Menu

Szpik kostny

Produkty powiązane z szpik kostny
Aleve, tabletki, 220 mg
Aleve, tabletki, 220 mg
Nurofen Express Forte, kapsułki miękkie, 400 mg
Nurofen Express Forte, kapsułki miękkie, 400 mg
APAP Extra, tabletki powlekane, 500 mg + 65 mg
APAP Extra, tabletki powlekane, 500 mg + 65 mg
Amotaks Dis, tabletki, 1 g
Amotaks Dis, tabletki, 1 g
Amotaks Dis, tabletki, 500 mg
Amotaks Dis, tabletki, 500 mg
Apselan, tabletki, 60 mg
Apselan, tabletki, 60 mg
Apteo Osteomed Calcium z witaminą D3, tabletki
Apteo Osteomed Calcium z witaminą D3, tabletki
Ascofer Plus, tabletki
Ascofer Plus, tabletki
Ascofer, tabletki, 200 mg
Ascofer, tabletki, 200 mg
Aspirin musująca, tabletki musujące, 400 mg + 240 mg
Aspirin musująca, tabletki musujące, 400 mg + 240 mg
Axxon Axoprofen forte, zawiesina doustna, 40 mg/ml
Axxon Axoprofen forte, zawiesina doustna, 40 mg/ml
Biofer folic, tabletki
Biofer folic, tabletki
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Maria Bialik
Maria Bialik
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Marta Maciejczyk
Marta Maciejczyk
Anna Brandys
Anna Brandys
Anna Majka
Anna Majka
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
  1. Sandimmun Neoral, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  2. Sandimmun, 50 mg/ml
  3. Sandimmun, 50 mg/ml – wskazania – na co działa?
  4. Carbomedac, 10 mg/ml – profil bezpieczenstwa
  5. Carbomedac, 10 mg/ml – przeciwwskazania
  6. Carbomedac, 10 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  7. Carbomedac, 10 mg/ml – dawkowanie leku
  8. Carbomedac, 10 mg/ml – przedawkowanie leku
  9. Carbomedac, 10 mg/ml – stosowanie u dzieci
  10. Carbomedac, 10 mg/ml – wskazania – na co działa?
  11. Pyralgin, 500 mg/ml – przeciwwskazania
  12. Pyralgina, 500 mg – przedawkowanie leku
  13. Polopiryna C, 500 mg + 200 mg – przeciwwskazania
  14. Polopiryna C, 500 mg + 200 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  15. Petinimid, 250 mg – wskazania – na co działa?
  16. Pernazinum, 100 mg – przeciwwskazania
  17. Pernazinum, 25 mg – przeciwwskazania
  18. Laboratoria PolfaŁódź Paracetamol, 500 mg – przeciwwskazania
  19. Laboratoria PolfaŁódź Paracetamol, 500 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  20. Navelbine, 10 mg/ml – przedawkowanie leku
  21. Navelbine, 10 mg/ml – wskazania – na co działa?
  22. Navelbine, 10 mg/ml – dawkowanie leku
  23. Myleran
  24. Myleran – wskazania – na co działa?
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Sandimmun Neoral, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Sandimmun Neoral to lek immunosupresyjny stosowany po przeszczepach i w chorobach autoimmunologicznych. Może powodować działania niepożądane, takie jak zaburzenia czynności nerek, wysokie ciśnienie krwi, ból głowy, drżenie ciała, nadmierny wzrost włosów i duże stężenie lipidów we krwi. Poważne skutki uboczne obejmują zmiany widzenia, zaburzenia mózgu, obrzęk tylnej części oka, zaburzenia i uszkodzenie wątroby oraz małą ilość krwinek czerwonych lub płytek krwi. W przypadku wystąpienia poważnych skutków ubocznych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Sandimmun, 50 mg/ml

    Sandimmun to lek stosowany w celu kontrolowania reakcji immunologicznej organizmu po przeszczepieniu narządu, w tym szpiku kostnego. Zawiera substancję czynną cyklosporynę, która działa jako środek immunosupresyjny, zapobiegając odrzutom przeszczepów. Lek jest podawany dożylnie w postaci rozcieńczonego roztworu. Dawkowanie zależy od masy ciała pacjenta oraz specyfiki leczenia. Należy przestrzegać zaleceń lekarza dotyczących stosowania i monitorowania stanu zdrowia. Sandimmun może powodować działania niepożądane, w tym problemy z nerkami i wątrobą.

  • Ilustracja poradnika Sandimmun, 50 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Sandimmun to lek immunosupresyjny zawierający cyklosporynę, stosowany głównie w celu zapobiegania odrzucaniu przeszczepionych narządów miąższowych i szpiku kostnego. Lek ten jest również używany w leczeniu choroby przeszczep przeciw gospodarzowi (GVHD) oraz w terapii zespołu nerczycowego, reumatoidalnego zapalenia stawów, łuszczycy i atopowego zapalenia skóry. Najczęstsze działania niepożądane obejmują zaburzenia czynności nerek, wysokie ciśnienie krwi, ból głowy i nadmierny wzrost włosów. Doświadczenie ze stosowaniem leku u dzieci jest ograniczone.

  • Ilustracja poradnika Carbomedac, 10 mg/ml – profil bezpieczenstwa

    Carbomedac, zawierający karboplatynę, jest lekiem przeciwnowotworowym stosowanym w leczeniu raka jajnika i płuc. Kobiety karmiące piersią nie powinny stosować tego leku, a pacjenci powinni unikać prowadzenia pojazdów, jeśli występują u nich nudności, wymioty lub zaburzenia widzenia i słuchu. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia. Seniorzy oraz pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni mieć dostosowaną dawkę leku i być poddawani częstemu monitorowaniu.

  • Ilustracja poradnika Carbomedac, 10 mg/ml – przeciwwskazania

    Carbomedac to lek przeciwnowotworowy zawierający karboplatynę, stosowany w leczeniu niektórych typów raka jajnika i płuc. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na karboplatynę, karmienie piersią, ciężkie zaburzenia nerek, ciężką mielosupresję, krwawiące guzy oraz przyjmowanie szczepionki przeciwko żółtej febrze. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia i potencjalne ryzyka. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo. Ważne jest, aby poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach przed rozpoczęciem terapii.

  • Ilustracja poradnika Carbomedac, 10 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Carbomedac, zawierający karboplatynę, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym mielosupresyjnymi, nefrotoksycznymi, ototoksycznymi, szczepionkami, lekami przeciwpadaczkowymi, przeciwzakrzepowymi oraz środkami chelatującymi. Może również reagować z aluminium. Zaleca się unikanie alkoholu podczas leczenia, aby nie nasilać działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Carbomedac, 10 mg/ml – dawkowanie leku

    Carbomedac to lek przeciwnowotworowy stosowany w leczeniu zaawansowanego raka jajnika i drobnokomórkowego raka płuca. Zalecana dawka dla dorosłych wynosi 400 mg/m² powierzchni ciała, podawana w infuzji dożylnej przez 15-60 minut. Dawkowanie może być dostosowane w zależności od czynności nerek i stanu fizycznego pacjenta. Lek nie jest zalecany dla dzieci z powodu braku wystarczających danych. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, ciężkie zaburzenia czynności nerek, ciężką mielosupresję, krwawiące guzy, jednoczesne przyjmowanie szczepionki przeciw żółtej febrze, ciężkie reakcje alergiczne na inne związki zawierające platynę oraz karmienie piersią. Najczęstsze działania niepożądane to zmniejszenie liczby leukocytów, erytrocytów i płytek krwi, zakażenia, nietypowe krwawe wybroczyny lub krwawienie, reakcje…

  • Ilustracja poradnika Carbomedac, 10 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Carbomedac, zawierającego karboplatynę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak mielosupresja, zaburzenia czynności nerek, neuropatia, ototoksyczność, utrata wzroku, hiperbilirubinemia, zapalenie błon śluzowych, biegunka, nudności i wymioty. Dawki powyżej 400 mg/m² powierzchni ciała są uznawane za przedawkowanie. Leczenie przedawkowania polega na leczeniu objawowym i wspomagającym, w tym przeszczepie szpiku i przetoczeniach.

  • Ilustracja poradnika Carbomedac, 10 mg/ml – stosowanie u dzieci

    Carbomedac, zawierający karboplatynę, nie jest zalecany dla dzieci z powodu braku wystarczających danych dotyczących jego bezpieczeństwa i skuteczności. Alternatywne leki, takie jak metotreksat, winkrystyna i cyklofosfamid, mogą być bezpiecznie stosowane u dzieci w leczeniu różnych typów nowotworów.

  • Ilustracja poradnika Carbomedac, 10 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Carbomedac to lek przeciwnowotworowy stosowany w leczeniu zaawansowanego raka jajnika pochodzenia nabłonkowego oraz drobnokomórkowego raka płuca. Lek podawany jest w postaci infuzji dożylnej, a dawkowanie zależy od masy ciała, wzrostu, wyników badań krwi oraz czynności nerek pacjenta. Najczęstsze działania niepożądane to zmniejszenie liczby leukocytów, erytrocytów i płytek krwi, co może prowadzić do zwiększonego ryzyka zakażeń, bladości skóry, osłabienia, zadyszki oraz krwawień. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie wcześniejsze reakcje alergiczne na związki platyny, zaburzenia czynności nerek, ciążę oraz inne istotne kwestie zdrowotne.

  • Ilustracja poradnika Pyralgin, 500 mg/ml – przeciwwskazania

    Lek Pyralgin, zawierający metamizol, jest stosowany w leczeniu bólu i gorączki, ale istnieje wiele przeciwwskazań do jego stosowania. Nie należy go stosować w przypadku uczulenia na metamizol lub inne składniki, zespołu astmy analgetycznej, zaburzeń czynności szpiku kostnego, ostrej niewydolności nerek lub wątroby, wrodzonego niedoboru dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, w trzecim trymestrze ciąży, podczas karmienia piersią, w przypadku niedociśnienia i zaburzeń krążenia oraz w przypadku interakcji z innymi lekami. Przed rozpoczęciem terapii Pyralgin należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Pyralgina, 500 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie Pyralginy, zawierającej metamizol sodowy, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zawroty głowy, szum w uszach, zaburzenia słuchu, pobudzenie psychoruchowe, zaburzenia świadomości, śpiączka, drgawki toniczno-kloniczne, zmniejszenie ciśnienia tętniczego, zaburzenia rytmu serca, bóle brzucha, wymioty, nadżerki błony śluzowej żołądka i dwunastnicy, krwawienia, perforacje, uszkodzenie komórek wątrobowych, śródmiąższowe zapalenie nerek oraz alergiczny skurcz oskrzeli. Maksymalna dawka dobowa wynosi 4000 mg. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i zastosować odpowiednie leczenie objawowe i podtrzymujące.

  • Ilustracja poradnika Polopiryna C, 500 mg + 200 mg – przeciwwskazania

    Polopiryna C nie powinna być stosowana w przypadku uczulenia na składniki leku, nadwrażliwości na niesteroidowe leki przeciwzapalne, astmy oskrzelowej, czynnej choroby wrzodowej, ciężkiej niewydolności wątroby, nerek lub serca, zaburzeń krzepnięcia krwi, niedoboru dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, jednoczesnego stosowania z metotreksatem w dawkach 15 mg tygodniowo lub większych, u dzieci poniżej 12 lat, w ostatnim trymestrze ciąży oraz w okresie karmienia piersią, a także w przypadku uszkodzenia opakowania.

  • Ilustracja poradnika Polopiryna C, 500 mg + 200 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Polopiryna C, zawierająca kwas acetylosalicylowy i kwas askorbowy, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak inhibitory konwertazy angiotensyny, acetazolamid, leki przeciwzakrzepowe, kwas walproinowy, leki moczopędne, metotreksat, niesteroidowe leki przeciwzapalne, glikokortykosteroidy, leki przeciwcukrzycowe, leki zwiększające wydalanie kwasu moczowego, digoksyna i leki trombolityczne. Kwas askorbowy może wpływać na wyniki badań laboratoryjnych. Spożywanie alkoholu podczas leczenia Polopiryną C zwiększa ryzyko uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego oraz nasila krwawienia z przewodu pokarmowego.

  • Ilustracja poradnika Petinimid, 250 mg – wskazania – na co działa?

    Petinimid to lek stosowany w leczeniu padaczki, szczególnie w przypadkach pierwotnie uogólnionej padaczki z typowymi i nietypowymi napadami nieświadomości. Dawkowanie leku jest indywidualne i zależy od odpowiedzi pacjenta na leczenie. Przed rozpoczęciem terapii należy poinformować lekarza o wszelkich istniejących schorzeniach oraz planowanej ciąży. Podczas leczenia konieczne jest regularne monitorowanie stanu zdrowia pacjenta. Petinimid może powodować różne działania niepożądane, w tym ciężkie reakcje skórne i zmiany w obrazie krwi.

  • Ilustracja poradnika Pernazinum, 100 mg – przeciwwskazania

    Przeciwwskazania do zażywania leku Pernazinum obejmują nadwrażliwość na składniki leku, ciężkie uszkodzenie szpiku kostnego, złośliwy zespół neuroleptyczny, stany śpiączkowe, ciążę i okres karmienia piersią, ostre zatrucie lekami działającymi na układ nerwowy, narkotykami i alkoholem oraz guzy zależne od prolaktyny. Stosowanie leku wymaga również szczególnej ostrożności w przypadku leukopenii, padaczki, jaskry, przerostu gruczołu krokowego, niewydolności wątroby, zaawansowanej choroby niedokrwiennej serca, świeżego zawału serca oraz niedociśnienia ortostatycznego.

  • Ilustracja poradnika Pernazinum, 25 mg – przeciwwskazania

    Lek Pernazinum ma wiele przeciwwskazań, w tym nadwrażliwość na składniki, ciężkie uszkodzenie szpiku kostnego, złośliwy zespół neuroleptyczny, stany śpiączkowe, ciążę, okres karmienia piersią, ostre zatrucie lekami działającymi na układ nerwowy oraz guzy zależne od prolaktyny. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem i omówić wszystkie potencjalne zagrożenia i interakcje z innymi lekami.

  • Ilustracja poradnika Laboratoria PolfaŁódź Paracetamol, 500 mg – przeciwwskazania

    Laboratoria PolfaŁódź Paracetamol to lek przeciwbólowy i przeciwgorączkowy, który nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na paracetamol lub choroby alkoholowej. Należy zachować ostrożność u osób z zaburzeniami czynności nerek, wątroby, astmą, sepsą, niedożywieniem, anoreksją lub niskim BMI. Lek może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, co może wpływać na jego skuteczność lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Laboratoria PolfaŁódź Paracetamol, 500 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Paracetamol może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym NLPZ, barbituranami, chloramfenikolem, inhibitorami MAO, lekami przeciwzakrzepowymi, zydowudyną, probenecydem, salicylamidem, cholestyraminą, izoniazydem, lamotryginą i flukloksacyliną. Może również wchodzić w interakcje z substancjami pomocniczymi, takimi jak sorbitol. Spożywanie alkoholu podczas stosowania paracetamolu jest niewskazane, ponieważ może to zwiększać ryzyko uszkodzenia wątroby.

  • Ilustracja poradnika Navelbine, 10 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Navelbine może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak hipoplazja szpiku, infekcje, gorączka i porażenna niedrożność jelit. Standardowa dawka wynosi 25-30 mg/m² powtarzana co tydzień. W przypadku przedawkowania konieczne jest podjęcie leczenia podtrzymującego, w tym transfuzji krwi i podania antybiotyków. Nie jest znane antidotum na przedawkowanie leku Navelbine.

  • Ilustracja poradnika Navelbine, 10 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Lek Navelbine jest stosowany w leczeniu zaawansowanego niedrobnokomórkowego raka płuca, jako leczenie uzupełniające niedrobnokomórkowego raka płuca oraz w leczeniu zaawansowanego raka piersi. Podawany jest dożylnie po odpowiednim rozcieńczeniu. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na winorelbinę, niską liczbę neutrofilów i płytek krwi, jednoczesne stosowanie szczepionki przeciwko żółtej febrze oraz karmienie piersią. Najczęstsze działania niepożądane to zahamowanie czynności szpiku kostnego, niedokrwistość, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, przemijające zwiększenie wartości wyników testów wątrobowych, łysienie oraz miejscowe zapalenia żył.

  • Ilustracja poradnika Navelbine, 10 mg/ml – dawkowanie leku

    Lek Navelbine jest stosowany w leczeniu niektórych rodzajów raka płuc i raka piersi u dorosłych pacjentów. Dawkowanie zależy od rodzaju nowotworu i stanu pacjenta. W monoterapii dawka wynosi 25-30 mg/m² co tydzień, a w terapii wielolekowej stosuje się różne schematy. Lek należy podawać dożylnie po odpowiednim rozcieńczeniu. Specjalne grupy pacjentów, takie jak osoby starsze czy z niewydolnością wątroby, mogą wymagać dostosowania dawki. Przedawkowanie leku może prowadzić do poważnych skutków ubocznych, a w takim przypadku konieczne jest leczenie podtrzymujące. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, wymioty, zaparcia i zmniejszenie liczby krwinek.

  • Ilustracja poradnika Myleran

    Myleran to lek stosowany w leczeniu niektórych chorób krwi, w tym nowotworów, takich jak przewlekła białaczka szpikowa, czerwienica prawdziwa, nadpłytkowość oraz mielofibroza. Działa poprzez zmniejszenie liczby nowych komórek krwi wytwarzanych przez szpik kostny. Lek zawiera substancję czynną busulfan, która należy do grupy leków cytotoksycznych. Myleran jest stosowany przed przeszczepem szpiku kostnego oraz w terapii skojarzonej z innymi lekami. Należy go stosować zgodnie z zaleceniami lekarza, a dawkowanie może być dostosowywane w zależności od potrzeb pacjenta. Jak każdy lek, Myleran może powodować działania niepożądane, które należy monitorować.

  • Ilustracja poradnika Myleran – wskazania – na co działa?

    Lek Myleran, zawierający busulfan, jest stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej, czerwienicy prawdziwej, nadpłytkowości samoistnej, mielofibrozy oraz jako preparat kondycjonujący przed przeszczepieniem komórek macierzystych. Najczęstsze działania niepożądane to zmniejszenie liczby komórek krwi, mdłości, wymioty, biegunka, owrzodzenie jamy ustnej, żółtaczka, uszkodzenie wątroby, zanik miesiączki u kobiet, opóźnienie dojrzewania płciowego u dziewczynek oraz zmniejszenie wytwarzania plemników u mężczyzn.