Menu

Zaburzenie krzepnięcia

Produkty powiązane z zaburzenie krzepnięcia
Kinon 200, tabletki, 200 µg
Kinon 200, tabletki, 200 µg
Lysi Tran Islandzki Cytrynowy, płyn
Lysi Tran Islandzki Cytrynowy, płyn
Lysi Tran Islandzki, smak cytrynowo-miętowy, płyn
Lysi Tran Islandzki, smak cytrynowo-miętowy, płyn
Moller's Mój Pierwszy Tran norweski, płyn
Moller's Mój Pierwszy Tran norweski, płyn
Moller's Tran Omega-3 Rybki owocowe, żelki
Moller's Tran Omega-3 Rybki owocowe, żelki
Moller's Tran norweski owocowy, płyn
Moller's Tran norweski owocowy, płyn
Solgar Witamina K2 naturalna, kapsułki, 100 µg
Solgar Witamina K2 naturalna, kapsułki, 100 µg
Tran Naturkaps, kapsułki
Tran Naturkaps, kapsułki
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Maria Bialik
Maria Bialik
  1. Olimel N5E – działania niepożądane i skutki uboczne
  2. Olimel N5E – przedawkowanie leku
  3. Olimel Peri N4E – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Vaqta 25, 25 U wirusa zapaleni – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Verorab – przeciwwskazania
  6. Act-HiB, 10 mcg polisacharydu – przeciwwskazania
  7. Priorix – dawkowanie leku
  8. Dultavax, nie mniej niż 2 j.m. – dawkowanie leku
  9. Voltaren Acti Forte, 25 mg – dawkowanie leku
  10. Azzalure, 125 jednostek Speywo – wskazania – na co działa?
  11. Clopidogrel Genoptim – przeciwwskazania
  12. Memotropil 20%, 200 mg/ml (3 g/15 ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Fluxemed, 20 mg – przeciwwskazania
  14. NeisVac-C, 10 mcg polisacharydu – przeciwwskazania
  15. NeisVac-C, 10 mcg polisacharydu – wskazania – na co działa?
  16. Aglan – skład leku
  17. Aglan – wskazania – na co działa?
  18. Majamil PPH, 50 mg – przeciwwskazania
  19. Majamil PPH, 25 mg – przeciwwskazania
  20. Albunorm 5%, 50 g/l – dawkowanie leku
  21. Venlafaxine Actavis, 37,5 mg – przeciwwskazania
  22. FANHDI, 100 j.m./ml; 1000 j. – skład leku
  23. FANHDI, 100 j.m./ml; 1000 j. – stosowanie w ciąży
  24. FANHDI, 100 j.m./ml; 1000 j. – stosowanie u dzieci
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Olimel N5E – działania niepożądane i skutki uboczne

    OLIMEL N5E to lek stosowany do żywienia pozajelitowego, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to przyspieszona praca serca, zmniejszony apetyt, zwiększone stężenie tłuszczów we krwi, ból brzucha, biegunka, nudności oraz zwiększone ciśnienie tętnicze krwi. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, należy natychmiast przerwać infuzję i skontaktować się z lekarzem. Lek OLIMEL N5E może być stosowany u dzieci powyżej 2 lat, jednak dawkowanie i okres podawania są ustalane przez lekarza.

  • Ilustracja poradnika Olimel N5E – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie OLIMEL N5E może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak hiperwolemia, kwasica, hiperglikemia, hipertriglicerydemia i zespół przeciążenia tłuszczami. Maksymalna dawka dobowa wynosi 40 ml płynu/kg. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać infuzję i skontaktować się z lekarzem. W niektórych przypadkach może być konieczna hemodializa.

  • Ilustracja poradnika Olimel Peri N4E – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek OLIMEL PERI N4E może wywoływać różne działania niepożądane, w tym przyspieszoną pracę serca, zmniejszony apetyt, zwiększone stężenie tłuszczów we krwi, ból brzucha, biegunkę, nudności oraz zwiększone ciśnienie tętnicze krwi. Inne możliwe skutki uboczne to reakcje nadwrażliwości, wynaczynienie oraz wymioty. Podczas stosowania podobnych preparatów mogą wystąpić zespół przeciążenia tłuszczami, reakcje alergiczne, nieprawidłowe wyniki badań wątroby, cholestaza, hepatomegalia, choroby wątroby związane z żywieniem pozajelitowym, żółtaczka, małopłytkowość, azotemia oraz osady w naczyniach płucnych. Działania niepożądane należy zgłaszać do odpowiednich instytucji.

  • Ilustracja poradnika Vaqta 25, 25 U wirusa zapaleni – działania niepożądane i skutki uboczne

    Szczepionka VAQTA 25 może powodować różne działania niepożądane, w tym ból i tkliwość w miejscu wstrzyknięcia, zaczerwienienie, obrzęk, gorączkę, rozdrażnienie, biegunkę, wymioty, wysypkę oraz problemy ze snem. Bardzo rzadko mogą wystąpić poważne reakcje alergiczne, takie jak zespół Guillain-Barré. Działania niepożądane mogą różnić się w zależności od wieku pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Verorab – przeciwwskazania

    Szczepionka VERORAB jest stosowana w celu zapobiegania wściekliźnie, ale ma swoje przeciwwskazania. Nie należy jej stosować w przypadku uczulenia na szczepionkę lub jej składniki, reakcji alergicznej po poprzednim podaniu oraz w przypadku gorączki lub ostrej choroby. Po ekspozycji na wirus wścieklizny nie ma przeciwwskazań do jej stosowania. Należy zachować ostrożność w przypadku niepełnej ochrony, podania donaczyniowego, alergii na antybiotyki, obniżonej odporności oraz trombocytopenii. Szczepionka może wchodzić w interakcje z lekami immunosupresyjnymi oraz innymi szczepionkami. W przypadku wątpliwości, skonsultuj się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Act-HiB, 10 mcg polisacharydu – przeciwwskazania

    Szczepionka Act-HIB jest stosowana w zapobieganiu inwazyjnym chorobom wywołanym przez Haemophilus influenzae typ b u dzieci od 2. miesiąca życia. Przeciwwskazania do jej stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki szczepionki, reakcje alergiczne po wcześniejszym podaniu oraz gorączkę lub ostrą chorobę. Szczególną ostrożność należy zachować u dzieci z niedoborami odporności, zaburzeniami krwi oraz reakcjami na lateks. Możliwe działania niepożądane to m.in. reakcje w miejscu podania, drażliwość, płacz, gorączka i wymioty. Szczepionkę należy przechowywać w lodówce w temperaturze 2-8°C i nie zamrażać.

  • Ilustracja poradnika Priorix – dawkowanie leku

    Szczepionka Priorix jest stosowana w celu zapobiegania odrze, śwince i różyczce. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta: osoby w wieku 12 miesięcy i starsze otrzymują jedną dawkę (0,5 ml), a niemowlęta w wieku od 9 do 12 miesięcy mogą wymagać drugiej dawki w drugim roku życia. Szczepionka może być podawana podskórnie lub domięśniowo. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki, ciężki niedobór odporności oraz ciążę. Przed podaniem szczepionki należy skonsultować się z lekarzem, szczególnie w przypadku pacjentów z osłabionym układem immunologicznym lub historią drgawek.

  • Ilustracja poradnika Dultavax, nie mniej niż 2 j.m. – dawkowanie leku

    Szczepionka DULTAVAX jest stosowana jako dawka przypominająca przeciw błonicy, tężcowi i poliomyelitis u dzieci po ukończeniu 6. roku życia, nastolatków i dorosłych. Dawkowanie wynosi 0,5 ml, a szczepionkę należy podawać domięśniowo. Przeciwwskazania obejmują ostrą chorobę, alergie na składniki szczepionki oraz wcześniejsze nasilone reakcje alergiczne lub zaburzenia neurologiczne. Najczęstsze działania niepożądane to miejscowe reakcje w miejscu wstrzyknięcia.

  • Ilustracja poradnika Voltaren Acti Forte, 25 mg – dawkowanie leku

    Voltaren Acti Forte to lek przeciwbólowy i przeciwzapalny stosowany w leczeniu różnych rodzajów bólu i stanów zapalnych. Dawkowanie dla dorosłych i dzieci powyżej 14 lat to jedna tabletka co 4 do 6 godzin, maksymalnie 3 tabletki na dobę. Lek należy przyjmować w trakcie lub po jedzeniu. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na diklofenak, chorobę wrzodową żołądka i (lub) dwunastnicy, trzeci trymestr ciąży, ciężką niewydolność wątroby lub nerek oraz stwierdzoną zastoinową niewydolność serca. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma jakiekolwiek przeciwwskazania lub choroby współistniejące.

  • Ilustracja poradnika Azzalure, 125 jednostek Speywo – wskazania – na co działa?

    Azzalure to lek zawierający toksynę botulinową typu A, stosowany w celu tymczasowej poprawy wyglądu zmarszczek gładzizny czoła i zmarszczek w okolicy bocznego kąta oka. Lek powinien być podawany wyłącznie przez wykwalifikowanych lekarzy. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, infekcje w miejscach wstrzyknięć oraz niektóre schorzenia nerwowo-mięśniowe. Działania niepożądane mogą obejmować ból głowy, reakcje w miejscu wstrzyknięcia oraz przejściowy paraliż twarzy.

  • Ilustracja poradnika Clopidogrel Genoptim – przeciwwskazania

    Clopidogrel Genoptim to lek przeciwpłytkowy stosowany w celu zapobiegania zakrzepom krwi. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na klopidogrel, aktywnego krwawienia lub ciężkiej choroby wątroby. Przed rozpoczęciem terapii pacjent powinien poinformować lekarza o ryzyku krwawienia, udarze niedokrwiennym, chorobach nerek lub wątroby oraz alergiach na inne leki. Clopidogrel Genoptim może wchodzić w interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi, NLPZ, inhibitorami pompy protonowej, lekami przeciwgrzybiczymi, lekami stosowanymi w leczeniu HIV, lekami przeciwpadaczkowymi, lekami przeciwdepresyjnymi, lekami stosowanymi w leczeniu cukrzycy oraz lekami stosowanymi w leczeniu raka.

  • Ilustracja poradnika Memotropil 20%, 200 mg/ml (3 g/15 ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Memotropil 20% to lek nootropowy stosowany w leczeniu mioklonii pochodzenia korowego. Może powodować różne działania niepożądane, takie jak hiperkinezja, wzrost masy ciała, nerwowość, senność, depresja, astenia, ból w miejscu wstrzyknięcia, zapalenie żył z zakrzepicą, gorączka, niedociśnienie tętnicze, zawroty głowy, zaburzenia krwotoczne, nudności, wymioty, biegunka, bóle w obrębie jamy brzusznej, reakcje alergiczne, nadwrażliwość, bezład, ból głowy, obrzęk naczynioruchowy. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Nie należy przerywać stosowania leku bez konsultacji z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Fluxemed, 20 mg – przeciwwskazania

    Fluxemed to lek stosowany w leczeniu depresji, zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych oraz bulimii. Przed rozpoczęciem leczenia należy upewnić się, że nie występują żadne przeciwwskazania, takie jak nadwrażliwość na składniki leku, stosowanie metoprololu czy nieodwracalnych, nieselektywnych inhibitorów MAO. Ważne jest również, aby omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia oraz leki, które pacjent przyjmuje, aby uniknąć niebezpiecznych interakcji. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika NeisVac-C, 10 mcg polisacharydu – przeciwwskazania

    Szczepionka NeisVac-C ma przeciwwskazania, takie jak reakcje alergiczne na składniki szczepionki i inne szczepionki przeciw meningokokom grupy C. Należy zachować ostrożność u osób z hemofilią, ciężkimi zakażeniami z gorączką, chorobami autoimmunologicznymi, przedwczesnym urodzeniem oraz u osób powyżej 65 lat. Szczepionka może być podana równocześnie z innymi szczepionkami, ale w osobnych wstrzyknięciach w inne miejsca.

  • Ilustracja poradnika NeisVac-C, 10 mcg polisacharydu – wskazania – na co działa?

    Szczepionka NeisVac-C jest stosowana w celu zapobiegania inwazyjnej chorobie meningokokowej wywoływanej przez bakterie Neisseria meningitidis grupy C. Jest przeznaczona dla dzieci po ukończeniu 2. miesiąca życia, młodzieży i dorosłych. Podawana jest domięśniowo i może być stosowana równocześnie z innymi szczepionkami. Najczęstsze działania niepożądane to zaczerwienienie, obrzęk, ból w miejscu wstrzyknięcia, gorączka, ból głowy. Przed podaniem szczepionki należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Aglan – skład leku

    Lek Aglan zawiera meloksykam jako substancję czynną oraz substancje pomocnicze takie jak meglumina, poloksamer 188, glicyna, sodu wodorotlenek, sodu chlorek, glikofurol i woda do wstrzykiwań. Substancje pomocnicze zapewniają stabilność, skuteczność i bezpieczeństwo leku. Aglan jest stosowany w leczeniu zaostrzeń reumatoidalnego zapalenia stawów, choroby zwyrodnieniowej stawów oraz zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa. Nie należy stosować leku w ostatnich trzech miesiącach ciąży oraz u dzieci poniżej 18 lat.

  • Ilustracja poradnika Aglan – wskazania – na co działa?

    Lek Aglan zawiera meloksykam, który jest stosowany w krótkotrwałym leczeniu zaostrzeń reumatoidalnego zapalenia stawów, zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa oraz choroby zwyrodnieniowej stawów. Lek ten pomaga zmniejszyć stan zapalny i złagodzić ból. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na meloksykam, alergię na NLPZ, zaburzenia krzepnięcia, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, nerek lub serca, ostatnie trzy miesiące ciąży oraz dzieci i młodzież poniżej 18 lat. Najczęstsze działania niepożądane to zaburzenia żołądkowo-jelitowe, bóle głowy oraz ból i obrzęk w miejscu wstrzyknięcia.

  • Ilustracja poradnika Majamil PPH, 50 mg – przeciwwskazania

    Majamil PPH, zawierający diklofenak sodowy, jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym stosowanym w leczeniu stanów zapalnych i bólowych. Istnieje wiele przeciwwskazań do jego stosowania, w tym uczulenie na diklofenak, krwawienie z przewodu pokarmowego, choroba wrzodowa, krwawienie z naczyń mózgowych, choroby krwi, zaburzenia czynności szpiku, ciężka niewydolność narządów, choroba serca i naczyń mózgowych, zaburzenia krążenia oraz ciąża (szczególnie w ostatnim trymestrze). Pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii.

  • Ilustracja poradnika Majamil PPH, 25 mg – przeciwwskazania

    Lek Majamil PPH, zawierający diklofenak sodowy, nie powinien być stosowany przez osoby uczulone na jego składniki, z krwawieniem z przewodu pokarmowego, chorobą wrzodową, krwawieniem z naczyń mózgowych, chorobami krwi, zaburzeniami czynności szpiku, ciężką niewydolnością narządów, chorobą serca i naczyń mózgowych, zaburzeniami krążenia oraz w ostatnich trzech miesiącach ciąży. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Albunorm 5%, 50 g/l – dawkowanie leku

    Lek Albunorm 5% jest stosowany w celu przywrócenia objętości krążącej krwi w przypadkach stwierdzonego niedoboru objętości. Dawkowanie zależy od masy ciała pacjenta, ciężkości urazu lub choroby oraz od intensywności płynu i białka. Ważne jest regularne monitorowanie wskaźników hemodynamicznych. Należy zachować ostrożność w przypadku ciężkich chorób serca, nadciśnienia tętniczego, reakcji alergicznych oraz w przypadku stosowania u pacjentów z ciężkim pourazowym uszkodzeniem mózgu. Lek należy przechowywać w temperaturze nieprzekraczającej 25°C, w oryginalnym opakowaniu, chroniąc przed światłem i nie zamrażać.

  • Ilustracja poradnika Venlafaxine Actavis, 37,5 mg – przeciwwskazania

    Venlafaxine Actavis to lek przeciwdepresyjny stosowany w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na wenlafaksynę lub składniki leku oraz jednoczesnego stosowania z IMAO. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem w przypadku innych chorób i stosowania innych leków. Venlafaxine Actavis może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co może prowadzić do poważnych działań niepożądanych. Należy unikać spożywania alkoholu podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika FANHDI, 100 j.m./ml; 1000 j. – skład leku

    FANHDI to lek stosowany w leczeniu hemofilii A i choroby von Willebranda. Zawiera VIII czynnik krzepnięcia (FVIII) i czynnik von Willebranda (VWF) jako substancje czynne. Substancje pomocnicze to histydyna, albumina ludzka, arginina oraz woda do wstrzykiwań. Lek jest podawany dożylnie i może powodować reakcje alergiczne. Ważne jest monitorowanie poziomów czynników krzepnięcia podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika FANHDI, 100 j.m./ml; 1000 j. – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku FANHDI przez kobiety w ciąży i karmiące piersią nie jest dobrze udokumentowane i powinno być rozważane tylko wtedy, gdy jest to jednoznacznie wskazane przez lekarza. Alternatywne leki, takie jak desmopresyna, rekombinowany czynnik VIII i rekombinowany czynnik von Willebranda, mogą być bezpieczniejsze dla matki i dziecka.

  • Ilustracja poradnika FANHDI, 100 j.m./ml; 1000 j. – stosowanie u dzieci

    FANHDI jest lekiem stosowanym w leczeniu hemofilii A i choroby von Willebranda, ale nie jest zalecany dla dzieci poniżej 6 roku życia z powodu ograniczonych danych z badań klinicznych. Dla starszych dzieci dawkowanie i czas leczenia powinny być dostosowane indywidualnie przez lekarza. Alternatywne leki to desmopresyna, rekombinowane czynniki krzepnięcia oraz koncentraty osoczopochodne.