Menu

Nerw wzrokowy

Produkty powiązane z nerw wzrokowy
Alphagan, krople do oczu, roztwór, 2 mg/ml
Alphagan, krople do oczu, roztwór, 2 mg/ml
Azopt, krople do oczu, zawiesina, 10 mg/ml
Azopt, krople do oczu, zawiesina, 10 mg/ml
Aclexa, kapsułki twarde, 100 mg
Aclexa, kapsułki twarde, 100 mg
Aclexa, kapsułki twarde, 200 mg
Aclexa, kapsułki twarde, 200 mg
Aknenormin, kapsułki miękkie, 10 mg
Aknenormin, kapsułki miękkie, 10 mg
Aknenormin, kapsułki miękkie, 20 mg
Aknenormin, kapsułki miękkie, 20 mg
Alendrogen, tabletki, 70 mg
Alendrogen, tabletki, 70 mg
Allupol, tabletki, 100 mg
Allupol, tabletki, 100 mg
Allupol, tabletki, 300 mg
Allupol, tabletki, 300 mg
Amantix, tabletki powlekane, 100 mg
Amantix, tabletki powlekane, 100 mg
Baclofen Polpharma, tabletki, 10 mg
Baclofen Polpharma, tabletki, 10 mg
Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
Andrzej Polski
Andrzej Polski
  1. Venlafaxine Teva, 150 mg – przeciwwskazania
  2. Venlafaxine Teva, 75 mg – przeciwwskazania
  3. Venlafaxine Teva – przeciwwskazania
  4. Azelastine hydrochloride + Fluticasone propionate Teva, (137 mcg + 50 mcg)/d – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Fanipos Plus, (137 mcg + 50 mcg)/d – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Dymol, (137 mcg + 50 mcg)/d – przeciwwskazania
  7. Dymol, (137 mcg + 50 mcg)/d – działania niepożądane i skutki uboczne
  8. Darifenacin Aristo, 15 mg – przeciwwskazania
  9. Esotkaleno, 5 mg – dawkowanie leku
  10. Medoxa, 50 mg – dawkowanie leku
  11. Medoxa, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  12. Medoxa, 50 mg – przeciwwskazania
  13. Medoxa, 10 mg – przedawkowanie leku
  14. Medoxa, 2,5 mg – przeciwwskazania
  15. Medoxa, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Flixodil Combo, (25 mcg + 125 mcg)/d – profil bezpieczenstwa
  17. Ranlosin Duo, 6 mg + 0,4 mg – przeciwwskazania
  18. Solitombo, 6 mg + 0,4 mg – przeciwwskazania
  19. Solitombo, 6 mg + 0,4 mg – wskazania – na co działa?
  20. Resbud, 0,5 mg/ml – przedawkowanie leku
  21. Resbud, 0,25 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. Mingerlan, 6 mg + 0,4 mg – wskazania – na co działa?
  23. Beplasot, 6 mg + 0,4 mg – przeciwwskazania
  24. Infilea, 0,5 mg/g – działania niepożądane i skutki uboczne
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Venlafaxine Teva, 150 mg – przeciwwskazania

    Lek Venlafaxine Teva jest stosowany w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych, ale istnieją pewne przeciwwskazania i środki ostrożności, które należy wziąć pod uwagę. Nie należy stosować leku w przypadku nadwrażliwości na wenlafaksynę lub jednoczesnego stosowania z nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO). Przed rozpoczęciem terapii należy omówić z lekarzem stosowanie innych leków, choroby oczu, wysokie ciśnienie krwi, choroby serca, napady drgawek, hiponatremię, skłonność do krwawień, manię i zachowania agresywne. Niektóre leki mogą wchodzić w interakcje z wenlafaksyną, co może prowadzić do poważnych działań niepożądanych. Należy unikać spożywania alkoholu podczas leczenia. W razie wątpliwości, należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Venlafaxine Teva, 75 mg – przeciwwskazania

    Lek Venlafaxine Teva nie powinien być stosowany przez osoby uczulone na jego składniki, jednocześnie przyjmujące inhibitory monoaminooksydazy (IMAO), z chorobami oczu, wysokim ciśnieniem krwi, chorobami serca, napadami drgawek, zmniejszonym stężeniem sodu we krwi, skłonnością do krwawień, manią lub zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi, zachowaniami agresywnymi, spożywające alkohol oraz kobiety w ciąży i karmiące piersią.

  • Ilustracja poradnika Venlafaxine Teva – przeciwwskazania

    Lek Venlafaxine Teva nie powinien być stosowany w przypadku uczulenia na wenlafaksynę lub inne składniki leku, jednoczesnego stosowania z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), chorób oczu takich jak jaskra, wysokiego ciśnienia krwi, chorób serca i zaburzeń rytmu serca, napadów drgawek, zmniejszonego stężenia sodu we krwi, skłonności do krwawień, manii lub zaburzeń afektywnych dwubiegunowych, zachowań agresywnych, spożywania alkoholu oraz u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.

  • Ilustracja poradnika Azelastine hydrochloride + Fluticasone propionate Teva, (137 mcg + 50 mcg)/d – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Azelastine hydrochloride + Fluticasone propionate Teva może powodować różne działania niepożądane, od częstych, takich jak krwawienie z nosa i ból głowy, po bardzo rzadkie, takie jak zaćma i jaskra. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych możliwych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Fanipos Plus, (137 mcg + 50 mcg)/d – działania niepożądane i skutki uboczne

    Fanipos Plus, zawierający azelastyny chlorowodorek i flutykazonu propionian, jest stosowany w leczeniu objawów alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa. Może powodować działania niepożądane, takie jak krwawienie z nosa, ból głowy, gorzki smak w ustach, nieprzyjemny zapach, podrażnienie nosa, suchość w nosie, kaszel, suchość gardła, zawroty głowy, zaćma, jaskra, uszkodzenie skóry i błony śluzowej nosa, złe samopoczucie, wysypka, skurcz oskrzeli, nieostre widzenie i owrzodzenie błony śluzowej nosa. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Dymol, (137 mcg + 50 mcg)/d – przeciwwskazania

    Lek Dymol jest stosowany w leczeniu objawów alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, niedawną operację nosa, zakażenie nosa, aktywną gruźlicę oraz ciężką chorobę wątroby. Ważne jest omówienie z lekarzem wszelkich istniejących schorzeń oraz regularne monitorowanie wzrostu u dzieci. Możliwe działania niepożądane to krwawienie z nosa, ból głowy, gorzki smak w ustach, nieprzyjemny zapach, podrażnienie nosa, suchość w nosie, kaszel, suchość gardła oraz zawroty głowy.

  • Ilustracja poradnika Dymol, (137 mcg + 50 mcg)/d – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Dymol, stosowany w leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, może powodować różne działania niepożądane. Częste skutki uboczne to krwawienie z nosa, ból głowy, gorzki smak w ustach i nieprzyjemny zapach. Niezbyt częste działania obejmują podrażnienie nosa, suchość w nosie, kaszel i suchość gardła. Rzadko może wystąpić suchość w jamie ustnej. Bardzo rzadkie skutki to zawroty głowy, senność, zaćma, jaskra, uszkodzenie skóry i błony śluzowej nosa, złe samopoczucie, uczucie znużenia, wysypka, świąd i skurcz oskrzeli. Działania niepożądane o nieznanej częstości to nieostre widzenie i owrzodzenie błony śluzowej nosa. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Darifenacin Aristo, 15 mg – przeciwwskazania

    Darifenacin Aristo to lek stosowany w leczeniu nadreaktywnego pęcherza moczowego. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak uczulenie na składniki leku, zatrzymanie moczu, zaleganie treści żołądkowej, niewyrównana jaskra z wąskim kątem przesączania, miastenia, ciężkie wrzodziejące zapalenie okrężnicy, toksyczne rozdęcie okrężnicy, ciężkie zaburzenia czynności wątroby oraz interakcje z niektórymi lekami. Pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii i natychmiast przerwać stosowanie leku w przypadku wystąpienia obrzęku twarzy, warg, języka lub gardła.

  • Ilustracja poradnika Esotkaleno, 5 mg – dawkowanie leku

    Esotkaleno to lek glikokortykosteroidowy stosowany w leczeniu wielu chorób. Dawkowanie zależy od rodzaju i nasilenia choroby oraz indywidualnej reakcji pacjenta. Dla dorosłych dawki wahają się od 1,5 mg do 250 mg na dobę, a dla dzieci od 0,25 mg/kg do 3 mg/kg masy ciała na dobę. Tabletki należy przyjmować w trakcie lub po posiłku, najlepiej po śniadaniu. Ważne jest stopniowe zmniejszanie dawki po uzyskaniu pożądanego efektu klinicznego. Esotkaleno nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną. Należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów z chorobami takimi jak wrzody żołądka, nadciśnienie, cukrzyca, osteoporoza, choroby psychiczne i jaskra.

  • Ilustracja poradnika Medoxa, 50 mg – dawkowanie leku

    Lek Medoxa jest glikokortykosteroidem stosowanym w leczeniu różnych chorób. Dawkowanie zależy od rodzaju i nasilenia choroby oraz indywidualnej reakcji pacjenta. Ważne jest przestrzeganie zaleconego dawkowania i regularne konsultacje z lekarzem. Możliwe działania niepożądane obejmują m.in. zwiększenie masy ciała, cukrzycę, osteoporozę i zaburzenia psychiczne. Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci i nie stosować po upływie terminu ważności.

  • Ilustracja poradnika Medoxa, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Stosowanie leku Medoxa, zawierającego prednizon, może prowadzić do różnych działań niepożądanych, takich jak zmiany w morfologii krwi, osłabienie układu odpornościowego, zespół Cushinga, wzrost masy ciała, wzrost poziomu glukozy we krwi, problemy ze snem, zmiany nastroju, zaćma, jaskra i osteoporoza. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych, takich jak reakcje anafilaktyczne, zapalenie trzustki, wrzody żołądka i jelit, napady padaczkowe lub twardzinowy przełom nerkowy, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. U dzieci stosowanie leku Medoxa może prowadzić do zahamowania wzrostu, dlatego należy regularnie monitorować wzrost dziecka.

  • Ilustracja poradnika Medoxa, 50 mg – przeciwwskazania

    Lek Medoxa, zawierający prednizon, jest stosowany w leczeniu wielu chorób wymagających ogólnoustrojowego podawania glikokortykosteroidów. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak uczulenie na prednizon, twardzina układowa, zaburzenia psychiczne, choroby żołądka i jelit, choroby oczu, choroby nerek oraz choroby wirusowe. Dzieci i pacjenci w podeszłym wieku powinni stosować lek z ostrożnością. W przypadku ostrych stanów zagrożenia życia, lek może być stosowany pod nadzorem lekarza.

  • Ilustracja poradnika Medoxa, 10 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Medoxa, zawierającego prednizon, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak bradykardia, hiperglikemia, hipokalemia, osteoporoza, zaćma, jaskra oraz zaburzenia psychiczne. Dawki powyżej 100 mg na dobę są uważane za bardzo wysokie i mogą prowadzić do przedawkowania. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Medoxa, 2,5 mg – przeciwwskazania

    Lek Medoxa, zawierający prednizon, jest stosowany w leczeniu wielu chorób wymagających ogólnoustrojowego podawania glikokortykosteroidów. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak uczulenie na prednizon, aktywne infekcje wirusowe, bakteryjne, grzybicze i pasożytnicze, oraz okresy przed i po szczepieniach ochronnych. Pacjenci z chorobami przewodu pokarmowego, psychicznymi i oczu powinni stosować lek Medoxa tylko pod nadzorem lekarza. W artykule omówiono te przypadki, aby pacjenci mogli lepiej zrozumieć, kiedy unikać zażywania tego leku.

  • Ilustracja poradnika Medoxa, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Medoxa, zawierający prednizon, jest stosowany w leczeniu wielu chorób, ale może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to zaburzenia psychiczne, reakcje alergiczne, zaburzenia układu pokarmowego, nerwowego, oka, serca, naczyniowego, skóry, mięśniowo-szkieletowego, układu rozrodczego oraz ogólne zaburzenia. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Flixodil Combo, (25 mcg + 125 mcg)/d – profil bezpieczenstwa

    Flixodil Combo to lek stosowany w leczeniu astmy, zawierający salmeterol i flutykazonu propionian. Kobiety karmiące powinny skonsultować się z lekarzem przed jego stosowaniem. Lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów. Brak bezpośrednich informacji o interakcjach z alkoholem, zaleca się ostrożność. Seniorzy i pacjenci z zaburzeniami czynności nerek mogą stosować lek bez dostosowania dawki, ale powinni być poddawani regularnej kontroli lekarskiej. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby powinni być szczególnie monitorowani.

  • Ilustracja poradnika Ranlosin Duo, 6 mg + 0,4 mg – przeciwwskazania

    Przed rozpoczęciem stosowania leku Ranlosin Duo, należy upewnić się, że pacjent nie ma żadnych przeciwwskazań do jego stosowania. W szczególności, pacjenci z nadwrażliwością na substancje czynne, dializą nerek, ciężką chorobą wątroby, ciężką chorobą nerek, umiarkowaną chorobą wątroby, ciężką chorobą żołądka lub jelit, miastenią, jaskrą oraz hipotonią ortostatyczną nie powinni stosować tego leku. Przed rozpoczęciem terapii, należy skonsultować się z lekarzem w przypadku występowania jakichkolwiek innych schorzeń lub przyjmowania innych leków.

  • Ilustracja poradnika Solitombo, 6 mg + 0,4 mg – przeciwwskazania

    Artykuł omawia przeciwwskazania do zażywania leku Solitombo, stosowanego w leczeniu objawów ze strony dolnych dróg moczowych u mężczyzn. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, dializę nerek, ciężką chorobę wątroby, ciężką chorobę nerek przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów CYP3A4, umiarkowaną chorobę wątroby przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów CYP3A4, ciężkie zaburzenia żołądka lub jelit, miastenię, jaskrę oraz hipotonię ortostatyczną. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem w przypadku zatrzymania moczu, niedrożności przewodu pokarmowego, ryzyka zwolnienia pracy przewodu pokarmowego, przepukliny rozworu przełykowego, neuropatii autonomicznego układu nerwowego, ciężkiej choroby nerek lub umiarkowanej choroby wątroby.

  • Ilustracja poradnika Solitombo, 6 mg + 0,4 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Solitombo jest stosowany w leczeniu umiarkowanych i ciężkich objawów ze strony dolnych dróg moczowych związanych z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego (BPH). Zawiera dwie substancje czynne: solifenacynę i tamsulosynę, które działają na objawy związane z gromadzeniem i oddawaniem moczu. Zalecana dawka to jedna tabletka raz na dobę. Przeciwwskazania obejmują m.in. uczulenie na składniki leku, dializę nerek, ciężką chorobę wątroby i miastenię. Lek może powodować działania niepożądane, takie jak suchość w jamie ustnej, zaparcia, zawroty głowy i niewyraźne widzenie.

  • Ilustracja poradnika Resbud, 0,5 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Resbud może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zwiększenie stężenia hormonów kory nadnerczy, zahamowanie czynności nadnerczy oraz objawy ogólnoustrojowe. Zalecane dawki dla dzieci wynoszą od 0,25 mg do 2 mg na dobę, a dla dorosłych od 0,5 mg do 4 mg na dobę. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Resbud, 0,25 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Resbud, zawierający budezonid, stosowany jest w leczeniu astmy, zespołu krupu i zaostrzeń POChP. Może powodować działania niepożądane, takie jak pleśniawki, ból gardła, kaszel, chrypka, zapalenie płuc, zaćma, nieostre widzenie, skurcze mięśni, depresja, niepokój, wysypka na twarzy, nerwowość, zmiany zachowania, łatwe powstawanie siniaków, zaburzenia snu, lęk, nadmierne pobudzenie, agresja, jaskra, spowolnienie wzrostu u dzieci i wpływ na nadnercza. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Mingerlan, 6 mg + 0,4 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Mingerlan jest stosowany w leczeniu umiarkowanych i ciężkich objawów ze strony dolnych dróg moczowych związanych z gromadzeniem i oddawaniem moczu, spowodowanych problemami z pęcherzem moczowym oraz powiększeniem gruczołu krokowego. Zawiera dwie substancje czynne: solifenacynę i tamsulosynę, które działają synergistycznie. Zalecana dawka to jedna tabletka dziennie. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na składniki leku, dializę nerek, ciężką chorobę wątroby, ciężką chorobę nerek z jednoczesnym przyjmowaniem niektórych leków, umiarkowanie nasilone choroby wątroby z jednoczesnym przyjmowaniem niektórych leków, ciężkie zaburzenia żołądka lub jelit, miastenię, jaskrę oraz omdlenia spowodowane spadkiem ciśnienia krwi.

  • Ilustracja poradnika Beplasot, 6 mg + 0,4 mg – przeciwwskazania

    Stosowanie leku Beplasot jest przeciwwskazane w przypadku nadwrażliwości na jego składniki, dializy nerek, ciężkiej choroby wątroby, ciężkiej choroby nerek z jednoczesnym stosowaniem inhibitorów CYP3A4, umiarkowanej choroby wątroby z jednoczesnym stosowaniem inhibitorów CYP3A4, ciężkich zaburzeń żołądka lub jelit, miastenii, jaskry oraz hipotoni ortostatycznej. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia oraz przyjmowane leki, aby uniknąć niepożądanych interakcji i skutków ubocznych.

  • Ilustracja poradnika Infilea, 0,5 mg/g – działania niepożądane i skutki uboczne

    Infilea to krem zawierający klobetazol, silny kortykosteroid stosowany w leczeniu chorób skóry. Może powodować działania niepożądane, takie jak zakażenia oportunistyczne, miejscowa nadwrażliwość, zahamowanie osi podwzgórzowo-przysadkowo-nadnerczowej, zaćma, jaskra i zmiany zanikowe skóry. Skutki uboczne obejmują świąd, miejscowe pieczenie skóry, ból skóry, zmiany pigmentacji i suchość skóry. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych efektów i konsultowali się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.