Menu

Kołatanie serca

Produkty powiązane z kołatanie serca
MAGLEK B6, tabletki, 51 mg + 5 mg
MAGLEK B6, tabletki, 51 mg + 5 mg
Magne B6, tabletki, 48 mg + 5 mg
Magne B6, tabletki, 48 mg + 5 mg
Magnefar B6 Forte, tabletki, 100 mg + 10,10 mg
Magnefar B6 Forte, tabletki, 100 mg + 10,10 mg
Slow-Mag B6, tabletki dojelitowe, 64 mg + 5 mg
Slow-Mag B6, tabletki dojelitowe, 64 mg + 5 mg
ASPARAGINIAN CARDIO DUO, tabletki
ASPARAGINIAN CARDIO DUO, tabletki
Adrimax, syrop, 6 mg/ml
Adrimax, syrop, 6 mg/ml
Agen 10, tabletki, 10 mg
Agen 10, tabletki, 10 mg
Amlozek, tabletki, 10 mg
Amlozek, tabletki, 10 mg
Ascofer, tabletki, 200 mg
Ascofer, tabletki, 200 mg
Biofer Folic żelazo z witaminą C, tabletki
Biofer Folic żelazo z witaminą C, tabletki
Cardiol C, krople doustne
Cardiol C, krople doustne
Doppelherz Vital Tonik, płyn doustny
Doppelherz Vital Tonik, płyn doustny
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Malwina Krause
Malwina Krause
Maria Bialik
Maria Bialik
Julita Pabiniak-Gorący
Julita Pabiniak-Gorący
Łukasz Smoła
Łukasz Smoła
  1. Cozaar, 50 mg – skład leku
  2. Metafen Ibuprofen, 200 mg – przedawkowanie leku
  3. Coaxil, 12,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Clopixol-Depot – przeciwwskazania
  5. Clopixol-Depot – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Clopixol-Depot – dawkowanie leku
  7. Clopixol-Acuphase, 50 mg – wskazania – na co działa?
  8. Clopamid VP, 20 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Clemastinum, 1 mg – wskazania – na co działa?
  10. Doxar, 1 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Clemastinum WZF – przeciwwskazania
  12. Clemastinum WZF – dawkowanie leku
  13. Claritine, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Claritine, 10 mg – przedawkowanie leku
  15. Citrolyt, (46,4 g + 39,1 g + 1 – wskazania – na co działa?
  16. Citrolyt, (46,4 g + 39,1 g + 1 – przedawkowanie leku
  17. Cardura, 2 mg – wskazania – na co działa?
  18. Cardura, 4 mg – wskazania – na co działa?
  19. Cardura, 1 mg – wskazania – na co działa?
  20. Cardura, 1 mg – dawkowanie leku
  21. Calcium Resonium, 1,2 g Ca2+/15 g – przedawkowanie leku
  22. Buscopan, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  23. Staveran 120, 120 mg – wskazania – na co działa?
  24. Staveran 120, 120 mg – stosowanie u dzieci
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Cozaar, 50 mg – skład leku

    COZAAR to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, przewlekłej niewydolności serca oraz w ochronie nerek u pacjentów z cukrzycą typu 2. Głównym składnikiem aktywnym jest losartan potasowy, a w składzie leku znajdują się również substancje pomocnicze, takie jak celuloza mikrokrystaliczna, laktoza jednowodna, skrobia żelowana, magnezu stearynian, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, wosk carnauba i tytanu dwutlenek. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku oraz możliwych działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Metafen Ibuprofen, 200 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Metafen Ibuprofen może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Dawki powyżej 400 mg u dzieci mogą wywołać objawy przedawkowania, takie jak nudności, bóle żołądka, wymioty, bóle głowy, dzwonienie w uszach, dezorientacja, oczopląs, senność, ból w klatce piersiowej, kołatanie serca, utrata przytomności, drgawki, krew w moczu, uczucie zimna i problemy z oddychaniem. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić do szpitala. Leczenie obejmuje opróżnienie żołądka, podanie węgla aktywowanego, kontrolę parametrów życiowych oraz podanie odpowiednich leków.

  • Ilustracja poradnika Coaxil, 12,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Coaxil, zawierający tianeptynę, jest stosowany w leczeniu depresji. Może powodować różne działania niepożądane, w tym utratę apetytu, koszmary senne, trudności z zasypianiem, senność, zawroty głowy, ból głowy, omdlenie, drżenia, kołatanie serca, ból w okolicy serca, uderzenia gorąca, trudności w oddychaniu, ból żołądka, ból brzucha, uczucie suchości w jamie ustnej, nudności, wymioty, zaparcia, wzdęcia, ból mięśniowy, ból pleców, osłabienie i uczucie ściśniętego gardła. Niezbyt częste działania niepożądane to wysypka, swędzenie, pokrzywka i uzależnienie od leku. Działania niepożądane o nieznanej częstości obejmują myśli samobójcze, uczucie dezorientacji, omamy, trądzik, pęcherzowe zapalenie skóry, zwiększoną aktywność enzymów wątrobowych, zapalenie wątroby, niekontrolowane ruchy i małe…

  • Ilustracja poradnika Clopixol-Depot – przeciwwskazania

    Clopixol Depot to lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu schizofrenii i innych psychoz. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki leku, zapaści krążeniowej, ograniczenia świadomości lub śpiączki. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie zaburzenia wątroby, napady drgawek, cukrzycę, organiczny zespół mózgowy, czynniki ryzyka udaru, hipokaliemię, hipomagnezemię, zaburzenia sercowo-naczyniowe oraz zakrzepy żylne. Najczęstsze działania niepożądane to senność, suchość w jamie ustnej, kołatanie serca, drżenie, zawroty głowy, zaparcia, zwiększone wydzielanie śliny, zmęczenie oraz zwiększenie masy ciała. Clopixol Depot nie jest zalecany do stosowania u dzieci, a picie alkoholu podczas leczenia nie jest wskazane.

  • Ilustracja poradnika Clopixol-Depot – działania niepożądane i skutki uboczne

    Clopixol Depot to lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu schizofrenii i innych psychoz. Może powodować działania niepożądane, takie jak senność, suchość w jamie ustnej, kołatanie serca i drżenie. W przypadku poważnych skutków ubocznych, takich jak żółtaczka czy zakrzepy krwi, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi możliwych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w razie wątpliwości.

  • Ilustracja poradnika Clopixol-Depot – dawkowanie leku

    Clopixol Depot to lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu podtrzymującym schizofrenii oraz innych psychoz. Dawkowanie leku powinno być dostosowane indywidualnie do pacjenta. Zwykle dawka wynosi od 200 mg do 400 mg co dwa lub cztery tygodnie. Pacjenci w podeszłym wieku powinni otrzymywać niższe dawki, a dzieci nie powinny stosować tego leku. W przypadku zmiany leczenia z doustnego zuklopentyksolu lub octanu zuklopentyksolu na dekanonian zuklopentyksolu, należy postępować zgodnie z określonymi wytycznymi. Clopixol Depot może powodować działania niepożądane, takie jak zaburzenia ruchowe, senność, suchość w jamie ustnej, kołatanie serca, drżenie, zawroty głowy, ból głowy, zaburzenia widzenia, duszność, zaparcia, wymioty, biegunka, zwiększenie masy ciała,…

  • Ilustracja poradnika Clopixol-Acuphase, 50 mg – wskazania – na co działa?

    Clopixol Acuphase to lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu ostrych psychoz, manii oraz zaostrzenia przewlekłych psychoz. Działa na drogi przewodzenia nerwowego w mózgu, pomagając wyrównać zaburzenia chemiczne. Dawkowanie zależy od stanu pacjenta i wynosi zwykle od 50 mg do 150 mg domięśniowo. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, zapaść krążeniową oraz ograniczenie świadomości. Możliwe działania niepożądane to senność, drżenie, zawroty głowy, zaburzenia widzenia, kołatanie serca, zaparcia, zwiększenie masy ciała oraz zmęczenie.

  • Ilustracja poradnika Clopamid VP, 20 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    W artykule omówiono działania niepożądane leków Clopamid VP i Flegamina Classic o smaku miętowym bez cukru. Clopamid VP może powodować hiperglikemię, hipokaliemię, hipomagnezemię, hiponatremię, hiperurykemię, zawroty głowy, ból głowy, senność, kołatanie serca, nudności, wymioty, biegunkę, zaparcie, zaczerwienienie skóry i zmęczenie. Flegamina Classic może powodować ból w górnej części brzucha, nudności, wymioty, biegunkę, reakcje nadwrażliwości, wysypkę, pokrzywkę, bóle głowy, zawroty głowy, senność, skurcz oskrzeli, niestrawność, nadmierne pocenie się, zwiększoną aktywność enzymów wątrobowych, obniżenie ciśnienia krwi, reakcje anafilaktyczne i ciężkie działania niepożądane dotyczące skóry. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi możliwych działań niepożądanych i konsultowali się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Clemastinum, 1 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Clemastinum WZF jest stosowany w leczeniu różnych schorzeń alergicznych, takich jak alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, kontaktowe zapalenie skóry, świąd skóry, pokrzywka, wyprysk atopowy i obrzęk naczynioruchowy. Dawkowanie dla dorosłych i dzieci powyżej 12 lat wynosi 1 mg dwa razy na dobę, a dla dzieci poniżej 12 lat zaleca się syrop. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na klemastynę, dzieci poniżej 1 roku życia oraz jednoczesne stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (MAO). Możliwe działania niepożądane to uspokojenie, senność, bóle brzucha, zgaga, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, zmęczenie i zawroty głowy.

  • Ilustracja poradnika Doxar, 1 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Doxar, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to zakażenia dróg oddechowych, zawroty głowy, bóle głowy i senność. Niezbyt częste działania obejmują reakcje alergiczne i bezsenność, a rzadkie to skurcze mięśni i obrzęk krtani. Bardzo rzadkie skutki uboczne to leukopenia i priapizm. W przypadku poważnych działań niepożądanych, takich jak zawał serca, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Clemastinum WZF – przeciwwskazania

    Przed zastosowaniem leku Clemastinum WZF należy upewnić się, że nie występują przeciwwskazania, takie jak nadwrażliwość na składniki leku czy jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO. Ważne jest również zachowanie środków ostrożności w przypadku jaskry, wrzodów żołądka, rozrostu prostaty, astmy, nadczynności tarczycy, chorób układu krążenia, porfirii oraz u pacjentów powyżej 60. roku życia. Stosowanie leku z innymi lekami może wpływać na jego działanie oraz zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Najczęstsze działania niepożądane to uspokojenie, senność, zaburzenia koordynacji, zawroty głowy, bóle brzucha, zgaga, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia oraz zwiększenie gęstości wydzieliny w drogach oddechowych.

  • Ilustracja poradnika Clemastinum WZF – dawkowanie leku

    Lek Clemastinum WZF jest stosowany w leczeniu wspomagającym we wstrząsie anafilaktycznym oraz obrzęku naczynioruchowym, a także zapobiegawczo przed zabiegami mogącymi wywołać uwolnienie histaminy. Należy go podawać dożylnie lub domięśniowo, rozcieńczając przed podaniem dożylnym. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku oraz jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO. Najczęstsze działania niepożądane to uspokojenie, senność i zaburzenia koordynacji. Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, nie zamrażać.

  • Ilustracja poradnika Claritine, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Claritin to lek przeciwhistaminowy stosowany w leczeniu objawów alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz przewlekłej pokrzywki idiopatycznej. Może powodować działania niepożądane, takie jak ból głowy, nerwowość, zmęczenie i senność. Rzadziej mogą wystąpić zwiększenie apetytu, bezsenność, suchość w jamie ustnej, nudności, zapalenie błony śluzowej żołądka i wysypka. Bardzo rzadko mogą wystąpić ciężkie reakcje alergiczne, zawroty głowy, drgawki, przyspieszenie czynności serca, nieprawidłowa czynność wątroby i łysienie. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Claritine, 10 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Claritine może prowadzić do objawów takich jak senność, przyspieszenie czynności serca i ból głowy. Zalecana dawka to 10 mg na dobę dla dorosłych i dzieci powyżej 12 lat. W razie przedawkowania należy podać węgiel aktywowany, wykonać płukanie żołądka i monitorować pacjenta. Loratadyny nie można eliminować z organizmu poprzez hemodializę.

  • Ilustracja poradnika Citrolyt, (46,4 g + 39,1 g + 1 – wskazania – na co działa?

    Citrolyt to lek stosowany w leczeniu kamicy dróg moczowych i dny moczanowej. Pomaga utrzymać odpowiednie pH moczu, co zapobiega tworzeniu się złogów moczanowych. Dawkowanie leku jest indywidualne i zależy od pH moczu. Citrolyt nie jest przeznaczony dla dzieci poniżej 12 roku życia i ma wiele przeciwwskazań, w tym nadwrażliwość, hiperkaliemię i niewydolność nerek. Działania niepożądane obejmują zawroty głowy, nudności i kołatanie serca.

  • Ilustracja poradnika Citrolyt, (46,4 g + 39,1 g + 1 – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Citrolyt może prowadzić do poważnych objawów, takich jak kołatanie serca, obrzęk kończyn, zaburzenia równowagi i zmiany tętna. Standardowa dawka wynosi 10 g granulatu dziennie. W przypadku przedawkowania, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Leczenie polega na łagodzeniu objawów i monitorowaniu stanu pacjenta. Ważne jest, aby zawsze stosować lek zgodnie z zaleceniami lekarza i nie przekraczać zalecanej dawki.

  • Ilustracja poradnika Cardura, 2 mg – wskazania – na co działa?

    Lek CARDURA, zawierający doksazosynę, jest stosowany w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). Dawkowanie zależy od schorzenia i reakcji pacjenta, a tabletki należy połykać w całości, popijając wodą. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na doksazosynę, niedociśnienie ortostatyczne oraz inne schorzenia. Należy zachować ostrożność w przypadku niedociśnienia ortostatycznego, ciężkich chorób serca, niewydolności wątroby oraz jednoczesnego przyjmowania inhibitorów PDE-5. Możliwe działania niepożądane to m.in. zakażenia dróg oddechowych i moczowych, senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, tachykardia, ból w klatce piersiowej, niedociśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęki, ból brzucha, niestrawność, suchość w jamie ustnej, nudności, świąd, ból pleców, ból mięśni, nietrzymanie…

  • Ilustracja poradnika Cardura, 4 mg – wskazania – na co działa?

    Lek CARDURA jest stosowany w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego oraz objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). Działa poprzez rozszerzanie naczyń krwionośnych, co obniża ciśnienie tętnicze i poprawia przepływ moczu. Dawkowanie zależy od schorzenia i wynosi od 1 do 16 mg na dobę. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na doksazosynę, niedociśnienie ortostatyczne oraz niektóre schorzenia układu moczowego. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Cardura, 1 mg – wskazania – na co działa?

    Lek CARDURA jest stosowany w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). Dawkowanie zależy od schorzenia i może wynosić od 1 mg do 16 mg na dobę. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na doksazosynę, niedociśnienie ortostatyczne oraz inne schorzenia. Należy zachować ostrożność w przypadku niedociśnienia ortostatycznego, ciężkich chorób serca, niewydolności wątroby oraz jednoczesnego przyjmowania inhibitorów PDE-5. Możliwe działania niepożądane to m.in. zakażenia dróg oddechowych i moczowych, senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, tachykardia, ból w klatce piersiowej, niedociśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęki, ból brzucha, niestrawność, suchość w jamie ustnej, nudności, świąd, ból pleców, ból mięśni, nietrzymanie moczu, częstomocz,…

  • Ilustracja poradnika Cardura, 1 mg – dawkowanie leku

    Dawkowanie leku CARDURA zależy od leczonej choroby. W przypadku nadciśnienia tętniczego leczenie rozpoczyna się od 1 mg raz na dobę, a dawka może być stopniowo zwiększana do maksymalnie 16 mg na dobę. W leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH) dawka początkowa wynosi 1 mg raz na dobę, a maksymalna zalecana dawka to 8 mg na dobę. Dawkowanie powinno być dostosowywane indywidualnie do potrzeb pacjenta. W razie przedawkowania lub pominięcia dawki należy skontaktować się z lekarzem. Lek może powodować działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, ból głowy, niedociśnienie ortostatyczne i inne. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Calcium Resonium, 1,2 g Ca2+/15 g – przedawkowanie leku

    Calcium Resonium jest lekiem stosowanym w leczeniu hiperkaliemii. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych objawów, takich jak drażliwość, dezorientacja, osłabienie mięśni, problemy z oddychaniem i bezdech. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Ważne jest monitorowanie stężenia elektrolitów i unikanie samodzielnego leczenia.

  • Ilustracja poradnika Buscopan, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Buscopan, zawierający hioscyny butylobromek, jest lekiem rozkurczowym stosowanym w leczeniu skurczów mięśni gładkich narządów wewnętrznych jamy brzusznej. Może powodować działania niepożądane, takie jak szybkie bicie serca, suchość w jamie ustnej, zmniejszenie wydzielania potu oraz reakcje skórne. Rzadkie działania niepożądane obejmują zatrzymanie moczu, a działania o nieznanej częstości to wstrząs anafilaktyczny i inne reakcje anafilaktyczne. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Staveran 120, 120 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Staveran, zawierający werapamilu chlorowodorek, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej oraz zaburzeń rytmu serca. Dawkowanie zależy od nasilenia choroby i indywidualnych potrzeb pacjenta, zazwyczaj wynosi od 120 mg do 480 mg na dobę. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na składniki leku, wstrząs kardiogenny oraz blok przedsionkowo-komorowy II° lub III°. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, zawroty głowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, rzadkoskurcz, częstoskurcz, kołatanie serca, niedociśnienie tętnicze, zaczerwienienie skóry, obrzęki obwodowe oraz uczucie zmęczenia.

  • Ilustracja poradnika Staveran 120, 120 mg – stosowanie u dzieci

    Staveran może być stosowany u dzieci, ale wymaga dostosowania dawki i ostrożności, zwłaszcza u dzieci z niewydolnością wątroby lub nerek. Alternatywne leki o podobnym działaniu, które są bezpieczne dla dzieci, to amlodypina, propranolol i enalapryl. Każdy z tych leków wymaga konsultacji z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.