Menu

Monoterapia

Produkty powiązane z monoterapia
Metformax 1000, tabletki powlekane, 1000 mg
Metformax 1000, tabletki powlekane, 1000 mg
Metformax 500, tabletki, 500 mg
Metformax 500, tabletki, 500 mg
Metformax 850, tabletki, 850 mg
Metformax 850, tabletki, 850 mg
Avamina SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 1000 mg
Avamina SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 1000 mg
Avamina SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 500 mg
Avamina SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 500 mg
Avamina SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 750 mg
Avamina SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 750 mg
Avamina, tabletki powlekane, 1000 mg
Avamina, tabletki powlekane, 1000 mg
Avamina, tabletki powlekane, 850 mg
Avamina, tabletki powlekane, 850 mg
Berimal Forte, kapsułki
Berimal Forte, kapsułki
Berimal Metabolizm, kapsułki
Berimal Metabolizm, kapsułki
Captopril Polfarmex, tabletki, 12,5 mg
Captopril Polfarmex, tabletki, 12,5 mg
Captopril Polfarmex, tabletki, 25 mg
Captopril Polfarmex, tabletki, 25 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
Malwina Krause
Malwina Krause
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Julita Pabiniak-Gorący
Julita Pabiniak-Gorący
Katarzyna Śliwka
Katarzyna Śliwka
  1. Campto, 20 mg/ml
  2. Campto, 20 mg/ml – wskazania – na co działa?
  3. Campto, 20 mg/ml – dawkowanie leku
  4. Zavedos, 10 mg – wskazania – na co działa?
  5. Zavedos, 10 mg – dawkowanie leku
  6. Zavedos – dawkowanie leku
  7. Zavedos – przedawkowanie leku
  8. Tegretol CR 400, 400 mg – wskazania – na co działa?
  9. Epitoram, 50 mg – wskazania – na co działa?
  10. Petinimid, 250 mg – stosowanie w ciąży
  11. Petinimid, 250 mg – dawkowanie leku
  12. Novothyral, 100 mcg + 20 mcg – stosowanie w ciąży
  13. Nolvadex D – interakcje z lekami i alkoholem
  14. Neurotop retard 300, 300 mg – stosowanie w ciąży
  15. Navelbine, 10 mg/ml – wskazania – na co działa?
  16. Navelbine, 10 mg/ml – dawkowanie leku
  17. Navelbine, 10 mg/ml – przedawkowanie leku
  18. Mizodin, 250 mg – wskazania – na co działa?
  19. Neurontin 300, 300 mg – dawkowanie leku
  20. Neurontin 300, 300 mg – stosowanie u dzieci
  21. Neurontin 300, 300 mg
  22. Neurontin 300, 300 mg – wskazania – na co działa?
  23. Lignocainum hydrochloricum WZF 2%, 20 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  24. Lamitrin, 100 mg – wskazania – na co działa?
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Campto, 20 mg/ml

    Campto to lek stosowany w leczeniu zaawansowanego raka jelita grubego, zawierający irynotekan jako substancję czynną. Działa cytotoksycznie, hamując replikację DNA komórek nowotworowych. Lek jest podawany w formie infuzji dożylnej i może być stosowany w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami. Należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów z określonymi schorzeniami, a także monitorować ewentualne działania niepożądane. Campto może powodować biegunkę, neutropenię oraz inne poważne skutki uboczne. Pacjenci powinni być informowani o konieczności zgłaszania wszelkich niepożądanych objawów.

  • Ilustracja poradnika Campto, 20 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Lek CAMPTO, zawierający irynotekan, jest stosowany w leczeniu zaawansowanego raka jelita grubego. Wskazania obejmują monoterapię po niepowodzeniu leczenia 5-fluorouracylem oraz terapię skojarzoną z 5-fluorouracylem, kwasem folinowym, cetuksymabem, bewacyzumabem i kapecytabiną. Dawkowanie zależy od schematu leczenia i stanu pacjenta. Przeciwwskazania obejmują uczulenie, przewlekłe choroby zapalne jelit, karmienie piersią, wysokie stężenie bilirubiny, ciężkie zaburzenia czynności szpiku, stan sprawności wg WHO >2, jednoczesne stosowanie preparatów dziurawca i żywych atenuowanych szczepionek. Najczęstsze działania niepożądane to neutropenia, niedokrwistość, biegunka, wymioty, nudności, ból brzucha, łysienie, zapalenie błon śluzowych, gorączka i astenia.

  • Ilustracja poradnika Campto, 20 mg/ml – dawkowanie leku

    Lek CAMPTO, zawierający irynotekan, jest stosowany w leczeniu zaawansowanego raka jelita grubego. W monoterapii zalecana dawka wynosi 350 mg/m² powierzchni ciała, podawana raz na trzy tygodnie. W terapii wielolekowej dawka wynosi 180 mg/m² powierzchni ciała, podawana raz na dwa tygodnie. Dawkowanie może być modyfikowane w zależności od nasilenia działań niepożądanych. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby, nerek oraz w podeszłym wieku wymagają szczególnej ostrożności. Leczenie trwa do progresji choroby lub znacznego nasilenia działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Zavedos, 10 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Zavedos, zawierający idarubicyny chlorowodorek, jest stosowany w leczeniu ostrych białaczek: nielimfoblastycznej (ANLL) i limfoblastycznej (ALL). Dawkowanie zależy od rodzaju białaczki i wieku pacjenta. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na idarubicynę, ciężką niewydolność wątroby lub nerek oraz kardiomiopatię. Najczęstsze działania niepożądane to zakażenia, małopłytkowość, leukopenia, nudności i wymioty.

  • Ilustracja poradnika Zavedos, 10 mg – dawkowanie leku

    Lek Zavedos jest stosowany w leczeniu ostrej białaczki nielimfoblastycznej (ANLL) i ostrej białaczki limfoblastycznej (ALL). Dawkowanie zależy od powierzchni ciała pacjenta i wynosi 12 mg/m2 pc. na dobę dla dorosłych i 10–12 mg/m2 pc. na dobę dla dzieci, podawane dożylnie przez 3 dni. Dawkę należy dostosować u pacjentów z niewydolnością wątroby i nerek. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, ciężką niewydolność wątroby, nerek, kardiomiopatię, niewydolność mięśnia sercowego, niedawno przebyty zawał mięśnia sercowego, ciężkie zaburzenia rytmu serca, utrzymującą się supresję szpiku kostnego oraz okres karmienia piersią.

  • Ilustracja poradnika Zavedos – dawkowanie leku

    Lek Zavedos, zawierający idarubicyny chlorowodorek, jest stosowany w leczeniu różnych typów białaczek. Dawkowanie dla dorosłych i dzieci różni się w zależności od rodzaju białaczki. Dla dorosłych z ostrą białaczką nielimfoblastyczną (ANLL) lub ostrą białaczką szpikową (AML) zalecana dawka wynosi 12 mg/m² pc. na dobę, dożylnie przez 3 dni lub 8 mg/m² pc. na dobę, dożylnie przez 5 dni. Dla dzieci z AML zalecana dawka wynosi 10-12 mg/m² pc. na dobę, dożylnie przez 3 dni. W przypadku ostrej białaczki limfoblastycznej (ALL) dawka dla dorosłych wynosi 12 mg/m² pc. na dobę, dożylnie przez 3 dni, a dla dzieci 10 mg/m² pc. na…

  • Ilustracja poradnika Zavedos – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Zavedos może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak ostry wpływ toksyczny na mięsień sercowy, ciężkie zahamowanie czynności szpiku kostnego oraz opóźnione pojawienie się niewydolności serca. Zalecane dawki dla dorosłych wynoszą 12 mg/m2 pc. na dobę, dożylnie, przez 3 dni, a dla dzieci 10-12 mg/m2 pc. na dobę, dożylnie, przez 3 dni. W przypadku przedawkowania należy wdrożyć leczenie podtrzymujące, które może obejmować przetoczenie krwi, izolację pacjenta oraz ścisłą obserwację.

  • Ilustracja poradnika Tegretol CR 400, 400 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Tegretol CR jest stosowany w leczeniu padaczki, choroby afektywnej dwubiegunowej, alkoholowego zespołu abstynencyjnego, nerwobólu nerwu trójdzielnego oraz nerwobólu nerwu językowo-gardłowego. Może powodować działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, senność, nudności, wymioty, reakcje skórne oraz poważniejsze objawy dotyczące krwi, wątroby i nerek. Stosowanie leku w ciąży może zwiększać ryzyko wad wrodzonych u dziecka. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Epitoram, 50 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Epitoram jest stosowany w leczeniu padaczki i zapobieganiu migrenie. Może być stosowany jako jedyny lek lub w terapii uzupełniającej. Ważne jest, aby stosować lek zgodnie z zaleceniami lekarza i monitorować ewentualne działania niepożądane. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na topiramat oraz ciążę w przypadku zapobiegania migrenie.

  • Ilustracja poradnika Petinimid, 250 mg – stosowanie w ciąży

    Lek Petinimid, zawierający etosuksymid, stosowany jest w leczeniu padaczki. Stosowanie go w ciąży może prowadzić do wad wrodzonych, dlatego wymaga konsultacji z lekarzem. Etosuksymid przenika do mleka matki, co również wymaga decyzji lekarza. Alternatywne leki to kwas walproinowy, lamotrygina i levetiracetam.

  • Ilustracja poradnika Petinimid, 250 mg – dawkowanie leku

    Lek Petinimid stosowany jest w leczeniu padaczki. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta i odpowiedzi na leczenie. U dorosłych dawka początkowa to 2 kapsułki na dobę, stopniowo zwiększana do 6-8 kapsułek. U dzieci dawka zależy od wieku i masy ciała. W przypadku niewydolności nerek lub wątroby dawka może wymagać dostosowania. Lek należy przyjmować regularnie, zgodnie z zaleceniami lekarza.

  • Ilustracja poradnika Novothyral, 100 mcg + 20 mcg – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Novothyral przez kobiety w ciąży i karmiące piersią wymaga ostrożności ze względu na zawartość liotyroniny. Alternatywą jest lewotyroksyna, która jest bezpieczna do stosowania w tych okresach. Zawsze należy skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem lub zmianą leczenia.

  • Ilustracja poradnika Nolvadex D – interakcje z lekami i alkoholem

    Pragiola, lek stosowany w leczeniu padaczki, bólu neuropatycznego i zaburzeń lękowych, może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak opioidy, leki przeciwlękowe, przeciwpadaczkowe, przeciwbólowe i przeciwdepresyjne. Spożywanie alkoholu podczas stosowania Pragioli może nasilać działanie uspokajające leku, co zwiększa ryzyko zawrotów głowy, senności i zmniejszenia koncentracji. Zaleca się unikanie alkoholu podczas terapii Pragiolą.

  • Ilustracja poradnika Neurotop retard 300, 300 mg – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Neurotop Retard przez kobiety w ciąży i karmiące piersią wiąże się z ryzykiem poważnych wad wrodzonych oraz działaniem uspokajającym na noworodka. Alternatywne leki, takie jak lamotrygina, levetiracetam i gabapentyna, mogą być bezpieczniejsze dla matki i dziecka. Przed rozpoczęciem leczenia jakimkolwiek lekiem, kobiety w ciąży i karmiące piersią powinny skonsultować się z lekarzem, aby ocenić ryzyko i korzyści związane z danym lekiem.

  • Ilustracja poradnika Navelbine, 10 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Lek Navelbine jest stosowany w leczeniu zaawansowanego niedrobnokomórkowego raka płuca, jako leczenie uzupełniające niedrobnokomórkowego raka płuca oraz w leczeniu zaawansowanego raka piersi. Podawany jest dożylnie po odpowiednim rozcieńczeniu. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na winorelbinę, niską liczbę neutrofilów i płytek krwi, jednoczesne stosowanie szczepionki przeciwko żółtej febrze oraz karmienie piersią. Najczęstsze działania niepożądane to zahamowanie czynności szpiku kostnego, niedokrwistość, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, przemijające zwiększenie wartości wyników testów wątrobowych, łysienie oraz miejscowe zapalenia żył.

  • Ilustracja poradnika Navelbine, 10 mg/ml – dawkowanie leku

    Lek Navelbine jest stosowany w leczeniu niektórych rodzajów raka płuc i raka piersi u dorosłych pacjentów. Dawkowanie zależy od rodzaju nowotworu i stanu pacjenta. W monoterapii dawka wynosi 25-30 mg/m² co tydzień, a w terapii wielolekowej stosuje się różne schematy. Lek należy podawać dożylnie po odpowiednim rozcieńczeniu. Specjalne grupy pacjentów, takie jak osoby starsze czy z niewydolnością wątroby, mogą wymagać dostosowania dawki. Przedawkowanie leku może prowadzić do poważnych skutków ubocznych, a w takim przypadku konieczne jest leczenie podtrzymujące. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, wymioty, zaparcia i zmniejszenie liczby krwinek.

  • Ilustracja poradnika Navelbine, 10 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Navelbine może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak hipoplazja szpiku, infekcje, gorączka i porażenna niedrożność jelit. Standardowa dawka wynosi 25-30 mg/m² powtarzana co tydzień. W przypadku przedawkowania konieczne jest podjęcie leczenia podtrzymującego, w tym transfuzji krwi i podania antybiotyków. Nie jest znane antidotum na przedawkowanie leku Navelbine.

  • Ilustracja poradnika Mizodin, 250 mg – wskazania – na co działa?

    Mizodin to lek przeciwdrgawkowy stosowany w leczeniu różnych typów napadów padaczkowych, takich jak napady uogólnione toniczno-kloniczne, nocne napady miokloniczne, napady częściowe złożone i proste. Lek może być stosowany w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi przeciwwskazań, działań niepożądanych oraz konieczności monitorowania leczenia przez lekarza.

  • Ilustracja poradnika Neurontin 300, 300 mg – dawkowanie leku

    Neurontin, zawierający gabapentynę, jest stosowany w leczeniu padaczki i obwodowego bólu neuropatycznego. Dawkowanie różni się w zależności od wieku i stanu zdrowia pacjenta. Dorośli i młodzież zazwyczaj zaczynają od 300-900 mg na dobę, a dzieci od 25-35 mg/kg mc./dobę. W specjalnych przypadkach, takich jak niewydolność nerek, dawkowanie może być dostosowane. Przerwanie stosowania leku powinno odbywać się stopniowo, aby uniknąć objawów odstawienia.

  • Ilustracja poradnika Neurontin 300, 300 mg – stosowanie u dzieci

    Neurontin, zawierający gabapentynę, jest stosowany w leczeniu padaczki i obwodowego bólu neuropatycznego. Może być stosowany u dzieci w wieku 6 lat i starszych, ale nie jest zalecany dla dzieci poniżej 6 lat. Potencjalne zagrożenia to uzależnienie, myśli samobójcze i ciężkie reakcje skórne. Alternatywne leki to lamotrygina, topiramat i pregabalina, które mogą być bezpieczne dla dzieci w odpowiednich grupach wiekowych.

  • Ilustracja poradnika Neurontin 300, 300 mg

    Neurontin to lek stosowany w leczeniu padaczki oraz obwodowego bólu neuropatycznego, zawierający substancję czynną gabapentynę. Lek jest przeznaczony dla dorosłych oraz dzieci powyżej 6. roku życia. Dawkowanie ustala lekarz, a leczenie może obejmować zarówno monoterapię, jak i terapię wspomagającą. Neurontin może powodować działania niepożądane, w tym senność, zawroty głowy oraz reakcje alergiczne. Należy zachować ostrożność w przypadku chorób nerek oraz podczas jednoczesnego stosowania z innymi lekami. Ważne jest, aby nie przerywać leczenia nagle, aby uniknąć efektów odstawienia.

  • Ilustracja poradnika Neurontin 300, 300 mg – wskazania – na co działa?

    Neurontin to lek stosowany w leczeniu padaczki i obwodowego bólu neuropatycznego. Substancją czynną jest gabapentyna. Lek jest wskazany do stosowania u dorosłych i dzieci w wieku 6 lat i starszych. Dawkowanie zależy od wieku i schorzenia pacjenta. Przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na gabapentynę lub inne składniki leku. Możliwe działania niepożądane obejmują senność, zawroty głowy, brak koordynacji, uczucie zmęczenia, gorączkę i inne.

  • Ilustracja poradnika Lignocainum hydrochloricum WZF 2%, 20 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Lignocainum Hydrochloricum WZF może wchodzić w interakcje z lekami przeciwpadaczkowymi, przeciwarytmicznymi, beta-adrenolitycznymi, cymetydyną oraz lekami zwiotczającymi mięśnie. Może również wchodzić w interakcje z sodem i roztworami zawierającymi wodorowęglan sodu. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania.

  • Ilustracja poradnika Lamitrin, 100 mg – wskazania – na co działa?

    Lamitrin to lek przeciwpadaczkowy stosowany w leczeniu padaczki i zaburzeń afektywnych dwubiegunowych. Wskazania obejmują leczenie napadów częściowych i uogólnionych, napadów związanych z zespołem Lennoxa-Gastauta oraz typowych napadów nieświadomości. Lek jest również stosowany w zapobieganiu epizodom depresji u pacjentów z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta, rodzaju schorzenia oraz tego, czy lek jest stosowany w monoterapii, czy w leczeniu skojarzonym. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, wysypka skórna, senność, zawroty głowy, drżenie, trudności z zasypianiem, uczucie pobudzenia, biegunka, suchość w jamie ustnej, nudności lub wymioty oraz uczucie zmęczenia.