Menu

Wzdęcie

Produkty powiązane z wzdęcie
Iberogast, płyn doustny
Iberogast, płyn doustny
Espumisan, kapsułki, 40 mg
Espumisan, kapsułki, 40 mg
Tribux Bio, tabletki, 100 mg
Tribux Bio, tabletki, 100 mg
Spumax wzdęcia, kapsułki miękkie, 125 mg
Spumax wzdęcia, kapsułki miękkie, 125 mg
Ulgix Wzdęcia MAX, kapsułki miękkie, 240 mg
Ulgix Wzdęcia MAX, kapsułki miękkie, 240 mg
Duspatalin Gastro, tabletki, 135 mg
Duspatalin Gastro, tabletki, 135 mg
Espumisan, krople doustne, 100 mg/ml
Espumisan, krople doustne, 100 mg/ml
Espumisan, krople doustne, 40 mg/ml
Espumisan, krople doustne, 40 mg/ml
Delicol, krople
Delicol, krople
Krople żołądkowe T, krople doustne
Krople żołądkowe T, krople doustne
Lactocontrol - enzym laktaza, tabletki
Lactocontrol – enzym laktaza, tabletki
Rumianek fix, zioła do zaparzania
Rumianek fix, zioła do zaparzania
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Maria Bialik
Maria Bialik
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
  1. Rozesta, 5 mg + 10 mg – dawkowanie leku
  2. Rozesta, 5 mg + 10 mg – wskazania – na co działa?
  3. Erlotinib Krka, 100 mg – przeciwwskazania
  4. Acarbose Aurovitas, 50 mg
  5. Acarbose Aurovitas, 50 mg – dawkowanie leku
  6. Acarbose Aurovitas, 50 mg – przedawkowanie leku
  7. Acarbose Aurovitas, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  8. Acarbose Aurovitas, 100 mg – dawkowanie leku
  9. Acarbose Aurovitas, 100 mg – przedawkowanie leku
  10. Atorvastatin Orion – stosowanie u dzieci
  11. Maysiglu, 100 mg – skład leku
  12. Pegorion, 12 g – wskazania – na co działa?
  13. Pegorion, 12 g – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Pegorion Junior, 6 g – wskazania – na co działa?
  15. Pegorion Junior, 6 g – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Ibuprofen B. Braun, 200 mg/50 ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. Ibuprofen Kabi, 4 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Salaza, 1000 mg – wskazania – na co działa?
  19. Salaza, 1000 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  20. Salaza, 1000 mg – dawkowanie leku
  21. Salaza, 500 mg – wskazania – na co działa?
  22. Oxycodone Polpharma, 50 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  23. Ibuprom Zatoki Sprint – wskazania – na co działa?
  24. Ibuvit D3 4000 IU – działania niepożądane i skutki uboczne
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Rozesta, 5 mg + 10 mg – dawkowanie leku

    Lek Rozesta jest stosowany w leczeniu hipercholesterolemii. Zalecana dawka to jedna tabletka raz na dobę. Przed rozpoczęciem leczenia należy stosować dietę zmniejszającą stężenie lipidów. Lek nie jest odpowiedni do rozpoczęcia leczenia; należy najpierw ustalić odpowiednie dawki substancji czynnych w postaci oddzielnych leków. Regularne badania krwi są konieczne. Dawkowanie może wymagać dostosowania u pacjentów w podeszłym wieku, z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek oraz u pacjentów pochodzących z Azji. Możliwe działania niepożądane obejmują biegunki, wzdęcia, ból głowy i mięśni. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Rozesta, 5 mg + 10 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Rozesta jest stosowany w leczeniu pierwotnej hipercholesterolemii oraz homozygotycznej rodzinnej hipercholesterolemii. Zawiera dwie substancje czynne: rozuwastatynę i ezetymib, które działają na dwa różne sposoby, aby obniżyć poziom cholesterolu. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, wzdęcia, uczucie zmęczenia, ból głowy, ból brzucha, zaparcia, nudności, ból mięśni i zawroty głowy.

  • Ilustracja poradnika Erlotinib Krka, 100 mg – przeciwwskazania

    Lek Erlotinib Krka jest stosowany w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca oraz raka trzustki z przerzutami. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na erlotynib, ciężką chorobę wątroby, ciężką chorobę nerek oraz zaburzenia reakcji sprzęgania z kwasem glukuronowym. Pacjenci powinni unikać interakcji z innymi lekami, zaprzestać palenia tytoniu oraz monitorować funkcje wątroby. W razie wystąpienia objawów niepożądanych, takich jak biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha, trudności w oddychaniu, kaszel, gorączka, zaczerwienienie i ból oka, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Acarbose Aurovitas, 50 mg

    Acarbose Aurovitas to lek stosowany w leczeniu cukrzycy insulinoniezależnej (cukrzyca typu 2). Działa poprzez spowolnienie trawienia węglowodanów, co obniża poziom glukozy we krwi po posiłkach. Lek jest dostępny w postaci tabletek o dawkach 50 mg i 100 mg. Należy go przyjmować przed posiłkiem, popijając wodą. Możliwe działania niepożądane obejmują gazy, wzdęcia oraz biegunkę. Należy unikać spożywania sacharozy podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Acarbose Aurovitas, 50 mg – dawkowanie leku

    Lek Acarbose Aurovitas stosuje się w leczeniu cukrzycy typu 2. Dawkowanie dla dorosłych wynosi 50 mg trzy razy na dobę, maksymalnie 200 mg trzy razy na dobę. Lek należy przyjmować przed posiłkiem lub z pierwszym kęsem pokarmu. W przypadku przedawkowania mogą wystąpić wzdęcia, biegunka i obrzęk żołądka. W razie potrzeby skontaktuj się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Acarbose Aurovitas, 50 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Acarbose Aurovitas może prowadzić do wzdęć, biegunki i obrzęku żołądka. Standardowa dawka to 150 mg na dobę, a maksymalna to 600 mg na dobę. W przypadku przedawkowania należy unikać spożywania węglowodanów przez 4-6 godzin i natychmiast zgłosić się do lekarza.

  • Ilustracja poradnika Acarbose Aurovitas, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Acarbose Aurovitas, stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, może powodować różne działania niepożądane, takie jak gazy, burczenie w brzuchu, uczucie wzdęcia, biegunka oraz ból brzucha lub jelit. Rzadziej mogą wystąpić poważniejsze skutki uboczne, takie jak żółtaczka, zapalenie wątroby, niedrożność jelit oraz reakcje alergiczne. Lek może również wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na jego działanie lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Acarbose Aurovitas, 100 mg – dawkowanie leku

    Lek Acarbose Aurovitas jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Dawkowanie dla dorosłych zaczyna się od 3 razy dziennie 1 tabletki 50 mg, a maksymalna dawka to 3 razy dziennie 2 tabletki 100 mg. Lek należy przyjmować bezpośrednio przed posiłkiem lub z pierwszym kęsem pokarmu. Nie zaleca się stosowania leku u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. W przypadku przedawkowania mogą wystąpić wzdęcia i biegunka. Najczęstsze działania niepożądane to gazy, burczenie w brzuchu i uczucie wzdęcia.

  • Ilustracja poradnika Acarbose Aurovitas, 100 mg – przedawkowanie leku

    Lek Acarbose Aurovitas stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 może być przedawkowany, gdy pacjent przyjmuje więcej niż 600 mg na dobę. Objawy przedawkowania obejmują wzdęcia, biegunka, obrzęk żołądka, mdłości i wymioty. W przypadku przedawkowania należy unikać spożywania węglowodanów przez 4-6 godzin i natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Atorvastatin Orion – stosowanie u dzieci

    Atorvastatin Orion może być stosowany u dzieci w wieku 10 lat i starszych pod ścisłym nadzorem lekarza, ale nie jest zalecany dla dzieci poniżej 10 roku życia. Potencjalne ryzyka obejmują rabdomiolizę i inne działania niepożądane. Alternatywne leki to simwastatyna, pravastatyna, fibraty i ezetymib. Przed rozpoczęciem jakiejkolwiek terapii należy skonsultować się z lekarzem specjalistą.

  • Ilustracja poradnika Maysiglu, 100 mg – skład leku

    Lek Maysiglu zawiera sytagliptynę, która pomaga kontrolować stężenie cukru we krwi u dorosłych z cukrzycą typu 2. Oprócz substancji czynnej, tabletki zawierają substancje pomocnicze, takie jak celuloza mikrokrystaliczna, wapnia wodorofosforan, kroskarmeloza sodowa, sodu stearylofumaran, magnezu stearynian oraz otoczkę Opadry 85F280010 II HP white. Lek może powodować działania niepożądane, takie jak ból głowy, zakażenia górnych dróg oddechowych, nudności, wzdęcia, zaparcia, ból brzucha, hipoglikemia oraz reakcje alergiczne. Nie zaleca się stosowania leku w ciąży. Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w oryginalnym opakowaniu.

  • Ilustracja poradnika Pegorion, 12 g – wskazania – na co działa?

    Pegorion to lek stosowany w leczeniu przewlekłych zaparć oraz zastoju kału w jelicie. Substancją czynną jest makrogol 4000, który wchłania wodę, zmiękczając stolec i poprawiając motorykę jelit. Lek jest przeznaczony dla dorosłych i dzieci powyżej 8 lat, a dla młodszych dzieci dostępne są saszetki o mocy 6 g. Pegorion nie powinien być stosowany w przypadku niedrożności jelit, perforacji jelit, ciężkiej choroby zapalnej jelit, bólu brzucha o nieustalonej przyczynie oraz nadwrażliwości na makrogol. Działania niepożądane obejmują ból brzucha, rozdęcie brzucha, nudności, wzdęcia, biegunka, wymioty oraz reakcje alergiczne.

  • Ilustracja poradnika Pegorion, 12 g – działania niepożądane i skutki uboczne

    Pegorion to lek stosowany w leczeniu zaparć, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to ból brzucha, rozdęcie brzucha, nudności, wzdęcia z oddawaniem gazów oraz biegunka. Niezbyt częste działania to wymioty, pilna potrzeba oddania stolca i nietrzymanie stolca. Bardzo rzadkie działania obejmują reakcje nadwrażliwości i zaburzenia elektrolitowe. U dzieci mogą wystąpić podobne objawy. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Pegorion Junior, 6 g – wskazania – na co działa?

    Pegorion Junior to lek stosowany w leczeniu przewlekłych zaparć u dorosłych i dzieci powyżej 2 roku życia. Zawiera makrogol 4000, który zwiększa ilość wody w treści jelitowej, zmiękczając stolec i poprawiając motorykę jelit. Lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 2 lat i w przypadkach takich jak niedrożność jelit, perforacja jelit, ciężka choroba zapalna jelit, ból brzucha o nieustalonej przyczynie oraz nadwrażliwość na makrogol. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta, a leczenie zazwyczaj trwa maksymalnie 2 tygodnie. Możliwe działania niepożądane to ból brzucha, biegunka, wzdęcia i reakcje alergiczne.

  • Ilustracja poradnika Pegorion Junior, 6 g – działania niepożądane i skutki uboczne

    Pegorion Junior to lek na zaparcia, który może powodować działania niepożądane, takie jak ból brzucha, rozdęcie brzucha, nudności, wzdęcia z oddawaniem gazów oraz biegunka. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Ibuprofen B. Braun, 200 mg/50 ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Ibuprofen B. Braun to niesteroidowy lek przeciwzapalny stosowany w leczeniu bólu i gorączki u dzieci i młodzieży. Może powodować różne działania niepożądane, w tym zmęczenie, ból głowy, zgagę, ból brzucha, nudności, wymioty, wzdęcia, biegunka, zaparcia oraz wysypkę skórną. Rzadziej mogą wystąpić poważniejsze skutki uboczne, takie jak zaburzenia krwiotworzenia, przyspieszona akcja serca, nadciśnienie tętnicze, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie przełyku, astma, toczeń układowy rumieniowaty oraz reakcje skórne. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Ibuprofen Kabi, 4 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Ibuprofen Kabi, stosowany w leczeniu bólu i gorączki, może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to problemy z układem pokarmowym, takie jak owrzodzenia trawienne, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, ból brzucha i wzdęcia. Rzadziej mogą wystąpić ciężkie reakcje nadwrażliwości, reakcje skórne, zaostrzenie stanu zapalnego, reakcje psychotyczne oraz uszkodzenie nerek. W przypadku przedawkowania mogą pojawić się objawy takie jak ból głowy, zawroty głowy, nudności, wymioty, ból brzucha, drgawki i spadek ciśnienia tętniczego. W razie wystąpienia ciężkich objawów należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Salaza, 1000 mg – wskazania – na co działa?

    Salaza to lek zawierający mesalazynę, stosowany w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Lek jest skuteczny zarówno w leczeniu zaostrzeń choroby, jak i w utrzymaniu remisji. Dawkowanie leku powinno być dostosowane indywidualnie przez lekarza. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić to z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent miał w przeszłości problemy z wątrobą, nerkami lub płucami. Podczas leczenia zaleca się regularne badania krwi i moczu. Salaza może powodować działania niepożądane, takie jak ból brzucha, biegunka, ból głowy oraz reakcje alergiczne.

  • Ilustracja poradnika Salaza, 1000 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Salaza, zawierający mesalazynę, stosowany jest w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Może powodować różne działania niepożądane, od częstych, takich jak ból brzucha i biegunka, po bardzo rzadkie, jak ostre zapalenie trzustki czy ciężkie reakcje skórne. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku wystąpienia niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika Salaza, 1000 mg – dawkowanie leku

    Lek Salaza, zawierający mesalazynę, jest stosowany w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Zalecana dawka to jeden czopek raz na dobę (1000 mg). Lek należy stosować regularnie, a przed podaniem czopka zaleca się wypróżnienie. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na mesalazynę, ciężkie zaburzenia nerek i wątroby oraz skazę krwotoczną. Podczas leczenia konieczne są regularne badania krwi i moczu. Lek może wchodzić w interakcje z warfaryną, azatiopryną i NLPZ. Stosowanie w ciąży i laktacji jest możliwe tylko po konsultacji z lekarzem. Działania niepożądane obejmują ból brzucha, biegunkę, ból głowy i reakcje alergiczne.

  • Ilustracja poradnika Salaza, 500 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Salaza, zawierający mesalazynę, jest stosowany w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, w tym zapalenia odbytnicy oraz zapalenia odbytnicy i esicy. Lek jest skuteczny zarówno w fazie zaostrzenia, jak i w utrzymaniu remisji. Dawkowanie leku jest indywidualnie dostosowywane przez lekarza. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na mesalazynę, ciężkie zaburzenia nerek i wątroby oraz skazę krwotoczną. Możliwe działania niepożądane to m.in. ból brzucha, biegunka, reakcje alergiczne oraz ciężkie reakcje skórne.

  • Ilustracja poradnika Oxycodone Polpharma, 50 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Oxycodone Polpharma to silny lek przeciwbólowy stosowany w leczeniu umiarkowanego do ciężkiego bólu. Może powodować działania niepożądane, takie jak zaparcia, nudności, wymioty, senność, zawroty głowy, ból głowy i świąd skóry. W przypadku poważnych działań niepożądanych, takich jak depresja oddechowa, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Nie należy nagle przerywać stosowania leku bez konsultacji z lekarzem, aby uniknąć objawów odstawiennych.

  • Ilustracja poradnika Ibuprom Zatoki Sprint – wskazania – na co działa?

    Ibuprom Zatoki Sprint to lek stosowany w celu złagodzenia objawów przeziębienia i grypy, takich jak ból głowy, gorączka, bóle stawów i mięśni oraz przekrwienie błony śluzowej nosa. Zawiera ibuprofen i pseudoefedrynę, które działają przeciwbólowo, przeciwgorączkowo i zmniejszają przekrwienie nosa. Lek jest przeznaczony dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat. Nie należy go stosować w ciąży, podczas karmienia piersią oraz u dzieci poniżej 12 lat. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, wymioty, biegunka i reakcje nadwrażliwości.

  • Ilustracja poradnika Ibuvit D3 4000 IU – działania niepożądane i skutki uboczne

    Ibuvit D3 4000 IU to lek zawierający cholekalcyferol, formę witaminy D. Może powodować działania niepożądane, takie jak reakcje nadwrażliwości, hiperkalcemia, hiperkalciuria, problemy żołądkowo-jelitowe i reakcje skórne. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych, w tym nudności, wymiotów, zaparć, zmęczenia i bólu mięśni. Leczenie przedawkowania polega na odstawieniu wszystkich źródeł witaminy D, unikaniu ekspozycji na słońce i stosowaniu diety z małą zawartością wapnia. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi możliwych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.