Menu

Zaburzenie czucia

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Julita Pabiniak-Gorący
Julita Pabiniak-Gorący
Irmina Turek
Irmina Turek
Malwina Krause
Malwina Krause
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Kamil Pajor
Kamil Pajor
  1. Kapsaicyna
  2. Atorwastatyna
  3. Chlorochinaldol
  • Ilustracja poradnika Kapsaicyna

    Kapsaicyna to substancja stosowana miejscowo w leczeniu bólu neuropatycznego u dorosłych. Działa poprzez wpływ na receptory bólu w skórze, przynosząc ulgę w przewlekłym bólu, zwłaszcza u osób z neuropatią cukrzycową lub po przebytym półpaścu. Leczenie kapsaicyną odbywa się za pomocą specjalnych plastrów, które nakładane są wyłącznie przez personel medyczny.

  • Atorwastatyna to substancja czynna, która pomaga obniżyć poziom „złego” cholesterolu i chronić serce. Stosowana jest u dorosłych oraz dzieci powyżej 10. roku życia, szczególnie u osób z podwyższonym cholesterolem lub wysokim ryzykiem chorób sercowo-naczyniowych. Atorwastatyna może być podawana samodzielnie lub w połączeniu z innymi lekami, np. w preparatach łączonych z amlodypiną, co pozwala jednocześnie kontrolować ciśnienie krwi i poziom cholesterolu. Substancja jest dostępna w wielu dawkach i postaciach, dzięki czemu lekarz może dobrać leczenie odpowiednie do indywidualnych potrzeb pacjenta.

  • Chlorochinaldol (chlorquinaldol, 5,7-dichloro-2-metylo-8-hydroksychinolina) to syntetyczny środek przeciwdrobnoustrojowy z grupy pochodnych hydroksychinoliny. Działa bakteriobójczo, przeciwgrzybiczo i przeciwpierwotniako­wo – hamuje namnażanie się drobnoustrojów przez wiązanie z ich DNA, zaburzenie przepuszczalności błon komórkowych oraz chelatowanie jonów metali niezbędnych do aktywności enzymów drobnoustrojów. Stosowany miejscowo: w zakażeniach skóry (liszajec, zainfekowany wyprysk, grzybice, kandydoza), a w połączeniu z promastrienem – w bakteryjnym zapaleniu pochwy. Wchłanianie przez skórę wynosi 4–24%, a eliminacja odbywa się głównie drogą nerkową. Długotrwałe stosowanie na dużych powierzchniach wiąże się z ryzykiem neurotoksyczności – podobnie jak inne pochodne halogenowanej hydroksychinoliny.