Menu

Zapalenie jamy ustnej

Produkty powiązane z zapalenie jamy ustnej
Sachol, żel, 87,1 mg + 0,1 mg/g
Sachol, żel, 87,1 mg + 0,1 mg/g
APAP dla dzieci Forte, smak pomarańczowy, zawiesina doustna, 40 mg/ml
APAP dla dzieci Forte, smak pomarańczowy, zawiesina doustna, 40 mg/ml
Aftargent Nano, żel
Aftargent Nano, żel
Anaftin żel na afty, żel do jamy ustnej
Anaftin żel na afty, żel do jamy ustnej
Aphtihelp, żel
Aphtihelp, żel
Dentinox N, żel do stosowania na dziąsła
Dentinox N, żel do stosowania na dziąsła
Dentosept A, płyn do jamy ustnej
Dentosept A, płyn do jamy ustnej
Dentosept, koncentrat
Dentosept, koncentrat
Dezaftan MED, żel do jamy ustnej
Dezaftan MED, żel do jamy ustnej
Dynexan, żel do jamy ustnej, 20 mg/g
Dynexan, żel do jamy ustnej, 20 mg/g
Eludril Classic, płyn
Eludril Classic, płyn
FIORDA JUNIOR pastylki na gardło krtań dla dzieci, pastylki do ssania
FIORDA JUNIOR pastylki na gardło krtań dla dzieci, pastylki do ssania
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Maria Bialik
Maria Bialik
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Emilia Chłopek-Olkuska
Emilia Chłopek-Olkuska
Kamil Pajor
Kamil Pajor
  1. Dentosept A – wskazania – na co działa?
  2. Dentosept – stosowanie w ciąży
  3. Convulex 300, 300 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Cholinex, 150 mg – stosowanie w ciąży
  5. Cardioxane, 500 mg – wskazania – na co działa?
  6. Cardioxane, 500 mg – dawkowanie leku
  7. Biseptol 480, 400 mg + 80 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  8. Biseptol 960, 800 mg + 160 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Biseptol 120, 100 mg + 20 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Atrovent, 0,25 mg/ml – wskazania – na co działa?
  11. ACC optima, 600 mg – wskazania – na co działa?
  12. ACC optima, 600 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. ACC optima, 600 mg – dawkowanie leku
  14. ACC mini, 100 mg/sasz. – działania niepożądane i skutki uboczne
  15. ACC mini, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Penicylamina
  17. Palbocyklib
  18. Sunitynib
  19. Lenwatynib
  20. Mentol
  21. Acetylocysteina
  22. Kabozantynib
  23. Hydroksymocznik (hydroksykarbamid)
  24. Chlorek benzalkoniowy
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Dentosept A – wskazania – na co działa?

    Dentosept A to lek stosowany w leczeniu stanów zapalnych jamy ustnej i dziąseł, aft, odleżyn w jamie ustnej oraz pomocniczo w parodontozie. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta i formy opakowania leku. Nie należy stosować u dzieci poniżej 12 lat. Możliwe działania niepożądane to przebarwienia zębów i śluzówki, krótkotrwałe pieczenie oraz reakcje nadwrażliwości. Leku nie zaleca się stosować w ciąży i karmienia piersią bez konsultacji z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Dentosept – stosowanie w ciąży

    Stosowanie Dentosept przez kobiety w ciąży i karmiące piersią nie jest zalecane ze względu na zawartość etanolu i brak danych dotyczących bezpieczeństwa. Alternatywne leki, takie jak chlorheksydyna, Solcoseryl i paracetamol, mogą być bezpiecznie stosowane w tych grupach pacjentek. Zawsze należy skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania jakiegokolwiek leku.

  • Ilustracja poradnika Convulex 300, 300 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Convulex, zawierający kwas walproinowy, jest stosowany w leczeniu padaczki i manii. Może powodować działania niepożądane, takie jak drżenie, nudności, niedokrwistość, trombocytopenia, osłupienie, senność, drgawki, osłabienie słuchu, wymioty, zapalenie jamy ustnej, przerost dziąseł, zapalenie trzustki, obrzęk naczynioruchowy, wysypka, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, hiperandrogenizm, hiponatremia, uszkodzenie wątroby, zapalenie nerek, niepłodność męska. Skutki uboczne mogą obejmować zmiany w zachowaniu, zmiany skórne, zmniejszenie masy ciała, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zmniejszenie liczby krwinek, zmniejszenie aktywności czynników krzepnięcia, zmniejszenie liczby leukocytów, zmniejszenie liczby płytek krwi. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych efektów i konsultowali się z lekarzem w przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika Cholinex, 150 mg – stosowanie w ciąży

    Cholinex nie jest zalecany dla kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na brak badań potwierdzających jego bezpieczeństwo oraz ryzyko przenikania salicylanów do mleka matki. Alternatywne leki, takie jak paracetamol, ibuprofen (w pierwszym i drugim trymestrze) oraz chlorheksydyna, mogą być bezpieczniejsze. Zawsze należy skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania jakiegokolwiek leku w okresie ciąży i karmienia piersią.

  • Ilustracja poradnika Cardioxane, 500 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Cardioxane jest stosowany w celu zapobiegania uszkodzeniom serca u dorosłych pacjentów z rakiem piersi leczonych antracyklinami. Podawany jest w krótkotrwałej infuzji dożylnej na około 30 minut przed podaniem antracyklin. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na deksrazoksan, karmienie piersią oraz stosowanie u dzieci i młodzieży w wieku od 0 do 18 lat. Najczęstsze działania niepożądane to reakcje hematologiczne i gastroenterologiczne.

  • Ilustracja poradnika Cardioxane, 500 mg – dawkowanie leku

    Lek Cardioxane jest stosowany w celu zapobiegania uszkodzeniom serca u dorosłych pacjentów z rakiem piersi leczonych antracyklinami. Zalecana dawka wynosi 500 mg/m² pc. i jest podawana w krótkotrwałym wlewie dożylnym na około 30 minut przed podaniem antracyklin. Dawkowanie może wymagać dostosowania w przypadku dzieci, pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby oraz osób w wieku podeszłym. Lek powinien być rekonstytuowany i rozcieńczony przez przeszkolony personel. Możliwe działania niepożądane to m.in. niedokrwistość, leukopenia, nudności, wymioty, zapalenie jamy ustnej, osłabienie i łysienie.

  • Ilustracja poradnika Biseptol 480, 400 mg + 80 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Biseptol może powodować różne działania niepożądane, w tym zmiany skórne, dolegliwości ze strony układu pokarmowego i zwiększone stężenie potasu we krwi. Rzadziej mogą wystąpić zaburzenia układu immunologicznego, żołądka i jelit, skóry, nerek i dróg moczowych oraz metabolizmu i odżywiania. Bardzo rzadko mogą pojawić się zaburzenia krwi, układu immunologicznego, metabolizmu, psychiczne, oka, żołądka i jelit, wątroby, mięśniowo-szkieletowe oraz nerek. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Biseptol 960, 800 mg + 160 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Biseptol może powodować różne działania niepożądane, w tym wysypkę, nudności, hiperkaliemię, kandydozę, guzkowe zapalenie okołotętnicze, bóle brzucha, nadwrażliwość na światło, zwiększone wydalanie moczu, hipoglikemię, leukopenię, agranulocytozę, niedokrwistość, methemoglobinemię, hiponatremię, apatię, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie trzustki, hiperbilirubinemię, bóle stawów i mięśni, krystalurię, niewydolność nerek oraz zespół Sweeta. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Biseptol 120, 100 mg + 20 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Biseptol to lek przeciwbakteryjny, który może powodować różne działania niepożądane. Częste skutki uboczne to zmiany skórne, dolegliwości ze strony układu pokarmowego i hiperkaliemia. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują zakażenia grzybicze. Rzadkie skutki uboczne to m.in. guzkowe zapalenie okołotętnicze, bóle brzucha i nadwrażliwość na światło. Bardzo rzadkie działania niepożądane obejmują leukopenię, małopłytkowość, agranulocytozę i inne poważne zaburzenia. Działania niepożądane o nieznanej częstotliwości to zespół Sweeta. Pacjenci powinni być świadomi tych potencjalnych zagrożeń i skonsultować się z lekarzem w przypadku wystąpienia niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika Atrovent, 0,25 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Atrovent to lek stosowany w leczeniu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) oraz astmy oskrzelowej. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta i wynosi od 0,4 ml do 2,0 ml 3-4 razy na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na atropinę, jaskrę z wąskim kątem przesączania, niedrożność dróg moczowych oraz mukowiscydozę. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, podrażnienie gardła, kaszel, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, nudności i zawroty głowy.

  • Ilustracja poradnika ACC optima, 600 mg – wskazania – na co działa?

    ACC optima to lek stosowany w leczeniu zapalenia oskrzeli związanego z przeziębieniem. Substancja czynna, acetylocysteina, zmniejsza lepkość wydzieliny oskrzelowej, ułatwiając jej odkrztuszanie. Dawkowanie dla dorosłych i młodzieży powyżej 14 lat wynosi jedną tabletkę musującą (600 mg) raz na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na acetylocysteinę, czynną chorobę wrzodową, ostry stan astmatyczny oraz nietolerancję galaktozy. Leku nie należy stosować u dzieci poniżej 14 lat. Możliwe działania niepożądane to m.in. reakcje nadwrażliwości, ból głowy, szumy uszne, tachykardia, obniżone ciśnienie, nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha, zapalenie jamy ustnej, pokrzywka, wysypka, świąd, obrzęk naczynioruchowy i gorączka.

  • Ilustracja poradnika ACC optima, 600 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    ACC optima to lek stosowany w leczeniu zapalenia oskrzeli związanego z przeziębieniem. Może powodować różne działania niepożądane, w tym reakcje nadwrażliwości, ból głowy, szumy uszne, przyspieszone bicie serca, obniżone ciśnienie tętnicze krwi, nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha, zapalenie jamy ustnej, pokrzywka, wysypka, świąd, obrzęk naczynioruchowy oraz gorączka. Rzadkie działania niepożądane obejmują niestrawność, duszność i skurcz oskrzeli. Bardzo rzadkie skutki uboczne to reakcje anafilaktyczne, ciężkie reakcje skórne i krwotok. W razie wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów, należy natychmiast przerwać stosowanie leku i zwrócić się po pomoc medyczną.

  • Ilustracja poradnika ACC optima, 600 mg – dawkowanie leku

    ACC optima to lek stosowany w leczeniu zapalenia oskrzeli związanego z przeziębieniem. Dorośli i młodzież powyżej 14 lat powinni przyjmować jedną tabletkę musującą (600 mg) raz na dobę. Lek należy przyjmować po posiłku, rozpuszczając tabletkę w połowie szklanki wody. Nie stosować u dzieci poniżej 14 lat. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na acetylocysteinę, chorobę wrzodową, ostry stan astmatyczny i nietolerancję galaktozy. Lek może wchodzić w interakcje z lekami przeciwkaszlowymi, antybiotykami i nitrogliceryną. Możliwe działania niepożądane to m.in. reakcje nadwrażliwości, ból głowy, szumy uszne, tachykardia, nudności, wymioty, biegunka, pokrzywka, wysypka, świąd, obrzęk naczynioruchowy, gorączka, niestrawność, duszność, skurcz oskrzeli, reakcje anafilaktyczne, ciężkie reakcje skórne,…

  • Ilustracja poradnika ACC mini, 100 mg/sasz. – działania niepożądane i skutki uboczne

    ACC mini to lek stosowany w celu rozrzedzenia wydzieliny dróg oddechowych i ułatwienia jej odkrztuszania. Może powodować działania niepożądane, takie jak reakcje nadwrażliwości, ból głowy, szumy uszne, tachykardia, obniżone ciśnienie tętnicze krwi, nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha, zapalenie jamy ustnej, pokrzywka, wysypka, świąd, obrzęk naczynioruchowy oraz gorączka. Rzadkie działania niepożądane obejmują niestrawność, duszność i skurcz oskrzeli. Bardzo rzadkie działania niepożądane to reakcja anafilaktyczna, ciężka reakcja skórna i krwotok. Działania niepożądane o nieznanej częstości to obrzęk twarzy. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy przerwać stosowanie leku i zwrócić się po pomoc medyczną.

  • Ilustracja poradnika ACC mini, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    ACC mini to lek stosowany w leczeniu objawów zakażenia górnych dróg oddechowych, zawierający acetylocysteinę. Może powodować różne działania niepożądane, w tym reakcje nadwrażliwości, ból głowy, szumy uszne, przyspieszone bicie serca, obniżone ciśnienie tętnicze krwi, nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha, zapalenie jamy ustnej, pokrzywka, wysypka, świąd, obrzęk naczynioruchowy, gorączka, niestrawność, duszność, skurcz oskrzeli, reakcje anafilaktyczne, ciężkie reakcje skórne, krwotok oraz obrzęk twarzy. W przypadku wystąpienia reakcji anafilaktycznej należy natychmiast przerwać stosowanie leku i zwrócić się po pomoc medyczną. ACC mini nie powinien być stosowany u dzieci w wieku poniżej 3 lat.

  • Ilustracja poradnika Penicylamina

    Penicylamina to substancja czynna stosowana przede wszystkim w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów, choroby Wilsona, cystynurii oraz w przypadku zatruć metalami ciężkimi. Jej działanie opiera się na wiązaniu i usuwaniu metali z organizmu oraz wpływie na układ odpornościowy. Dostępna jest głównie w postaci tabletek i wymaga ścisłego przestrzegania zaleceń dotyczących dawkowania i bezpieczeństwa stosowania.

  • Ilustracja poradnika Palbocyklib

    Palbocyklib to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu zaawansowanego raka piersi. Działa poprzez hamowanie podziału komórek nowotworowych, co pozwala na spowolnienie rozwoju choroby. Najczęściej podaje się ją w połączeniu z innymi lekami hormonalnymi, a jej stosowanie wiąże się z określonymi zasadami dawkowania oraz monitorowania stanu zdrowia pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Sunitynib

    Sunitynib to nowoczesny lek przeciwnowotworowy, stosowany doustnie, który pomaga w leczeniu zaawansowanych nowotworów, takich jak rak nerki, nowotwory podścieliskowe przewodu pokarmowego oraz niektóre nowotwory trzustki. Substancja ta działa poprzez hamowanie wzrostu i rozprzestrzeniania się komórek nowotworowych, a także blokuje rozwój naczyń krwionośnych odżywiających guz. Sunitynib dostępny jest w różnych dawkach, a jego stosowanie wymaga ścisłego przestrzegania zaleceń lekarza.

  • Ilustracja poradnika Lenwatynib

    Lenwatynib to lek przeciwnowotworowy, który pomaga zahamować rozwój nowotworów poprzez blokowanie procesów tworzenia nowych naczyń krwionośnych, które odżywiają guz. Stosuje się go przede wszystkim u dorosłych pacjentów z różnymi rodzajami zaawansowanych nowotworów, w tym raka tarczycy, raka wątrobowokomórkowego oraz raka endometrium. Lenwatynib dostępny jest w postaci kapsułek twardych o dawkach 4 mg i 10 mg. Lek ten może być stosowany samodzielnie lub w skojarzeniu z innymi lekami, takimi jak pembrolizumab czy ewerolimus, co pozwala na dopasowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta. Mimo skuteczności, lenwatynib wymaga monitorowania, ponieważ może powodować działania niepożądane, takie jak nadciśnienie, biegunka czy zaburzenia czynności wątroby i…

  • Ilustracja poradnika Mentol

    Mentol to miętowy alkohol terpenowy, który wywołuje odczucie chłodu poprzez aktywację receptorów TR‑PM8 w skórze i błonach śluzowych. Dzięki temu działa przeciwbólowo, przeciwświądowo i odświeżająco. Znajdziesz go w maściach na bóle mięśni, żelach przeciwświądowych, pastylkach na gardło, płynach do płukania jamy ustnej oraz w produktach kosmetycznych i inhalacyjnych. Stosuje się go zewnętrznie, ale nie na otwarte rany, a u małych dzieci i kobiet w ciąży wymaga ostrożności. Działania niepożądane to podrażnienie, zaczerwienienie i rzadko reakcje alergiczne.

  • Ilustracja poradnika Acetylocysteina

    Acetylocysteina to substancja, która pomaga rozrzedzić gęstą wydzielinę w drogach oddechowych, ułatwiając jej usuwanie i przynosząc ulgę podczas infekcji czy przeziębień. Działa także jako antyoksydant, chroniąc komórki przed uszkodzeniami. Dostępna jest w wielu postaciach, takich jak tabletki, proszki czy roztwory, co pozwala na wygodne dopasowanie leczenia do potrzeb pacjenta. Ważne jest jednak, by stosować ją ostrożnie u osób z astmą, chorobą wrzodową lub małych dzieci, gdyż może powodować podrażnienia lub skurcze oskrzeli.

  • Ilustracja poradnika Kabozantynib

    Kabozantynib to nowoczesna substancja czynna, która znalazła zastosowanie w leczeniu zaawansowanego raka nerkowokomórkowego. Działa poprzez hamowanie rozwoju nowotworu, wpływając na określone białka zaangażowane w procesy wzrostu i rozprzestrzeniania się komórek rakowych. Lek ten jest dostępny w kilku dawkach i wymaga indywidualnego dostosowania do potrzeb pacjenta. Poniżej znajdziesz najważniejsze informacje na temat kabozantynibu, jego stosowania, bezpieczeństwa oraz potencjalnych działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Hydroksymocznik (hydroksykarbamid)

    Hydroksymocznik (hydroksykarbamid) to substancja czynna o szerokim zastosowaniu, zwłaszcza w leczeniu niektórych chorób krwi, takich jak niedokrwistość sierpowatokrwinkowa oraz przewlekłe zespoły mieloproliferacyjne. Stosuje się go zarówno u dorosłych, jak i u dzieci, a jego działanie opiera się na hamowaniu wzrostu komórek. Dostępny jest w różnych postaciach i dawkach, co umożliwia indywidualne dopasowanie terapii do potrzeb pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Chlorek benzalkoniowy

    Chlorek benzalkoniowy to substancja o silnym działaniu odkażającym, szeroko wykorzystywana w leczeniu infekcji jamy ustnej, gardła, a także do dezynfekcji skóry i ran. Dostępny jest w różnych postaciach, w tym w pastylkach do ssania oraz preparatach do stosowania zewnętrznego. Dzięki swojemu działaniu antyseptycznemu pomaga zwalczać bakterie i łagodzić objawy stanów zapalnych.