Menu

Pęcherz moczowy

Produkty powiązane z pęcherz moczowy
Furaginum Adamed, tabletki, 50 mg
Furaginum Adamed, tabletki, 50 mg
ACC Classic, roztwór doustny, 20 mg/ml
ACC Classic, roztwór doustny, 20 mg/ml
ACC Optima, tabletki musujące, 600 mg
ACC Optima, tabletki musujące, 600 mg
Acodin, tabletki, 15 mg
Acodin, tabletki, 15 mg
Alter Medica Wierzbownica drobnokwiatowa, tabletki
Alter Medica Wierzbownica drobnokwiatowa, tabletki
Apo-URO Plus, kapsułki
Apo-URO Plus, kapsułki
Apteo Med Furagina, tabletki, 50 mg
Apteo Med Furagina, tabletki, 50 mg
Aurovitas Prostimen, kapsułki
Aurovitas Prostimen, kapsułki
Colfarm Wierzbownica drobnokwiatowa Forte, tabletki
Colfarm Wierzbownica drobnokwiatowa Forte, tabletki
Colfarm Wierzbownica drobnokwiatowa, tabletki, 170 mg
Colfarm Wierzbownica drobnokwiatowa, tabletki, 170 mg
Deflegmin Baby, krople doustne, 7,5 mg/ml
Deflegmin Baby, krople doustne, 7,5 mg/ml
Deflegmin EFFECT, syrop, 30 mg/5 ml
Deflegmin EFFECT, syrop, 30 mg/5 ml
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Agata Zięba
Agata Zięba
Maciej Birecki
Maciej Birecki
Malwina Krause
Malwina Krause
  1. Amertil Bio, 10 mg – przeciwwskazania
  2. Softasept N zabarwiony, (78,83 g + 10 g)/100 – wskazania – na co działa?
  3. Alerzina – przeciwwskazania
  4. Zolafren, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Cefotaxim-MIP 2 g – wskazania – na co działa?
  6. Amitriptylinum VP, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  7. Amitriptylinum VP, 25 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  8. Amotaks Dis, 1 g
  9. Amotaks Dis, 750 mg
  10. Amotaks Dis, 500 mg
  11. BCG – medac, min. 2×10^8 max. 3×1
  12. BCG – medac, min. 2×10^8 max. 3×1 – skład leku
  13. BCG – medac, min. 2×10^8 max. 3×1 – interakcje z lekami i alkoholem
  14. Apo-Doxan 4 – wskazania – na co działa?
  15. Apo-Doxan 4 – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Apo-Doxan 2 – dawkowanie leku
  17. Apo-Doxan 1, 1 mg – skład leku
  18. Furosemidum Polfarmex, 40 mg – wskazania – na co działa?
  19. Theracap ^131 – działania niepożądane i skutki uboczne
  20. Urtix – wskazania – na co działa?
  21. Zoxon 4, 4 mg – wskazania – na co działa?
  22. Zoxon 4, 4 mg – przeciwwskazania
  23. Zoxon 1, 1 mg – przeciwwskazania
  24. Zoxon 2, 2 mg – wskazania – na co działa?
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Amertil Bio, 10 mg – przeciwwskazania

    Lek Amertil Bio nie powinien być stosowany przez osoby z ciężką niewydolnością nerek oraz osoby uczulone na cetyryzynę lub inne składniki leku. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem w przypadku niewydolności nerek, problemów z oddawaniem moczu lub padaczki. Unikaj jednoczesnego stosowania leku z alkoholem. Stosowanie leku w ciąży i podczas karmienia piersią powinno być ograniczone do sytuacji absolutnie koniecznych. Badania nie wykazały wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów, ale pacjenci powinni zwrócić uwagę na reakcję organizmu.

  • Ilustracja poradnika Softasept N zabarwiony, (78,83 g + 10 g)/100 – wskazania – na co działa?

    Softasept N zabarwiony to lek stosowany do odkażania skóry przed operacjami, biopsjami, punkcjami, pobieraniem krwi, zastrzykami i cewnikowaniem. Zawiera etanol i alkohol izopropylowy, które działają bakteriobójczo, przeciwwirusowo i grzybobójczo. Leku nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na jego składniki, doustnie oraz na uszkodzoną skórę ani na błony śluzowe. Możliwe działania niepożądane to reakcje nadwrażliwości, miejscowe podrażnienie skóry oraz objawy suchości skóry.

  • Ilustracja poradnika Alerzina – przeciwwskazania

    Lek Alerzina, zawierający cetyryzyny dichlorowodorek, jest stosowany w leczeniu alergii, ale ma swoje przeciwwskazania i wymaga zachowania środków ostrożności. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki leku, ciężkiej niewydolności nerek oraz dziedzicznej nietolerancji galaktozy. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem w przypadku niewydolności nerek, problemów z oddawaniem moczu, padaczki oraz planowanych testów skórnych. Unikać jednoczesnego stosowania z alkoholem. W razie przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Zolafren, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Zolafren, lek zawierający olanzapinę, stosowany w leczeniu schizofrenii i epizodów manii, może powodować różne działania niepożądane. Częste skutki uboczne to zwiększenie masy ciała, senność i zawroty głowy. Niezbyt częste obejmują cukrzycę i napady drgawek, a rzadkie to małopłytkowość i złośliwy zespół neuroleptyczny. W przypadku poważnych działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Cefotaxim-MIP 2 g – wskazania – na co działa?

    Cefotaxim-MIP to lek z grupy cefalosporyn trzeciej generacji, stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych, takich jak zakażenia dolnych dróg oddechowych, dróg moczowych, narządów płciowych, posocznica, zakażenia skóry i tkanek miękkich, zakażenia w obrębie jamy brzusznej, zakażenia kości i stawów oraz zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Lek jest również stosowany w zapobieganiu zakażeniom okołooperacyjnym. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi przeciwwskazań i możliwych działań niepożądanych związanych z jego stosowaniem.

  • Ilustracja poradnika Amitriptylinum VP, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Amitriptylinum VP może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym inhibitorami MAO, lekami sympatykomimetycznymi, przeciwcholinergicznymi, wydłużającymi odstęp QT, tramadolem, lekami przeciwgrzybiczymi oraz środkami działającymi hamująco na OUN. Może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, takimi jak inhibitory i induktory cytochromu P450 oraz walproinian sodu. Picie alkoholu podczas leczenia amitryptyliną nie jest zalecane, ponieważ może to nasilać działanie uspokajające leku.

  • Ilustracja poradnika Amitriptylinum VP, 25 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Amitriptylinum VP może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym inhibitorami MAO, lekami sympatykomimetycznymi, przeciwcholinergicznymi, wydłużającymi odstęp QT, tramadolem, lekami przeciwgrzybiczymi i inhibitorami CYP2D6. Może również wchodzić w interakcje z alkoholem i zielem dziurawca. Spożywanie alkoholu podczas leczenia amitryptyliną nie jest zalecane, ponieważ może nasilać działanie uspokajające leku i zwiększać ryzyko wypadków.

  • Ilustracja poradnika Amotaks Dis, 1 g

    Amotaks Dis to antybiotyk zawierający amoksycylinę, stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Lek jest skuteczny w przypadku ostrego bakteryjnego zapalenia zatok, zapalenia ucha środkowego oraz zapalenia migdałków. Może być również stosowany w leczeniu zakażeń dróg oddechowych, pęcherza moczowego oraz boreliozy. Dawkowanie leku zależy od wieku pacjenta oraz rodzaju zakażenia. Należy przestrzegać zaleceń dotyczących dawkowania i czasu stosowania leku, aby uniknąć nawrotów zakażeń.

  • Ilustracja poradnika Amotaks Dis, 750 mg

    Amotaks Dis to antybiotyk zawierający amoksycylinę, stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Lek jest skuteczny w przypadku ostrego bakteryjnego zapalenia zatok, zapalenia ucha środkowego oraz zapalenia migdałków. Może być również stosowany w leczeniu zakażeń dróg oddechowych, pęcherza moczowego oraz boreliozy. Dawkowanie leku zależy od wieku pacjenta oraz rodzaju zakażenia. Należy przestrzegać zaleceń dotyczących dawkowania i czasu stosowania leku, aby uniknąć nawrotów zakażeń.

  • Ilustracja poradnika Amotaks Dis, 500 mg

    Amotaks Dis to antybiotyk zawierający amoksycylinę, stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Lek jest skuteczny w przypadku ostrego bakteryjnego zapalenia zatok, zapalenia ucha środkowego oraz zapalenia migdałków. Może być również stosowany w leczeniu zakażeń dróg oddechowych, pęcherza moczowego oraz boreliozy. Dawkowanie leku zależy od wieku pacjenta oraz rodzaju zakażenia. Należy przestrzegać zaleceń dotyczących dawkowania, aby uniknąć oporności bakterii. Amotaks Dis jest dostępny w różnych dawkach, co umożliwia dostosowanie leczenia do potrzeb pacjenta.

  • Ilustracja poradnika BCG – medac, min. 2×10^8 max. 3×1

    BCG-medac to lek stosowany w leczeniu raka pęcherza moczowego, który zawiera osłabione bakterie Mycobacterium bovis. Lek podawany jest bezpośrednio do pęcherza moczowego w postaci wlewu, co stymuluje układ odpornościowy do walki z nowotworem. BCG-medac jest skuteczny w przypadku raka ograniczonego do nabłonka pęcherza i stosowany również w profilaktyce nawrotów choroby. Przed zastosowaniem leku należy zwrócić uwagę na przeciwwskazania oraz możliwe działania niepożądane. W przypadku wystąpienia objawów niepożądanych, należy skontaktować się z lekarzem. Lek wymaga starannego przygotowania i podawania przez wykwalifikowany personel medyczny.

  • Ilustracja poradnika BCG – medac, min. 2×10^8 max. 3×1 – skład leku

    BCG-medac to lek stosowany w leczeniu nieinwazyjnego raka nabłonkowego pęcherza moczowego. Składa się z żywych bakterii BCG oraz substancji pomocniczych takich jak poligelina, glukoza bezwodna, polisorbat 80, sodu chlorek i woda do wstrzykiwań. Każdy składnik pełni istotną rolę w działaniu leku, zapewniając jego skuteczność i stabilność. Lek podawany jest bezpośrednio do pęcherza moczowego, gdzie stymuluje układ odpornościowy do walki z komórkami nowotworowymi.

  • Ilustracja poradnika BCG – medac, min. 2×10^8 max. 3×1 – interakcje z lekami i alkoholem

    BCG-medac może wchodzić w interakcje z lekami przeciwgruźliczymi i antybiotykami, co może wpływać na jego skuteczność. Należy unikać stosowania tych leków oraz zachować odpowiednie zasady higieny. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się jego unikanie. Przed rozpoczęciem leczenia skonsultuj się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Apo-Doxan 4 – wskazania – na co działa?

    Apo-Doxan to lek stosowany w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). Działa poprzez blokowanie receptorów alfa1-adrenergicznych, co prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych i zmniejszenia dolegliwości związanych z BPH. Lek ten jest przeciwwskazany w przypadku nadwrażliwości na substancję czynną, niedociśnienia ortostatycznego, niektórych schorzeń układu moczowego oraz przepełnienia pęcherza. Dawkowanie zależy od leczonego schorzenia i powinno być dostosowane przez lekarza.

  • Ilustracja poradnika Apo-Doxan 4 – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Apo-Doxan, zawierający doksazosynę, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Może powodować różne działania niepożądane, w tym zakażenia dróg oddechowych i moczowych, senność, zawroty głowy, bóle głowy, kołatanie serca, tachykardię, bóle w klatce piersiowej, niedociśnienie tętnicze i ortostatyczne oraz obrzęki. W przypadku poważnych działań niepożądanych, takich jak zawał mięśnia sercowego, udar naczyniowy mózgu, obrzęk krtani czy zapalenie wątroby, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Pacjenci powinni być świadomi potencjalnych zagrożeń i odpowiednio reagować na niepokojące objawy.

  • Ilustracja poradnika Apo-Doxan 2 – dawkowanie leku

    Apo-Doxan to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Dawkowanie leku zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta i powinno być dostosowane przez lekarza. Ważne jest przestrzeganie zaleceń dotyczących dawkowania oraz monitorowanie ewentualnych działań niepożądanych. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Apo-Doxan 1, 1 mg – skład leku

    Lek Apo-Doxan zawiera doksazosynę, która działa rozszerzająco na naczynia krwionośne i zmniejsza opór obwodowy, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego. Substancje pomocnicze to celuloza mikrokrystaliczna, laktoza jednowodna, kroskarmeloza sodowa i magnezu stearynian. Lek stosowany jest w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego oraz objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

  • Ilustracja poradnika Furosemidum Polfarmex, 40 mg – wskazania – na co działa?

    Furosemidum Polfarmex to lek moczopędny stosowany w leczeniu obrzęków wynikających z chorób serca, wątroby i nerek oraz w leczeniu łagodnego lub umiarkowanego nadciśnienia tętniczego. Zalecane dawkowanie to 40 mg rano, maksymalnie 160 mg na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, niewydolność nerek, encefalopatię wątrobową, hipokaliemię, hiponatremię, hipowolemię oraz karmienie piersią. Pacjenci powinni być monitorowani w przypadku niskiego ciśnienia tętniczego, cukrzycy, dny moczanowej, zaburzeń oddawania moczu, marskości wątroby oraz w podeszłym wieku.

  • Ilustracja poradnika Theracap ^131 – działania niepożądane i skutki uboczne

    Theracap 131 jest lekiem stosowanym w leczeniu nadczynności tarczycy oraz nowotworów tarczycy. Może powodować działania niepożądane, takie jak niedoczynność tarczycy, przemijająca nadczynność tarczycy, zapalenie ślinianek oraz oftalmopatia tarczycowa. Rzadkie skutki uboczne obejmują porażenie strun głosowych, reakcje anafilaktoidalne, przełom tyreotoksyczny oraz zapalenie tarczycy. Podczas leczenia nowotworów mogą wystąpić dodatkowe skutki uboczne, takie jak zmniejszenie liczby krwinek, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie płuc oraz zapalenie pęcherza moczowego. U dzieci i młodzieży skutki uboczne mogą być bardziej nasilone.

  • Ilustracja poradnika Urtix – wskazania – na co działa?

    Lek Urtix, zawierający korzeń pokrzywy, jest stosowany w leczeniu zaburzeń czynnościowych dróg moczowych, szczególnie u pacjentów z łagodnym przerostem gruczołu krokowego. Zalecane dawkowanie to 4 tabletki 3-4 razy na dobę. Lek nie jest przeznaczony dla dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. Możliwe działania niepożądane to łagodne dolegliwości żołądkowo-jelitowe i skórne reakcje uczuleniowe. W przypadku przedawkowania należy przyjmować węgiel leczniczy i skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Zoxon 4, 4 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Zoxon, zawierający doksazosynę, jest stosowany w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego oraz objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). Działa poprzez rozszerzanie naczyń krwionośnych, co prowadzi do obniżenia ciśnienia krwi. Dawkowanie zależy od schorzenia i wynosi od 1 mg do 16 mg na dobę. Stosowanie leku jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na doksazosynę, niedociśnieniem ortostatycznym, przekrwieniem górnych dróg moczowych, przewlekłymi infekcjami dróg moczowych, kamicą pęcherza moczowego oraz niedociśnieniem tętniczym.

  • Ilustracja poradnika Zoxon 4, 4 mg – przeciwwskazania

    Lek Zoxon, zawierający doksazosynę, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują uczulenie na doksazosynę, niedociśnienie ortostatyczne, przekrwienie górnych dróg moczowych, niedociśnienie tętnicze oraz przepełnienie pęcherza. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia i przyjmowane leki.

  • Ilustracja poradnika Zoxon 1, 1 mg – przeciwwskazania

    Lek Zoxon, zawierający doksazosynę, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują uczulenie na doksazosynę i inne składniki leku, niedociśnienie ortostatyczne, łagodny rozrost gruczołu krokowego z powikłaniami, niedociśnienie tętnicze oraz przepełnienie pęcherza i bezmocz. Przed rozpoczęciem leczenia lekarz może przeprowadzić badania w celu wykluczenia innych chorób. Pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem w przypadku jakichkolwiek wątpliwości.

  • Ilustracja poradnika Zoxon 2, 2 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Zoxon jest stosowany w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). Działa poprzez rozszerzanie naczyń krwionośnych i zmniejszanie oporu obwodowego, co prowadzi do obniżenia ciśnienia krwi. Dawkowanie zależy od schorzenia i wynosi od 1 mg do maksymalnie 16 mg na dobę. Stosowanie leku jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na doksazosynę, niedociśnieniem ortostatycznym, łagodnym rozrostem gruczołu krokowego z przekrwieniem górnych dróg moczowych oraz niedociśnieniem tętniczym. Do częstych działań niepożądanych należą zakażenia dróg oddechowych, senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, niedociśnienie tętnicze, ból brzucha, niestrawność, suchość w jamie ustnej, nudności, świąd, ból pleców, ból mięśni, zapalenie…