Jak prawidłowo dawkować lek Efferalgan?
Efferalgan to lek o działaniu przeciwbólowym i przeciwgorączkowym, który zawiera paracetamol. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie
- Specjalne grupy pacjentów
- Sposób podawania
- Przedawkowanie
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania
Efferalgan jest stosowany w leczeniu bólu różnego pochodzenia, takich jak bóle głowy, zębów, stawów, mięśni, bóle miesiączkowe, nerwobóle oraz w leczeniu objawowym stanów grypopodobnych i przeziębienia oraz gorączki[1].
Dawkowanie
Dawkowanie leku Efferalgan zależy od masy ciała pacjenta. Przybliżony wiek odpowiadający określonej masie ciała został podany tylko jako wskazówka[1].
- Dorośli i młodzież o masie ciała powyżej 50 kg (w wieku powyżej 15 lat): Zalecana dawka jednorazowa to 500 mg lub 1 g paracetamolu (jedna lub dwie tabletki musujące), co 4 do 6 godzin, w sumie nie więcej niż 3 g paracetamolu (6 tabletek musujących na dobę). W przypadku nasilonego bólu dawkę dobową można zwiększyć do maksymalnej dawki wynoszącej 4 g paracetamolu (8 tabletek musujących na dobę). Należy zawsze zachować przynajmniej 4 godzinny odstęp pomiędzy dawkami[1].
- Dzieci i młodzież o masie ciała do 50 kg: Zalecana dawka jednorazowa paracetamolu to 10 do 15 mg/kg mc. najlepiej co 6 do 8 godzin, maksymalna dawka dobowa paracetamolu to 60 mg/kg mc./dobę[1].
- Dzieci o masie ciała od 17 do 25 kg (w wieku od 6 do 8 lat): Dawka jednorazowa to 250 mg paracetamolu (pół tabletki musującej). W razie konieczności dawkę można powtarzać co 6 godzin. Nie należy stosować więcej niż 1 g paracetamolu na dobę (2 tabletki musujące)[1].
- Dzieci o masie ciała od 25 do 33 kg (w wieku od 8 do 10 lat): Dawka jednorazowa to 250 mg (pół tabletki musującej). W razie konieczności dawkę można powtarzać co 4-6 godzin. Nie należy stosować więcej niż 1,5 g paracetamolu na dobę (3 tabletki musujące)[1].
- Dzieci o masie ciała od 33 do 50 kg (w wieku od 10 do 15 lat): Dawka jednorazowa to 500 mg (jedna tabletka musująca), w razie konieczności dawkę można powtarzać co 6 godzin, nie należy stosować więcej niż 2 g paracetamolu na dobę (4 tabletki musujące)[1].
Specjalne grupy pacjentów
W przypadku niektórych grup pacjentów dawkowanie leku Efferalgan może wymagać dostosowania[1].
- Osoby w podeszłym wieku: Zazwyczaj nie ma konieczności modyfikacji dawki. Należy jednak wziąć pod uwagę współistniejące czynniki ryzyka, które mogą wymagać dostosowania dawki[1].
- Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy zmodyfikować minimalny odstęp pomiędzy dawkami i zmniejszyć maksymalną dawkę dobową zgodnie z następującym schematem:
- Klirens kreatyniny 10-50 ml/min: odstęp pomiędzy dawkami 6 godzin, maksymalna dawka dobowa 3000 mg (3 g)/dobę
- Klirens kreatyniny < 10 ml/min: odstęp pomiędzy dawkami 8 godzin, maksymalna dawka dobowa 2000 mg (2 g)/dobę[1].
- Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby należy zmniejszyć dawkę leku lub wydłużyć odstępy pomiędzy kolejnymi dawkami. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekroczyć 60 mg/kg mc./dobę (nie powinna przekroczyć 2 g/dobę) w następujących sytuacjach:
- u pacjentów o masie ciała poniżej 50 kg
- przewlekła lub wyrównana czynna choroba wątroby
- zespół Gilberta
- przewlekła choroba alkoholowa
- przewlekłe niedożywienie
- odwodnienie[1].
Sposób podawania
Tabletki musujące Efferalgan należy rozpuścić w szklance wody i wypić przygotowany roztwór. Nie należy żuć ani połykać tabletek[1].
Przedawkowanie
Przedawkowanie leku Efferalgan może prowadzić do poważnych uszkodzeń wątroby, a w skrajnych przypadkach nawet do śmierci. Objawy przedawkowania mogą obejmować nudności, wymioty, jadłowstręt, bladość, nadmierną potliwość, senność i ogólne osłabienie. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem[1].
Słownik pojęć
- Paracetamol – substancja czynna leku Efferalgan, działająca przeciwbólowo i przeciwgorączkowo.
- Klirens kreatyniny – wskaźnik używany do oceny funkcji nerek, mierzący zdolność nerek do filtrowania kreatyniny z krwi.
- Zespół Gilberta – łagodna, dziedziczna choroba wątroby, charakteryzująca się okresowym wzrostem stężenia bilirubiny we krwi.
- Ostra uogólniona osutka krostkowa – ciężka reakcja skórna, objawiająca się nagłym pojawieniem się licznych krost na skórze.
- Zespół Stevensa-Johnsona – ciężka reakcja skórna, objawiająca się pęcherzami i nadżerkami na skórze i błonach śluzowych.
| Grupa pacjentów | Dawka jednorazowa | Maksymalna dawka dobowa | Odstęp między dawkami |
| Dorośli i młodzież > 50 kg | 500 mg – 1 g | 3 g (4 g w przypadku nasilonego bólu) | 4-6 godzin |
| Dzieci i młodzież ≤ 50 kg | 10-15 mg/kg mc. | 60 mg/kg mc. | 6-8 godzin |
| Dzieci 17-25 kg | 250 mg | 1 g | 6 godzin |
| Dzieci 25-33 kg | 250 mg | 1,5 g | 4-6 godzin |
| Dzieci 33-50 kg | 500 mg | 2 g | 6 godzin |
| Osoby w podeszłym wieku | Bez modyfikacji | Bez modyfikacji | Bez modyfikacji |
| Pacjenci z zaburzeniami nerek | Zmodyfikowana | Zmodyfikowana | 6-8 godzin |
| Pacjenci z zaburzeniami wątroby | Zmodyfikowana | 2 g | Zmodyfikowana |














