpośrednio przed użyciem. Produkt, który nie został zużyty w czasie jednego badania, należy wyrzucić. Wkłady do strzykawek automatycznych Produkt leczniczy powinien być podawany przez wyspecjalizowany personel medyczny z zastosowaniem odpowiednich procedur i urządzeń. Należy zachować jałowość podczas wszystkich wstrzyknięć produktu. Wytwórca powinien dostarczyć instrukcję obsługi urządzenia. Produkt, który nie został zużyty w czasie jednego badania, należy wyrzucić. Butelki Butelka 100 ml zawiera 65 ml roztworu. Produkt leczniczy może być podawany przy pomocy automatycznego dozownika.
  • CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
    Dane farmaceutyczne
    Instrukcja obsługi urządzenia powinna zostać dostarczona przez producenta. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Zerwaną z fiolki lub ampułkostrzykawki lub wkładu lub butelki etykietę należy przykleić w karcie pacjenta w celu umożliwienia właściwej rejestracji zastosowanego produktu leczniczego zawierającego gadolin. Należy również odnotować dawkę. Jeżeli stosowane są elektroniczne karty pacjenta należy wpisać w rejestr pacjenta nazwę produktu, numer serii oraz dawkę. Dodatkowe informacje patrz punkt 6.3.
  • CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Magnevist, 469 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każdy mililitr roztworu zawiera 469,01 mg (0,5 mmol) dimegluminy gadopentetonianu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań.
  • CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy przeznaczony do diagnostyki, wyłącznie do podania dożylnego. Rezonans magnetyczny (ang. Magnetic Resonance Imaging – MRI) głowy i rdzenia kręgowego. Szczególnie do uwidaczniania guzów oraz następczej diagnostyki różnicowej przy podejrzeniu oponiaka, nerwiaka osłonkowego (nerwu słuchowego), guzów naciekających (np. glejaka) i przerzutów; do uwidaczniania małych i (lub) izointensywnych guzów; przy podejrzeniu nawrotu po leczeniu operacyjnym lub radioterapii; w celu różnicowania rzadko występujących nowotworów, takich jak: naczyniaki płodowe, wyściółczaki i mikrogruczolaki przysadki; dla lepszego określenia topografii guzów pochodzenia pozamózgowego. Dodatkowo w MRI rdzenia kręgowego: różnicowanie guzów wewnątrzrdzeniowych i zewnątrzrdzeniowych; uwidacznianie guzów litych i torbielowatych w rdzeniu; określenie topografii guza wewnątrzrdzeniowego. MRI całego ciała.
  • CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
    Wskazania do stosowania
    Badania obejmują twarzoczaszkę, okolice szyi, klatkę piersiową wraz z sercem i jamę brzuszną, piersi u kobiet, miednicę, układ kostno-stawowy oraz naczynia całego ciała. Magnevist umożliwia uzyskanie informacji diagnostycznej służącej zwłaszcza: potwierdzeniu lub wykluczeniu guzów, nacieków i zmian naczyniowych; określeniu topografii i granic tych zmian; różnicowaniu struktury wewnętrznej zmian chorobowych; ocenie stanu krążenia w prawidłowych i chorobowo zmienionych tkankach; różnicowaniu guza i tkanek bliznowatych po zakończeniu leczenia; rozpoznaniu nawracającej dyskopatii po zabiegu operacyjnym; półilościowej ocenie czynności nerek, z diagnostyką anatomiczną narządu włącznie.
  • CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania 4.2.1 Sposób podawania Magnevist należy podawać wyłącznie we wstrzyknięciu dożylnym, zgodnie z zaleceniami zawartymi w punkcie 6.6. 4.2.2 Dawkowanie Dorośli MRI głowy i rdzenia kręgowego: 0,2 ml/kg mc. produktu Magnevist (równowartość 0,1 mmol dimegluminy gadopentetonianu na kilogram masy ciała). Maksymalna jednorazowa dawka produktu Magnevist: 0,6 ml/kg mc. MRI całego ciała: 0,2 ml/kg mc. produktu Magnevist. Maksymalna jednorazowa dawka produktu Magnevist: 0,6 ml/kg mc. 4.2.3 Dodatkowe informacje dotyczące specjalnych grup pacjentów Dzieci i młodzież: Dzieci: 0,2 ml produktu Magnevist na kilogram masy ciała. Maksymalna jednorazowa dawka: 0,4 ml produktu Magnevist na kilogram masy ciała. Dzieci poniżej dwóch lat: ograniczone doświadczenie w badaniu MRI całego ciała. U dzieci poniżej dwóch lat, aby uniknąć obrażeń, zalecaną dawkę należy podawać ręcznie, a nie za pomocą strzykawki automatycznej.
  • CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
    Dawkowanie
    Zaburzenia czynności nerek: Magnevist jest przeciwwskazany do stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m2) i (lub) z ostrym uszkodzeniem nerek oraz u pacjentów w okołooperacyjnym okresie przeszczepienia wątroby (patrz punkt 4.3). Magnevist może być stosowany tylko po wnikliwej analizie stosunku korzyści do ryzyka u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30–59 ml/min/1,73 m2), w dawkach nie większych niż 0,2 ml/kg mc. (0,1 mmol/kg mc.) (patrz punkt 4.4). Podczas jednego badania nie należy stosować więcej niż jednej dawki produktu leczniczego. Z uwagi na brak danych dotyczących wielokrotnego podania leku, nie należy stosować produktu Magnevist w odstępach czasu mniejszych, niż co najmniej 7 dni. Noworodki do 4. tygodnia życia, niemowlęta do 1. roku życia i dzieci: Magnevist jest przeciwwskazany do stosowania u noworodków do 4. tygodnia życia (patrz punkt 4.3).
  • CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
    Dawkowanie
    Z uwagi na niewystarczająco rozwiniętą czynność nerek u niemowląt do 1. roku życia, Magnevist powinien być stosowany w tej grupie pacjentów jedynie po starannym rozważeniu, w dawce nie większej niż 0,2 ml/kg mc (0,1 mmol/kg mc.). Podczas jednego badania nie należy stosować więcej niż jednej dawki leku. Z uwagi na brak danych dotyczących wielokrotnego podania leku, nie należy stosować leku Magnevist w odstępach czasu mniejszych, niż co najmniej 7 dni. Badanie całego ciała metodą NMR z podaniem kontrastu nie jest zalecane u dzieci poniżej 6. miesiąca życia. Pacjenci w podeszłym wieku (w wieku 65 lat i powyżej): Podczas stosowania produktu u pacjentów w podeszłym wieku nie ma konieczności dostosowania dawki, należy jednak zachować ostrożność (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Magnevist jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m2) i (lub) z ostrym uszkodzeniem nerek, u pacjentów w okołooperacyjnym okresie przeszczepienia wątroby, u których wykonano lub planuje się przeszczepienie wątroby oraz u noworodków do 4. tygodnia życia (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Nadwrażliwość Należy szczególnie uważnie oszacować stosunek korzyści do ryzyka w przypadku pacjentów ze stwierdzoną nadwrażliwością na jakikolwiek ze składników produktu Magnevist. Jak w przypadku innych środków kontrastowych podawanych dożylnie, podanie produktu Magnevist może być związane z wystąpieniem reakcji rzekomoanafilaktycznych / nadwrażliwości lub innych reakcji idiosynkrazji, charakteryzujących się odpowiedzią ze strony układu sercowo-naczyniowego, oddechowego lub skóry, obejmujących ostre reakcje w tym wstrząs. Ryzyko reakcji nadwrażliwości jest większe w przypadku: wcześniejszej reakcji po podaniu środków kontrastowych, astmy oskrzelowej w wywiadzie, zaburzeń alergicznych w wywiadzie. U pacjentów ze skłonnością do alergii (zwłaszcza w przypadkach wymienionych powyżej w wywiadzie) decyzja dotycząca zastosowania produktu Magnevist musi być podjęta po szczególnie rozważnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka.
  • CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Większość z tych reakcji występuje w ciągu co najmniej pół godziny po podaniu środka kontrastowego. Dlatego zaleca się obserwację pacjenta po zakończeniu badania. Konieczny jest dostęp do leków do leczenia reakcji nadwrażliwości, jak również gotowość do zastosowania działań doraźnych. Rzadko mogą wystąpić reakcje opóźnione (po kilku godzinach lub po kilku dniach) (patrz punkt 4.8). Pacjenci z chorobą układu sercowo-naczyniowego są w grupie podwyższonego ryzyka poważnych, ostrych reakcji nadwrażliwości prowadzących nawet do zgonu. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Przed podaniem produktu Magnevist u wszystkich pacjentów należy wykonać badania laboratoryjne w kierunku dysfunkcji nerek. Odnotowano przypadki nerkopochodnego zwłóknienia układowego (NSF) związane z zastosowaniem dimegluminy gadopentetonianu lub niektórych innych środków cieniujących zawierających związki gadolinu u pacjentów z ostrą lub przewlekłą niewydolnością nerek (GFR <30ml/min/1,73m2) i (lub) z ostrym uszkodzeniem nerek.
  • CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Z tego powodu u tych pacjentów przeciwwskazane jest stosowanie produktu Magnevist (patrz punkt 4.3). Pacjenci poddani zabiegowi przeszczepienia wątroby są szczególnie narażeni, ponieważ ryzyko wystąpienia ostrej niewydolności nerek w tej grupie pacjentów jest wysokie. Dlatego też Magnevist nie powinien być stosowany u pacjentów w okołooperacyjnym okresie przeszczepienia wątroby oraz u noworodków (patrz punkt 4.3). Brak danych na temat przypadków występowania NSF u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek (GFR 30-59 ml/min/1,73m2). Z tego względu zaleca się ostrożność podczas stosowania produktu Magnevist w tej grupie pacjentów. Hemodializa na krótko po zastosowaniu produktu Magnevist u pacjentów hemodializowanych może być pomocna w usuwaniu produktu Magnevist z organizmu. Nie ma dowodów, że rozpoczęcie hemodializy u pozostałych, niedializowanych pacjentów zapobiega lub leczy NSF. Noworodki i niemowlęta Magnevist jest przeciwwskazany u noworodków do 4.
  • CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
    Specjalne środki ostrozności
    tygodnia życia (patrz punkt 4.3). Ze względu na nie w pełni rozwiniętą czynność nerek u niemowląt do 1. roku życia, produkt Magnevist należy stosować u tych pacjentów jedynie po starannym rozważeniu. Pacjenci w podeszłym wieku Z uwagi na zmniejszoną eliminację dimegluminy gadopentetonianu u osób w podeszłym wieku, należy badać pacjentów w wieku 65 lat i powyżej w kierunku dysfunkcji nerek. Napady drgawkowe W rzadkich przypadkach obserwowano zwiększone ryzyko napadów drgawkowych w związku z podaniem środka kontrastowego Magnevist u pacjentów z napadami drgawkowymi lub zmianami wewnątrzczaszkowymi (patrz punkt 4.8).
  • CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Dotychczas nie są znane interakcje z innymi lekami. Wpływ na wyniki testów diagnostycznych Wynik oznaczenia stężenia żelaza w osoczu metodą kompleksometryczną (używając np. batofenantroliny) uzyskanego z krwi pobranej w ciągu 24 godzin po podaniu produktu Magnevist może być zaniżony, gdyż roztwór środka kontrastowego zawiera wolny DTPA.
  • CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych dotyczących stosowania dimegluminy gadopentetonianu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Produktu Magnevist nie należy stosować w okresie ciąży, jeśli stan kliniczny kobiety nie wskazuje na konieczność stosowania dimegluminy gadopentetonianu. Karmienie piersi? Nie wiadomo, czy dimegluminy gadopentetonian przenika do mleka ludzkiego. Na podstawie dostępnych danych dotyczących zwierząt stwierdzono przenikanie dimegluminy gadopentetonianu do mleka (szczegóły patrz punkt 5.3). Nie można wykluczyć zagrożenia dla dziecka karmionego piersią. Pacjentka nie powinna karmić piersią przez co najmniej 24 godziny po podaniu produktu Magnevist.
  • CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nieistotny.
  • CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Ogólny profil bezpieczeństwa produktu Magnevist jest opracowany w oparciu o dane uzyskane od 11 000 pacjentów biorących udział w badaniach klinicznych i z monitorowania produktu po wprowadzeniu do obrotu. U pacjentów otrzymujących produkt Magnevist najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi (³ 0,4 %) są: różne reakcje w miejscu podania, bóle głowy, nudności. Większość działań niepożądanych występujących w badaniach klinicznych miało przebieg łagodny lub umiarkowany. Najcięższymi działaniami niepożądanymi występującymi u pacjentów otrzymujących Magnevist są: nerkopochodne zwłóknienie układowe (NSF), reakcja rzekomoanafilaktyczna / wstrząs rzekomoanafilaktyczny. Rzadko obserwowano opóźnione reakcje nadwrażliwości / rzekomoanafilaktyczne (od kilku godzin do kilku dni) (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
    Działania niepożądane
    Działania niepożądane w formie tabelarycznej Działania niepożądane obserwowane po zastosowaniu produktu Magnevist są przedstawione w poniższej tabeli. Terminologia działań niepożądanych oparta jest na systemie klasyfikacji układów i narządów MedDRA. W celu opisania określonych reakcji oraz ich synonimów i stanów pokrewnych zastosowano najbardziej odpowiedni termin MedDRA. Działania niepożądane zgłoszone w trakcie badań klinicznych zostały wymienione zgodnie z częstością występowania, którą pogrupowano według konwencji: niezbyt często (³1/1 000 do <1/100), rzadko (³1/10 000 do <1/1 000). Działania niepożądane zaobserwowane jedynie po wprowadzeniu produktu do obrotu, dla których częstość występowania nie mogła być określona, zostały przedstawione w kolumnie zatytułowanej „Częstość nieznana”. Tabela 1.
  • CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
    Działania niepożądane
    Działania niepożądane zgłoszone w trakcie badań klinicznych lub po wprowadzeniu do obrotu Klasyfikacja układów i narządów Niezbyt często Rzadko Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Zaburzenia krwi i układu chłonnego podwyższony poziom żelaza w surowicy* Zaburzenia układu immunologicznego nadwrażliwość / reakcja rzekomoanafilaktyczna (np. wstrząs rzekomoanafilaktyczny*, reakcja rzekomoanafilaktyczna, reakcje nadwrażliwości, wstrząs, niedociśnienie, zapalenie spojówek, utrata przytomności, ucisk w gardle, kichanie, pokrzywka, świąd, wysypka, rumień, duszność, zatrzymanie oddechu, skurcz oskrzeli, świszczący oddech, skurcz krtani, obrzęk krtani, obrzęk gardła, sinica, katar, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, odruch częstoskurczu) Zaburzenia psychiczne dezorientacja, niepokój, dezorientacja Zaburzenia układu nerwowego zawroty głowy, ból głowy, zaburzenia smaku, drgawki, parestezje, uczucie palenia, drżenie mięśni, śpiączka, ospałość, zaburzenia mowy, omamy węchowe Zaburzenia oka zaburzenia wzroku, ból oka, łzawienie Zaburzenia ucha i błędnika zaburzenia słuchu, ból ucha Zaburzenia serca tachykardia, niemiarowość, zatrzymanie akcji serca, zwolnienie akcji serca / bradykardia Zaburzenia naczyniowe zakrzepowe zapalenie żył, wypieki na twarzy, rozszerzenie naczyń, omdlenie, reakcja wazowagalna, wzrost ciśnienia krwi Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia podrażnienie gardła, ból gardła i krtani / dyskomfort gardła, kaszel, niewydolność oddechowa, zwiększenie częstości oddechów lub zmniejszenie częstości oddechów, obrzęk płuc Zaburzenia żołądka i jelit wymioty, nudności, ból brzucha, dolegliwości brzucha, biegunka, ból zęba, uczucie suchości w ustach, ból tkanki miękkiej w ustach i parestezje, ślinotok Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych podwyższony poziom bilirubiny we krwi, podwyższona aktywność enzymów wątrobowych Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej nerkopochodne zwłóknienie układowe (NSF) Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej ból kończyn, ból kręgosłupa, bóle stawów Zaburzenia nerek i dróg moczowych ostra niewydolność nerek, zwiększone stężenie kreatyniny, nietrzymanie moczu, parcie na mocz Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania ból, uczucie ciepła, uczucie zimna, reakcje w miejscu podania (np.
  • CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
    Działania niepożądane
    uczucie zimna w miejscu podania, parestezje, opuchlizna, ciepło, ból, obrzęk, podrażnienie, krwotok, rumień, dyskomfort, martwica, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie żył, zapalenie, wybroczyny) ból w klatce piersiowej, gorączka, obrzęki obwodowe, złe samopoczucie, zmęczenie, pragnienie, niemożność, dreszcze, pocenie się, podwyższona temperatura ciała lub obniżona temperatura ciała * Zgłaszano przypadki zagrożenia życia i (lub) przypadki zgonów. ** U pacjentów z występującą wcześniej niewydolnością nerek. § Reakcje zidentyfikowane po wprowadzeniu produktu na rynek (częstość nieznana). Opis wybranych działań niepożądanych U pacjentów z niewydolnością nerek zależną od dializy, którym podawano Magnevist, często obserwowano opóźnione i przemijające reakcje podobne do zapalenia, takie jak gorączka, dreszcze, podwyższenie poziomu białka C-reaktywnego. Pacjenci ci przechodzili badanie MRI z zastosowaniem produktu Magnevist w przeddzień hemodializy.
  • CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
    Działania niepożądane
    Zgłaszano przypadki nerkopochodnego zwłóknienia układowego (NSF) podczas stosowania produktu Magnevist (patrz punkt 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02 222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, e-mail: ndl@urpl.gov.pl.
  • CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie W przypadku nieumyślnego przedawkowania, w ramach środków ostrożności zaleca się kontrolę czynności nerek u pacjentów z niewydolnością nerek. Magnevist może zostać usunięty z organizmu drogą hemodializy. Nie ma natomiast danych potwierdzających, że hemodializa zapobiega wystąpieniu nerkopochodnego zwłóknienia układowego (NSF).
  • CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: środki kontrastowe do badania metodą rezonansu magnetycznego Kod ATC: V 08 CA 01 Magnevist jest paramagnetycznym środkiem kontrastowym do badań z zastosowaniem rezonansu magnetycznego. Wzmocnienie kontrastowe obrazu powoduje sól dwu-N-metyloglukaminowa kwasu gadopentetowego, dimeglumina, związek kompleksowy gadolinu i kwasu pentetowego (kwas dietylenotriamino-pentaoctowy = DTPA). Przy odpowiedniej technice badania zastosowanej w MRI (np. sekwencja T1-zależna spin-echo gradientowe), jon gadolinu powoduje skrócenie czasu spin-siatka relaksacji wzbudzonych jąder atomowych i w następstwie wzmocnienie intensywności sygnału od momentu zakontrastowania badanych tkanek. Gadopentetonian dimegluminy jest silnym związkiem paramagnetycznym, który powoduje wyraźne skrócenie czasów relaksacji nawet w niewielkich stężeniach.
  • CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
    Właściwości farmakodynamiczne
    Efektywność paramagnetyczna, skrócenie czasu relaksacji, zależy od wpływu na czas relaksacji w sekwencji spin-siatka protonów w osoczu i wynosi około 4,95 l/mmol/s oraz tylko w niewielkim stopniu zależy od siły pola magnetycznego. DTPA tworzy trwały kompleks z paramagnetycznym jonem gadolinu, charakteryzujący się wyjątkowo dużą stabilnością w warunkach in vivo i in vitro (log K=22-23). Gadopentetonian dimegluminy, dimeglumina, jest bardzo dobrze rozpuszczalna w wodzie, wysoce hydrofilna; współczynnik dystrybucji między n-butanolem a buforem o pH 7,6 wynosi około 0,0001. Związek nie wykazuje szczególnych właściwości wiązania białek lub hamującego wpływu na czynność enzymów (np. Na+ i K+ ATP-azy mięśnia sercowego). Magnevist nie aktywuje układu dopełniacza i prawdopodobnie dlatego rzadko wywołuje reakcje rzekomoanafilaktyczne.
  • CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
    Właściwości farmakodynamiczne
    W badaniach in vitro, w których zastosowano gadopentetonian dimegluminy, dimegluminę w dużych stężeniach i długotrwałą inkubację, stwierdzono nieznaczny wpływ na morfologię erytrocytów. Po dożylnym podaniu środka kontrastowego Magnevist ludziom, odwracalny proces może prowadzić do słabej hemolizy wewnątrznaczyniowej, co tłumaczy niewielki wzrost stężenia bilirubiny i żelaza w surowicy sporadycznie obserwowany w pierwszych godzinach po wstrzyknięciu. Właściwości fizyko-chemiczne 0,5 mmol/ml roztworu środka kontrastowego Magnevist przedstawia poniższa tabelka: Magnevist 0,5 mmol/ml Stężenie środka kontrastowego (mg/ml): 469 Osmolalność (Osm/kg H2O) w temp. 37°C: 1,96 Lepkość (mPa·s): w temp. 20°C: 4,9 w temp. 37°C: 2,9 Gęstość (g/ml): w temp. 20°C: 1,210 w temp. 37°C: 1,195 pH: 7,0-7,9
  • CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Gadopentetonian dimegluminy w organizmie wykazuje podobne właściwości jak inne biologicznie nieczynne substancje o dużej hydrofilności (np. mannitol, inulina). Farmakokinetyka w organizmie człowieka nie zależy od dawki. Dystrybucja Po podaniu dożylnym związek ulega szybkiej dystrybucji do przestrzeni zewnątrzkomórkowej. Po podaniu dawki 0,25 mmol dimegluminy gadopentetonianu /kg mc. (=0,5 ml środka kontrastowego Magnevist/kg), poziom w osoczu zmniejsza się po wczesnej fazie dystrybucji trwającej kilka minut z okresem półtrwania wynoszącym około 90 minut, identycznym jak współczynnik wydalania przez nerki. Po podaniu dawki 0,1 mmol/kg mc. (=0,2 ml środka kontrastowego Magnevist/kg), po 3 minutach od wstrzyknięcia stężenie dimegluminy gadopentetonianu w osoczu wynosiło 0,6 mmol/l, a po 60 minutach 0,24 mmol/l.
  • CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
    Właściwości farmakokinetyczne
    Po siedmiu dniach od dożylnego podania znakowanego dimegluminy gadopentetonianu, w innych częściach ciała zarówno szczurów jak i psów oznaczono znacznie mniej niż 1% podanej dawki. Względnie największe stężenie związku oznaczono w nerkach, gdzie występował w postaci niezmienionego kompleksu gadolinu. Związek nie przenika przez barierę krew-jądra. Nieznaczna ilość związku, która przenika przez łożysko jest szybko wydalana przez płód. Metabolizm Nie stwierdzono produktów rozkładu paramagnetycznego jonu ani obecności żadnych metabolitów. Wydalanie Gadopentetonian dimegluminy jest wydalany przez nerki w postaci niezmienionej w mechanizmie filtracji kłębuszkowej. Wydalanie pozanerkowe jest bardzo małe. Średnio 83% dawki jest wydalane przez nerki w ciągu 6 godzin po wstrzyknięciu. Około 91% dawki oznaczono w moczu w ciągu pierwszych 24 godzin. Po 5 dniach od podania dożylnego mniej niż 1% dawki zostało wydalone z kałem.
  • CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
    Właściwości farmakokinetyczne
    Klirens nerkowy dimegluminy gadopentetonianu w odniesieniu do 1,73 m2 powierzchni ciała wynosi około 120 ml/min, jest zatem porównywalny z klirensem inuliny lub 51Cr-EDTA. Magnevist jest wydalany przez nerki, a jego klirens ulega w spodziewany sposób zmniejszeniu wraz z wiekiem z powodu związanego z wiekiem fizjologicznego obniżenia czynności nerek. Ilość wykrywanego w moczu produktu Magnevist jest podobna jak u pacjentów niebędących w podeszłym wieku. Charakterystyka związku w organizmie pacjenta Gadopentetonian dimegluminy jest całkowicie wydalany przez nerki nawet przy zaburzonej ich czynności (klirens kreatyniny >20 ml/min); jego okres półtrwania w osoczu zwiększa się w zależności od stopnia niewydolności nerek; nie obserwowano zwiększonego wydalania pozanerkowego. Ze względu na wydłużony (do 30 godzin) okres półtrwania przy znacznej niewydolności nerek (klirens kreatyniny <20 ml/min), gadopentetonian dimegluminy można usunąć za pomocą hemodializy pozaustrojowej.
  • CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
    Właściwości farmakokinetyczne
    Populacja pediatryczna Parametry farmakokinetyczne gadopentetonianu w badaniu u dzieci po 2. miesiącu życia do 2. roku życia (znormalizowany względem masy ciała klirens, objętość dystrybucji, pole powierzchni pod krzywą zależności stężenie – czas i końcowy okres półtrwania) były podobne do obserwowanych u dorosłych.
  • CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne oparte na badaniach bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności, genotoksyczności, działania karcynogennego lub toksycznego wpływu na rozmnażanie, nie wykazują ryzyka dla ludzi. Badania prowadzone na zwierzętach nie wykazywały działania teratogennego lub embriotoksycznego produktu Magnevist po jego podaniu w trakcie ciąży. Toksyczność Ryzyko ostrego zatrucia po podaniu środka kontrastowego Magnevist, zgodnie z wynikami prowadzonych badań ostrej toksyczności, jest mało prawdopodobne. Eksperymentalne badania tolerancji układowej, prowadzone po wielokrotnym dożylnym podawaniu środka kontrastowego w ciągu doby wykazały, że produkt Magnevist może być jednorazowo podawany w celach diagnostycznych u ludzi. Genotoksyczność, rakotwórczość Wyniki badań nad toksycznym działaniem dimegluminy gadopentetonianu na geny (mutacje genowe, chromosomowe i genomowe) prowadzone w warunkach in vivo i in vitro, nie wykazały potencjału mutagennego.
  • CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    W badaniach nad rakotwórczością prowadzonych na szczurach nie obserwowano nowotworów zależnych od środka kontrastowego Magnevist. W związku z powyższym oraz w związku z brakiem wpływu genotoksycznego i brakiem toksycznego wpływu na szybko rosnące tkanki, a także biorąc pod uwagę farmakokinetykę oraz fakt, że Magnevist stosowany jest jednorazowo, nie ma dowodów ryzyka rakotwórczego działania u ludzi. Toksyczny wpływ na rozród Badania toksykologiczne dotyczące rozrodu po podaniu produktu Magnevist nie wykazały działania teratogennego podczas ciąży. Po codziennym podawaniu ciężarnym szczurom przez 10 dni dawki 12,5 raza większej, a ciężarnym królikom przez 13 dni dawki co najmniej 7,5 razy większej od dawki zalecanej dla ludzi na kg masy ciała występowało nieznaczne opóźnienie rozwoju płodu i kostnienia.
  • CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Tolerancja miejscowa i właściwości uczulające Badania tolerancji miejscowej środka kontrastowego Magnevist, prowadzone po jednokrotnym i wielokrotnym podaniu dożylnym oraz jednokrotnym podaniu dotętniczym, nie wskazują na ryzyko miejscowych objawów niepożądanych w naczyniach krwionośnych u ludzi. Badania tolerancji miejscowej po jednokrotnym pozanaczyniowym, podskórnym lub domięśniowym podaniu wykazały, że po nieumyślnym podaniu pozanaczyniowym, w miejscu wstrzyknięcia mogą wystąpić niewielkie reakcje nietolerancji miejscowej. W badaniach nie stwierdzono kontaktowego uczulenia na produkt Magnevist.
  • CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
    Dane farmaceutyczne
    6. WYKAZ SUBSTANCJI POMOCNICZYCH 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Pentaoctan megluminy Meglumina Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Z powodu braku badań niezgodności farmaceutycznych, tego produktu nie wolno mieszać z innymi produktami leczniczymi. 6.3 Okres ważności 5 lat Okres ważności po pierwszym otwarciu opakowania Po pierwszym otwarciu fiolki / butelki produkt Magnevist zachowuje stabilność chemiczną, fizyczną i mikrobiologiczną przez 24 godziny w temperaturze nie przekraczającej 30 ºC. Później produkt trzeba wyrzucić. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, chronić od światła. Fiolki i butelki przechowywać w tekturowym opakowaniu zewnętrznym. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowań 1 fiolka 5 ml 1 fiolka 10 ml 1 fiolka 15 ml 1 fiolka 20 ml 1 fiolka 30 ml 10 fiolek 20 ml 10 fiolek 30 ml 1 butelka 100 ml 10 butelek 100 ml Fiolki: szkło typu I, bezbarwne Butelki: szkło typu II, bezbarwne Korek: guma bromobutylowa Kapsel: aluminium, polipropylenowa zatyczka 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Produkt nie wymaga ochrony przed światłem w trakcie przygotowywania.
  • CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
    Dane farmaceutyczne
    Dalsze informacje patrz punkt 4.4. Ocena wzrokowa Przed użyciem produkt należy poddać ocenie wzrokowej. Nie należy używać produktu Magnevist w przypadku istotnego odbarwienia, obecności cząsteczek stałych lub uszkodzenia opakowania. Fiolki Produkt Magnevist należy pobrać z opakowania do strzykawki bezpośrednio przed podaniem. Nie należy nigdy przekłuwać gumowej zatyczki więcej niż raz. Produkt niewykorzystany w czasie jednego badania należy wyrzucić. Opakowania o dużej objętości Dodatkowo, przy stosowaniu butelek do infuzji zawierających 50 lub 100 ml stosuje się następujące zalecenia: Produkt można podawać tylko przy użyciu środków zatwierdzonych procedurą zapewniającą sterylność środka kontrastowego. Należy przestrzegać instrukcji podanych przez producenta sprzętu. U dzieci poniżej dwóch lat wymaganą dawkę należy podać ręcznie a nie stosować strzykawki automatycznej, aby uniknąć zranienia.
  • CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
    Dane farmaceutyczne
    Niewykorzystany produkt Magnevist pozostały w otwartych pojemnikach należy wyrzucić na koniec dnia badań (maksymalnie do 24 godzin). Dalsze informacje patrz również punkt 6.3. Zerwaną z fiolki lub butelki etykietę należy przykleić w karcie pacjenta w celu umożliwienia właściwej rejestracji zastosowanego produktu leczniczego zawierającego gadolin. Należy również odnotować dawkę. Jeżeli stosowane są elektroniczne karty pacjenta należy wpisać w rejestr pacjenta nazwę produktu, numer serii oraz dawkę.

Zobacz również:

Reklama
Reklama