Menu

Inhibitor monoaminooksydazy

Produkty powiązane z inhibitor monoaminooksydazy
Alventa, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, 150 mg
Alventa, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, 150 mg
Alventa, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, 37,5 mg
Alventa, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, 37,5 mg
Alventa, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, 75 mg
Alventa, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, 75 mg
Aurorix, tabletki powlekane, 150 mg
Aurorix, tabletki powlekane, 150 mg
Depratal, tabletki dojelitowe, 30 mg
Depratal, tabletki dojelitowe, 30 mg
Depratal, tabletki dojelitowe, 60 mg
Depratal, tabletki dojelitowe, 60 mg
ParoGen, tabletki powlekane, 20 mg
ParoGen, tabletki powlekane, 20 mg
Acodin 150 Junior, syrop, 7,5 mg + 50 mg/5 ml
Acodin 150 Junior, syrop, 7,5 mg + 50 mg/5 ml
Acodin Duo, syrop, 15 mg + 50 mg/5 ml
Acodin Duo, syrop, 15 mg + 50 mg/5 ml
Acodin, tabletki, 15 mg
Acodin, tabletki, 15 mg
Almozen, tabletki powlekane, 12,5 mg
Almozen, tabletki powlekane, 12,5 mg
Anafranil SR 75, tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu, 75 mg
Anafranil SR 75, tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu, 75 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Urszula Początek
Urszula Początek
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
Sara Janowska
Sara Janowska
Malwina Krause
Malwina Krause
  1. Coldrex MaxGrip C – dawkowanie leku
  2. Coldrex o smaku cytrynowym, (750 mg + 10 mg + 60 – skład leku
  3. Coldrex o smaku cytrynowym, (750 mg + 10 mg + 60 – przeciwwskazania
  4. Clemastinum, 1 mg – wskazania – na co działa?
  5. Clemastinum, 1 mg – przeciwwskazania
  6. Clemastinum, 1 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  7. Clemastinum WZF – przeciwwskazania
  8. Clemastinum WZF – interakcje z lekami i alkoholem
  9. Clemastinum WZF – dawkowanie leku
  10. Bioxetin, 20 mg – przeciwwskazania
  11. Bioxetin, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  12. Betaloc, 1 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  13. Betadrin, (1 mg + 0,33 mg)/ml – przeciwwskazania
  14. Betadrin, (1 mg + 0,33 mg)/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  15. Betadrin WZF, (1 mg + 0,33 mg)/ml – przeciwwskazania
  16. Betadrin WZF, (1 mg + 0,33 mg)/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  17. Berotec N 100, 100 mcg/dawkę inh. – przeciwwskazania
  18. Berotec N 100, 100 mcg/dawkę inh. – interakcje z lekami i alkoholem
  19. Aviomarin, 50 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  20. Aviomarin, 50 mg – dawkowanie leku
  21. Atarax, 25 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  22. Atarax, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  23. Acatar Acti Form, 12,2 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  24. Acatar Acti Form, 12,2 mg – dawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Coldrex MaxGrip C – dawkowanie leku

    Coldrex MaxGrip C to lek stosowany w leczeniu objawów przeziębienia i grypy. Zalecane dawkowanie dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat to 2 tabletki do 4 razy na dobę, nie częściej niż co 4 godziny i nie więcej niż 8 tabletek na dobę. Leku nie należy stosować dłużej niż 3 dni bez konsultacji z lekarzem. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na składniki leku, niewydolność wątroby lub nerek, chorobę alkoholową, przyjmowanie zydowudyny lub inhibitorów MAO oraz dzieci poniżej 12 lat. Przed zastosowaniem leku należy skonsultować się z lekarzem w przypadku chorób wątroby lub nerek, niedowagi, regularnego spożywania alkoholu, nadciśnienia, cukrzycy, nadczynności tarczycy, jaskry,…

  • Ilustracja poradnika Coldrex o smaku cytrynowym, (750 mg + 10 mg + 60 – skład leku

    Coldrex o smaku cytrynowym to lek na objawy grypy i przeziębienia, zawierający paracetamol, fenylefrynę i kwas askorbowy. Paracetamol działa przeciwbólowo i przeciwgorączkowo, fenylefryna zmniejsza przekrwienie błony śluzowej nosa, a kwas askorbowy wspomaga układ odpornościowy. Lek zawiera również substancje pomocnicze, takie jak kwas cytrynowy, etyloceluloza, sacharyna sodowa, aromat cytrynowy, żółcień chinolinowa, sodu cytrynian i sacharoza krystaliczna, które poprawiają smak i konsystencję leku. Ważne jest, aby stosować lek zgodnie z zaleceniami, aby uniknąć działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Coldrex o smaku cytrynowym, (750 mg + 10 mg + 60 – przeciwwskazania

    Coldrex o smaku cytrynowym to lek stosowany w leczeniu objawów grypy i przeziębienia. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki leku, niewydolności wątroby lub nerek, choroby alkoholowej, przyjmowania zydowudyny, stosowania inhibitorów MAO oraz u dzieci poniżej 12 lat. Przed zastosowaniem leku należy skonsultować się z lekarzem w przypadku chorób wątroby lub nerek, niedowagi, regularnego spożywania alkoholu, nadciśnienia, chorób serca, cukrzycy, nadczynności tarczycy, jaskry, guzów chromochłonnych nadnerczy, rozrostu gruczołu krokowego oraz niedoboru enzymów. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach. W czasie ciąży i karmienia piersią lek można stosować…

  • Ilustracja poradnika Clemastinum, 1 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Clemastinum WZF jest stosowany w leczeniu różnych schorzeń alergicznych, takich jak alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, kontaktowe zapalenie skóry, świąd skóry, pokrzywka, wyprysk atopowy i obrzęk naczynioruchowy. Dawkowanie dla dorosłych i dzieci powyżej 12 lat wynosi 1 mg dwa razy na dobę, a dla dzieci poniżej 12 lat zaleca się syrop. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na klemastynę, dzieci poniżej 1 roku życia oraz jednoczesne stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (MAO). Możliwe działania niepożądane to uspokojenie, senność, bóle brzucha, zgaga, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, zmęczenie i zawroty głowy.

  • Ilustracja poradnika Clemastinum, 1 mg – przeciwwskazania

    Clemastinum WZF to lek przeciwalergiczny, który nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na jego składniki, u dzieci poniżej 12 miesięcy oraz podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów MAO. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent cierpi na jaskrę, wrzody żołądka, rozrost prostaty, astmę, nadczynność tarczycy, choroby układu krążenia, porfirię lub jest w wieku powyżej 60 lat. Ważne jest również unikanie jednoczesnego stosowania Clemastinum WZF z niektórymi lekami, takimi jak barbiturany, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki stosowane w parkinsonizmie oraz silne leki przeciwbólowe.

  • Ilustracja poradnika Clemastinum, 1 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Stosowanie leku Clemastinum WZF może prowadzić do interakcji z innymi lekami, takimi jak barbiturany, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki stosowane w parkinsonizmie oraz inhibitory monoaminooksydazy (MAO). Klemastyna nasila działanie alkoholu na ośrodkowy układ nerwowy, co może prowadzić do zwiększonej senności, zmęczenia i zawrotów głowy. Jedzenie nie wpływa w zauważalny sposób na wchłanianie leku. Pacjenci powinni unikać spożywania alkoholu podczas terapii Clemastinum WZF.

  • Ilustracja poradnika Clemastinum WZF – przeciwwskazania

    Przed zastosowaniem leku Clemastinum WZF należy upewnić się, że nie występują przeciwwskazania, takie jak nadwrażliwość na składniki leku czy jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO. Ważne jest również zachowanie środków ostrożności w przypadku jaskry, wrzodów żołądka, rozrostu prostaty, astmy, nadczynności tarczycy, chorób układu krążenia, porfirii oraz u pacjentów powyżej 60. roku życia. Stosowanie leku z innymi lekami może wpływać na jego działanie oraz zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Najczęstsze działania niepożądane to uspokojenie, senność, zaburzenia koordynacji, zawroty głowy, bóle brzucha, zgaga, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia oraz zwiększenie gęstości wydzieliny w drogach oddechowych.

  • Ilustracja poradnika Clemastinum WZF – interakcje z lekami i alkoholem

    Clemastinum WZF może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, w tym barbituranami, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, lekami stosowanymi w parkinsonizmie, silnymi lekami przeciwbólowymi oraz inhibitorami monoaminooksydazy (MAO). Lek zawiera sorbitol, etanol i glikol propylenowy, co może mieć znaczenie dla pacjentów z pewnymi schorzeniami. Należy unikać spożywania alkoholu podczas stosowania Clemastinum WZF, ponieważ klemastyna nasila działanie alkoholu na ośrodkowy układ nerwowy.

  • Ilustracja poradnika Clemastinum WZF – dawkowanie leku

    Lek Clemastinum WZF jest stosowany w leczeniu wspomagającym we wstrząsie anafilaktycznym oraz obrzęku naczynioruchowym, a także zapobiegawczo przed zabiegami mogącymi wywołać uwolnienie histaminy. Należy go podawać dożylnie lub domięśniowo, rozcieńczając przed podaniem dożylnym. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku oraz jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO. Najczęstsze działania niepożądane to uspokojenie, senność i zaburzenia koordynacji. Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, nie zamrażać.

  • Ilustracja poradnika Bioxetin, 20 mg – przeciwwskazania

    Przed rozpoczęciem stosowania leku Bioxetin, należy upewnić się, że nie występują przeciwwskazania takie jak nadwrażliwość na fluoksetynę, stosowanie nieodwracalnych inhibitorów MAO oraz jednoczesne stosowanie metoprololu. Ważne jest również omówienie z lekarzem wszelkich istniejących schorzeń i przyjmowanych leków, aby uniknąć potencjalnych interakcji i działań niepożądanych. Najczęstsze działania niepożądane to bóle głowy, nudności, bezsenność, zmęczenie i biegunka. Nie zaleca się spożywania alkoholu podczas stosowania leku Bioxetin. W razie pominięcia dawki, należy przyjąć kolejną dawkę następnego dnia o zwykłej porze, nie stosować dawki podwójnej.

  • Ilustracja poradnika Bioxetin, 20 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Fluoksetyna, substancja czynna leku Bioxetin, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, w tym z inhibitorami MAO, metoprololem, tamoksyfenem, fenytoiną, lekami serotoninergicznymi i przeciwzakrzepowymi. Może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, takimi jak cyproheptadyna, leki wywołujące hiponatremię i leki obniżające próg drgawkowy. Spożywanie alkoholu podczas leczenia fluoksetyną nie jest zalecane. Pacjenci powinni informować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, aby uniknąć potencjalnych interakcji.

  • Ilustracja poradnika Betaloc, 1 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek Betaloc, zawierający metoprolol, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, takimi jak klonidyna, terbinafina, propafenon, difenhydramina, leki obniżające ciśnienie tętnicze, sympatykomimetyki, inhibitory MAO, werapamil, diltiazem, nifedypina, chinidyna, amiodaron, glikozydy naparstnicy, hydralazyna, cymetydyna, ryfampicyna, adrenalina, indometacyna, celekoksyb, SSRI, fenotiazyna, barbiturany, insulina, lidokaina i pochodne ergotaminy. Metoprolol może również wchodzić w interakcje z sodem obecnym w roztworach stosowanych do rozcieńczania leku. Alkohol może nasilać działanie hipotensyjne metoprololu. Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach i spożywaniu alkoholu przed podaniem leku Betaloc.

  • Ilustracja poradnika Betadrin, (1 mg + 0,33 mg)/ml – przeciwwskazania

    Betadrin to lek stosowany w leczeniu ostrych stanów zapalnych spojówek, szczególnie w przypadkach alergicznych. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, jaskrę z wąskim kątem oraz nadwrażliwość na leki adrenomimetyczne. Należy zachować ostrożność w przypadku przewlekłego zapalenia spojówek, nadciśnienia, zaburzeń rytmu serca, nadczynności tarczycy, przerostu gruczołu krokowego oraz u osób w podeszłym wieku. Betadrin może wchodzić w interakcje z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) oraz trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi.

  • Ilustracja poradnika Betadrin, (1 mg + 0,33 mg)/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Betadrin może wchodzić w interakcje z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) i trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, co może prowadzić do poważnych powikłań. Benzalkoniowy chlorek zawarty w leku może być absorbowany przez miękkie soczewki kontaktowe. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność.

  • Ilustracja poradnika Betadrin WZF, (1 mg + 0,33 mg)/ml – przeciwwskazania

    Betadrin WZF to lek stosowany w leczeniu ostrych stanów zapalnych błony śluzowej nosa oraz zaostrzeń przewlekłego nieżytu nosa. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, jaskrę z wąskim kątem oraz nadwrażliwość na środki adrenomimetyczne. Środki ostrożności dotyczą pacjentów z wysokim ciśnieniem krwi, zaburzeniami rytmu serca, cukrzycą, nadczynnością tarczycy, przerostem gruczołu krokowego oraz osób starszych. Lek może wchodzić w interakcje z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) oraz trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi. Przed zastosowaniem leku należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Betadrin WZF, (1 mg + 0,33 mg)/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Betadrin WZF może wchodzić w interakcje z inhibitorami monoaminooksydazy i trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi. Może również powodować podrażnienie błony śluzowej nosa z powodu benzalkoniowego chlorku. Unikaj alkoholu podczas stosowania leku.

  • Ilustracja poradnika Berotec N 100, 100 mcg/dawkę inh. – przeciwwskazania

    Berotec N 100 to lek stosowany w leczeniu ostrych napadów astmy oskrzelowej. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na fenoterolu bromowodorek, tachyarytmii oraz kardiomiopatii przerostowej zawężającej. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent miał zawał serca, ma cukrzycę, zaburzenia serca i naczyń krwionośnych, guz chromochłonny lub nadczynność tarczycy. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak beta-adrenolityki, inhibitory monoaminooksydazy (MAO) oraz halogenowe leki do znieczulenia ogólnego.

  • Ilustracja poradnika Berotec N 100, 100 mcg/dawkę inh. – interakcje z lekami i alkoholem

    Berotec N 100 może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, w tym beta-adrenergicznymi, przeciwcholinergicznymi, pochodnymi ksantyny, inhibitorami MAO oraz trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi. Może również wchodzić w interakcje z halogenowymi środkami do znieczulenia ogólnego. Zawiera niewielką ilość alkoholu, która nie powinna powodować zauważalnych skutków, ale pacjenci powinni zachować ostrożność. W razie wątpliwości zawsze należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Aviomarin, 50 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Aviomarin (dimenhydrynat) może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami przeciwarytmicznymi, nasennymi, uspokajającymi, atropiną, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, solami bizmutu, lekami przeciwbólowymi, psychotropowymi, skopolaminą, kortykosteroidami, doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi, antybiotykami aminoglikozydowymi oraz inhibitorami MAO. Należy unikać spożywania alkoholu podczas stosowania Aviomarinu, ponieważ może to nasilać działanie dimenhydraminy. Aviomarin może również wpływać na wyniki testów alergicznych, dlatego należy przerwać jego stosowanie przynajmniej trzy dni przed planowanymi testami.

  • Ilustracja poradnika Aviomarin, 50 mg – dawkowanie leku

    Lek Aviomarin, zawierający dimenhydraminę, jest stosowany w zapobieganiu chorobie lokomocyjnej oraz w leczeniu nudności i wymiotów. Dawkowanie dla dorosłych i młodzieży powyżej 14 lat wynosi od 50 mg do 100 mg co 4-6 godzin, maksymalnie 400 mg na dobę. Dla dzieci w wieku od 6 do 14 lat zalecana dawka wynosi 50 mg co 6-8 godzin, maksymalnie 5 mg/kg masy ciała, nie więcej niż 150 mg na dobę. Leku nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na dimenhydraminę, ostrego napadu astmy, jaskry z wąskim kątem przesączania, guza chromochłonnego, porfirii, przerostu gruczołu krokowego oraz padaczki. Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami…

  • Ilustracja poradnika Atarax, 25 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Atarax (hydroksyzyna) może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami działającymi depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy, lekami przeciwcholinergicznymi, inhibitorami MAO oraz lekami wydłużającymi odstęp QT. Atarax może również wchodzić w interakcje z alkoholem, inhibitorami dehydrogenazy alkoholowej, betahistyną oraz inhibitorami cholinoesterazy. Spożywanie alkoholu podczas leczenia Ataraxem jest odradzane, ponieważ nasila działanie hydroksyzyny i zwiększa ryzyko działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Atarax, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Atarax (hydroksyzyna) może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami działającymi hamująco na ośrodkowy układ nerwowy, lekami przeciwcholinergicznymi, inhibitorami MAO oraz lekami wydłużającymi odstęp QT. Hydroksyzyna nasila działanie alkoholu, co może prowadzić do zwiększonego ryzyka działań niepożądanych. Pacjenci powinni unikać spożywania alkoholu podczas leczenia hydroksyzyną. W razie wątpliwości zawsze należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Acatar Acti Form, 12,2 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Acatar Acti Form może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z inhibitorami MAO, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, guanetydyną, mekamylaminą, metyldopą, rezerpiną, indometacyną oraz antagonistami receptorów beta-adrenergicznych. Produkt zawiera laktozę, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, jednak zaleca się ostrożność. W razie wątpliwości lub objawów niepożądanych, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Acatar Acti Form, 12,2 mg – dawkowanie leku

    Acatar Acti Form to lek stosowany w celu łagodzenia objawów obrzęku błony śluzowej nosa. Dawkowanie dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat wynosi 1 kapsułkę co 4-6 godzin, maksymalnie 4 kapsułki na dobę. Lek nie powinien być stosowany dłużej niż 7 dni bez konsultacji z lekarzem. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, zaburzenia sercowo-naczyniowe, nadciśnienie, cukrzycę, ciążę i karmienie piersią. Lek może wchodzić w interakcje z inhibitorami MAO i innymi lekami. Działania niepożądane to m.in. nudności, wymioty, świąd, reakcje alergiczne, lęk, niepokój i drżenia.