Menu

Infuzja

Produkty powiązane z infuzja
Ebetrexat, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 20 mg/ml
Ebetrexat, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 20 mg/ml
Metex, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 50 mg/ml
Metex, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 50 mg/ml
Arava, tabletki powlekane, 10 mg
Arava, tabletki powlekane, 10 mg
Arava, tabletki powlekane, 20 mg
Arava, tabletki powlekane, 20 mg
Methotrexat-Ebewe, tabletki, 10 mg
Methotrexat-Ebewe, tabletki, 10 mg
Methotrexat-Ebewe, tabletki, 2,5 mg
Methotrexat-Ebewe, tabletki, 2,5 mg
Methotrexat-Ebewe, tabletki, 5 mg
Methotrexat-Ebewe, tabletki, 5 mg
Namaxir, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 10 mg
Namaxir, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 10 mg
Namaxir, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 20 mg
Namaxir, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 20 mg
Namaxir, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 25 mg
Namaxir, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 25 mg
Namaxir, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 30 mg
Namaxir, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 30 mg
Namaxir, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 7,5 mg
Namaxir, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 7,5 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
Malwina Krause
Malwina Krause
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Maria Bialik
Maria Bialik
  1. Ultiva, 5 mg
  2. Ultiva, 5 mg – dawkowanie leku
  3. Ultiva, 5 mg – przedawkowanie leku
  4. Ultiva, 1 mg
  5. Ultiva, 2 mg
  6. Ultiva, 2 mg – dawkowanie leku
  7. Taromentin, 1000 mg + 200 mg
  8. Taromentin, 500 mg + 100 mg
  9. Nephrotect – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Nephrotect – przedawkowanie leku
  11. Nimbex, 2 mg/ml – dawkowanie leku
  12. Aciclovir Jelfa, 250 mg – dawkowanie leku
  13. Acetylcysteine Sandoz, 100 mg/ml – stosowanie u dzieci
  14. Polfilin, 20 mg/ml – dawkowanie leku
  15. Retrovir, 10 mg/ml – skład leku
  16. Kybernin P, 50 j.m./ml; 500 j.m. – przeciwwskazania
  17. Tartriakson, 1 g – skład leku
  18. Peditrace – przedawkowanie leku
  19. Dipeptiven, 200 mg/ml – wskazania – na co działa?
  20. Dipeptiven, 200 mg/ml – profil bezpieczenstwa
  21. Dipeptiven, 200 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. Dipeptiven, 200 mg/ml – dawkowanie leku
  23. Dipeptiven, 200 mg/ml – stosowanie u dzieci
  24. Grafalon, 20 mg/ml – skład leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Ultiva, 5 mg

    Ultiva to lek zawierający remifentanyl, który jest stosowany w celu złagodzenia bólu przed i w trakcie operacji oraz u pacjentów mechanicznie wentylowanych na oddziałach intensywnej opieki medycznej. Charakteryzuje się bardzo szybkim początkiem działania i krótkim czasem działania. Lek podawany jest przez wykwalifikowany personel medyczny w postaci wstrzyknięć dożylnych lub infuzji. Ultiva może powodować działania niepożądane, w tym reakcje alergiczne, a także wpływać na układ oddechowy i sercowo-naczyniowy. Należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności płuc oraz osób starszych. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Ultiva, 5 mg – dawkowanie leku

    Ultiva to lek zawierający remifentanyl, silny opioid stosowany w celu złagodzenia bólu. Dawkowanie leku należy dostosować indywidualnie, w zależności od odpowiedzi pacjenta. W przypadku dorosłych, dawki różnią się w zależności od etapu znieczulenia i metody podania. Dla dzieci i młodzieży dawkowanie również jest dostosowywane indywidualnie. W kardioanestezji i na oddziałach intensywnej opieki medycznej stosuje się specyficzne schematy dawkowania. Szczególne grupy pacjentów, takie jak osoby starsze, pacjenci z nadwagą, z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, mogą wymagać dostosowania dawki. Ultiva jest przeciwwskazana w przypadku nadwrażliwości na remifentanyl lub inne pochodne fentanylu oraz w przypadku stosowania we wstrzyknięciach zewnątrzoponowych i podpajęczynówkowych.

  • Ilustracja poradnika Ultiva, 5 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Ultiva, zawierającego remifentanyl, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak depresja oddechowa, sztywność mięśni, bradykardia, niedociśnienie tętnicze i śpiączka. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast przerwać podawanie leku, zapewnić drożność dróg oddechowych, podać antagonistę opioidowego i monitorować czynność układu krążenia.

  • Ilustracja poradnika Ultiva, 1 mg

    Ultiva to lek zawierający remifentanyl, który jest stosowany w celu złagodzenia bólu przed i w trakcie operacji oraz u pacjentów mechanicznie wentylowanych na oddziałach intensywnej opieki medycznej. Charakteryzuje się bardzo szybkim początkiem działania i krótkim czasem działania. Lek podawany jest przez wykwalifikowany personel medyczny w postaci wstrzyknięć dożylnych lub infuzji. Ultiva może powodować działania niepożądane, w tym reakcje alergiczne, a także wpływać na układ oddechowy i sercowo-naczyniowy. Należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności płuc oraz osób starszych. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Ultiva, 2 mg

    Ultiva to lek zawierający remifentanyl, który jest stosowany w celu złagodzenia bólu przed i w trakcie operacji oraz u pacjentów wentylowanych mechanicznie na oddziałach intensywnej opieki medycznej. Charakteryzuje się bardzo szybkim początkiem działania i krótkim czasem działania. Lek podawany jest przez wykwalifikowany personel medyczny w postaci wstrzyknięć dożylnych lub infuzji. Ultiva może powodować działania niepożądane, w tym reakcje alergiczne, a także wpływać na układ oddechowy i sercowo-naczyniowy. Należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności płuc oraz osób starszych. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych, lekarz powinien być niezwłocznie poinformowany.

  • Ilustracja poradnika Ultiva, 2 mg – dawkowanie leku

    Ultiva to lek zawierający remifentanyl, silny opioid stosowany w celu złagodzenia bólu. Dawkowanie leku zależy od rodzaju operacji, wieku pacjenta oraz jego stanu zdrowia. Dla dorosłych zaleca się dawki od 0,5 do 1 mikrograma/kg mc./min podczas wprowadzania do znieczulenia, a dla dzieci od 0,05 do 1,3 mikrograma/kg mc./min. W przypadku pacjentów w podeszłym wieku, dawka powinna być zmniejszona o połowę. Lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 1 roku życia. Przed zakończeniem podawania remifentanylu, należy podać inne leki przeciwbólowe, aby zapobiec hiperalgezji.

  • Ilustracja poradnika Taromentin, 1000 mg + 200 mg

    Taromentin to antybiotyk zawierający amoksycylinę i kwas klawulanowy, stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Lek działa bakteriobójczo, eliminując bakterie wywołujące infekcje. Może być stosowany u dorosłych i dzieci, w tym w zapobieganiu zakażeniom po dużych zabiegach operacyjnych. Taromentin jest dostępny w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Należy go podawać wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny. Dawkowanie zależy od masy ciała pacjenta oraz rodzaju zakażenia.

  • Ilustracja poradnika Taromentin, 500 mg + 100 mg

    Taromentin to antybiotyk zawierający amoksycylinę i kwas klawulanowy, stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Lek działa bakteriobójczo, eliminując bakterie wywołujące infekcje. Może być stosowany u dorosłych i dzieci, w tym w zapobieganiu zakażeniom po dużych zabiegach operacyjnych. Taromentin jest dostępny w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Należy go podawać wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny. Dawkowanie zależy od masy ciała pacjenta oraz rodzaju zakażenia.

  • Ilustracja poradnika Nephrotect – działania niepożądane i skutki uboczne

    Nephrotect to roztwór aminokwasów stosowany w żywieniu pozajelitowym u pacjentów z niewydolnością nerek. Podczas prawidłowego stosowania nie są znane działania niepożądane. Przedawkowanie może prowadzić do nudności, wymiotów, gorączki, dreszczy, zaczerwienienia skóry, hiperamonemii, hiperaminoacydemii i kwasicy. W przypadku wystąpienia objawów niepożądanych należy natychmiast przerwać infuzję i skontaktować się z lekarzem. Brak danych klinicznych dotyczących stosowania leku u dzieci.

  • Ilustracja poradnika Nephrotect – przedawkowanie leku

    Nephrotect to roztwór aminokwasów stosowany w żywieniu pozajelitowym u pacjentów z niewydolnością nerek. Przedawkowanie może prowadzić do objawów takich jak nudności, wymioty, gorączka, dreszcze, zaczerwienienie skóry, hiperamonemia, hiperaminoacydemia i kwasica. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać infuzję i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Nimbex, 2 mg/ml – dawkowanie leku

    Lek Nimbex, zawierający cisatrakurium, jest stosowany do zwiotczenia mięśni podczas zabiegów chirurgicznych i w intensywnej terapii. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta, masy ciała i warunków znieczulenia. U dorosłych dawka do intubacji wynosi 0,15 mg/kg masy ciała, a do podtrzymania bloku 0,03 mg/kg masy ciała. U dzieci dawka do intubacji to 0,15 mg/kg masy ciała, a do podtrzymania bloku 0,02 mg/kg masy ciała. W przypadku przedawkowania konieczne jest utrzymanie wentylacji płuc i podanie inhibitorów acetylocholinoesterazy.

  • Ilustracja poradnika Aciclovir Jelfa, 250 mg – dawkowanie leku

    Aciclovir Jelfa to lek przeciwwirusowy stosowany w leczeniu zakażeń wirusami z rodziny Herpesviridae. Dawkowanie zależy od rodzaju zakażenia, wieku pacjenta oraz stanu jego nerek. Lek podaje się w powolnym wlewie dożylnym, a roztwór przygotowuje bezpośrednio przed podaniem. Ważne jest monitorowanie stanu nawodnienia pacjenta oraz dostosowanie dawkowania w przypadku pacjentów z niewydolnością nerek, poddawanych hemodializie, w podeszłym wieku oraz ze znaczną nadwagą.

  • Ilustracja poradnika Acetylcysteine Sandoz, 100 mg/ml – stosowanie u dzieci

    Acetylcysteine SANDOZ nie jest zalecany dla dzieci poniżej 2 roku życia z powodu ryzyka osłabionego odruchu kaszlowego, skurczu oskrzeli i reakcji alergicznych. Alternatywne leki dla dzieci to paracetamol, ibuprofen oraz acetylocysteina w postaci syropu.

  • Ilustracja poradnika Polfilin, 20 mg/ml – dawkowanie leku

    Lek Polfilin jest stosowany w leczeniu różnych zaburzeń krążenia. Dawkowanie zależy od stanu pacjenta i jest ustalane przez lekarza. Zwykle stosuje się 100 do 600 mg pentoksyfiliny na dobę w 1 lub 2 dawkach podzielonych. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na pentoksyfilinę, niedawno przebyty zawał serca lub udar mózgu, krwawienia oraz wylew do siatkówki. Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaawansowaną miażdżycą, wysokim ciśnieniem tętniczym oraz ciężkimi zaburzeniami rytmu serca. Możliwe działania niepożądane to m.in. reakcje nadwrażliwości, zaburzenia rytmu serca, zawroty i bóle głowy, krwawienia oraz niedociśnienie.

  • Ilustracja poradnika Retrovir, 10 mg/ml – skład leku

    Retrovir to lek stosowany w leczeniu zakażeń HIV, zawierający zydowudynę jako substancję czynną. Lek zawiera również substancje pomocnicze: kwas solny, sodu wodorotlenek i wodę do wstrzykiwań, które wspomagają jego działanie i stabilność. Zrozumienie składu leku jest kluczowe dla pacjentów, aby mogli świadomie korzystać z terapii i monitorować ewentualne działania niepożądane.

  • Ilustracja poradnika Kybernin P, 50 j.m./ml; 500 j.m. – przeciwwskazania

    KYBERNIN P to lek przeciwzakrzepowy stosowany w leczeniu niedoboru antytrombiny III. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na antytrombinę III lub inne składniki leku. Należy zachować ostrożność w przypadku ryzyka reakcji nadwrażliwości, monitorować poziomy antytrombiny oraz unikać stosowania HES jako rozcieńczalnika. Lek może wchodzić w interakcje z heparyną, dopaminą, dobutaminą i furosemidem.

  • Ilustracja poradnika Tartriakson, 1 g – skład leku

    Tartriakson to antybiotyk stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Głównym składnikiem leku jest ceftriakson w postaci soli sodowej, dostępny w dawkach 1 g i 2 g. Lek zawiera również sód jako substancję pomocniczą, co jest istotne dla pacjentów na diecie niskosodowej. Tartriakson jest dostępny jako proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku i jego możliwych działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Peditrace – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie Peditrace może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami wydzielania żółci lub czynności nerek. Zalecana dawka dla niemowląt i dzieci do 15 kg wynosi 1 ml na kg masy ciała na dobę, a dla dzieci ważących ponad 15 kg – 15 ml na dobę. Objawy przedawkowania mogą obejmować zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych oraz reakcje alergiczne po miejscowym podaniu jodu. W razie przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub pielęgniarką.

  • Ilustracja poradnika Dipeptiven, 200 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Dipeptiven to lek stosowany w klinicznej diecie żywieniowej, szczególnie u pacjentów w stanach podwyższonego katabolizmu i metabolizmu. Jest podawany dożylnie i może być stosowany zarówno w żywieniu pozajelitowym, jak i dojelitowym. Maksymalna dawka dobowa wynosi 2,5 ml na kilogram masy ciała. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością, ciężką niewydolnością nerek i wątroby, wstrząsem krążeniowym, niedotlenieniem, niewydolnością wielonarządową oraz ciężką kwasicą metaboliczną. Nie są znane żadne działania niepożądane przy stosowaniu zgodnie z zaleceniami.

  • Ilustracja poradnika Dipeptiven, 200 mg/ml – profil bezpieczenstwa

    Dipeptiven to lek stosowany w klinicznej diecie dożylnej i dojelitowej. Nie zaleca się jego stosowania u kobiet karmiących oraz pacjentów z ciężką niewydolnością nerek i wątroby. Lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, a interakcje z alkoholem nie są znane, dlatego zaleca się unikanie spożywania alkoholu. Seniorzy powinni być monitorowani przez lekarza podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Dipeptiven, 200 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Dipeptiven to lek stosowany dożylnie jako składnik klinicznej diety. Może powodować działania niepożądane, takie jak dreszcze, nudności, wymioty i reakcje alergiczne. Przedawkowanie leku może prowadzić do poważnych skutków ubocznych. Podczas stosowania leku zaleca się regularne badania krwi w celu monitorowania stanu zdrowia pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Dipeptiven, 200 mg/ml – dawkowanie leku

    Dipeptiven to lek stosowany dożylnie jako składnik klinicznej diety dożylnej i (lub) dojelitowej. Dawkowanie zależy od ciężkości stanu katabolicznego pacjenta oraz jego zapotrzebowania na aminokwasy i białko. Lek należy podawać w infuzji do żyły centralnej lub obwodowej, a czas stosowania nie powinien przekraczać 3 tygodni. Przedawkowanie może prowadzić do dreszczy, nudności i wymiotów. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną, ciężką niewydolność nerek, wątroby, wstrząs krążeniowy, niedotlenienie, niewydolność wielonarządową oraz ciężką kwasicę metaboliczną.

  • Ilustracja poradnika Dipeptiven, 200 mg/ml – stosowanie u dzieci

    Dipeptiven nie jest zalecany dla dzieci z powodu braku danych dotyczących jego bezpieczeństwa i skuteczności. Alternatywne leki, takie jak aminokwasy do infuzji, roztwory odżywcze i preparaty białkowe, są bezpieczne dla dzieci i mogą dostarczać niezbędne aminokwasy i białka. Możliwe działania niepożądane Dipeptivenu to dreszcze, nudności i wymioty w przypadku przedawkowania.

  • Ilustracja poradnika Grafalon, 20 mg/ml – skład leku

    Grafalon to lek immunosupresyjny stosowany w celu zapobiegania odrzuceniu przeszczepionych narządów oraz w leczeniu choroby przeszczep przeciw gospodarzowi. Głównym składnikiem aktywnym jest immunoglobulina królicza przeciwko ludzkim limfocytom T, a substancje pomocnicze to sodu diwodorofosforan dwuwodny, kwas fosforowy (85%) i woda do wstrzykiwań. Immunoglobulina działa poprzez wiązanie się z antygenami na powierzchni limfocytów T, co prowadzi do ich niszczenia. Substancje pomocnicze pomagają utrzymać stabilne pH roztworu, co jest kluczowe dla skuteczności leku.