Menu

Kołatanie serca

Produkty powiązane z kołatanie serca
MAGLEK B6, tabletki, 51 mg + 5 mg
MAGLEK B6, tabletki, 51 mg + 5 mg
Magne B6, tabletki, 48 mg + 5 mg
Magne B6, tabletki, 48 mg + 5 mg
Magnefar B6 Forte, tabletki, 100 mg + 10,10 mg
Magnefar B6 Forte, tabletki, 100 mg + 10,10 mg
Slow-Mag B6, tabletki dojelitowe, 64 mg + 5 mg
Slow-Mag B6, tabletki dojelitowe, 64 mg + 5 mg
ASPARAGINIAN CARDIO DUO, tabletki
ASPARAGINIAN CARDIO DUO, tabletki
Adrimax, syrop, 6 mg/ml
Adrimax, syrop, 6 mg/ml
Agen 10, tabletki, 10 mg
Agen 10, tabletki, 10 mg
Amlozek, tabletki, 10 mg
Amlozek, tabletki, 10 mg
Ascofer, tabletki, 200 mg
Ascofer, tabletki, 200 mg
Biofer Folic żelazo z witaminą C, tabletki
Biofer Folic żelazo z witaminą C, tabletki
Cardiol C, krople doustne
Cardiol C, krople doustne
Doppelherz Vital Tonik, płyn doustny
Doppelherz Vital Tonik, płyn doustny
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Malwina Krause
Malwina Krause
Maria Bialik
Maria Bialik
Julita Pabiniak-Gorący
Julita Pabiniak-Gorący
Łukasz Smoła
Łukasz Smoła
  1. Dopaminum hydrochloricum WZF 4%, 40 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  2. Dopaminum hydrochloricum WZF 4%, 40 mg/ml – dawkowanie leku
  3. Dopaminum hydrochloricum WZF 1%, 10 mg/ml – wskazania – na co działa?
  4. Eltroxin, 50 mcg – wskazania – na co działa?
  5. Eltroxin, 50 mcg – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Dobutamine TZF, 250 mg – przedawkowanie leku
  7. Baclofen Polpharma, 10 mg – wskazania – na co działa?
  8. Baclofen Polpharma, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Dobutamin Sandoz, 250 mg – przedawkowanie leku
  10. Ditropan, 5 mg – wskazania – na co działa?
  11. Eltroxin, 100 mcg – wskazania – na co działa?
  12. Diphergan, 10 mg – wskazania – na co działa?
  13. Diphergan, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Diphergan, 10 mg – dawkowanie leku
  15. Diphergan, 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Diphergan, 25 mg – dawkowanie leku
  17. Dilzem retard, 90 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Digoxin WZF, 0,25 mg/ml
  19. Methadone Hydrochloride Molteni, 1 mg/ml – dawkowanie leku
  20. Davercin – działania niepożądane i skutki uboczne
  21. Titlodine – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. Cytotec, 200 mcg – dawkowanie leku
  23. Cytotec, 200 mcg – przedawkowanie leku
  24. Cymevene, 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Dopaminum hydrochloricum WZF 4%, 40 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Dopaminum hydrochloricum WZF jest stosowany w stanach zagrożenia życia, takich jak wstrząs. Najczęstsze działania niepożądane to bóle głowy, nieregularna akcja serca, ból w klatce piersiowej, kołatanie serca, obniżenie ciśnienia krwi, zwężenie naczyń krwionośnych, duszność, nudności i wymioty. Rzadziej występują „gęsia skórka”, rozszerzenie źrenic, bardzo wolna akcja serca, zmiany w zapisie EKG, podwyższenie ciśnienia krwi, niedokrwienie kończyn, azotemia i martwica tkanek. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.

  • Ilustracja poradnika Dopaminum hydrochloricum WZF 4%, 40 mg/ml – dawkowanie leku

    W artykule omówiono dawkowanie leku Dopaminum hydrochloricum WZF, który jest stosowany w stanach zagrożenia życia. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała i stanu zdrowia pacjenta. Lek podawany jest dożylnie po uprzednim rozcieńczeniu. Przed podaniem należy wyrównać hipowolemię. Na działanie dopaminy wpływają różne leki, w tym inhibitory MAO i beta-blokery. Najczęstsze działania niepożądane to bóle głowy, nieregularna akcja serca i nudności.

  • Ilustracja poradnika Dopaminum hydrochloricum WZF 1%, 10 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Lek Dopaminum Hydrochloricum WZF jest stosowany w leczeniu wstrząsu spowodowanego zawałem serca, urazami, posocznicą, operacjami kardiologicznymi, zaostrzeniem przewlekłej niewydolności serca oraz we wstrząsie prowadzącym do niewydolności nerek. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała i stanu zdrowia pacjenta. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na dopaminę, guz chromochłonny nadnerczy oraz ciężkie zaburzenia rytmu serca. Najczęstsze działania niepożądane to bóle głowy, nieregularna akcja serca, duszność, nudności i wymioty.

  • Ilustracja poradnika Eltroxin, 50 mcg – wskazania – na co działa?

    Lek Eltroxin jest stosowany w leczeniu niedoczynności tarczycy. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała i rodzaju choroby. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na lewotyroksynę, nadczynność tarczycy, zawał mięśnia sercowego i nieleczoną niedoczynność kory nadnerczy. Możliwe działania niepożądane to reakcje nadwrażliwości, nadczynność tarczycy, zaburzenia serca, układu oddechowego, żołądka i jelit, skóry, mięśniowo-szkieletowe, układu rozrodczego oraz ogólne zaburzenia.

  • Ilustracja poradnika Eltroxin, 50 mcg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Eltroxin, zawierający lewotyroksynę sodową, stosowany jest w leczeniu niedoczynności tarczycy. Może powodować działania niepożądane, takie jak bóle głowy, drżenie, bezsenność, zmniejszenie masy ciała, wzmożona potliwość i zmęczenie. Rzadkie, ale poważne skutki uboczne obejmują nadczynność tarczycy, reakcje alergiczne, kołatanie serca, drgawki, obrzęk naczynioruchowy i zmniejszenie gęstości kości. Przedawkowanie leku może prowadzić do pobudzenia, splątania, przyspieszenia czynności serca, gorączki i drgawek. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Dobutamine TZF, 250 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie dobutaminy może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak tachyarytmie komorowe, niedociśnienie, bóle dławicowe i inne objawy. Ważne jest, aby monitorować pacjentów podczas podawania leku i natychmiast reagować na objawy przedawkowania. W przypadku przedawkowania należy przerwać podawanie leku i wdrożyć odpowiednie leczenie wspomagające.

  • Ilustracja poradnika Baclofen Polpharma, 10 mg – wskazania – na co działa?

    Baclofen Polpharma to lek stosowany w leczeniu stanów spastycznych, takich jak stwardnienie rozsiane, uszkodzenia rdzenia kręgowego, udar mózgu, porażenie mózgowe, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych oraz urazy głowy. Dawkowanie leku powinno być ustalane indywidualnie przez lekarza, a maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 100 mg. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na baklofen oraz chorobę wrzodową żołądka i dwunastnicy. Możliwe działania niepożądane to m.in. senność, uspokojenie, splątanie, nudności, osłabienie, zmęczenie, wyczerpanie, niska temperatura ciała, spłycenie i spowolnienie oddechu, bóle i zawroty głowy, ataksja, bezsenność, dezorientacja, suchość w ustach, zaburzenia smaku, jadłowstręt, odruchy wymiotne, wymioty, zaparcia, biegunka, obniżenie ciśnienia krwi, osłabienie siły mięśniowej, bóle mięśni, drżenie,…

  • Ilustracja poradnika Baclofen Polpharma, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Baclofen Polpharma może powodować różne działania niepożądane, od częstych, takich jak senność i uspokojenie, po rzadkie, takie jak parestezje i omamy. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i w razie potrzeby skonsultowali się z lekarzem. Nie należy nagle przerywać stosowania leku bez konsultacji z lekarzem, aby uniknąć poważnych objawów odstawienia.

  • Ilustracja poradnika Dobutamin Sandoz, 250 mg – przedawkowanie leku

    Dobutamin Sandoz to lek stosowany w leczeniu niewydolności serca. Przedawkowanie może wystąpić, gdy dawki przekraczają zalecane 2,5-10 mikrogramów/kg mc./min dla dorosłych i 2-20 mikrogramów/kg mc./min dla dzieci. Objawy przedawkowania obejmują nudności, wymioty, drżenie, lęk, kołatanie serca, ból głowy, dławicę piersiową, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia rytmu serca, migotanie komór, niedokrwienie mięśnia sercowego oraz niedociśnienie tętnicze. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać infuzję dożylną i podjąć działania podtrzymujące czynności życiowe.

  • Ilustracja poradnika Ditropan, 5 mg – wskazania – na co działa?

    Ditropan to lek stosowany w leczeniu niestabilności pęcherza moczowego, w tym parcia naglącego, nietrzymania moczu i trudności w oddawaniu moczu. Może być również stosowany u dzieci w wieku 5 lat i starszych w leczeniu moczenia nocnego. Dawkowanie leku zależy od wieku pacjenta i wynosi od 1 tabletki 2-3 razy na dobę dla dorosłych do ½ tabletki 2 razy na dobę dla pacjentów w podeszłym wieku. Ditropan nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną, jaskrą, zwężeniem drogi odpływu z pęcherza moczowego, niedrożnością jelit, toksycznym rozszerzeniem okrężnicy, ciężką postacią wrzodziejącego zapalenia okrężnicy oraz nużliwością mięśni. Najczęstsze działania niepożądane…

  • Ilustracja poradnika Eltroxin, 100 mcg – wskazania – na co działa?

    Lek Eltroxin jest stosowany w leczeniu niedoczynności tarczycy. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała i stanu zdrowia pacjenta. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na lewotyroksynę, tyreotoksykozę, zawał mięśnia sercowego i nieleczoną niedoczynność kory nadnerczy. Możliwe działania niepożądane to m.in. reakcje nadwrażliwości, nadczynność tarczycy, bóle głowy, dławica piersiowa, duszność, ból brzucha, wzmożona potliwość, skurcze mięśni, nieregularne miesiączkowanie, zmęczenie i zmniejszenie gęstości kości.

  • Ilustracja poradnika Diphergan, 10 mg – wskazania – na co działa?

    Diphergan to lek przeciwhistaminowy stosowany w leczeniu stanów alergicznych, przedoperacyjnym uspokojeniu oraz chorobie lokomocyjnej. Dawkowanie zależy od wieku i rodzaju schorzenia. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, śpiączkę, depresję OUN, leczenie IMAO oraz dzieci do 2 lat. Lek może powodować senność, zawroty głowy, suchość w jamie ustnej, zatrzymanie moczu, kołatania serca, kurcze mięśni, reakcje skórne i żółtaczkę.

  • Ilustracja poradnika Diphergan, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Diphergan, zawierający prometazynę, jest stosowany w leczeniu objawów alergicznych, jako środek uspokajający przed operacjami oraz przeciwwymiotny. Może powodować działania niepożądane, takie jak senność, zawroty głowy, suchość w jamie ustnej, podrażnienie żołądka, zatrzymanie moczu, anoreksja, kołatania serca, hipotonia, arytmia, kurcze mięśni, tiki, anafilaksja, reakcje skórne, niedokrwistość hemolityczna i żółtaczka. Objawy przedawkowania obejmują pobudzenie, ataksję, zaburzenia koordynacji, atetozę, omamy, senność, śpiączkę i drgawki. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką oraz zgłosić objawy do odpowiednich instytucji.

  • Ilustracja poradnika Diphergan, 10 mg – dawkowanie leku

    Diphergan to lek przeciwhistaminowy stosowany w leczeniu stanów alergicznych, choroby lokomocyjnej i jako premedykacja. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta i rodzaju schorzenia. Ważne jest przestrzeganie zaleceń lekarza i unikanie przedawkowania. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Diphergan, 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Diphergan to lek przeciwhistaminowy stosowany w leczeniu objawów alergicznych, jako środek uspokajający przed operacjami oraz przeciwwymiotny. Może powodować działania niepożądane, takie jak senność, zawroty głowy, suchość w jamie ustnej i podrażnienie żołądka. Rzadziej występują reakcje alergiczne, żółtaczka, kołatanie serca i reakcje pozapiramidowe. W przypadku przedawkowania mogą wystąpić senność, śpiączka, drgawki i tachykardia. W razie wystąpienia objawów niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Diphergan, 25 mg – dawkowanie leku

    Diphergan to lek przeciwhistaminowy stosowany w leczeniu objawów alergii, jako środek uspokajający przed operacjami oraz przeciwwymiotny. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta i wskazań. Dorośli i dzieci od 10 lat mogą przyjmować 25 mg raz na dobę, a dzieci od 5 do 10 lat 10-25 mg. Lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 5 lat w postaci tabletek. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na prometazynę, śpiączkę, depresję OUN, leczenie IMAO oraz dzieci do 2 lat. Diphergan może wchodzić w interakcje z innymi lekami i powodować działania niepożądane, takie jak senność, zawroty głowy i reakcje skórne.

  • Ilustracja poradnika Dilzem retard, 90 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Dilzem Retard, stosowany w leczeniu choroby niedokrwiennej serca i nadciśnienia tętniczego, może powodować różnorodne działania niepożądane, takie jak obrzęk obwodowy, ból głowy, zawroty głowy, blok przedsionkowo-komorowy, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy, zaparcie, niestrawność, ból żołądka, nudności, rumień oraz złe samopoczucie. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Ważne jest, aby nie przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Digoxin WZF, 0,25 mg/ml

    Digoxin WZF to lek stosowany w leczeniu niewydolności serca oraz niektórych rodzajów zaburzeń rytmu serca, takich jak migotanie i trzepotanie przedsionków. Zawiera substancję czynną digoksynę, która zmniejsza szybkość bicia serca i zwiększa siłę skurczów mięśnia sercowego. Lek podawany jest dożylnie przez personel medyczny, a dawkowanie jest dostosowywane indywidualnie do pacjenta. Należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów z problemami z sercem oraz nerkami. Możliwe działania niepożądane obejmują m.in. kołatanie serca, nudności i zawroty głowy. Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25°C, chronić od światła.

  • Ilustracja poradnika Methadone Hydrochloride Molteni, 1 mg/ml – dawkowanie leku

    Lek Methadone Hydrochloride Molteni jest stosowany w leczeniu zespołu abstynencyjnego, uzależnień od heroiny i morfiny oraz w zwalczaniu silnych bólów. Dawkowanie w leczeniu uzależnień wynosi 15-20 ml syropu raz na dobę, a w leczeniu bólu 2,5-10 ml syropu co 3-8 godzin. W przypadku przyjęcia większej dawki niż zalecana, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Pominiętą dawkę należy przyjąć, jeśli pozostało dużo czasu do kolejnej dawki, ale nie stosować dawki podwójnej. Przerwanie leczenia powinno odbywać się stopniowo, zgodnie z zaleceniami lekarza.

  • Ilustracja poradnika Davercin – działania niepożądane i skutki uboczne

    Davercin to antybiotyk makrolidowy stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Może powodować działania niepożądane, takie jak reakcje alergiczne, biegunka, nieprawidłowa akcja serca, żółtaczka i osutka krostkowa. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Ważne jest również zgłaszanie wszelkich działań niepożądanych do odpowiednich organów.

  • Ilustracja poradnika Titlodine – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Titlodine, stosowany w leczeniu zespołu pęcherza nadreaktywnego, może powodować różnorodne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to suchość w jamie ustnej, senność i suchość oczu. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują reakcje nadwrażliwości, nerwowość i kołatanie serca. Rzadkie działania niepożądane to obrzęk naczynioruchowy, halucynacje i przyspieszony rytm serca. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Cytotec, 200 mcg – dawkowanie leku

    Lek Cytotec, zawierający mizoprostol, jest stosowany w zapobieganiu owrzodzeniom żołądka i dwunastnicy. Zalecana dawka dla dorosłych wynosi od 400 do 800 mikrogramów na dobę, podzielonych na dwie lub cztery dawki. U osób starszych i pacjentów z zaburzeniami nerek lub wątroby nie ma konieczności dostosowania dawkowania. Stosowanie leku u dzieci nie było oceniane. Przedawkowanie może prowadzić do nasilenia działań farmakologicznych i wymaga leczenia objawowego. Lek jest przeciwwskazany w ciąży.

  • Ilustracja poradnika Cytotec, 200 mcg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Cytotec może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Dawki do 1200 mikrogramów na dobę przez trzy miesiące są tolerowane bez istotnych działań niepożądanych, jednak nie ustalono dokładnej dawki toksycznej. Objawy przedawkowania obejmują uspokojenie polekowe, drżenie, drgawki, duszność, bóle brzucha, biegunkę, gorączkę, kołatanie serca, niedociśnienie tętnicze oraz bradykardię. W przypadku przedawkowania należy zastosować leczenie objawowe i podtrzymujące.

  • Ilustracja poradnika Cymevene, 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Cymevene, zawierający gancyklowir, jest stosowany w leczeniu i zapobieganiu zakażeniom wirusem cytomegalii (CMV) u pacjentów z osłabionym układem odpornościowym. Może powodować różne działania niepożądane, w tym ciężkie skutki uboczne, takie jak mała liczba białych i czerwonych krwinek, zakażenie krwi, zapalenie trzustki, napady drgawkowe, omamy, zaburzenia myślenia, zaburzenia czynności nerek oraz ciężkie reakcje alergiczne. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i informowali swojego lekarza o wszelkich niepokojących objawach. Dzieci, zwłaszcza noworodki i niemowlęta, są bardziej narażone na występowanie małej liczby komórek krwi i powinny być poddawane regularnym badaniom krwi.