Menu

Nadnercze

Produkty powiązane z nadnercze
ACC Classic, roztwór doustny, 20 mg/ml
ACC Classic, roztwór doustny, 20 mg/ml
ACC Optima, tabletki musujące, 600 mg
ACC Optima, tabletki musujące, 600 mg
Acodin, tabletki, 15 mg
Acodin, tabletki, 15 mg
Deflegmin Baby, krople doustne, 7,5 mg/ml
Deflegmin Baby, krople doustne, 7,5 mg/ml
Deflegmin EFFECT, syrop, 30 mg/5 ml
Deflegmin EFFECT, syrop, 30 mg/5 ml
Deflegmin EFFECT, tabletki, 30 mg
Deflegmin EFFECT, tabletki, 30 mg
Deflegmin Effect Long, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, 75 mg
Deflegmin Effect Long, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, 75 mg
Deflegmin Kids, syrop, 15 mg/5 ml
Deflegmin Kids, syrop, 15 mg/5 ml
Erdomed, kapsułki, 300 mg
Erdomed, kapsułki, 300 mg
Erdomed, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 35 mg/ml
Erdomed, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 35 mg/ml
FIORDA JUNIOR pastylki na gardło krtań dla dzieci, pastylki do ssania
FIORDA JUNIOR pastylki na gardło krtań dla dzieci, pastylki do ssania
Finospir, tabletki, 100 mg
Finospir, tabletki, 100 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Maria Bialik
Maria Bialik
  1. Meprelon, 8 mg – przedawkowanie leku
  2. Dipper-Mono, 320 mg – wskazania – na co działa?
  3. Vanatex, 160 mg – przeciwwskazania
  4. Ranacand, 8 mg – profil bezpieczenstwa
  5. DIOVAN, 3 mg/ml – wskazania – na co działa?
  6. DIOVAN, 3 mg/ml – przeciwwskazania
  7. Flixotide Dysk, 50 mcg/dawkę inh. – skład leku
  8. Flixotide Dysk, 50 mcg/dawkę inh. – przeciwwskazania
  9. Flutixon, 250 mcg/dawkę inh. – dawkowanie leku
  10. Flutixon, 250 mcg/dawkę inh. – przeciwwskazania
  11. Flutixon, 125 mcg/dawkę inh. – przeciwwskazania
  12. Valsacor 320 mg tabletki powlekane – przeciwwskazania
  13. Loreblok HCT, 50 mg + 12,5 mg – przeciwwskazania
  14. Karbis, 16 mg – skład leku
  15. Karbis, 8 mg – skład leku
  16. Loreblok, 50 mg – przeciwwskazania
  17. Lutinus, 100 mg – skład leku
  18. Tafen Nasal 32 mcg, 32 mcg/dawkę odmierz – przedawkowanie leku
  19. Sabumalin, 100 mcg/dawkę – wskazania – na co działa?
  20. Tensart HCT – wskazania – na co działa?
  21. GlucaGen 1 mg HypoKit – interakcje z lekami i alkoholem
  22. Metajodobenzyloguanidyna 131 I (MIBG- 131 I) do diagnostyki, 10-37 MBq/ml – wskazania – na co działa?
  23. Metajodobenzyloguanidyna 131 I (MIBG- 131 I) do diagnostyki, 10-37 MBq/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  24. Metajodobenzyloguanidyna 131 I (MIBG- 131 I) do diagnostyki, 10-37 MBq/ml – stosowanie u dzieci
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Meprelon, 8 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Meprelon, zawierającego metyloprednizolon, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak osłabienie układu immunologicznego, zaburzenia endokrynologiczne, zaburzenia metabolizmu i odżywiania, zaburzenia psychiczne, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia oka, zaburzenia serca, zaburzenia naczyniowe, zaburzenia żołądka i jelit, zaburzenia skóry i tkanki podskórnej oraz zaburzenia mięśniowo-szkieletowe. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i postępować zgodnie z jego zaleceniami.

  • Ilustracja poradnika Dipper-Mono, 320 mg – wskazania – na co działa?

    Dipper-Mono to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 18 lat. Lek ten należy do grupy antagonistów receptora angiotensyny II, które pomagają kontrolować wysokie ciśnienie tętnicze krwi. Dipper-Mono jest również stosowany u pacjentów, którzy przebyli zawał mięśnia sercowego lub mają niewydolność serca, a także u pacjentów z chorobami nerek. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na walsartan, ciężką chorobę wątroby, ciążę po 3. miesiącu oraz jednoczesne stosowanie z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek.

  • Ilustracja poradnika Vanatex, 160 mg – przeciwwskazania

    Vanatex to lek stosowany w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi, niewydolności serca oraz po świeżo przebytym zawale mięśnia sercowego. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, ciężką postać choroby wątroby, ciążę po 3. miesiącu oraz cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i jednoczesne leczenie aliskirenem. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy omówić z lekarzem kwestie związane z chorobą wątroby, nerek, zwężeniem tętnicy nerkowej, przeszczepem nerki, stosowaniem leków zwiększających ilość potasu we krwi, aldosteronizmem, odwodnieniem oraz obrzękiem naczynioruchowym. W artykule znajdują się również odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania oraz słownik pojęć medycznych.

  • Ilustracja poradnika Ranacand, 8 mg – profil bezpieczenstwa

    Lek Ranacand, zawierający kandesartan cyleksetylu, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz niewydolności serca. Stosowanie leku podczas karmienia piersią nie jest zalecane. Podczas stosowania leku mogą wystąpić zawroty głowy lub zmęczenie, co może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów. Alkohol może nasilać działanie leku, prowadząc do uczucia osłabienia lub zawrotów głowy. U osób w podeszłym wieku stężenie kandesartanu w surowicy może być wyższe, co może wymagać dostosowania dawki. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby stężenie kandesartanu w surowicy może być wyższe, co może wymagać ostrożnego zwiększania dawki i regularnego monitorowania czynności nerek i stężenia potasu.

  • Ilustracja poradnika DIOVAN, 3 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Lek Diovan jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego u dzieci i młodzieży. Zawiera walsartan, który blokuje działanie angiotensyny II, obniżając ciśnienie krwi. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, ciężką chorobę wątroby, ciążę po 3. miesiącu i leczenie aliskirenem. Możliwe działania niepożądane to obrzęk naczynioruchowy, zawroty głowy i zaburzenia czynności nerek.

  • Ilustracja poradnika DIOVAN, 3 mg/ml – przeciwwskazania

    Diovan to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, zawierający walsartan. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, ciężką postać choroby wątroby, ciążę powyżej 3. miesiąca oraz jednoczesne stosowanie aliskirenu u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek. Przed rozpoczęciem terapii należy poinformować lekarza o chorobach wątroby, nerek, zwężeniu tętnicy nerkowej, przeszczepie nerki, obrzęku naczynioruchowym, aldosteronizmie oraz znacznej utracie płynów. Diovan może wchodzić w interakcje z innymi lekami obniżającymi ciśnienie tętnicze, lekami zwiększającymi ilość potasu we krwi, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, antybiotykami z grupy ryfampicyny, cyklosporyną, rytonawirem oraz litem.

  • Ilustracja poradnika Flixotide Dysk, 50 mcg/dawkę inh. – skład leku

    Flixotide Dysk to lek stosowany w leczeniu astmy i POChP, zawierający flutykazonu propionian jako substancję czynną oraz laktozę jednowodną jako substancję pomocniczą. Lek działa przeciwzapalnie, zmniejszając nasilenie objawów i częstość zaostrzeń chorób dróg oddechowych. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku oraz możliwych działań niepożądanych, aby mogli bezpiecznie i skutecznie korzystać z terapii.

  • Ilustracja poradnika Flixotide Dysk, 50 mcg/dawkę inh. – przeciwwskazania

    Flixotide Dysk to lek stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej i POChP. Przeciwwskazania obejmują ciężką alergię na białka mleka, nadwrażliwość na flutykazonu propionian i laktozę jednowodną. Ostrzeżenia dotyczą zaostrzenia objawów astmy, zahamowania czynności kory nadnerczy i ryzyka zapalenia płuc. Lek może wchodzić w interakcje z kortykosteroidami, rytonawirem, kobicystatem, ketokonazolem i itrakonazolem. Ważne jest, aby nie przerywać nagle stosowania leku i skonsultować się z lekarzem w przypadku jakichkolwiek wątpliwości.

  • Ilustracja poradnika Flutixon, 250 mcg/dawkę inh. – dawkowanie leku

    Flutixon to lek stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Dawkowanie zależy od stopnia nasilenia choroby i reakcji pacjenta na leczenie. Ważne jest codzienne stosowanie leku zgodnie z zaleceniami lekarza. Instrukcja użycia inhalatora jest kluczowa dla skuteczności terapii. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na składniki leku oraz pewne stany zdrowotne. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Flutixon, 250 mcg/dawkę inh. – przeciwwskazania

    Flutixon to lek stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej i POChP. Jego stosowanie jest przeciwwskazane w przypadku nadwrażliwości na propionian flutykazonu lub inne składniki leku. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, szczególnie w przypadku zmiany leczenia, przerwania leczenia, długotrwałego stosowania, gruźlicy płuc, cukrzycy oraz zaburzeń widzenia. Należy również poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym lekach przeciwwirusowych i przeciwgrzybicznych. Ważne jest przestrzeganie zaleceń dotyczących dawkowania i nieprzerywanie leczenia bez konsultacji z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Flutixon, 125 mcg/dawkę inh. – przeciwwskazania

    Flutixon to lek stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej i POChP, ale nie każdy pacjent może go stosować. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub inne składniki leku. Należy zachować ostrożność w przypadku zmiany leczenia, nagłego przerwania, długotrwałego stosowania dużych dawek, cukrzycy, gruźlicy i zaburzeń widzenia. Ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, aby uniknąć interakcji.

  • Ilustracja poradnika Valsacor 320 mg tabletki powlekane – przeciwwskazania

    Valsacor to lek na nadciśnienie, który nie jest odpowiedni dla wszystkich pacjentów. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, ciężką chorobę wątroby, ciążę powyżej 3 miesiąca oraz cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek u pacjentów leczonych aliskirenem. Należy zachować ostrożność w przypadku choroby wątroby, ciężkiej choroby nerek, zwężenia tętnicy nerkowej, transplantacji nerki, ciężkiej choroby serca, obrzęku naczynioruchowego, stosowania leków zwiększających stężenie potasu, aldosteronizmu oraz odwodnienia. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy, niskie ciśnienie tętnicze, osłabienie czynności nerek, bóle głowy, kaszel, bóle brzucha, nudności, biegunka, zmęczenie i osłabienie.

  • Ilustracja poradnika Loreblok HCT, 50 mg + 12,5 mg – przeciwwskazania

    Lek Loreblok HCT, zawierający losartan potasowy i hydrochlorotiazyd, jest stosowany w leczeniu pierwotnego nadciśnienia tętniczego. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak uczulenie na składniki leku, ciąża i karmienie piersią, ciężkie zaburzenia czynności wątroby i nerek, zaburzenia elektrolitowe, dna moczanowa oraz cukrzyca i leczenie aliskirenem. W artykule omówiono te przeciwwskazania oraz wyjaśniono, dlaczego są one istotne dla pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Karbis, 16 mg – skład leku

    Lek Karbis zawiera kandesartan cyleksetylu, który obniża ciśnienie krwi i wspomaga leczenie niewydolności serca. Substancje pomocnicze to m.in. laktoza jednowodna, skrobia kukurydziana i makrogol 8000. Ważne jest zrozumienie składu leku, aby świadomie stosować terapię i unikać reakcji alergicznych.

  • Ilustracja poradnika Karbis, 8 mg – skład leku

    Lek Karbis zawiera kandesartan cyleksetylu, który obniża ciśnienie krwi i wspomaga serce. Substancje pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna i skrobia kukurydziana, stabilizują lek i ułatwiają jego podanie. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku i unikali go w przypadku uczulenia na składniki, ciąży powyżej 3 miesiąca, ciężkiej choroby wątroby, dzieci poniżej 1 roku życia oraz cukrzycy lub zaburzeń czynności nerek leczonych aliskirenem.

  • Ilustracja poradnika Loreblok, 50 mg – przeciwwskazania

    Przed rozpoczęciem stosowania leku Loreblok należy upewnić się, że nie występują przeciwwskazania takie jak nadwrażliwość na składniki leku, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, drugi i trzeci trymestr ciąży oraz jednoczesne stosowanie z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek. Ważne jest również omówienie z lekarzem wszelkich środków ostrożności, takich jak obrzęk naczynioruchowy, utrata płynów i soli, zaburzenia czynności nerek i wątroby, niewydolność serca, choroba niedokrwienna serca, zaburzenia naczyniowo-mózgowe oraz pierwotny hiperaldosteronizm.

  • Ilustracja poradnika Lutinus, 100 mg – skład leku

    Lutinus to lek stosowany w programach wspomaganego rozrodu, zawierający progesteron oraz substancje pomocnicze takie jak krzemionka hydrofobowa koloidalna, laktoza jednowodna, skrobia żelowana kukurydziana, powidon K29/32, kwas adypinowy, sodu wodorowęglan, sodu laurylosiarczan i magnezu stearynian. Każdy składnik ma swoje specyficzne zadanie, które pomaga w produkcji, stabilności i skuteczności leku. Najczęstszymi skutkami ubocznymi są ból głowy, rozdęcie brzucha, ból brzucha, nudności i skurcze macicy.

  • Ilustracja poradnika Tafen Nasal 32 mcg, 32 mcg/dawkę odmierz – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Tafen Nasal 32 μg, zawierającego budezonid, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zahamowanie czynności nadnerczy, zespół Cushinga, cechy cushingoidalne, opóźnienie wzrostu, zaćma, jaskra, krwawienia z nosa, owrzodzenia błony śluzowej nosa, perforacja przegrody nosowej i dysfonia. Standardowa dawka wynosi 256 mikrogramów na dobę, a przedawkowanie może wystąpić, gdy pacjent stosuje więcej niż 8 dawek na dobę przez ponad miesiąc. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Sabumalin, 100 mcg/dawkę – wskazania – na co działa?

    Sabumalin to lek stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP), w tym przewlekłego zapalenia oskrzeli i rozedmy płuc. Dodatkowo stosowany jest w zapobieganiu objawom astmy wywołanej przez wysiłek fizyczny lub alergeny. Lek jest przeznaczony wyłącznie do inhalacji, a dawkowanie należy ustalać indywidualnie. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na salbutamol, choroby serca, ciężkie nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niskie stężenie potasu we krwi, tętniak, cukrzycę oraz guz rdzenia nadnerczy. Możliwe działania niepożądane to m.in. drżenie, przyspieszona czynność serca, ból głowy, kurcze mięśni, szybkie bicie serca, podrażnienie jamy ustnej i gardła, zmniejszone stężenia potasu we krwi oraz nagłe zaczerwienienie skóry.

  • Ilustracja poradnika Tensart HCT – wskazania – na co działa?

    Lek Tensart HCT jest stosowany w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi, które nie jest kontrolowane za pomocą monoterapii walsartanem lub hydrochlorotiazydem. Jest również stosowany w leczeniu przewlekłej niewydolności serca, obrzęku naczynioruchowego oraz hiperaldosteronizmu. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancje czynne, ciężkie zaburzenia czynności wątroby i nerek, oraz jednoczesne stosowanie z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek. Możliwe działania niepożądane obejmują kaszel, obniżone ciśnienie krwi, zawroty głowy, ból mięśni, uczucie zmęczenia, oraz reakcje alergiczne takie jak obrzęk naczynioruchowy.

  • Ilustracja poradnika GlucaGen 1 mg HypoKit – interakcje z lekami i alkoholem

    GlucaGen 1 mg HypoKit może wchodzić w interakcje z insuliną, indometacyną, warfaryną i lekami beta-adrenolitycznymi. Może również wchodzić w interakcje z glikogenem i adrenaliną. Alkohol może wpływać na skuteczność glukagonu, zwłaszcza w przypadkach hipoglikemii spowodowanej spożyciem alkoholu. Pacjenci powinni być świadomi tych interakcji i skonsultować się z lekarzem w przypadku jakichkolwiek wątpliwości.

  • Ilustracja poradnika Metajodobenzyloguanidyna 131 I (MIBG- 131 I) do diagnostyki, 10-37 MBq/ml – wskazania – na co działa?

    Metajodobenzyloguanidyna-131 I (MIBG-131 I) to radiofarmaceutyk stosowany w diagnostyce nowotworowej, szczególnie guzów neuroendokrynnych. Wskazania obejmują m.in. guz chromochłonny, nerwiak zarodkowy, rakowiak i rak rdzeniasty tarczycy. Zalecana dawka dla dorosłych wynosi 40-80 MBq, a dla dzieci jest obliczana na podstawie masy lub powierzchni ciała. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, ciążę, karmienie piersią, krótki oczekiwany czas przeżycia oraz niewydolność nerek. Możliwe działania niepożądane to nudności, wymioty, ból brzucha, tachykardia oraz reakcje skórne. Ekspozycja na promieniowanie jonizujące może prowadzić do zwiększonej zachorowalności na nowotwory.

  • Ilustracja poradnika Metajodobenzyloguanidyna 131 I (MIBG- 131 I) do diagnostyki, 10-37 MBq/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Metajodobenzyloguanidyna-131 I (MIBG-131 I) to radiofarmaceutyk stosowany w diagnostyce nowotworowej. Najczęstsze działania niepożądane to tachykardia, wymioty, bóle brzucha oraz reakcje skórne. Czynniki ryzyka obejmują niewydolność nerek, uszkodzenie szpiku kostnego i nietrzymanie moczu. Leki takie jak nifedypina, rezerpina, labetalol, kokaina oraz trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne mogą wpływać na skuteczność MIBG-131 I. Przedawkowanie jest mało prawdopodobne, ale w razie wystąpienia objawów nadciśnienia należy podać fentolaminę i propranolol.

  • Ilustracja poradnika Metajodobenzyloguanidyna 131 I (MIBG- 131 I) do diagnostyki, 10-37 MBq/ml – stosowanie u dzieci

    Metajodobenzyloguanidyna-131 I (MIBG-131 I) jest radiofarmaceutykiem stosowanym w diagnostyce nowotworowej, ale jego stosowanie u dzieci wymaga ostrożności. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, ciążę, karmienie piersią oraz stosowanie u wcześniaków i noworodków. Alternatywne leki to octreotyd, lanreotyd oraz radioaktywny jod-123.