Menu

Zespół Stevensa-Johnsona

Produkty powiązane z zespół Stevensa-Johnsona
Clotidal Max, tabletki dopochwowe, 500 mg
Clotidal Max, tabletki dopochwowe, 500 mg
Clotidal, krem dopochwowy, 10 mg/g
Clotidal, krem dopochwowy, 10 mg/g
Clotrimazolum Medana, płyn na skórę, 10 mg/ml
Clotrimazolum Medana, płyn na skórę, 10 mg/ml
Clotrimazolum krem przeciwgrzybiczy, 10 mg/g
Clotrimazolum krem przeciwgrzybiczy, 10 mg/g
Clotrimazolum, krem, 10 mg/g
Clotrimazolum, krem, 10 mg/g
Clotrimazolum, tabletki dopochwowe, 100 mg
Clotrimazolum, tabletki dopochwowe, 100 mg
Flucofast, kapsułki twarde, 100 mg
Flucofast, kapsułki twarde, 100 mg
Flucofast, kapsułki twarde, 200 mg
Flucofast, kapsułki twarde, 200 mg
Flucofast, kapsułki, 150 mg
Flucofast, kapsułki, 150 mg
Flucofast, kapsułki, 50 mg
Flucofast, kapsułki, 50 mg
Fluconazin, syrop, 5 mg/ml
Fluconazin, syrop, 5 mg/ml
Fluconazole Hasco, syrop, 5 mg/ml
Fluconazole Hasco, syrop, 5 mg/ml
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Malwina Krause
Malwina Krause
  1. Glurenorm, 30 mg – wskazania – na co działa?
  2. Furaginum Adamed, 50 mg – skład leku
  3. Furaginum Adamed, 50 mg – dawkowanie leku
  4. Frisium 10, 10 mg – wskazania – na co działa?
  5. Frisium 10, 10 mg – przeciwwskazania
  6. Frisium 10, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  7. Flegamina Classic, 8 mg – przedawkowanie leku
  8. Flegamina Classic o smaku miętowym – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Flegamina Classic o smaku miętowym – przedawkowanie leku
  10. Flegamina Classic, 8 mg – wskazania – na co działa?
  11. Flegamina Classic, 8 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  12. Fevarin, 50 mg – stosowanie u dzieci
  13. Feldene, 20 mg/ml – wskazania – na co działa?
  14. Feldene, 20 mg/ml – przeciwwskazania
  15. Famotydyna Ranigast, 20 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Erythromycinum Intravenosum TZF, 300 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. Epanutin Parenteral, 50 mg/ml – stosowanie u dzieci
  18. Epitoram, 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  19. Enarenal, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  20. Efferalgan, 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  21. Efferalgan, 500 mg – dawkowanie leku
  22. Efferalgan Vitamin C, 330 mg + 200 mg – przeciwwskazania
  23. Efferalgan Vitamin C, 330 mg + 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  24. Efferalgan Vitamin C, 330 mg + 200 mg – dawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Glurenorm, 30 mg – wskazania – na co działa?

    Glurenorm to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 u pacjentów w średnim wieku i starszych, gdy dieta nie jest wystarczająca. Lek działa poprzez stymulację wydzielania insuliny i redukcję oporności na insulinę. Przeciwwskazania obejmują m.in. uczulenie na glikwidon, cukrzycę typu 1, śpiączkę cukrzycową i ciężkie zakażenia. Dawkowanie zaczyna się od pół tabletki podczas śniadania, a maksymalna dawka dobowa wynosi 4 tabletki. Możliwe działania niepożądane to hipoglikemia, zmniejszenie liczby białych krwinek, osłabiony apetyt, senność, zawroty głowy i inne. Lek może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami. Przechowywać w temperaturze poniżej 25ºC.

  • Ilustracja poradnika Furaginum Adamed, 50 mg – skład leku

    Furaginum Adamed to lek stosowany w leczeniu zakażeń dolnych dróg moczowych. Zawiera furazydynę jako substancję czynną oraz substancje pomocnicze takie jak skrobia kukurydziana, sacharoza, krzemu dwutlenek koloidalny i kwas stearynowy. Lek działa bakteriostatycznie, hamując wzrost i rozmnażanie bakterii. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku oraz potencjalnych działań niepożądanych, aby mogli bezpiecznie i skutecznie korzystać z terapii.

  • Ilustracja poradnika Furaginum Adamed, 50 mg – dawkowanie leku

    Furaginum Adamed to lek stosowany w leczeniu zakażeń dolnych dróg moczowych. Dawkowanie u dorosłych wynosi 100 mg 4 razy na dobę w pierwszym dniu, a następnie 100 mg 3 razy na dobę. U dzieci dawka wynosi 5-7 mg/kg mc./dobę w 2-3 dawkach podzielonych. Lek należy przyjmować podczas posiłków zawierających białko i unikać alkoholu. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, I trymestr ciąży, ciężką niewydolność nerek, polineuropatię i niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej. Furazydyna może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na jej skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.

  • Ilustracja poradnika Frisium 10, 10 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Frisium 10 jest stosowany w leczeniu ostrych i przewlekłych stanów lękowych, zaburzeń psychowegetatywnych i psychosomatycznych oraz jako lek wspomagający w leczeniu padaczki. Ważne jest, aby stosować lek zgodnie z zaleceniami lekarza i być świadomym możliwych działań niepożądanych oraz ryzyka uzależnienia.

  • Ilustracja poradnika Frisium 10, 10 mg – przeciwwskazania

    Lek Frisium 10, zawierający klobazam, jest stosowany w leczeniu stanów lękowych i padaczki. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na klobazam, miastenię, ostre zaburzenia oddychania, zespół bezdechu podczas snu, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, karmienie piersią oraz wiek poniżej 6 lat. Podczas stosowania leku należy zachować ostrożność w przypadku myśli samobójczych, jednoczesnego stosowania opioidów, amnezji następczej, uzależnienia fizycznego i psychicznego, pacjentów w podeszłym wieku, ciężkich chorób skóry oraz jednoczesnego stosowania kannabidiolu. Najczęstsze działania niepożądane to senność, zmęczenie, zmniejszenie apetytu, drażliwość, agresja, niepokój, depresja, uspokojenie, zawroty głowy, zaburzenia koncentracji, suchość w jamie ustnej, zaparcia i nudności.

  • Ilustracja poradnika Frisium 10, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Frisium 10, zawierający klobazam, jest stosowany w leczeniu stanów lękowych i padaczki. Może powodować działania niepożądane, takie jak senność, zmęczenie, zmniejszenie apetytu, drażliwość, agresja, niepokój, uspokojenie, zawroty głowy, zaburzenia koncentracji, suchość w jamie ustnej, zaparcia i nudności. Niezbyt częste działania to nietypowe zachowanie, stan splątania, lęk, ubóstwo emocjonalne, zaburzenia pamięci, podwójne widzenie, wysypka, zwiększenie masy ciała i upadki. Działania o nieznanej częstości obejmują uzależnienie, trudności w zasypianiu, napady gniewu, omamy, zaburzenia poznawcze, zmieniony stan świadomości, zahamowanie ośrodka oddechowego, niewydolność oddechową, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, skurcze mięśni, osłabienie mięśni, spowolnioną odpowiedź na bodźce i nadmierne wychłodzenie ciała.

  • Ilustracja poradnika Flegamina Classic, 8 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Flegamina Classic może prowadzić do objawów takich jak ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka, ból głowy, zawroty głowy, senność, skurcz oskrzeli, niestrawność, nadmierne pocenie się, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych, obniżenie ciśnienia krwi, reakcje anafilaktyczne oraz ciężkie działania niepożądane dotyczące skóry. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy skontaktować się z lekarzem i zastosować odpowiednie środki zaradcze, takie jak podanie węgla aktywnego, płukanie żołądka oraz leczenie objawowe.

  • Ilustracja poradnika Flegamina Classic o smaku miętowym – działania niepożądane i skutki uboczne

    Flegamina Classic o smaku miętowym może powodować różne działania niepożądane, takie jak ból w górnej części brzucha, nudności, wymioty, biegunka, reakcje nadwrażliwości, ból głowy, zawroty głowy, senność, skurcz oskrzeli, niestrawność, nadmierne pocenie się, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych, obniżenie ciśnienia krwi oraz ciężkie działania niepożądane dotyczące skóry. Częstość występowania tych działań jest różna i zależy od indywidualnej reakcji pacjenta. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.

  • Ilustracja poradnika Flegamina Classic o smaku miętowym – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Flegamina Classic o smaku miętowym może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Zalecane dawki to 5 ml syropu dla dzieci w wieku 7-10 lat i 10 ml dla dorosłych i dzieci powyżej 10 lat. Objawy przedawkowania mogą obejmować ból brzucha, nudności, wymioty, biegunkę, reakcje nadwrażliwości, ból głowy, zawroty głowy, skurcz oskrzeli, niestrawność, nadmierne pocenie się, zwiększoną aktywność enzymów wątrobowych, obniżenie ciśnienia krwi, reakcje anafilaktyczne oraz ciężkie działania niepożądane dotyczące skóry. W przypadku przedawkowania należy skontaktować się z lekarzem i podjąć odpowiednie kroki, takie jak płukanie żołądka i podanie węgla aktywnego.

  • Ilustracja poradnika Flegamina Classic, 8 mg – wskazania – na co działa?

    Flegamina Classic to lek wykrztuśny stosowany w leczeniu ostrych i przewlekłych chorób dróg oddechowych. Zawiera bromoheksyny chlorowodorek, który ułatwia odkrztuszanie i oczyszczanie oskrzeli. Lek jest przeznaczony dla dorosłych i dzieci powyżej 3 lat, jednak dzieci w wieku 3-6 lat powinny stosować syrop. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku oraz dzieci poniżej 2 lat. Możliwe działania niepożądane to m.in. ból brzucha, nudności, reakcje nadwrażliwości i ciężkie reakcje skórne. Lek należy stosować po posiłku, w równych odstępach czasu, unikając stosowania bezpośrednio przed snem.

  • Ilustracja poradnika Flegamina Classic, 8 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Flegamina Classic może powodować różne działania niepożądane, takie jak ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka, reakcje nadwrażliwości, ból głowy, zawroty głowy, skurcz oskrzeli, niestrawność, nadmierne pocenie się, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych, obniżenie ciśnienia krwi, reakcje anafilaktyczne i ciężkie działania niepożądane dotyczące skóry. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych należy przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Fevarin, 50 mg – stosowanie u dzieci

    Fevarin nie jest zalecany dla dzieci poniżej 18 lat w leczeniu depresji, ale może być stosowany z ostrożnością w leczeniu OCD u dzieci powyżej 8 lat. Alternatywne leki to sertralina, fluoksetyna i escitalopram, które są bezpieczne dla dzieci z OCD i depresją. Najczęstsze działania niepożądane Fevarin to nudności, wymioty, ból głowy, senność, bezsenność, drżenie, zawroty głowy, suchość w ustach, biegunka, zaparcia oraz nadmierne pocenie się.

  • Ilustracja poradnika Feldene, 20 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Lek FELDENE, zawierający piroksykam, jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym stosowanym w leczeniu choroby zwyrodnieniowej stawów, reumatoidalnego zapalenia stawów oraz zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa. Zalecana dawka to 20 mg raz na dobę. Przeciwwskazania obejmują chorobę wrzodową, ciężkie reakcje alergiczne, ciężką niewydolność wątroby, nerek lub serca oraz trzeci trymestr ciąży. Najczęstsze działania niepożądane to ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, reakcje skórne, obrzęki i nadciśnienie tętnicze.

  • Ilustracja poradnika Feldene, 20 mg/ml – przeciwwskazania

    Lek FELDENE, zawierający piroksykam, jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) stosowanym w leczeniu objawów choroby zwyrodnieniowej stawów, reumatoidalnego zapalenia stawów oraz zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa. Istnieje wiele przeciwwskazań do jego stosowania, w tym uczulenie na składniki leku, choroby przewodu pokarmowego, jednoczesne stosowanie innych leków z grupy NLPZ, przebyte ciężkie reakcje alergiczne, ciężka niewydolność narządów oraz inne przeciwwskazania, takie jak stosowanie u wcześniaków i noworodków, w leczeniu bólu okołooperacyjnego podczas operacji pomostowania aortalno-wieńcowego oraz w trzecim trymestrze ciąży.

  • Ilustracja poradnika Famotydyna Ranigast, 20 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Famotydyna Ranigast to lek stosowany w leczeniu dolegliwości żołądkowych, takich jak niestrawność, zgaga i nadkwaśność. Może powodować działania niepożądane, w tym ból głowy, zawroty głowy, zaparcia i biegunkę. Niezbyt częste skutki uboczne obejmują anoreksję, zaburzenia smaku, suchość w jamie ustnej, nudności i wymioty, uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej, wzdęcia, wysypkę, świąd, pokrzywkę i zmęczenie. Bardzo rzadkie działania niepożądane to m.in. niedobór wszystkich prawidłowych elementów morfotycznych krwi, przemijające zaburzenia psychiczne, drgawki, śródmiąższowe zapalenie płuc, zaburzenia aktywności enzymów wątrobowych, nadmierne wypadanie włosów, bóle stawów, kurcze mięśni, blok przedsionkowo-komorowy, impotencja i ucisk w klatce piersiowej. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować…

  • Ilustracja poradnika Erythromycinum Intravenosum TZF, 300 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Erythromycinum Intravenosum TZF może wywoływać różne działania niepożądane, w tym nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha, zapalenie trzustki, przerostowe zwężenie odźwiernika u niemowląt, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, cholestatyczne lub wątrobowokomórkowe zapalenie wątroby, wydłużenie odstępu QT, stan splątania, drgawki, wykwity skórne i obrzęk naczynioruchowy. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Epanutin Parenteral, 50 mg/ml – stosowanie u dzieci

    Stosowanie leku Epanutin parenteral u dzieci jest możliwe, ale wymaga szczególnej ostrożności i kontroli lekarskiej. Alternatywami bezpiecznymi dla dzieci są walproinian sodu, lamotrygina, levetiracetam i topiramat. Najczęstsze działania niepożądane to oczopląs, bezład ruchowy, splątanie, obrzęk twarzy i wysypki skórne. W przypadku ich wystąpienia należy natychmiast skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Epitoram, 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Epitoram, zawierający topiramat, jest stosowany w leczeniu napadów padaczkowych i zapobieganiu migrenie. Może powodować różne działania niepożądane, w tym depresję, drgawki, niepokój, problemy z koncentracją, kamienie nerkowe, zwiększone stężenie kwasów we krwi, zmniejszone pocenie się, myśli o samookaleczeniu, utratę części pola widzenia, jaskrę, hiperamonemię oraz ciężkie reakcje skórne. Dzieci mogą doświadczać niektórych działań niepożądanych częściej niż dorośli. W przypadku wystąpienia ciężkich reakcji skórnych lub innych poważnych objawów, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Enarenal, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Enarenal to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca. Może powodować różne działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, kaszel, nudności, obrzęk naczynioruchowy i hiperkaliemia. W przypadku poważnych działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Ważne jest monitorowanie wyników badań krwi podczas stosowania tego leku.

  • Ilustracja poradnika Efferalgan, 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Efferalgan, zawierający paracetamol, może powodować różne działania niepożądane, w tym obniżenie ciśnienia krwi, częstoskurcz, nudności, wymioty, kolkę nerkową, martwicę brodawek nerkowych, ostrą niewydolność nerek, reakcje anafilaktyczne, biegunki, bóle brzucha, zwiększoną aktywność aminotransferaz wątrobowych, trombocytopenię, leukopenię, neutropenię, wysypki, rumień, pokrzywkę, plamicę, ostrą uogólnioną osutkę krostkową, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zespół Stevensa-Johnsona, skurcz oskrzeli i utrwaloną osutkę polekową. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Efferalgan, 500 mg – dawkowanie leku

    Efferalgan to lek przeciwbólowy i przeciwgorączkowy zawierający paracetamol. Dawkowanie zależy od masy ciała pacjenta. Dorośli i młodzież powyżej 50 kg mogą przyjmować 500 mg do 1 g co 4-6 godzin, maksymalnie 3-4 g na dobę. Dzieci i młodzież poniżej 50 kg powinny przyjmować 10-15 mg/kg mc. co 6-8 godzin, maksymalnie 60 mg/kg mc. na dobę. Specjalne grupy pacjentów, takie jak osoby w podeszłym wieku oraz pacjenci z zaburzeniami nerek i wątroby, mogą wymagać dostosowania dawki. Tabletki musujące należy rozpuścić w wodzie. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych uszkodzeń wątroby. W razie wątpliwości skonsultuj się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Efferalgan Vitamin C, 330 mg + 200 mg – przeciwwskazania

    Lek Efferalgan Vitamin C nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na jego składniki, u dzieci o masie ciała poniżej 27 kg, w pierwszym trymestrze ciąży, u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, niedoborem G6PD, podczas leczenia inhibitorami MAO oraz w przypadku kamicy nerkowej przy dużych dawkach witaminy C. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku chorób wątroby, nerek, alkoholizmu, przewlekłego niedożywienia oraz predyspozycji do kamieni nerkowych. Należy unikać spożywania alkoholu podczas leczenia. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Efferalgan Vitamin C, 330 mg + 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Efferalgan Vitamin C może powodować różne działania niepożądane, takie jak reakcje uczuleniowe, problemy skórne, problemy żołądkowo-jelitowe oraz problemy z wątrobą i krwią. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Efferalgan Vitamin C, 330 mg + 200 mg – dawkowanie leku

    Lek Efferalgan Vitamin C jest stosowany w leczeniu bólu i gorączki. Dawkowanie zależy od wieku i masy ciała pacjenta. Dorośli i młodzież powyżej 50 kg mogą przyjmować 1-2 tabletki co 4 godziny, maksymalnie 4 g na dobę. Dzieci i młodzież o masie ciała do 50 kg mają indywidualne dawki. Osoby starsze nie wymagają modyfikacji dawki. Pacjenci z zaburzeniami nerek i wątroby powinni dostosować odstępy między dawkami. Lek należy rozpuścić w wodzie i nie stosować dłużej niż zalecane. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, ciężką niewydolność wątroby i inne. Możliwe działania niepożądane to m.in. reakcje uczuleniowe i ciężkie reakcje skórne.